Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΕΚΛΟΓΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΩΝ






Οι εκλογές για την ανάδειξη αιρετών εκπροσώπων των εργαζομένων στα Υπηρεσιακά Συμβούλια δεν έγιναν σε ένα ουδέτερο περιβάλλον. Έγιναν σε ένα υπουργείο που ακόμη ψάχνει να επουλώσει τις πληγές που άφησαν επάνω του οι επιλογές των προηγούμενων νεοφιλελεύθερων κυβερνήσεων.Που ακόμη πάσχει από σοβαρή έλλειψη πόρων για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και την ανάδειξη του σύγχρονου πολιτισμού καθώς και αδυναμίας στήριξης των αθλητικών του δομών,που στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στα συγχρηματοδοτούμενα προγράμματακαι αδυνατεί να στελεχώσει με προσωπικό τις υπηρεσίες του. Που παραμένει ακόμη συρρικνωμένο και ολιγοβαρές από τον ασφυκτικό Οργανισμό που επιβλήθηκε το 2014.
Η επιλογή κάθε συναδέλφου πάνω από την κάλπη έχει ιδιαίτερη αξία μιας και τα υπηρεσιακά συμβούλια ως Όργανα Διοίκησης γνωμοδοτούν για τις υπηρεσιακές μεταβολές των υπαλλήλων, για σημαντικό αριθμό αδειοδοτήσεων (υπηρεσιακής εκπαίδευσης, άνευ αποδοχών κ.α), την αναγνώριση προϋπηρεσιών, την διοικητική τους εξέλιξη και πληθώρα άλλων θεμάτων. Είναι πολύ σημαντικό επίσης ότι οι αιρετοί εκπρόσωποι που μόλις εκλέχθηκαν θα είναι και μέλη των πειθαρχικών συμβουλίων, ρόλος που τους είχε αφαιρεθεί κατά το παρελθόν. Πλέον η συμμετοχή τους είναι βαρύνουσας σημασίας μιας και αυταρχικές τροποποιήσεις του πειθαρχικού δίκαιου που επέβαλαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις έχουν πλέον αρθεί.
Οι συνεχείς ανακατανομές κλάδων και αναδιαρθρώσεις των υπηρεσιακών συμβουλίων συνεχίζουν να αστοχούν αδυνατώντας να απαντήσουν στις πραγματικές ανάγκες της λειτουργίας του ΥΠΠΟΑ αλλά και των κλάδων. Στα 6 υπηρεσιακά συμβούλια (5 ΥΠΠΟ και 1 ΓΓΑ) συνυπάρχουν άλλα των 250 ατόμων και άλλα των 2000 και αν αυτό δικαιολογείται εξυπηρετώντας την ανάγκη ομοιογένειας των κλάδων, τότε πως δικαιολογείται το κοινό υπηρεσιακό (Β) για διοικητικούς, συντηρητές, γραφίστες και πολλούς άλλους ασυναφείς κλάδους.
Σε αυτό το πλαίσιο, που μοιάζει καταρχάς περιοριστικό, η Αυτόνομη Παρέμβαση έδωσε με σαφήνεια το στίγμα της. Η παρουσία της στο ΥΠΠΟ τα τελευταία 4 χρόνια έχει εξισωθεί εννοιολογικά με λέξεις όπως η διεκδικητικότητα, ο αγώνας, η συνέπεια και κυρίως η αλήθεια και το μέτρο. Αυτό εκτίμησαν οι συνάδελφοι και έτσι από τους 24 αιρετούς που αντιστοιχούν στα 6 υπηρεσιακά συμβούλια εξέλεξαν 7 από την Αυτόνομη Παρέμβαση και τα συνεργατικά σχήματα (Ριζοσπαστικό Μέτωπο). Συγκεκριμένα 1 αιρετός στο Β υπηρεσιακό μονίμων, 1 αιρετός στο Β υπηρεσιακό αορίστου, 2 αιρετοί στο Γ μονίμων, 1 αιρετός Δ αορίστου, 1 αιρετός στην ΓΓΑ μονίμων και 1 αιρετός στην ΓΓΑ αορίστου. Οι συνάδελφοι επαύξησαν την εμπιστοσύνη τους σε ποσοστό 40% τουλάχιστον στους υποψήφιους της Αυτόνομης Παρέμβασης γεγονός που αναδεικνύει την εμπιστοσύνη που αποπνέουν, την αξιοπιστία τους αλλά και την ευθύνη που αναλαμβάνουν περαιτέρω. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι τα συνεργατικά ψηφοδέλτια του Ριζοσπαστικού Μετώπου και οι υποψήφιοί του πρώτευσαν στις προτιμήσεις των συναδέλφων και στα δύο Β υπηρεσιακά μονίμων και αορίστου.
Παρακαταθήκη του εκλογικού αποτελέσματος για όλα τα ψηφοδέλτια και για όλους τους υποψήφιους:
Ο αγώνας για το οριστικό ξήλωμα των επαχθών διατάξεων που έχουν επιβληθεί στην χώρα είναι αδιάλειπτος και συνεχής. Η ανάγκη για την ουσιαστική παρέμβαση του συνδικαλιστικού κινήματος προς όφελος του πολιτισμού και του αθλητισμού άλλα και των εργαζομένων είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Δεν αρκεί μόνο να χαιρετίζει κανείς θετικές αποφάσεις και νομικές διατάξεις. Στο ΥΠ.ΠΟ.Α. χρειάζεται συντονισμένη προσπάθεια με όραμα, με στρατηγική, με στόχους για την αποκατάσταση αδικιών, για την λειτουργία του ΥΠ.ΠΟ.Α. προς όφελος της κοινωνίας. Σε αυτή την κατεύθυνση η Αυτόνομη Παρέμβαση και τα συνεργατικά σχήματα (Ριζοσπαστικό Μέτωπο) θα συνεχίσουν τον καθημερινό αγώνα μαζί με τους συναδέλφους μόνιμους και αορίστου, χωρίς τεχνητούς διαχωρισμούς, χωρίς θριαμβολογίες, χωρίς καπηλείες, με μόνο γνώμονα το συμφέρον των εργαζομένων και τη πάγια θέση μας, ότι ο πολιτισμός αποτελεί δημόσιο αναπαλλοτρίωτο κοινωνικό αγαθό.
Ευχαριστούμε όλους τους συναδέλφους για την συμμετοχή τους στις εκλογές. Ευχαριστούμε όλους εκείνους που έδειξαν εμπιστοσύνη στους υποψηφίους και τίμησαν τα ψηφοδέλτια μας με την εμπιστοσύνη τους.

Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

Οι συμβασιούχοι και τα μαθηματικά του ΔΝΤ

του Γιώργου Πετρόπουλου

Η υπεράσπιση της μισθωτής εργασίας αποτελεί ταυτοτικό στοιχείο της Αριστεράς, και η υπεράσπιση των πλέον ευάλωτων εξ αυτών, υποχρέωση.

Τελικά, παρ’ όλες τις προσπάθειες «τακτοποίησής» τους, η παρουσία των συμβασιούχων στο Δημόσιο δείχνει αξιοσημείωτη αντοχή στο χρόνο. Η δε πρωτοβουλία της κυβέρνησης, να επαναπροδιορίσει την εργασιακή τους σχέση, ή ακόμη και να μονιμοποιήσει τους εργαζόμενους που έχουν κερδίσει δικαστικές αποφάσεις, προκαλεί αντιδράσεις στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που φτάνουν στα όρια του ηθικού πανικού. Ο πρόεδρος της ΝΔ Κ. Μητσοτάκης απειλεί με απόδοση ευθυνών σε όσους τολμήσουν να μονιμοποιήσουν συμβασιούχους, και ο αντιπρόεδρος του Α. Γεωργιάδης πως «θα απολύσει όσους προσλάβει ο ΣΥΡΙΖΑ». Είμαστε βέβαιοι πως όχι μόνο τους «προσληφθέντες επί ΣΥΡΙΖΑ» θα απολύσει, αλλά και χιλιάδες άλλους. Η καταστροφική για το Δημόσιο θητεία του νυν προέδρου της ΝΔ, στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης, κάνει τη δυσοίωνη προφητεία μάλλον βεβαιότητα.
Αλλά ας δούμε το πρόβλημα της ύπαρξης των συμβασιούχων στο Δημόσιο, πέραν της αντιπολιτευτικού φολκλόρ.
Εδώ και αρκετά χρόνια ο αριθμός των συμβασιούχων παραμένει σταθερός, λίγο πάνω τις 60 χιλιάδες εργαζομένους, κυρίως στους ΟΤΑ και την εκπαίδευση (όλων των βαθμίδων). Η πολύχρονη «επιμονή των αριθμών» υποδηλώνει καταρχήν μια αξιοσημείωτη σταθερότητα των αναγκών που αυτοί καλύπτουν. Σε πολλές δε περιπτώσεις οι εργαζόμενοι αυτοί είναι οι ίδιοι με επαναλαμβανόμενες συμβάσεις (ακόμη και συμβάσεις «μίας ημέρας» για πάρα πολλά χρόνια). Είναι επίσης προφανές πως και το κόστος μισθοδοσίας τους είναι ήδη ενσωματωμένο στον κρατικό προϋπολογισμό και μετατροπή των συμβάσεων τους δεν θα είχε ιδιαίτερες δημοσιονομικές επιπτώσεις. Προς τι λοιπόν χιλιάδες άνθρωποι παραμένουν σε κατάσταση εργασιακής ανασφάλειας ενώ καλύπτουν διαρκείς ανάγκες; Γιατί πρέπει να συνεχίζει το Δημόσιο να προσλαμβάνει συμβασιούχους, ενώ θα πρέπει να έχει μόνιμο προσωπικό;
Πιστεύουμε πως πρέπει να αναζητήσουμε τις αιτίες, και, πέρα από την προφανή και ως ένα σημείο κλισέ ερμηνεία της ικανοποίησης των αναγκών αναπαραγωγής του πελατειακού πολιτικού συστήματος.
Πιο συγκεκριμένα: Η δημιουργία και διαιώνιση επισφαλών εργασιακών σχέσεων αποτελεί προτεραιότητα της νεοφιλελεύθερης αντίληψης για την οργάνωση της εργασίας. Παράλληλα επιβάλλεται η ύπαρξη πολλαπλών παράλληλων εργασιακών σχέσεων στον ίδιο εργασιακό χώρο, που με της σειρά τους δημιουργούν πραγματικές ή φαντασιακές διαφοροποιήσεις και αντιθέσεις, εντείνοντας τον κατακερματισμό αποτελώντας έτσι, μεταξύ άλλων, και ανάχωμα στην συλλογική οργάνωση των εργαζομένων.
Η εισαγωγή και επέκταση των επισφαλών εργασιακών σχέσεων που αποτελούν πλειονότητα στον ιδιωτικό τομέα, πέραν των επιδιώξεων που αφορούν καθαυτό τον δημόσιο τομέα, λειτουργούν και ως «αντιδάνειο» διαλύοντας την ελπίδα για «ασφαλείς εργασιακούς τόπους» στους επισφαλείς εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα. Είναι αυτό, που με κυνισμό, φέρεται να απάντησε ο Κ. Μητσοτάκης, στην ΑΔΕΔΥ το 2013, «πρέπει να σπάσουμε το ταμπού της μονιμότητας στο Δημόσιο»
Σε αυτό συντείνει και η άκρως επιθετική ρητορική, που σχεδόν ποινικοποιεί την εργασία στο Δημόσιο, εμφανίζοντάς την ως το κατεξοχήν συμφραζόμενο του «μαζί τα φάγαμε», τη στιγμή μάλιστα που έχουμε αρχίσει να μαθαίνουμε αρκετά για την εκτεταμένη διαφθορά των πολιτικών και οικονομικών ελίτ. Ποιος θυμάται τις «ομιλούσες κεφαλές» των βραδινών δελτίων να μας πληροφορούν πως για κάθε θέση εργασίας που θα χάνεται στο δημόσιο, θα δημιουργούνται δυο στον ιδιωτικό τομέα. Εφτά χρόνια μετά ξέρουμε πως για κάθε θέση εργασίας που χάθηκε στο δημόσιο, τρείς εργαζόμενοι έχαναν τη δουλειά τους στον ιδιωτικό τομέα. Είναι αυτά τα περίεργα μαθηματικά που μαθαίνουν εκεί στο ΔΝΤ.
Όπως ήταν επακόλουθο, η νεοφιλελεύθερη αντίληψη για την εργασία επέτυχε την θεσμική της κατοχύρωση μέσω της δημιουργία ασφυκτικού νομοθετικού πλαισίου, με τον ίδιο τρόπο που επιδιώκεται τώρα η «συνταγματοποίηση» της λιτότητας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μέχρι πρότινος για παράδειγμα απαγορευόταν η πρόσληψη προσωπικού καθαριότητας και φύλαξης στο Δημόσιο, επιβάλλοντας συμβάσεις με εργολαβικές εταιρείες με πολλαπλάσιο κόστος για τους φορολογούμενους και χαμηλούς μισθούς και ανύπαρκτα δικαιώματα για τους εργαζόμενους.
Η υπεράσπιση της μισθωτής εργασίας αποτελεί ταυτοτικό στοιχείο της Αριστεράς, και η υπεράσπιση των πλέον ευάλωτων εξ αυτών, υποχρέωση. Είναι λοιπόν αδιανόητη η κατάσταση αμηχανίας, απέναντι στην εξτρεμιστική ρητορική του αντιπάλου και η υπόρρητη αποδοχή της επιχειρηματολογίας και του κανονιστικού πλαισίου που επιμελώς φιλοτεχνήθηκε τα προηγούμενα χρόνια. Είναι κατανοητό φυσικά, πως η Αριστερά καλείται να δράσει εντός ενός ασφυκτικού πλαισίου, είναι όμως χρέος μας να μην αποδεχόμαστε τα επιβαλλόμενα όρια, αλλά, μέσα από έναν συνεχή «πόλεμο θέσεων» να τα διευρύνουμε ή να τα καταργούμε. Σε αυτή τη κατεύθυνση θα πρέπει άμεσα να εξαντληθεί κάθε δυνατότητα( και οι δυνατότητες υπάρχουν) έτσι ώστε να υπάρξει οριστικό τέλος στο απαράδεκτο εργασιακό καθεστώς χιλιάδων ανθρώπων, με την καθιέρωση μίας και μόνιμης εργασιακής σχέσης για όλους στο Δημόσιο.
Ο Γιώργος Πετρόπουλος είναι μέλος της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ, με την Ενωτική Αγωνιστική Εκκίνηση

Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2017

Εκλογές ΕΜΔΥΔΑΣ Αττικής

Ε.Μ.Δ.Υ.Δ.Α.Σ. ΑΤΤΙΚΗΣ   
Τμήμα Πολιτισμού και Αθλητισμού
ΕΝΩΣΗ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΥΧΩΝ ΑΝΩΤΑΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ
                  Τηλ.: 2103253059 (εσ. 4202), Fax: 2103232547, Κιν: 6944905164

                                                  
Συμμετέχουμε στις εκλογές της Πέμπτης 19.1.2017 (στο κτήριο του Τ.Ε.Ε., Νίκης 4 στο Σύνταγμα από 08.00 – 18.00) με κοινό ψηφοδέλτιο για το ΤΜΗΜΑ Ε.Μ.Δ.Υ.Δ.Α.Σ. ΑΤΤΙΚΗΣ του ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ και ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ, πιστεύοντας ότι ο συνδικαλισμός υπηρετεί τα συμφέροντα των εργαζομένων και συγκεκριμένα τις διεκδικήσεις  των συναδέλφων Μηχανικών όλων των ειδικοτήτων.
Θεωρούμε ότι οι παραταξιακές και κομματικές «παρεμβάσεις» στα κλαδικά σωματεία θα πρέπει να περιοριστούν στο ελάχιστο.
Ζητάμε όχι μόνο την ψήφο σας αλλά και την συμμετοχή σας στα κοινά, ώστε να μπορέσει ο κλάδος των διπλωματούχων Μηχανικών του ΥΠΠΟΑ και όχι μόνο, μέσω των αντιπροσώπων που εσείς θα επιλέξετε, να αγωνίζεται καθημερινά για τα δίκαια αιτήματά μας.    
   
Κοινό Ψηφοδέλτιο Μηχανικών ΥΠΠΟΑ 
1. ΜΑΝΟΥΣΙΑΔΟΥ  ΒΑΣΙΛΙΚΗ        Π.Μ.
2. ΜΟΥΤΣΙΔΟΥ       ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ     Α.Μ.
3. ΣΑΒΡΑΜΗ           ΜΑΡΙΑΝΑ         Α.Μ.
4. ΣΤΕΡΓΙΟΥ           ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ    Π.Μ.
5. ΤΣΑΒΑΛΟΣ         ΣΤΑΥΡΟΣ         Α.Μ.
Απαραίτητη είναι  η επίδειξη της αστυνομικής ταυτότητας η οποιουδήποτε άλλου δημόσιου εγγράφου που να αποδεικνύει την ταυτοπροσωπία.  


Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2016

Χρόνια Πολλά!


ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΧΡΟΝΙΑ


Η συνδικαλιστική παράταξη της Αυτόνομης Παρέμβασης στο ΥΠΠΟΑ εύχεται σε όλους τους εργαζομένους, άνεργους, συνταξιούχους, ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ & ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ


Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2016

Ενημέρωση για την εξέλιξη του θέματος σχετικά με την αναγνώριση προϋπηρεσίας εκτός δημοσίου τομέα



Μετά από ενέργειές μας περίπου 2 μηνών, προκειμένου να εφαρμοστούν επακριβώς οι διατάξεις του ΠΔ 69/2016 σχετικά με την αναγνώριση προϋπηρεσίας εκτός δημοσίου τομέα από το Γ' Υπηρεσιακό Συμβούλιο του ΥΠΠΟΑ - και όχι μόνο, σας αναφέρουμε ότι το ανώτατο όργανο όλων των Μηχανικών, το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος (ΤΕΕ), εξέδωσε το με αρ. πρωτ. 32450/20.12.16 έγγραφο , με το οποίο επιβεβαιώνει με τον πιο έγκυρο τρόπο ότι τα στοιχεία που πρέπει να προσκομίζονται από τους Μηχανικούς για την αναγνώριση προϋπηρεσίας εκτός δημοσίου τομέα δεν είναι άλλα από τη βεβαίωση του αρμόδιου Επιμελητηρίου (ΤΕΕ) και τη βεβαίωση του ασφαλιστικού φορέα (ΤΣΜΕΔΕ).

Συμπαραστάτες στον αγώνα μας αυτόν είναι η ΠΟΕ-ΥΠΠΟΑ, ο Ενιαίος Σύλλογος Υπαλλήλων ΥΠΠΟ Αττικής-Στερεάς Ελλάδος και Νήσων, η Πανελλήνια Ομοσπονδία ΕΜΔΥΔΑΣ, η ΕΜΔΥΔΑΣ Αττικής, καθώς επίσης και πολλοί άλλοι συνδικαλιστικοί φορείς.

Θεωρούμε ότι κανένα Υπηρεσιακό Συμβούλιο και κανένας άλλος φορέας δεν μπορεί να αμφισβητεί την εγκυρότητα του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος (ΤΕΕ) ως ανώτατη αρχή όλων των Μηχανικών και, κατ' επέκταση, των διευκρινιστικών εγκυκλίων του.

Παρακαλούμε λοιπόν, για άλλη μια φορά, τον Πρόεδρο και τα λοιπά μέλη του Γ' Υπηρεσιακού Συμβουλίου, ως γνωμοδοτικό σώμα που επιλύει τα προβλήματα των εργαζομένων, να προχωρήσουν τη διαδικασία επί του θέματος σύμφωνα με τα όσα ορίζονται στο ΠΔ 69/2016, τα οποία και επεξηγούνται στο συνημμένο έγγραφο του ανωτάτου οργάνου των Μηχανικών (ΤΕΕ). Ειδικότερα δε, αναμένουμε από τα μέλη του συγκεκριμένου Υπηρεσιακού Συμβουλίου, που τυχαίνει να είναι και συνάδελφοι Μηχανικοί, να δείξουν την κατάλληλη ευελιξία επί του θέματος.



Ο Πρόεδρος του Τμήματος ΕΜΔΥΔΑΣ Αττικής του ΥΠΠΟΑ
________________________________________

Σταύρος Τσάβαλος
Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού

Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2016

Μάχες χαρακωμάτων και νέες καταγραφές



Του Δέδε Λιώνη*
Λίγες μέρες μετά την ολοκλήρωση του 36ου συνεδρίου της ΑΔΕΔΥ, μπορούν να γίνουν κάποιες αρχικές εκτιμήσεις με βάση όσα διαδραματίστηκαν. Πρόκειται για το τρίτο στη σειρά σε συνθήκες επιτροπείας της χώρας (τα δύο προηγούμενα έγιναν το 2010 και το 2013). Θα περίμενε, λοιπόν, κανείς η συμπυκνωμένη εμπειρία των προηγούμενων ετών με τις μεγαλειώδεις νίκες του δημοσιοϋπαλληλικού κινήματος, (ανυποχώρητος αγώνας ενάντια στις διαθεσιμότητες του δημοσίου, τις απολύσεις, την ανορθολογική αξιολόγηση του κ. Μητσοτάκη), αλλά και οι ήττες και οι οπισθοχωρήσεις, να αποτυπωθούν με καθαρό συνδικαλιστικό λόγο στο συνέδριο. Αντί, όμως, να γίνει ουσιαστική συζήτηση για τα κρίσιμα επίδικα, το συνέδριο αναλώθηκε σε μάχες χαρακωμάτων μεταξύ παρηκμασμένων, γραφειοκρατικών, συνδικαλιστικών ηγεσιών.
Όχι από ΔΑΚΕ, ΔΥΣΗΠ στην ένταξη ελαστικά εργαζομένων
Οι δύο πρώτες ημέρες του συνεδρίου χρωματίστηκαν από την εμφανή προσπάθεια της Δημοσιοϋπαλληλικής Ανατροπής, παράταξης προερχόμενης από το χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης της οποίας ηγείται ο Θ. Μπαλασόπουλος, να αλλάξει τους συσχετισμούς στο συνέδριο με δικαστικές αποφάσεις. Πρόθυμο σύμμαχο σ΄ αυτή την προσπάθεια ο κ. Μπαλασόπουλος βρήκε τη ΔΑΚΕ. Η αναστάτωση που προκλήθηκε με την προσωρινή απονομιμοποίηση 41 συνέδρων και 9 Ομοσπονδιών, με πρόσχημα την εκπρόθεσμη καταβολή των εισφορών τους προς την ΑΔΕΔΥ, δημιουργεί κακό προηγούμενο, καθώς κατά αδιανόητο συνδικαλιστικά τρόπο οικονομικοί λόγοι -υπαρκτοί, αλλά δικαιολογήσιμοι- προτάθηκαν ως το μείζον ζήτημα για τη συμμετοχή Ομοσπονδιών και κατά συνέπεια εκλεγμένων συνέδρων στις εργασίες του συνεδρίου. Αυτή η πρωτοφανής απόφαση και ουσιαστική συμπόρευση δύο παρατάξεων, που κατά τα άλλα προσπάθησαν, ανεπιτυχώς, να πείσουν ότι διαφέρουν μεταξύ τους, είναι το πρώτο αρνητικό στοιχείο του συνεδρίου.
Η συζήτηση για την εγγραφή στην ΑΔΕΔΥ των εργαζομένων με ελαστικές σχέσεις εργασίας στο Δημόσιο, η αλλαγή δηλαδή του άρθρου 4 του καταστατικού της ΑΔΕΔΥ, παρότι πλειοψήφησε, συγκεντρώνοντας 248 ψήφους με μόλις 115 κατά, δεν έγινε δυνατό να αποτελέσει καταστατική δέσμευση, καθώς απαιτείται πλειοψηφία ¾. Σ’ αυτό το σημείο αξίζει να δει κανείς τη στάση ΔΑΚΕ και ΔΗΣΥΠ (πρώην ΠΑΣΚΕ), που καταψήφισαν, θεωρώντας, ότι στις σημερινές συνθήκες είναι προς όφελος των εργαζομένων να διατηρείται η οργανωτική πολυδιάσπαση με βάση το εργασιακό καθεστώς κι όχι το κύριο επίδικο της οργανωτικής ενότητας.
Κορυφαία αρνητική στιγμή του συνεδρίου αποτέλεσε η αισχρή προσπάθεια νόθευσης των εκλογών ξανά από την παράταξη της ΔΑΚΕ. Σύνεδρος της ΔΑΚΕ, αφού ψήφισε με τη δική του κάρτα και ταυτότητα, αποπειράθηκε να ψηφίσει για τον κ. Σπανάκη, γραμματέα οργανωτικού της ΝΔ, ο οποίος απουσίαζε εξαιτίας κομματικής υποχρέωσης. Ευτυχώς, έγινε αντιληπτός και τα υπόλοιπα αποτελούν ιστορία… Το ερώτημα, όμως, παραμένει αμείλικτο. Έτσι εννοούν στη ΝΔ την αξιοκρατία, την αριστεία, τη διαφάνεια, τελικά την περίφημη συμφωνία αλήθειας; Αυτό είναι το υπόδειγμα που προτείνουν στους εργαζόμενους, την ίδια στιγμή που στο Δημόσιο είναι νωπές οι πληγές από το κυνήγι μαγισσών για τα περίφημα πλαστά και τους επίορκους δημόσιους υπαλλήλους;
Πρώτη αποτίμηση
Σχετικά με το εκλογικό αποτέλεσμα, μπορεί κανείς να σταθεί στην καταβαράθρωση της ΔΗΣΥΠ, καθώς κατετάγη τρίτη με μεγάλες απώλειες, στην πρώτη θέση της ΔΑΚΕ, αλλά με ποσοστό μικρότερο του 2013, την άνοδο του ΠΑΜΕ (κυρίως λόγω συμμετοχής της ΠΟΕ – ΟΤΑ), τη σταθεροποίηση με μικρή αυξητική τάση των Παρεμβάσεων, τη μειωμένη καταγραφή του ΜΕΤΑ (ΛΑΕ), που οφείλεται στη συμμετοχή μεγάλου μέρους συνέδρων του ενιαίου ΜΕΤΑ με την Ενωτική Αγωνιστική Εκκίνηση (ΕΑΕ), η οποία πραγματοποίησε μια πολύ ελπιδοφόρα πρώτη εμφάνιση. Σ’ αυτή συσπειρώνονται δυνάμεις της ριζοσπαστικής, ανανεωτικής αριστεράς, συλλογικότητες, αλλά και μεμονωμένοι συνδικαλιστές.
Νομίζουμε ότι για την ΕΑΕ, περισσότερη σημασία από το πολύ καλό εκλογικό ποσοστό και τις 13 έδρες στο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ, έχει το ίδιο το εγχείρημα και η πρόθεση για μια καινούρια αρχή σε επίπεδο Συνομοσπονδίας με όλη τη θετική εμπειρία του παρελθόντος, αλλά και τη διατυπωμένη θέση για σύνθεση και δημιουργία μετώπου ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό, που κυριαρχεί στα ευρωπαϊκά κέντρα αποφάσεων.
Η μάχη απέναντι στη λογική της αχαλίνωτης αποσάθρωσης των εργασιακών σχέσεων και της υποτίμησης του κόστους εργασίας θα είναι σκληρή και είναι προφανές ότι πρέπει και εμείς οι ίδιοι να ξαναδούμε τα συνδικαλιστικά και αναλυτικά μας εργαλεία, αν σκοπός μας είναι να διαμορφώσουμε το νέο τοπίο σε όλα τα επίπεδα του συνδικαλιστικού κινήματος. Σ’ αυτή την κατεύθυνση η παρουσία της Ενωτικής Αγωνιστικής Εκκίνησης, όπως φάνηκε και στο συνέδριο μπορεί να αποτελέσει μια αρχή.
*Ο Δέδες Λιώνης είναι Μέλος του Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ, εκλεγμένος με την Ενωτική Αγωνιστική Εκκίνηση.
Πηγή:  Η Εποχή

Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016

Αποτελέσματα του 36ου Συνεδρίου της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.

Ολοκληρώθηκαν το βράδυ της Παρασκευής, 2 Δεκεμβρίου 2016, οι τριήμερες εργασίες του 36ου Εκλογοαπολογιστικού Συνεδρίου της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. με την εκλογή του 85μελούς Γενικού Συμβουλίου, της Ελεγκτικής Επιτροπής και της Επιτροπής Πιστοποίησης.
Για το Γενικό Συμβούλιο έλαβαν:


ΨΗΦΙΣΑΝ    633ΑΚΥΡΑ/ΛΕΥΚΑ    2
ΠΑΡΑΤΑΞΗΨΗΦΟΙΠΟΣΟΣΤΟΕΔΡΕΣΠΟΣΟΣΤΟ 2013ΠΟΣΟΣΤΟ 2010
ΔΑΚΕ13621,5531822,1%28,2%)
ΔΑΣ11217,7491513,2%11,5%)
ΔΗΣΥ (ΠΑΣΚΕ)10716,9571425,1%44,9%)
Ενωτική Αγωνιστική Εκ-Κίνηση (Ανεξάρτητοι και ΣΥΡΙΖΑ)9414,8961316,5%
MAZI ME META
10,00%
MAZI ME META
Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Συσπειρώσεις Κινήσεις7011,09399,8%5,1%
ΜΕΤΑ (ΛΑΕ)579,033816,5%
MAZI ME ΣΥΡΙΖΑ
10,00%
MAZI ME ΣΥΡΙΖΑ
Δημοσιουπαλληλική Ανατροπή (Μπαλασόπουλος)406,33969,10%
ΑΑΑ132,0602
ΕΡΓΑΣ30,0480 8 ψήφοι

Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2016

Ανακοίνωση για την παραίτηση ΥΠΠΟΑ από ένδικα μέσα


Με την ψήφιση του Νόμου για το Ενιαίο Σύστημα Κινητικότητας στο Δημόσιο επιλύθηκε εκτός των άλλων και μία χρόνια εκκρεμότητα που ταλαιπωρούσε για πολλά χρόνια το ΥΠ.ΠΟ.Α. και πιο συγκεκριμένα τους εργαζόμενους σ’ αυτό. Στον προαναφερθέντα Νόμο ενσωματώθηκε τροπολογία από βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ με την οποία δίνεται η δυνατότητα στον Υπουργό Πολιτισμού να παραιτηθεί από την άσκηση ένδικων μέσων σε υποθέσεις που αφορούν εργαζομένους του Υπουργείου και είχαν δικαιωθεί δικαστικά σε πρώτο ή δεύτερο βαθμό. Αυτές οι δικαστικές αποφάσεις επέβαλλαν την μετατροπή των συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε συμβάσεις αορίστου χρόνου.
Ουσιαστικά εργαζόμενοι που για χρόνια εργάζονται στο ΥΠ.ΠΟ.Α. ή σε εποπτευόμενους φορείς από αυτό, μπορούν επιτέλους να ανασάνουν, καθώς παύει η διαδικασία άσκησης ένδικων μέσων από την πλευρά του ελληνικού Δημοσίου που είχε επιβληθεί από τον κ. Μητσοτάκη όταν ήταν υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης.
Για να μην ξεχνιόμαστε. Η ελληνική εκδοχή του σκληρού νεοφιλελευθερισμού, όπως εκπροσωπείται από την ΝΔ των Σαμαρά Μητσοτάκη και των σοσιαλδημοκρατών ακολούθων τους (τότε ΠΑΣΟΚ, τώρα Δημοκρατική Συμπαράταξη) δεν αναγνώριζε τις δικαστικές αποφάσεις και επέβαλλε με νομοθετική διάταξη τη συνέχιση των διωγμών των δικαιωμένων εργαζομένων από τα δικαστήρια μέχρι τελικής πτώσεως. Λες και περίσσευαν εργαζόμενοι ειδικά στον τομέα του πολιτισμού.
Μέσα στο ζοφερό τοπίο της συνολικής αποδιάρθρωσης των εργασιακών σχέσεων και της περιστολής δικαιωμάτων του κόσμου της εργασίας, τέτοιες ρυθμίσεις ανοίγουν μια χαραμάδα ελπίδας, ότι κανένας αγώνας δεν έχει κριθεί και κανένας αγώνας δεν πάει χαμένος. Οι πολυετείς προσπάθειες των συναδέλφων μας μαζί με την διαρκή και αδιάλειπτη υποστήριξη από το συνδικαλιστικό κίνημα του ΥΠ.ΠΟ.Α. αποτελούν ένα σταθμό στην διεκδίκηση του αυτονόητου από τους εργαζόμενους και επιπλέον δίνουν μια σκληρή απάντηση σε όλους όσοι περιορίζουν την συνδικαλιστική τους παρέμβαση σε στενά συντεχνιακά πλαίσια ή ακόμα χειρότερα περιορίζουν την συνδικαλιστική τους δράση σε αφυδατωμένες πρακτικές του παρελθόντος. Μοντέλο συνδικαλιστικής πρακτικής, που έχει οδηγήσει στην σημερινή απαξίωση της συνδικαλιστικής δράσης και στην ενίσχυση του φαινομένου της ανάθεσης σε «πατερούληδες» ποικίλων συνδικαλιστικών ή πολιτικών αποχρώσεων.
Αξίζει εδώ να σημειώσουμε ότι η συγκεκριμένη ρύθμιση δεν ψηφίστηκε σε ουδέτερο πολιτικό τοπίο. Σε προηγούμενες περιόδους η τακτική της ομηρίας εργαζομένων και της δημιουργίας πελατειακών δικτύων με τροπολογίες τύπου «Σαμαρά», η πλήρης εφαρμογή του δόγματος του κοινωνικού αυτοματισμού με τους τεμπέληδες τάχα δημόσιους υπαλλήλους, με τις εφεδρείες τις διαθεσιμότητες, το κυνήγι μαγισσών στο ΥΠ.ΠΟ.Α. από τους Ιαβέρηδες του Σ.Ε.Ε.Δ. για «παράνομες» μετατροπές συμβάσεων, είναι δεδομένα που οι εργαζόμενοι ειδικά στο ΥΠ.ΠΟ.Α., δεν ξεχνούν. Επιπλέον δεν ξεχνούν την στάση συνδικαλιστικών ηγεσιών με την περίφημη πρόταση για τα «πρόσθετο ειδικό κριτήριο» και τόσα άλλα. Να σημειώσουμε επίσης ότι η ΝΔ ούτε τώρα  υπερψήφισε την τροπολογία
Η Αυτόνομη Παρέμβαση σε όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα του μνημονιακού ζόφου ΝΔ και ΠΑΣOK σταθερά υπερασπίστηκε τα δικαιώματα του συνόλου των εργαζομένων του ΥΠ.ΠΟ.Α. Δεν θεωρούμε ότι με την ψηφισθείσα ρύθμιση επιλύεται οριστικά το πρόβλημα της υποστελέχωσης των υπηρεσιών του ΥΠ.ΠΟ.Α. Πολύ περισσότερο δεν αποτελεί το τελευταίο βήμα για την αποκατάσταση της εργασιακής ειρήνης στο χώρο του Υπουργείου και ευρύτερα της Δημόσιας Διοίκησης. Αποτελεί όμως ένα ακόμα κρίκο στην αλυσίδα της ανάταξης των εργασιακών σχέσεων στο ΥΠ.ΠΟ.Α. μετά την δικαίωση των «187», τον ορθολογικό προγραμματισμό προσλήψεων τακτικού προσωπικού με πλάνο τριετίας, την προσπάθεια που καταβάλλεται για την ενίσχυση της σταθερής σχέσης εργασίας με τα προφανή οφέλη που προκύπτουν, σε σχέση με την παγιωμένη τακτική της κάλυψης αναγκών σχεδόν αποκλειστικά με εποχικό προσωπικό. Αυτή η διαδικασία όπως πολλές φορές έχουμε καταδείξει ουσιαστικά γεννά καινούριες γενιές συμβασιούχων και καινούριες πηγές προβλημάτων για την εύρυθμη λειτουργία συνολικά των υπηρεσιών του Υπουργείου.
Ο αγώνας για το οριστικό ξήλωμα των νεοφιλελεύθερων διατάξεων που έχουν επιβληθεί στην χώρα είναι αδιάλειπτος και συνεχής. Η ανάγκη για την ουσιαστική παρέμβαση του συνδικαλιστικού κινήματος είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Δεν αρκεί μόνο να χαιρετίζει κανείς θετικές αποφάσεις και νομικές διατάξεις. Στο ΥΠ.ΠΟ.Α. χρειάζεται συντονισμένη προσπάθεια με όραμα, με στρατηγική, με στόχους για την αποκατάσταση αδικιών, για την ανάταξη του φρονήματος των εργαζομένων, για την λειτουργία του ΥΠ.ΠΟ.Α. προς όφελος της κοινωνίας. Σε αυτή την κατεύθυνση η Αυτόνομη Παρέμβαση θα συνεχίσει τον καθημερινό αγώνα μαζί με τους συναδέλφους παλαιούς και νέους χωρίς τεχνητούς διαχωρισμούς, χωρίς θριαμβολογίες, χωρίς καπηλείες, με μόνο γνώμονα το συμφέρον των εργαζομένων και τη πάγια θέση μας, ότι ο πολιτισμός αποτελεί δημόσιο αναπαλλοτρίωτο κοινωνικό αγαθό. Δεν σταματούμε να διεκδικούμε, γνωρίζουμε σε ποιο πλαίσιο εντάσσονται οι διεκδικήσεις μας, δεν απογοητευόμαστε όταν συναντάμε τις αναπόφευκτες ήττες στον δύσκολο δρόμο που διαβαίνουμε, δυναμώνουμε μαζί με τους συναδέλφους για το σήμερα και το αύριο που ονειρευόμαστε για την εργασία και τον πολιτισμό.