Σάββατο, 20 Απριλίου 2019

Είναι τα ειδικά κριτήρια η λύση για τις αρχαιότητες;

Του Δέδε Λιόνη*

Τις τελευταίες ημέρες έχει ανοίξει, κάπως απότομα είναι αλήθεια, ένας διάλογος στο εσωτερικό της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας με αφορμή τις επικείμενες κρίσεις σε επίπεδο διεύθυνσης για τη Γενική Διεύθυνση Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς στο υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Πρακτικά μιλάμε για τους διευθυντές εφορειών αρχαιοτήτων, μουσείων και της κεντρικής υπηρεσίας.

Θα ήταν μια συνηθισμένη συζήτηση μεταξύ δημοσίων υπαλλήλων, που επιτελούν κατά τη γνώμη μου έργο εθνικής σημασίας, που δεν μπορεί να αφορά άλλους εκτός από τους ενδιαφερόμενους. Είναι όμως έτσι αυτή η συζήτηση ή «πατάει» σ’ ένα υπόστρωμα από το αραχνιασμένο παρελθόν, προσπαθώντας να φέρει στην επιφάνεια επιβιώματα αντιλήψεων που μας βασάνισαν κατά το παρελθόν;

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Η επιλογή των στελεχών στη Δημόσια Διοίκηση συνομολογείται από όλες τις πολιτικές δυνάμεις αλλά κι από όλους όσοι εργάζονται στο Δημόσιο ότι πρέπει να αποτελεί διαδικασία, που θα χαρακτηρίζεται από αξιοκρατία, διαφάνεια, θα πρόσθετα και στοιχεία δημοκρατίας κατά την επιλογή.

Γνωρίσαμε ποτέ κατά το παρελθόν ένα τέτοιο σύστημα επιλογής; Η απάντηση είναι προφανώς όχι ειδικά στο υπουργείο Πολιτισμού οι τελευταίες κρίσεις χάνονται στη λήθη του παρελθόντος. Η εύκολη λύση που προτιμήθηκε ήταν η λογική της ανάθεσης, η οποία από την φύση της διακρίνεται από στοιχεία διαβλητότητας.

Με τον Νόμο 4369/2016, πιο γνωστό ως «νόμο Βερναρδάκη», έγινε μια προσπάθεια να εξορθολογιστεί στοιχειωδώς το σύστημα και να μπουν επιτέλους κάποιοι κανόνες σε πολλούς τομείς, μεταξύ αυτών και σχετικά με την ιεραρχική εξέλιξη. Η διαβούλευση κράτησε καιρό και διατυπώθηκαν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες απόψεις.

Στην προσπάθεια εφαρμογής του συστήματος επιλογής σύμφωνα με τον Ν. 4369/2016 διατυπώθηκαν στην αρχή όχι δημόσια -κι αυτό μας προβληματίζει- και κατόπιν εκτέθηκαν στη δημόσια συζήτηση μια σειρά από ενστάσεις για την υλοποίηση του τρόπου επιλογής, οι οποίες σημειώνω ποτέ δεν ακούστηκαν κατά τη φάση διαβούλευσης και μάλλον αδικούν τους Έλληνες αρχαιολόγους και το έργο που επιτελούμε.

Εάν παραμείνει κανείς στη μάλλον μίζερη αντίληψη της άθροισης μορίων για τη μία ή την άλλη περίπτωση για να καταδείξει τις πιθανές μελλοντικές αστοχίες, μπορεί όντως σε ορισμένες περιπτώσεις οι αριθμητικές πράξεις και τα αθροίσματα να τον δικαιώσουν. Όμως, για να θυμηθούμε μια γνωστή φράση, «η ζωή είναι αλλού».

Τα διαρθρωτικά εργασιακά προβλήματα που απασχολούν το σύνολο των αρχαιολόγων μονίμων και ΙΔΑΧ, που εργάζονται στο ΥΠΠΟΑ, δεν είναι τα αθροίσματα μορίων και η επιλογή διευθυντών μέσω ειδικών κριτηρίων. Αυτή η συζήτηση είναι υπονομευμένη από την αρχή, καθώς κανένας λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να δεχτεί ότι σε έναν κλάδο μπορεί να υπάρχουν ειδικά κριτήρια -αλήθεια ποιος τα ορίζει;- μέσω των οποίων θα γίνεται η επιλογή των διευθυντικών στελεχών, όταν ο ίδιος ο κλάδος δεν είναι ειδικός. Γνωρίζουμε όλοι όσοι έχουμε ασχοληθεί με την ελληνική δημόσια διοίκηση ότι ειδικός κλάδος σημαίνει ειδικό βαθμολόγιο - μισθολόγιο και μια σειρά από άλλες ρυθμίσεις.

Είναι προφανές ότι πρέπει να προηγηθεί αυτή η συζήτηση πρώτα απ’ όλα στο εσωτερικό του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων και μετά να ακολουθήσει οποιαδήποτε άλλη «ειδική συζήτηση». Αλλιώτικα για άλλη μια φορά το κάρο θα είναι μπροστά από το άλογο και θα αναρωτιόμαστε τι φταίει και δεν προχωράμε ούτε ένα βήμα προς τα μπροστά.

Για την οικονομία της συζήτησης θέλω να προσθέσω ότι υπάρχουν μια σειρά από ανοιχτά ζητήματα, τα οποία αποτελούν πάγια αιτήματα όλων όσοι εργαζόμαστε στην Αρχαιολογική Υπηρεσία και για λόγους ακατανόητους μέχρι σήμερα δεν έχουν επιλυθεί.

Γνωρίζουν όλοι οι παροικούντες την αρχαιολογική Ιερουσαλήμ ότι ακόμα δεν έχει αναγνωριστεί βαθμολογικά η προϋπηρεσία εκατοντάδων συναδέλφων, που εργάστηκαν κατά το παρελθόν σε έργα τρίτων (π.χ. ολυμπιακά έργα, μετρό, Αττική Οδός κ.λπ.) εποπτευόμενα από το υπουργείο Πολιτισμού.

Η καθυστέρηση αυτή είναι πολυετής και έχει ως συνέπεια αυτοί οι συνάδελφοι με χρόνια εργασίας να μην μπορούν να θέσουν υποψηφιότητα στις επερχόμενες κρίσεις, είτε υπάρχουν είτε δεν υπάρχουν ειδικά κριτήρια. Γνωρίζουν ή υποψιάζονται επίσης όλοι γιατί υπάρχει αυτή η ανεξήγητη ολιγωρία. Αγκάθι αποτελούν επίσης -συνολικά για τη δημόσια διοίκηση- οι συνέπειες της τροπολογίας 24α βάσει της οποίας αποκλείονται από την συμμετοχή σε κρίσεις όσοι συμμετείχαν στην απεργία - αποχή από την αξιολόγηση. Το συγκεκριμένο βέβαια αποτελεί θέμα άλλης συζήτησης, αλλά δεν μπορεί να κλείνει κανείς τα μάτια του και να κρύβει το πρόβλημα κάτω από το χαλί.

Τελικά το πρόβλημα πρέπει κανείς με νηφαλιότητα να το τοποθετήσει στις πραγματικές του διαστάσεις, Χρειαζόμαστε στελέχη στην Αρχαιολογική Υπηρεσία που θα προκύψουν μετά από πολλά χρόνια μέσα από μια κατά το δυνατόν δίκαιη, αντικειμενική, αξιοκρατική και διαφανή διαδικασία; Αν ναι, τα υπόλοιπα περιττεύουν.

* Ο Δέδες Λιόνης είναι αρχαιολόγος, μέλος του Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ

Πηγή: Η Αυγή

Πέμπτη, 18 Απριλίου 2019

Ανακοίνωση ΑΡΚΙ για τα Κριτήρια Στελέχωσης Αυτόνομων Γραφείων & Αρχιφυλάκων



ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ (ΑΡΚΙ)
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
ΑΥΤΟΝΟΜΗ
ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

www.neapnyka.gr
apyppo.blogspot.gr

ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Στο Σχέδιο Νόμου “Ελληνική Αναπτυξιακή Τράπεζα και προσέλκυση Στρατηγικών Επενδύσεων και άλλες διατάξεις” του Υπουργείου Οικονομίας και Ανάπτυξης, ψηφίστηκε η υπ’ αρ.  2088/66 12.4.2019 τροπολογία του ΥΠΠΟΑ, που ρυθμίζει τα παρακάτω Θέματα:

  •  Καθορίζεται ο τρόπος επιλογής των επικεφαλής των Γραφείων Φύλαξης – Πληροφόρησης και των υπευθύνων Αρχιφυλάκων καθώς και οι ομάδες κριτηρίων που λαμβάνονται υπόψη για την στελέχωσή τους
  • Επικαιροποιούνται οι αρμοδιότητες  του Τμήματος Υποστήριξης Θεμάτων Φύλαξης της ΔΑΜΕΕΠ και δημιουργείται διοικητική διασύνδεση, καθώς το Τμήμα αναλαμβάνει τον κεντρικό συντονισμό και την εποπτεία των Γραφείων Φύλαξης – Πληροφόρησης και των υπευθύνων Αρχιφυλάκων
  • Προστίθενται Γραφεία Φύλαξης – Πληροφόρησης στις Εφορείες της  Κέρκυρας και του Λασιθίου 
  •   Καθορίζεται 10ετής προϋπηρεσία για τον Επικεφαλής του Γραφείου Φύλαξης – Πληροφόρησης και 5ετής για τον Αρχιφύλακα

Επιτρέψτε μας να χαρούμε για την έστω και μερική δικαίωση θέσεων και αγώνων δεκαετιών. Δεν θυμηθήκαμε τώρα την θέσπιση κριτηρίων. Την παλεύουμε χρόνια.

Επιτρέψτε μας να μην συμμεριστούμε την θλίψη και την απόγνωση άλλων παρατάξεων τώρα που χάνουν κεκτημένα προνόμια δεκαετιών. 

Ας θέσπιζαν εκείνοι πρώτοι κριτήρια. Είχαν δεκαετίες να το πράξουν. Και δεν το έκαναν επειδή τα κριτήρια είναι «υποκειμενικά και φωτογραφικά» και οι απευθείας διορισμοί «αντικειμενικοί» !!!

Επιτρέψτε μας να μην λυπηθούμε γι’ αυτούς οι οποίοι ορίζονταν με κομματικά κριτήρια, χωρίς καν τα τυπικά προσόντα και διασφάλιζαν την εργασιακή ειρήνη με την πολιτική ηγεσία εις βάρος της εύρυθμης λειτουργίας των Αρχαιολογικών Χώρων και Μουσείων. Που κατά περίπτωση γίνονταν γρανάζι του συστήματος το οποίο εκβίαζε για ψήφους,  ευνοούσε ή καταπίεζε τους ίδιους τους συναδέλφους κατά το δοκούν των παραταξιακών και προσωπικών του συμφερόντων. Του ίδιου συστήματος που ήθελε τους αρχαιοφύλακες χωρίς αξιοπρέπεια, φοβισμένους και καταπιεσμένους, πειθήνιο όργανο για τον εκβιασμό της πολιτικής ηγεσίας και για ίδιον όφελος.

Επιτρέψτε μας να μην ξεχνάμε, ούτε η παράταξή μας αλλά ούτε και οι συνάδελφοι, ότι ο Οργανισμός του ΥΠΠΟΑ του 2003 προέβλεπε ΤΜΗΜΑΤΑ ΑΝΑ ΕΦΟΡΙΑ (δηλαδή ανώτερη διοικητική βαθμίδα από τα Γραφεία) τα οποία δεν επανδρώθηκαν ποτέ λόγω μικροπαραταξιακών συμφερόντων των ΠΑΣΚ-ΔΑΚΕ και τελικά καταργήθηκαν ως ανενεργή δομή. Είναι λοιπόν τεράστια η ευθύνη των παρατάξεων ΠΑΣΚ-ΔΑΚΕ γι’ αυτό το πισωγύρισμα και δεν καλύπτεται με ψευδεπίγραφες ανακοινώσεις που μιλούν για αξιοκρατία. 

Μιλούν για αξιοκρατία και διαφάνεια αυτοί που βούλιαξαν τον κλάδο μας και τους συναδέλφους στην ανυποληψία. 

Μιλούν για αξιοκρατία και διαφάνεια υποκριτικά μόνο όταν κυβερνούν άλλοι!
Τους προτρέπουμε να σιωπήσουν και να κάνουν αυτοκριτική. Ήδη η εποχή τους ξεπερνά!

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,    

Για πρώτη φορά στον Οργανισμό του ΥΠΠΟΑ θεσμοθετήθηκαν Αυτόνομα Γραφεία Φύλαξης και η θέση του Αρχιφύλακα. Δημιουργήθηκε έτσι μαζί με το Τμήμα Υποστήριξης Θεμάτων Φύλαξης μια δοικητική δομή στον κλάδο μας.

Η δομή αυτή παραμένει ελλιπής και όχι ικανοποιητική. Οι θέσεις θεσμοθετήθηκαν μεν αλλά εξακολουθούν να μην αποτελούν θέσεις ευθύνης. Δεν ολοκληρώθηκε η ανεξαρτητοποίηση του κλάδου μας και η διοικητική του αυτοτέλεια. Είναι όμως μια αρχή.

Η παράταξή μας ζητάει κι είναι εδώ, για να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για την καλύτερη δυνατή αναβάθμιση της δομής αυτής που υπάρχει πλέον.

Διαχρονικά η παράταξή μας υποστήριζε ότι ο κλάδος μας πρέπει να αποκτήσει ιεραρχική δομή. Ζητούσαμε την θεσμοθέτηση των θέσεων και την πλήρωσή τους βάσει αντικειμενικών, αξιοκρατικών κριτηρίων. Καταγγέλαμε και είμασταν αντίθετοι με τις κομματικές, πελατειακές τοποθετήσεις Αρχιφυλάκων που κατέληγαν ενεργούμενα της διοίκησης και της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας, που τους όριζε, επιβαρύνοντας με δεινά τον κλάδο και όλους τους αρχαιοφύλακες.

Δεν μπορούμε παρά να δούμε θετικά την θέσπιση για πρώτη φορά αξιοκρατικών και διαφανών διαδικασιών στο πλαίσιο της κείμενης νομοθεσίας. Είμαστε εδώ για να εντοπίσουμε τυχόν αδυναμίες και ελλείψεις του και να το συμπληρώσουμε  κάνοντας  καλύτερο το πλαίσιο που τώρα υπάρχει.

Καθώς οι θέσεις αυτές δεν είναι αμιγώς θέσεις ευθύνης ακολουθούνται οι βασικές αρχές του Δημοσιουπαλλήλικού κώδικα και του ν. 4369/2016 (Νόμος Βερναρδάκη). Ο τελευταίος θεσπίζει διαδικασίες και εγγυήσεις αποκομματικοποίησης σε ολόκληρο σχεδόν το φάσμα της Δημόσιας Διοίκησης και επιτυγχάνει για πρώτη φορά την εξάλειψη των κάθε είδους πελατειακών σχέσεων μεταξύ πολιτικού συστήματος και δημόσιας διοίκησης, για να πάψει να αντιμετωπίζει η εκάστοτε κυβέρνηση το κράτος ως λάφυρο και φέουδο.  Γι’ αυτό το λόγο τον υποσκάπτουν και τον αντιπαλεύουν όλοι οι εκπρόσωποι του παλαιού καθεστώτος προκειμένου να διατηρήσουν τα προνόμιά τους εις βάρος όλων των άλλων εργαζομένων.

Συνάδελφισσες, συνάδελφοι,    

Δεν σταματάμε την διεκδίκηση για ένα καλύτερο μέλλον με όραμα για τον κλάδο. Δεν μπορούμε όμως και να μην αναγνωρίσουμε τη θετική αυτή προσπάθεια που ανοίγει ένα νέο κύκλο και μας οδηγεί σε μια νέα εποχή που με όρους δημοκρατίας, διαφάνειας, αξιοκρατίας και τους δικούς μας αγώνες, θα μας απαλλάξει από τα βαρίδια του παλαιού ανυπόληπτου πελατοκεντρικού συστήματος.

Θα είμαστε εδώ για να διασφαλίσουμε την ορθή αυτή πορεία χωρίς παρεκκλίσεις.

Μαζί με όλους τους συναδέλφους μας, οι οποίοι θα μπορούν στο εξής να υποβάλλουν ανεμπόδιστα αίτηση για όλες τις θέσεις και τους καλούμε να το πράξουν.

Τετάρτη, 17 Απριλίου 2019

Ειδικά κριτήρια; Ευχαριστούμε όχι τώρα


Το τελευταίο διάστημα με αφορμή τις κρίσεις σε επίπεδο Διεύθυνσης στην Γενική Διεύθυνση Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς, με έκπληξη διαπιστώσαμε, ότι ξαφνικά εκκίνησε μια συζήτηση για την θέσπιση ειδικών κριτηρίων μοριοδότησης, που θα αφορούν συνάδελφους, οι οποίοι επιθυμούν να καταλάβουν θέση ευθύνης.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Γνωρίζουμε όλοι οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο, ότι οι κρίσεις γίνονται με βάση τις διατάξεις του Ν. 4369/2016, γνωστού ως «νόμου Βερναρδάκη». Αποτελούσε πάγιο αίτημα του κόσμου της εργασίας στον δημόσιο τομέα η θεσμοθέτηση ενός κατά το δυνατό αξιοκρατικού, δημοκρατικού και διάφανου τρόπου επιλογής στελεχών για την Δημόσια Διοίκηση. Υπήρξε εξαντλητική διαβούλευση πριν την ψήφιση του νόμου, όπου διατυπώθηκαν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες απόψεις. Τελικά σήμερα βρισκόμαστε τρία χρόνια μετά την ψήφιση του νόμου στην φάση υλοποίησής του για την αρχαιολογική υπηρεσία. Σ’ αυτή την κρίσιμη φάση, η οποία ομολογουμένως έχει καθυστερήσει, ξαφνικά από διάφορους κύκλους ανακύπτει θέμα εφαρμογής του νόμου ειδικά για τις κρίσεις των αρχαιολόγων.
Ας είμαστε ξεκάθαροι και υπεύθυνοι. Η συζήτηση για την θέσπιση ειδικών κριτηρίων (πχ. έργα ΕΣΠΑ) μόνο για τις θέσεις ευθύνης σαλαμοποιεί το σώμα των Ελλήνων αρχαιολόγων, καθώς αναφέρεται μόνο σε όσους επιθυμούν να καταλάβουν θέση ευθύνης, λες και οι υπόλοιποι συνάδελφοι δεν συμμετέχουν στο πολυσχιδές έργο των Εφορειών Αρχαιοτήτων, της Κεντρικής Υπηρεσίας  και των Μουσείων. Επίσης μοιάζει με μεταχρονολογημένη επιταγή. Αλήθεια γιατί όσοι όψιμα ανακινούν το θέμα, κατά την διαδικασία της διαβούλευσης δεν έκαναν μία τέτοια πρόταση; Και το θυμούνται σήμερα λίγο πριν ξεκινήσουν οι κρίσεις; Αυτή η συζήτηση αγνοεί τα διαρθρωτικά εργασιακά προβλήματα που υπάρχουν και αφορούν το σύνολο των συναδέλφων, το παράδειγμα της απαράδεκτης καθυστέρησης από τα υπηρεσιακά συμβούλια της αναγνώρισης προϋπηρεσίας σε έργα τρίτων είναι χαρακτηριστικό. Αλλοιώνει την ίδια την αρχιτεκτονική επιλογής στελεχών μέσα από ένα αδιάβλητο σύστημα μετά από πολλά πολλά χρόνια. Επιπλέον αποτελεί αποσπασματική πρόταση, καθώς δεν αντιμετωπίζει το συνολικό πρόβλημα.
Για εμάς η συζήτηση πρέπει να εντοπιστεί σε κάτι άλλο. Επιθυμούμε οι αρχαιολόγοι να αποτελούν ειδικό κλάδο στο ΥΠΠΟΑ; Αν ναι, τότε θα πρέπει ολιστικά να αντιμετωπίσουμε το θέμα. Ο ΣΕΑ να ανοίξει τον διάλογο πρώτα απ’ όλα στο εσωτερικό του με τα μέλη του και να καταλήξουμε σε μια πρόταση που θα περιλαμβάνει, ειδικό κλάδο, δηλ. ειδικό βαθμολόγιο – μισθολόγια και κατά συνέπεια ειδικό τρόπο αξιολόγησης για τις θέσεις ευθύνης. Οτιδήποτε άλλο, που δεν αναφέρεται στο σύνολο των συναδέλφων, οδηγεί στον δρόμο του ατομικισμού και του ιδιότυπου εσωτερικού συντεχνιασμού, που μόνο κακές υπηρεσίες μπορεί να προσφέρει στο σύνολο των αρχαιολόγων και του έργου που επιτελούν.
Η Αυτόνομη Παρέμβαση δια της τοποθέτησης των εκπροσώπων μας στην πρόσφατη συνέλευση του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων κατέθεσε μετά την αιφνιδιαστική πρόταση για τα ειδικά κριτήρια ένα συνολικό πλέγμα προτάσεων που αφορά όλους τους συναδέλφους:
  •  Ταχύτατη αναγνώριση – βαθμολογικά – της προϋπηρεσίας σε έργα τρίτων εποπτευόμενα από το υπουργείο πολιτισμού. Θυμίζουμε, ότι σχετική ρύθμιση έχει ήδη ψηφιστεί, παρά ταύτα εκατοντάδες συνάδελφοι αναμένουν την αναγνώριση της προϋπηρεσίας τους. Όσο διατηρείται αυτό το νόθο καθεστώς, αυτοί οι συνάδελφοι δεν μπορούν να θέσουν υποψηφιότητα για θέση ευθύνης. Κατά συνέπεια πρέπει πρώτα να αναγνωριστεί βαθμολογικά η προϋπηρεσία και μετά να εκκινήσουν οι κρίσεις για να μην υπάρχουν οι γνωστοί άδικοι αποκλεισμοί.
  • Μισθολογική αναγνώριση της προϋπηρεσίας σε έργα τρίτων εποπτευόμενα από το Υπουργείο Πολιτισμού. Συνάδελφοι με πολλά χρόνια προϋπηρεσίας παραμένουν καθηλωμένοι όχι μόνο βαθμολογικά αλλά και μισθολογικά. Ζητάμε από την πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΟΑ να προχωρήσει σε νομοθετική ρύθμιση για να επιλυθεί αυτό το ζήτημα.
  • Απόσυρση της τροπολογίας 24Α, η οποία πραγματικά αποκλείει συναδέλφους που συμμετέχουν σε νόμιμη απεργία αποχή από το δικαίωμα να κριθούν.
  • Με την ταχεία επίλυση των προηγουμένων ζητημάτων άμεση εφαρμογή των διατάξεων του Ν. 4369/2016, όχι μόνο για τις κρίσεις αλλά και αλλού, όπως για παράδειγμα τις ολομέλειες τμημάτων, ή την αντίστροφη αξιολόγηση, που σήμερα παραμένουν, χωρίς να ευθύνονται οι εργαζόμενοι, ανενεργές.
  • Το άνοιγμα της συζήτησης συνολικά στον Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων του θέματος ειδικού κλάδου με διαβούλευση μεταξύ των μελών και συνέλευση που θα αποφασίσει για το ζήτημα. Προφανώς δεν συμφωνούμε με καμία «ειδική» συζήτηση, που αγνοεί τα προβλήματα και τις αδικίες που υφίστανται οι πολλοί μεταφέροντας το κέντρο βάρους, έξω από τα όρια της συλλογικής διεκδίκησης.

Σ΄αυτή την κατεύθυνση κι έχοντας κατά νου, ότι τα συμφέροντα που ορέγονται την πολιτιστική κληρονομιά είναι πολλά και ποικίλα, όπως πράξαμε στο παρελθόν έτσι και σήμερα αγωνιζόμαστε μαζί με όλους του συναδέλφους μας για δίκαιες και ωφέλιμες λύσεις για τους αρχαιολόγους αλλά και συνολικά για τους εργαζόμενους στο ΥΠΠΟΑ. 

Τρίτη, 16 Απριλίου 2019

Διαδικασίες κρίσεων Διευθυντών στο ΥΠΠΟΑ για τη ΓΔΑΜΤΕ

Μετά το με αρ. πρωτ. 7767/9-4-2019 έγγραφο της ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ προς την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου  μας, με το οποίο εξηγούμε τους λόγους για τους οποίους είναι απαραίτητη η μικρή αναβολή των κρίσεων σε επίπεδο Διευθυντών  στη ΓΔΑΜΤΕ, είμαστε απολύτως βέβαιοι, ότι η διαδικασία θα ανασταλεί για μικρό χρονικό διάστημα μέχρι να επιλυθούν τα ουσιαστικά ζητήματα που έχουμε επισημάνει. 
Πιστεύουμε ότι οι κρίσεις πρέπει να ολοκληρωθούν, αλλά με τρόπο αξιοκρατικό και δίκαιο, χωρίς να υπάρξουν αποκλεισμοί άξιων συναδέλφων και, πολύ περισσότερο, χωρίς να διακυβευτεί μελλοντικά η διαδικασία από πιθανές προσφυγές.
Η ορθότερη λύση θα ήταν η επανυποβολή αιτήσεων με δικαίωμα συμμετοχής και άλλων συναδέλφων.



Συγκρότηση Διοικούσας Επιτροπής του Τμήματος της ΕΜΔΥΔΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού



Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2019

Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη….







Για άλλη μια φορά οι εκπρόσωποι του παλαιοκομματικού και γραφειοκρατικού συνδικαλισμού στην ΠΟΕ – ΥΠΠΟ ξεπέρασαν τα όρια. ΔΗΣΥΠ (πρώην ΠΑΣΚ) και ΔΑΚΕ, δεν αρκούνται πλέον στην λεκτική διαστρέβλωση της πραγματικότητας, προχώρησαν σε μια πρωτοφανή απόπειρα παραχάραξης απόφασης της Ε.Ε. της ΠΟΕ ΥΠΠΟ και μάλιστα σε μήνυση που κατάθεσαν για ζητήματα που αφορούν το πολύπαθο Ταμείο Αλληλοβοήθειας. Σε άλλη περίπτωση θα λέγαμε, ότι μας εκπλήττουν και θα τους ανακαλούσαμε στην συνδικαλιστική και ηθική τάξη των πραγμάτων (για παράδειγμα http://apyppo.blogspot.com/2018/03/732018.html και http://apyppo.blogspot.com/2017/10/blog-post_16.html). Φαίνεται όμως, ότι αυτά αποτελούν ψιλά γράμματα για ΔΗΣΥΠ και ΔΑΚΕ. Για τα συνεταιράκια του παλαιοκομματικού κατεστημένου και της κλεπτοκρατίας η ομοφωνία αποτελεί ανομολόγητο πόθο και φετίχ. Τους καταλαβαίνουμε γιατί έτσι είχαν μάθει. Με βάση την απόλυτη κυριαρχία τους, που στηριζόταν στα πελατειακά δίκτυα μέσα στους χώρους δουλειάς, δεν έδιναν λογαριασμό σε κανέναν. 

Δεν έχουν καταλάβει, ότι οι καιροί άλλαξαν. Δεν υπάρχουν πλέον κορόιδα, ούτε περιθωριακά σχήματα, ή παρατάξεις και πρόσωπα συμπληρωματικά στους σχεδιασμούς τους.

Δημόσια, δύο τουλάχιστον φορές έχουμε εξηγήσει στους εκπροσώπους ΔΗΣΥΠ και ΔΑΚΕ, λες και δεν το ξέρουν, ότι κάθε παράταξη εκφράζεται από τους εκλεγμένους εκπροσώπους της στα συλλογικά όργανα. Δημόσια πάλι τους έχουμε εξηγήσει, ότι άλλο πράγμα είναι η λήψη απόφασης κατά πλειοψηφία κι άλλο η ομόφωνη λήψη αποφάσεων. Κάνουν, ότι δεν καταλαβαίνουν. Τελευταίο παράδειγμα: σε συνεδρίαση της εκτελεστικής επιτροπής της ομοσπονδίας παρουσιάζουν απόσπασμα πρακτικών, όπου φαίνεται να έχει υπάρξει λήψη ομόφωνης απόφασης για υποβολή μήνυσης κατά παντός υπευθύνου για ζητήματα σχετικά με το Ταμείο Αλληλοβοήθειας. Συμμετείχαν εκπρόσωποι από τρεις παρατάξεις ΔΗΣΥΠ  ΔΑΚΕ και ΔΑΣ. Για την ψήφο ΔΗΣΥΠ και ΔΑΚΕ δεν έχουμε καμία αμφιβολία. Δεν είναι η πρώτη φορά που δεν βλέπουν τον ελέφαντα μέσα στο δωμάτιο. Αμφιβάλλουμε όμως πολύ αν η εκπρόσωπος της ΔΑΣ υπερψήφισε την συγκεκριμένη πρόταση. 

Το θέμα είναι σοβαρό. Στο κείμενο της μήνυσης υπάρχει ενσωματωμένο απόσπασμα πρακτικών όπου επί 7 παρόντων (υπήρχαν τέσσερις απουσίες),  δηλώνεται, ότι εξουσιοδοτείται ομόφωνα ο πρόεδρος της ΠΟΕ ΥΠΠΟ για την υποβολή της σχετικής μήνυσης. 

Απαιτούμε να δούμε τα πρακτικά της συγκεκριμένης συνεδρίασης της Εκτελεστικής Επιτροπής

Απαιτούμε να δούμε τις υπογραφές στο πρακτικό, όσων ήταν παρόντες στην συνεδρίαση.

Μαθαίνουμε ότι αυτή η ενέργεια αποτελεί συνέχεια απόφασης του Γενικού Συμβουλίου της Ομοσπονδίας.

Απαιτούμε να δούμε το σύνολο των πρακτικών των συνεδριάσεων του Γενικού Συμβουλίου με τις υπογραφές όλων των γενικών συμβούλων, για κάθε απόφαση, που έχει παρθεί ξεχωριστά.

Ξέρουμε, ότι ζητούμε το δύσκολο, γιατί όχι μόνο πρακτικά αποφάσεων δεν έχουμε υπογράψει αλλά ΔΗΣΥΠ και ΔΑΚΕ δεν κάνουν τον κόπο, ούτε ημερήσια διάταξη να στέλνουν στις υπόλοιπες παρατάξεις, όποτε υπάρχει συνεδρίαση Γενικού Συμβουλίου και Εκτελεστικής Επιτροπής.

Νομίζουν, ότι με την μη θεσμική λειτουργία των οργάνων κερδίζουν κάτι. Αποδεικνύεται, ότι κάνουν λάθος. Μένουν εκτεθειμένοι, κυρίως απέναντι σ΄ εκείνους, που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν: τους εργαζόμενους στο ΥΠΠΟΑ.

Καταλαβαίνουμε τον πανικό τους. Οι εξελίξεις σχετικά με το Ταμείο Αλληλοβοήθειας τους ξεπερνούν. Δεν αρκεί η δήλωση «όλα στο φως». Χρειάζεται κανείς να το αποδεικνύει. Η μάχη για το διαφορετικό υπόδειγμα συνδικαλιστικής δράσης και παρέμβασης είναι αδιάκοπη. Η σύμπτωση μεταξύ της εκφώνησης και της πράξης είναι αυτή που δικαιώνει όσους εκτίθενται στον δημόσιο χώρο.
Αλήθεια πότε η ΔΗΣΥΠ και η ΔΑΚΕ θα πάρουν θέση για το ζήτημα των πλαστών δανείων, που έχουν χορηγηθεί σε ανυποψίαστους συναδέλφους; Σε ποιό ποσό και πόσοι συνάδελφοι σύμφωνα με δικές τους καταγγελίες έχουν πέσει θύματα σ’ αυτή την δυσώδη υπόθεση; Πότε θα καταλάβουν, ότι η αυτοκάθαρση του συνδικαλιστικού κινήματος πρέπει να αποτελεί έναν από τους σκοπούς, όσων παρουσιάζονται ως υπερασπιστές των συμφερόντων του κόσμου της εργασίας;

Στο υπουργείο πολιτισμού οι εργαζόμενοι έχουμε βρεθεί μπροστά σε δύσκολες καταστάσεις. Κυνήγι μαγισσών για τάχα πλαστά πιστοποιητικά, απόπειρες ιδιωτικοποίησης αρχαιολογικών χώρων και μουσείων, λοιδορηθήκαμε από τους πολιτικούς πάτρονες ΔΗΣΥΠ και ΔΑΚΕ, ως εχθροί της ανάπτυξης και τόσα άλλα. 

Αντέξαμε. Αυτό που δεν αντέχεται είναι η επιβολή συνδικαλιστικής ομερτά από κύκλους, που απαξιώνουν την ίδια την ουσία της συλλογικής οργάνωσης των εργαζομένων. 

Παραποιημένες ψηφοφορίες σε όργανα, διασπορά σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης fake news για κουμπαριές, υποβολές μηνύσεων από δευτεροβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση κατά εκείνων –των εργαζομένων δηλαδή – που υποτίθεται ότι προστατεύει κι εκπροσωπεί, αδιαφανείς διαδικασίες διακίνησης κι ελέγχου δημόσιου χρήματος, είναι πέρα και μακριά από την δική μας αντίληψη για τα διακυβεύματα της επόμενης μέρας.

Μερικοί δεν έχουν καταλάβει ότι πλησιάζουμε στο τέλος της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αι. Εξακολουθούν να λειτουργούν με το ίδιο στρεβλό υπόδειγμα. Εδώ είμαστε μαζί με όσους συμπορεύονται μαζί μας στην αναζήτηση του νέου υποδείγματος, που θα εμπνεύσει τον κόσμο της εργασίας, για να κάνουμε κατανοητό σε όσους πεισματικά έχουν κολλήσει στον προηγούμενο αιώνα, υπερασπιζόμενοι συμφέροντα και τους διαύλους της διαπλοκής πολιτικών και συνδικαλιστικών ηγεσιών, ότι κάτι νέο γεννιέται στο συνδικαλιστικό τοπίο του ΥΠΠΟΑ. 

Σ΄ αυτή την πορεία οι απαντήσεις σ΄ όλα τα ερωτήματα σχετικά με την υπόθεση του Ταμείου Αλληλοβοήθειας για εμάς αποτελεί μόνο ένα σταθμό. 

Για άλλους φαίνεται να είναι μάχη πολιτικής και συνδικαλιστικής επιβίωσης. 




Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2019

Η ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΤΩΝ ΕΑΚ

Για άλλη μια φορά, καθώς κατηφορίζουν στα εκλογικά αποτελέσματα των τελευταίων χρόνων, τα ΕΑΚ ξαναχτυπούν: πιστά όπως πάντα στην παροιμία «όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια», τα αυτοαποκαλούμενα «επαναστατικά αριστερά ρεύματα (ρεύματα αέρος…; Ίσως) προσπάθησαν, μέσα από την τελευταία ανακοίνωσή τους, να δικαιολογήσουν την αδυναμία τους να εκλέγουν αντιπροσώπους στα Υπηρεσιακά Συμβούλια, ρίχνοντας λάσπη – με περισσή χάρη – στην Αυτόνομη Παρέμβαση και στις επιλογές μας να ξεφεύγουμε από τα μονόχνοτα και ξεπερασμένα ψηφοδέλτια, συσπειρώνοντας γύρω μας συναδέλφους που θέλουν να αγωνιστούν για το καλό και για τα αιτήματα του κλάδου τους, πέρα από κάθε αλλήθωρη ψευτοκομματική γραμμή.
Η αναφορά των ΕΑΚ στο «ΚΟΙΝΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ» του Γ΄ Υπηρεσιακού Συμβουλίου Μονίμων και ΙΔΑΧ υπαλλήλων του ΥΠΠΟΑ, του οποίου κορμός είναι τα στελέχη της Αυτόνομης Παρέμβασης, έχοντας συνυποψήφιους τόσο συναδέλφους από τον ευρύτερο χώρο της αριστεράς όσο και ανεξάρτητους χωρίςκομματική ταυτότητα, δείχνει από πλευράς των ΕΑΚ πανικό, ανυπαρξία συνδικαλιστικής-αριστερής-επαναστατικής συνείδησης και λογική δεξιάςδιαστρέβλωσης δημοκρατικών εκλογικών αποτελεσμάτων.
Για όλους αυτούς τους λόγους, εύχομαι στα ΕΑΚ Καλά Χριστούγεννα.

Σταύρος Τσάβαλος
-   Τακτικό αιρετό μέλος του Γ’ ΥπηρεσιακούΣυμβουλίου Μονίμων Υπαλλήλων του ΥΠΠΟΑ
-   Μέλος του Συντονιστικού της Αυτόνομης Παρέμβασης

Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου 2019

Ανακοίνωση για τα ένδικα μέσα



ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ AΡΧΑΙΟΦΥΛΑΚΩΝ


24.1.2019
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Έκπληξη και θλίψη προκαλεί η ανακοίνωση της πλειοψηφίας της ΠΟΕ-ΥΠΠΟ, που ψευδεπίγραφα υπογράφεται ως απόφαση της εκτελεστικής γραμματείας της και αφορά σε συμβασιούχους συναδέλφους μας, που είχαν δικαιωθεί δικαστικά και με την τροπολογία-παραίτηση του ελληνικού δημοσίου από τα ένδικα μέσα, μετατράπηκαν οι συμβάσεις τους σε αορίστου χρόνου.

Η ΠΑΣΚ-ΥΠΠΟΑ φορώντας με περίσσια υποκρισία και για πολλοστή φορά παραμορφωτικά γυαλιά παραποιεί τα γεγονότα προκειμένου να προσποριστεί πολιτικά και συνδικαλιστικά οφέλη. 

Αλήθεια, όλοι αυτοί που καθυστερημένα κόπτονται για τους συναδέλφους, που ήταν όλα τα προηγούμενα χρόνια, όταν οι τελευταίοι προσπαθούσαν να δικαιωθούν δικαστικά, αλλά και όταν προχωρούσαν σε κινητοποιήσεις στον αρχαιολογικό χώρο της Ακρόπολης; Ήταν ή όχι τότε η θέση του εκπροσώπου της ΠΟΕ-ΥΠΠΟ, που παρευρισκόταν στην κινητοποίηση, ότι η στάση και οι ενέργειες των συναδέλφων με τα ένδικα μέσα ήταν απαράδεκτη; Και μάλιστα την εξέφραζε την ίδια στιγμή που συνάδελφοι από την παράταξή μας δέχονταν χτυπήματα και ψεκάζονταν με χημικά από τα ματ .

Αλήθεια, όλα τα προηγούμενα χρόνια με κυβερνήσεις φιλικές προς τους συνδικαλιστές της ΠΟΕ-ΥΠΠΟ πόσες φόρες ανέδειξαν και πρόβαλαν με κινητοποιήσεις το δίκαιο αυτό αίτημα; Πόσες τροπολογίες κατέθεσαν;

Μας είναι αδιανόητο, το γεγονός ότι ακόμα και όταν προέκυπτε κάποιο πρόβλημα σχετικό με την ολοκλήρωση της διαδικασίας για την μετατροπή των συμβάσεων και ενώ γνώριζαν ότι η πολιτική ηγεσία δρομολογούσε αμέσως λύσεις για να το αντιμετωπίσει, την ίδια στιγμή η ΠΟΕ-ΥΠΠΟ καλούσε σε συγκέντρωση στο ΥΠΠΟΑ στην προσπάθειά της  να κερδίσει μικροπολιτικά οφέλη, εμπαίζοντας και τους συναδέλφους και την πολιτική ηγεσία.

Μας είναι αδιανόητο, το γεγονός ότι μπορούσε να έχει λυθεί οριστικά το θέμα τουλάχιστον έξι μήνες νωρίτερα και καθυστέρησαν οι προσλήψεις των συναδέλφων για λόγους συνδικαλιστικής ισορροπίας…

Η πραγματική αλήθεια είναι ότι αυτή η κυβέρνηση - με τις πολιτικές ηγεσίες που πέρασαν από το ΥΠΠΟΑ και με βουλευτές όπως οι κ.κ. Πάντζας, Μπαξεβανάκης κ. α. - ενέσκηψαν για πρώτη φορά με σοβαρότητα και υπευθυνότητα στο χρονίζον αυτό πρόβλημα. Κατανόησαν το δίκαιο χαρακτήρα του αιτήματος των εργαζομένων και έκριναν ορθά ότι δεν μπορούν να τους αφήσουν άλλο στην ομηρία πολιτικών και συνδικαλιστικών σκοπιμοτήτων. Έδωσαν λοιπόν τέλος στην διαχρονική και πολυκομματική εκμετάλλευση τους. 

Ανάμεσα σε όλους όσοι τους στάθηκαν διαχρονικά και ανιδιοτελώς ήταν και η παράταξη της Αυτόνομης Παρέμβασης που τους στήριξε έμπρακτα από την αρχή ως το τέλος. Έτσι ο πολυετής αγώνας των συναδέλφων με τα ένδικα μέσα δικαιώθηκε. Έρχονται λοιπόν τώρα οι συνάδελφοι να καλύψουν πάγιες ανάγκες των υπηρεσιών του ΥΠΠΟΑ και βγαίνουν από την ομηρία που εσκεμμένα τους είχαν βάλει οι προηγούμενες κυβερνήσεις. 

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Όλοι μαζί να συνεχίσουμε να παλεύουμε για να εξαλείψουμε τις τεράστιες ελλείψεις προσωπικού, που αντιμετωπίζουμε στις υπηρεσίες του ΥΠΠΟΑ, όλα αυτά τα χρόνια με τις μνημονικές πολιτικές τις οποίες οι προηγούμενες κυβερνήσεις και τα συνδικαλιστικά τους δεκανίκια δημιούργησαν. 

Να παλέψουμε όλοι μαζί για να διαλύσουμε το πελατειακό κράτος που είχαν φτιάξει για να αληλλοσυντηρούνται στην εξουσία, να διατηρούν τα προνόμιά τους και να αποφασίζουν για μας χωρίς εμάς. 

Μαζί να  ανοίξουμε και να πορευτούμε σε  νέους δρόμους με διαφάνεια και αξιοκρατία.