Δευτέρα, 1 Φεβρουαρίου 2016

ΣΥΡΙΖΑ - η μόνη πραγματική ελπίδα 
(Στ. Τσαβ., το κείμενο εκφράζει τις απόψεις του υπογράφοντα)

........... "Μια φορά και έναν καιρό υπήρχε ένας καλός λύκος τον οποίο κακομεταχειρίζονταν τα πρόβατα, μια καλοκάγαθη μάγισσα και ένας τίμιος πειρατής. Όλα αυτά υπήρχαν όταν εγώ ονειρευόμουνα τον κόσμο ανάποδα". Από ισπανικό τραγούδι, που θα μπορούσε να μεταφραστεί ελεύθερα στα ελληνικά ως εξής:


"Μια θύελλα έχει συνεπάρει την ελληνική επικράτεια. Μια επανάσταση έχει ξεκινήσει με νέους οπλαρχηγούς που ξεσηκώνουν τα πλήθη κατά της τυραννικής κυβέρνησης συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Οπλαρχηγοί όπως Κυριάκος Μητσοτάκης, Ευάγγελος Βενιζέλος, Μάκης Βορίδης, Άδωνης Γεωργιάδης και πολλοί άλλοι. Στην επανάσταση αυτή δεν θα έλειπαν οι καναλάρχες, οι εκδότες των διαφόρων φυλλάδων, οι μεγαλοκαταθέτες, και όλοι αυτοί που έχουν μάθει τόσα χρόνια μέσα σε ένα κράτος-προστάτη της ανομίας, των ρουσφετιών και των "δικών μας παιδιών", να λειτουργούν και να απολαμβάνουν τους καρπούς της "προσφοράς" τους στην πλάτη του εργαζόμενου ελληνικού λαού. Στο ξεσήκωμα αυτό μπλέχτηκαν και πολλοί αρχηγίσκοι της αριστεράς, που άδραξαν την ευκαιρία για ιδίον όφελος και έστρεψαν τα πυρά τους κατά της κυβέρνησης της ελπίδας, υπηρετώντας  πιστά τα συμφέροντα της νεοφιλελεύθερης πολιτικής". 



Καθημερινά στα ΜΜΕ των καναλαρχών  ακούγονται όλων των ειδών απελπισμένες και ψευδείς ειδήσεις, με σκοπό να εμποδίσουν τον αέρα αλλαγής που προσπαθεί να φέρει η κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ γι’ αυτό τον ταλαιπωρημένο λαό. Γιατί όλοι αυτοί χάνουν τα βρώμικα πλεονεκτήματα που είχαν εδώ και 40 χρόνια με τη βοήθεια των κυβερνήσεων της δεξιάς: τη φοροδιαφυγή, τις μαζικές απολύσεις, τον εκφοβισμό και την εκμετάλλευση των εργαζομένων, το μαύρο χρήμα. Προσπαθούν να δείξουν στην κοινή γνώμη ότι η κυβέρνηση έχει επιδοθεί σε έναν "ανελέητο διορισμό δικών της παιδιών". Είναι φοβερό το γεγονός ότι οι κατ’ εξοχήν αντιπρόσωποι της διαπλοκής, των ρουσφετιών, της λεηλασίας της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, της κατασπατάλησης δημοσίου και όχι μόνο χρήματος, της σημερινής απελπιστικής κατάστασης της χώρας και της παράδοσης της εργατικής τάξης στα αδηφάγα χέρια της πλουτοκρατίας, προσπαθούν να κατασυκοφαντήσουν την κυβέρνηση που, ενώ χρονικά είναι ενός μόνο έτους και παρά τον πόλεμο που δέχεται από τους αντιπροσώπους της ντόπιας και ξένης φιλελεύθερης πολιτικής, έχει καταφέρει:

1) τη νομοθέτηση ρύθμισης δόσεων προς την εφορία και λοιπούς φορείς δημοσίου,
2) την προστασία πρώτης κατοικίας υπερχρεωμένων νοικοκυριών,
3) την προστασία πολιτών από τα αιμοσταγή τραπεζικά ιδρύματα, με την νομοθέτηση μεθόδου αποπληρωμής δανείων ,
4) την ανθρωπιστική βοήθεια προς φυσικά πρόσωπα που δεν έχουν δυνατότητες πληρωμής ΔΕΗ, ενοικίου κλπ,
5) την προστασία κοινωνικών και ανθρωπιστικών δικαιωμάτων και ελευθεριών,
6) την μεταναστευτική κοινωνική πολιτική,
7) την προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων και την τακτοποίηση χρόνιων  εκκρεμοτήτων επανατοποθέτησης υπαλλήλων στις θέσεις τους,
8) τη φραγή σε ομαδικές απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα,
9) τη διαβούλευση νομοθετικών διατάξεων πρωταρχικής σημασίας για όλους τους τομείς της δημόσιας διοίκησης και όχι μόνο,
10) τη φραγή στις αυθαίρετες και οριζόντιες απολύσεις στο δημόσιο τομέα,
11) την προστασία της δημόσιας περιουσίας και πλούτου,
12) τον εκδημοκρατισμό στις αποφάσεις ενός κράτους στην υπηρεσία του πολίτη,
13) την απλούστευση γραφειοκρατικών διαδικασιών δημοσίου,
14) την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης,
15) την πάταξη της φοροδιαφυγής και τον πραγματικό έλεγχο στους μεγαλοκαταθέτες του εξωτερικού και όχι μόνο,
16) τη διαλεύκανση και διευθέτηση των ζητημάτων που απορρέουν μέσα από λίστες Λαγκάρντ κλπ.


Ας αφήσουμε λοιπόν τις Κασσάνδρες της διαπλοκής, τους οπορτουνιστές "συντρόφους" και τα κάθε λογής ερπετοειδή στην άκρη και ας προχωρήσουμε ενωμένοι μαζί με τον λαό που εξουσιοδότησε αυτήν την κυβέρνηση μέσω δημοκρατικών διαδικασιών να φέρει εις πέρας το όραμα της ελπίδας.

Σταύρος Τσάβαλος 
Μέλος του Συντονιστικού της οργάνωσης του ΣΥΡΙΖΑ του Υπουργείου Πολιτισμού

Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2016

«1 χρόνος Αριστερά, 1 χρόνος μάχη. Προχωράμε»

Ανοιχτή πολιτική συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ με ομιλητή τον Αλ. Τσίπρα: «1 χρόνος Αριστερά, 1 χρόνος μάχη. Προχωράμε»

Την Κυριακή 24/1/2016 στο Γήπεδο Tae Kwon Do στο Φάληρο



Ένας χρόνος Αριστερά - Ένας χρόνος μάχη

25 Γενάρη 2015 – Άνοιξε ένα νέο μεγάλο κεφάλαιο για την αλληλεγγύη, τη δημοκρατία, την κοινωνική δικαιοσύνη στην Ελλάδα και την Ευρώπη.

Η πρώτη κυβέρνηση της Αριστεράς ανέλαβε να σταματήσει την κοινωνική λεηλασία και να φέρει τον λαό στο προσκήνιο.

Από την πρώτη μέρα βρεθήκαμε απέναντι σ' ένα συνασπισμό ντόπιων και ξένων συμφερόντων, απέναντι στα ΜΜΕ και τους εκπροσώπους της ολιγαρχίας.

Συγκρουστήκαμε - Ορθώσαμε ανάστημα – Γράψαμε ιστορία. Ο ελληνικός λαός έγινε συνώνυμο του αγώνα και της περηφάνιας σε όλο τον κόσμο.

Την κρίσιμη στιγμή αντέξαμε. Αναλάβαμε την πατριωτική ευθύνη να παραμείνει η χώρα ζωντανή.

Ο λαός εμπιστεύτηκε ξανά τον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί αποτελεί τη μόνη αξιόπιστη πολιτική δύναμη και εγγύηση ότι θα βγούμε από την κρίση, με την κοινωνία όρθια. Γιατί η κυβέρνηση απέδειξε ότι ακόμα και μέσα σε ένα ασφυκτικό πλαίσιο, μπορούν να υλοποιηθούν πολιτικές που έχουν στο επίκεντρο τις κοινωνικές ανάγκες.

Βάζουμε τέλος στην ασυλία των ισχυρών. Υπερασπιζόμαστε τους αδύναμους συμπολίτες μας. Στηρίζουμε το κοινωνικό κράτος, τη δημόσια παιδεία και το δημόσιο σύστημα υγείας. Μεταρρυθμίζουμε ριζικά τη δημόσια διοίκηση. Ενισχύουμε τη διαφάνεια και την αποτελεσματικότητα. Δημιουργούμε θέσεις εργασίας και αναπτυξιακή δυναμική για τη χώρα.

Προχωράμε μπροστά. Δεν θα μας σταματήσουν οι εκβιασμοί του μιντιακού κατεστημένου και της ολιγαρχίας που επιδιώκουν να απολαμβάνουν τα προνόμια των προηγούμενων χρόνων. Δεν θα μας σταματήσει το παλιό κατεστημένο που ψάχνει δεκανίκια στα πρόσωπα του χθες.

Πριν 12 μήνες χαράξαμε τον δρόμο για την αμφισβήτηση της λιτότητας ως κυρίαρχης αντίληψης στην Ευρώπη. Τώρα πια δεν είμαστε μόνοι. Πληθαίνουν οι φωνές που υποστηρίζουν ότι αυτό το τείχος πρέπει να πέσει. Συνεχίζουμε με παλιούς, αλλά και νέους σύμμαχους για μια Ευρώπη των κοινωνικών δικαιωμάτων .

Έχουμε κι άλλες κρίσιμες μάχες μπροστά μας. Στήριγμά μας ήταν και παραμένει η κοινωνία.
Προχωράμε με πείσμα και αυτοπεποίθηση. Γιατί, ένα είναι σίγουρο: Οι αγώνες και οι κόποι του λαού μας για το δίκιο, τη δημοκρατία, τη λαϊκή κυριαρχία δεν θα πάνε χαμένοι. Θα νικήσουμε.


 

Πέμπτη, 14 Ιανουαρίου 2016

Απόφαση της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ 12-13 Δεκεμβρίου 2015

1. Εκτιμήσεις για τη διεθνή και ευρωπαϊκή συγκυρία
Διανύουμε αναμφίβολα μια ταραγμένη και ασταθή περίοδο. Η επόμενη τετραετία θα είναι μια κρίσιμη περίοδος για την Ελλάδα, την Ευρώπη, ενδεχομένως και για τον κόσμο συνολικά.
Η γενικευμένη αποσταθεροποίηση στην Ευρώπη, αλλά και στην περιοχή μας συμβάλλει στην ανάπτυξη φοβικών συνδρόμων και αυταρχικών επιλογών. Ο κίνδυνος της αύξησης της ακροδεξιάς είναι υπαρκτός (όπως αποδείχθηκε και στις πρόσφατες περιφερειακές εκλογές στη Γαλλία και τις εθνικές εκλογές στην Πολωνία), εάν οι αριστερές, δημοκρατικές και προοδευτικές δυνάμεις δεν συγκρουστούν αποτελεσματικά με τις πολιτικές που οδηγούν σε οικονομική και κοινωνική κατάρρευση των κοινωνιών, με λογικές και  πρακτικές ξενοφοβίας και ρατσισμού.
Η στάση της κυβέρνησης τους προηγούμενους μήνες και του κινήματος αλληλεγγύης που αναπτύχθηκε προς τη χώρα μας δημιούργησε μεγάλα ρήγματα στο εσωτερικό των ευρωπαϊκών κοινωνιών, αλλά και στις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις της Ευρώπης. Η εξέλιξη αυτή οφείλεται στον σκληρό, επίμονο αγώνα του ΣΥΡΙΖΑ και του ελληνικού λαού που δημιούργησε τις προϋποθέσεις ριζοσπαστικοποίησης κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων σε όλη την Ευρώπη.
Ο σχηματισμός κυβέρνησης συνεργασίας στην Πορτογαλία που αντιτίθεται στη λιτότητα και το νεοφιλελευθερισμό από τις δυνάμεις της Αριστεράς (Μπλόκο – ΚΚΠ) και του Σοσιαλιστικού Κόμματος είναι αποτέλεσμα και των εξελίξεων στη χώρα μας. Σύντομα θα έχουμε και τις εκλογές στην Ισπανία που μπορούν ν’ αλλάξουν το χάρτη των πολιτικών συσχετισμών. Ο αγώνας των αριστερών και προοδευτικών ευρωπαϊκών κομμάτων και κινημάτων για τη δημοκρατία και την ανατροπή της νεοφιλελεύθερης πολιτικής πρέπει να ενταθεί, με στόχο τη ριζική αλλαγή των συσχετισμών δύναμης.
Πέρα από τα ευρωπαϊκά σύνορα οι εκλογικές ήττες των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων στις Προεδρικές εκλογές της Αργεντινής και τις εθνικές εκλογές της Βενεζουέλας συνιστούν ιδιαίτερα αρνητική εξέλιξη που θέτουν σε κίνδυνο τη διαδικασία της κοινωνικής αλλαγής και της ALBA  στην Λατινική Αμερική και επιτρέπουν στις ΗΠΑ να ανακτήσουν τον οικονομικό και γεωστρατηγικά ρυθμιστικό και επεμβατικό ρόλο τους στην ευρύτερη περιοχή.
Η διάσκεψη του ΟΗΕ στο Παρίσι για την κλιματική αλλαγή κατέγραψε ένα σχετικά θετικό αποτέλεσμα, αν και υπολείπεται σημαντικά του κατεπείγοντος της διάσωσης του πλανήτη. Σε κάθε περίπτωση, η διάσωση του πλανήτη δεν μπορεί παρά να αναγνωριστεί ως μείζον πολιτικό ζήτημα, συνδεόμενο με την καπιταλιστική εκμετάλλευση των φυσικών πόρων, που φτάνει ως την εξόντωση γηγενών πληθυσμών και τη διάλυση οικοσυστημάτων. Γι αυτό και η επιτυχής αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής (που αποτελεί απόρροια των επιλογών αυτών) εξαρτάται κυρίως από συλλογικές πολιτικές αποφάσεις για την αλλαγή του μοντέλου αυτού, παράλληλα με τους μηχανισμούς ελέγχου και αυστηρής τήρησης της παρούσας συμφωνίας.

2. Το Προσφυγικό και η κρίση στη Μέση Ανατολή
Σήμερα βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τη μεγάλη πρόκληση της διαχείρισης μιας μεγάλης κρίσης μέσα στην κρίση, που αποτελεί ταυτόχρονα και πρόκληση για ολόκληρη την Ευρώπη. Το προσφυγικό ζήτημα αποκαλύπτει την κραυγαλέα αποτυχία της κυρίαρχης ευρωπαϊκής πολιτικής τόσο ως προς την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού – προσφυγικού φαινομένου, όσο και ως προς την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας της Ε.Ε.
Συγχρόνως, αναδεικνύει την κύρια αιτία του προβλήματος, που είναι ο πόλεμος και οι στρατιωτικές επεμβάσεις των δυτικών κρατών στα αραβικά κράτη, οι οποίες, ενώ πραγματοποιήθηκαν με πρόσχημα την εδραίωση της δημοκρατίας, στην πραγματικότητα αποσκοπούν στην επιβολή μηχανισμών εκμετάλλευσης των φυσικών και ενεργειακών πόρων αυτών των περιοχών.
Η ριζική αλλαγή μεταναστευτικής πολιτικής και η ανάδειξη της προσφυγικής κρίσης ως ευρωπαϊκό πρόβλημα από την ελληνική κυβέρνηση ώθησε πανευρωπαϊκές εξελίξεις και αφύπνισε τις ευρωπαϊκές κοινωνίες, αναδεικνύοντας το αίτημα για μια πραγματικά ευρωπαϊκή αντιμετώπιση της κρίσης με όρους συλλογικής ευθύνης των κρατών – μελών της Ε.Ε. Την ίδια στιγμή, όμως, το προσφυγικό αξιοποιείται από δυνάμεις της ακροδεξιάς, που υποστηρίζουν την ανόρθωση φρακτών και την εδραίωση μιας κατάστασης έκτακτης ανάγκης.
Χαιρετίζουμε τους χιλιάδες αλληλέγγυους πολίτες, που σε καθημερινή βάση στέκονται στο πλάι των προσφύγων. Στηρίζουμε μια συγκροτημένη διαδικασία επανεγκατάστασης απευθείας από την Τουρκία προς την Ευρώπη και ταυτόχρονα μετεγκατάστασης για όσους ήδη έχουν περάσει στην Ελλάδα προς άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Η ασφαλής δίοδος για τις προσφυγικές ροές είναι ο μόνος τρόπος προστασίας της ανθρώπινης ζωής και καταπολέμησης της παράνομης διακίνησης των προσφύγων και των μεταναστών. Πέρα από την υποχρέωση της Ελλάδας να διασφαλίσει την ασφαλή δίοδο των προσφύγων προς την υπόλοιπη Ευρώπη, η χώρα μας οφείλει να αναλάβει το μερίδιο της ευρωπαϊκής ευθύνης που της αναλογεί και να δημιουργήσει (νομικά και τεχνικά) τις απαραίτητες συνθήκες κοινωνικής ένταξης όσων προσφύγων αναλογούν στην Ελλάδα, με βάση τη συμφωνία για την μετεγκατάσταση.
Στην Ελλάδα δοκιμάζεται το πρόσωπο της Ευρώπης αυτήν την περίοδο και από την οικονομική και από την προσφυγική κρίση. Η προσφυγική κρίση προστίθεται στην οικονομική κρίση και ενισχύει τη διαιρετική τομή ανάμεσα στις προοδευτικές και τις υπερσυντηρητικές δυνάμεις της Ευρώπης.
Στη Μέση Ανατολή απειλείται η υπόσταση ολόκληρων κρατών μετά και την επέλαση του λεγόμενου «Ισλαμικού Κράτους», του οποίου η αντιμετώπιση δεν θα επιτευχθεί με την έξαρση της ισλαμοφοβίας και με θεωρίες περί «σύγκρουσης των πολιτισμών».
Η Ελληνική κυβέρνηση, η Ευρωπαϊκή Αριστερά, τα κοινωνικά κινήματα και οι υπόλοιπες προοδευτικές δυνάμεις οφείλουν να εργαστούν για ένα σχέδιο ειρήνευσης, δημοκρατίας και σταθερότητας στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και την ευρύτερη Μέση Ανατολή, με άμεσες προτεραιότητες:
α) Ένα κοινά αποδεκτό οδικό χάρτη ειρήνευσης και δημοκρατικής μετάβασης στη Συρία.
β) Ένα πλάνο απομόνωσης του ISIS με πρωταγωνίστριες τις δυνάμεις της περιοχής που πολεμούν το φονταμενταλισμό.
γ) Την επανέναρξη της διαδικασίας ειρήνευσης για το Κουρδικό ζήτημα.
δ) Την επιτυχή έκβαση των διακοινοτικών συνομιλιών για την επίλυση του Κυπριακού υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και στη βάση των αποφάσεών του.
Η ελληνική κυβέρνηση εξασκεί πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική σε διμερές και πολυμερές επίπεδο, αναβαθμίζοντας το διαμεσολαβητικό ρόλο της χώρας  με στόχο τη σταθερότητα, την ειρηνική συνύπαρξη και την επίλυση των ανοικτών κρίσεων στην ευρύτερη περιοχή.
Στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής, η επικείμενη επίσκεψη του Παλαιστινίου Προέδρου, Μαχμούτ Αμπάς, στην Αθήνα και το προωθούμενο κοινοβουλευτικό ψήφισμα υπέρ της αναγνώρισης του Παλαιστινιακού Κράτους ενισχύει το δημιουργικό ρόλο που διαδραματίζει η ελληνική κυβέρνηση. Ο ΣΥΡΙΖΑ χαιρετίζει αυτήν την εξέλιξη και παραμένει προσηλωμένος στην οριστική διευθέτηση του Παλαιστινιακού, στη βάση των ψηφισμάτων του ΟΗΕ και των συνόρων του 1967 με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ.

3.Το πολιτικό τοπίο στην Ελλάδα
Η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το ΠΟΤΑΜΙ επιδίδονται σε μια φτηνή και λαϊκίστικη αντιπολίτευση, που δεν κρύβει την πρόσδεσή τους στο νεοφιλελεύθερο άρμα και την προσπάθεια εξυπηρέτησης συγκεκριμένων συμφερόντων της ολιγαρχίας και της διαπλοκής. Δεν στηρίζουν την κυβέρνηση στις διαπραγματευτικές της προσπάθειες, αρνούνται να αντιταχθούν στις επιδιώξεις ακραίων κύκλων της ΕΕ που θέλουν η χώρα μας να είναι αποικία χρέους των δανειστών. Το αδιέξοδο που παρατηρείται στη ΝΔ ακόμα και στην εκλογή προέδρου της, είναι στρατηγικό και αφορά στη μνημονιακή πολιτική που εφάρμοσε και συνεχίζει να υποστηρίζει, αλλά και στην ενδυνάμωση της  ακροδεξιάς ρητορείας στο εσωτερικό της. Το δε ΠΑΣΟΚ συνεχίζει να αποτελεί συμπληρωματικό κόμμα της ΝΔ, που αδυνατεί να αντιληφθεί ότι η νεοφιλελεύθερη μετάλλαξή του το απόκοψε από τις κοινωνικές του συμμαχίες. Το δε Ποτάμι ακροβατεί ανάμεσα στο νεοφιλελευθερισμό και τον λαϊκισμό.
 Η εκλογική βάση της Ένωσης Κεντρώων έχει ρευστά πολιτικά χαρακτηριστικά. Η ανάγκη του κόμματος αυτού για εκλογική επιβίωση το καθιστά απρόβλεπτο, ενώ οι πολιτικές του θέσεις συνιστούν ένα δημαγωγικό συνονθύλευμα.
Το ΚΚΕ σήμερα αδυνατεί να κατανοήσει ποια είναι η κυρίαρχη σύγκρουση στην κοινωνία, τι κρίνεται σήμερα στην κοινωνία, ποιος είναι απέναντι σε ποιόν. Δεν βλέπει τη σύγκρουση ανάμεσα στις κατεστημένες δυνάμεις και τις δυνάμεις που θέλουν ν’ αλλάξουν την κοινωνία. Αποφεύγει να πάρει τη θέση που πρέπει να πάρει και συλλήβδην εντάσσει το ΣΥΡΙΖΑ στο ίδιο μέτωπο με το οποίο αντιπαρατίθεται.
Η συζήτηση του τελευταίου διαστήματος περί πολιτικών συμμαχιών, οικουμενικών κυβερνήσεων που κατασκεύασαν και προέβαλαν διάφορα κέντρα έπεσε στο κενό, καθώς είναι ορατή μέσα στην κοινωνία η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην Αριστερά και τη Δεξιά, ανάμεσα στο νεοφιλελεύθερο αυταρχικό δρόμο και την εναλλακτική αριστερή λύση. Οι αναγκαίες συναινέσεις πρέπει να επιτυγχάνονται στη βάση του δικού μας πολιτικού σχεδίου.
Εμείς θέλουμε να καταστήσουμε σαφές ότι ο πολιτικός διάλογος με τον ελληνικό λαό στα πλαίσια του επικείμενου Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ θα δώσει τη δική μας απάντηση.
Στόχος μας είναι η αναδιάταξη των κοινωνικών συμμαχιών και η διαμόρφωση ενός ισχυρού μετώπου κοινωνικών δυνάμεων για την προάσπιση του δημόσιου συμφέροντος, την κοινωνική και παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Οι λύσεις δεν μπορούν παρά να έχουν κοινωνικό και ταξικό πρόσημο. Σ’ αυτή την προσπάθεια η Κ.Ε. καλεί τα στελέχη, τα μέλη και τους φίλους του ΣΥΡΙΖΑ να στρατευθούν.

4.Δεύτερη φορά κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ
Τα τελευταία έξι χρόνια υλοποιήθηκε στη χώρα μας μια πολιτική ακραίας και σκληρής ταξικής δημοσιονομικής προσαρμογής και εσωτερικής υποτίμησης.
Στόχος αυτής της πολιτικής ήταν η εκκαθάριση δικαιωμάτων των εργαζομένων και η δημιουργία ενός νέου καθεστώτος κεφαλαιακής συσσώρευσης σε βάρος της εργασίας. Ταυτόχρονα στο όνομα της δημοσιονομικής εξυγίανσης και της εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους έγιναν εγκλήματα κατά του κοινωνικού κράτους, των νοσοκομείων, των δημοσίων υπαλλήλων, των συνταξιούχων.
Ο ΣΥΡΙΖΑ αυτό το σχέδιο το αμφισβήτησε όλη την περίοδο της διαπραγμάτευσης και συνεχίζει να το αμφισβητεί μέχρι και σήμερα. Στόχος του ΣΥΡΙΖΑ είναι ο βαθύς και ριζικός μετασχηματισμός του οικονομικού, παραγωγικού και κοινωνικού μοντέλου της χώρας. Με έμφαση στην στήριξη των εργασιακών δικαιωμάτων και του μισθού, την ενεργητική στήριξη της απασχόλησης, τη διεύρυνση του κοινωνικού κράτους, την αναδιανομή του πλούτου προς όφελος όσων έχουν πληγεί από την κρίση, την προστασία του περιβάλλοντος.
Γνωρίζουμε ότι αυτοί οι στόχοι προϋποθέτουν τη ριζική ανατροπή των κοινωνικών και πολιτικών συσχετισμών τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη. Οι συσχετισμοί για να αλλάξουν χρειάζεται διαρκής προσπάθεια, κοινωνική κινητοποίηση και πολιτική βούληση για βαθιές πολιτικές τομές.
  • Η κυβέρνηση με σκληρή διαπραγμάτευση έκλεισε το θέμα της προστασίας της πρώτης κατοικίας με τους καλύτερους δυνατούς όρους. Η λαϊκή κατοικία των χαμηλών και μεσαίων στρωμάτων προστατεύεται.
  • Η έξωθεν επιβολή των τραπεζικών περιορισμών δεν κατέληξε ούτε σε κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος ούτε σε κούρεμα των καταθέσεων.
  • Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών στη βάση των σημερινών συνθηκών ολοκληρώθηκε και διασφαλίστηκε το δημόσιο συμφέρον. Δημιουργούνται κοινωνικά δίκαιες προϋποθέσεις για την αντιμετώπιση των κόκκινων δανείων.   
  • Το καθεστώς όπου κυριαρχούν τα πελατειακά δίκτυα, οι πελατειακές σχέσεις, τα χαριστικά δάνεια προς επιχειρήσεις μέσω των οποίων κάποιοι ήθελαν να έχουν τα κέρδη τους στο εξωτερικό και τα δάνεια τους στο εσωτερικό και όλο αυτό υπό την προστασία του πολιτικού συστήματος αποκαλύπτεται προκειμένου να τεθεί υπό έλεγχο.
  • Μπροστά μας έχουμε την πρόκληση της διαπραγμάτευσης για το Ασφαλιστικό σύστημα, το οποίο λεηλατήθηκε απροκάλυπτα την περίοδο των κυβερνήσεων ΝΔ- ΠΑΣΟΚ. Για το ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί κομβικό ζήτημα η αποφυγή μειώσεων στις συντάξεις και η επίτευξη της αναγκαίας εξοικονόμησης μέσα από την αύξηση των εργοδοτικών εισφορών και τον εξορθολογισμό του ασφαλιστικού συστήματος. Ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνηση οφείλει να καταθέσει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο μεταρρύθμισης της κοινωνικής ασφάλισης. Η βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος πρέπει να επιτευχθεί με όρους κοινωνικής και γενεακής αλληλεγγύης.
Αυτή η συμφωνία και οι άξονες υποχώρησης της κυβέρνησης από τις δίκαιες θέσεις της καταλήγουν σε δύο προϋποθέσεις για να μην καταστήσουν την συμφωνία αδιέξοδη αλλά κυρίως για να δώσουν προοπτική στον τόπο.
  • Πρώτη προϋπόθεση είναι η έναρξη της συζήτησης για το χρέος. Η αναγκαία, γενναία και αποτελεσματική διευθέτηση του θ’ ανοίξει το δρόμο για να βγει η ελληνική οικονομία από την κρίση.
  • Η δεύτερη προϋπόθεση είναι το πρόγραμμα κοινωνικού και οικονομικού μετασχηματισμού. Ο σχεδιασμός της ανάπτυξης με κοινωνικό, ταξικό και περιβαλλοντικό πρόσημο θα δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας και θα αναδιανέμει με κοινωνική δικαιοσύνη τον παραγόμενο πλούτο.  
Το κόμμα μας και η κυβέρνηση μας οφείλουν να αντιμετωπίσουν τις υπαρκτές δεσμεύσεις του προγράμματος και με την επιτάχυνση και εφαρμογή του «παράλληλου προγράμματος». Η πίεση της διαπραγμάτευσης και της πρώτης αξιολόγησης δεν πρέπει να μας κρατά πίσω.
  • Μέσα στους δύο μήνες ψηφίστηκε ο νόμος για τα ΜΜΕ που πρέπει άμεσα να μπει σε εφαρμογή.
  • Υλοποιήθηκε η δέσμευση και νομοθετήθηκε η ανάπλαση της Δραπετσώνας αποδίδοντας το παραλιακό μέτωπο στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.
  • Κατατέθηκε ο νόμος για το νέο σύμφωνο συμβίωσης που αφορά και ομόφυλα ζευγάρια.
  • Θα υλοποιηθεί σχέδιο για 100.000 νέες θέσεις εργασίας από το Υπουργείο Εργασίας.
  • Το ΕΣΠΑ ανασχεδιάζεται, για να καλύψει επείγουσες κοινωνικές και αναπτυξιακές ανάγκες.
  • Στην υγεία προχωρά το νέο πιλοτικό πρόγραμμα για την πρωτοβάθμια υγεία.
  • Διευρύνθηκε το πρόγραμμα για την ανθρωπιστική κρίση
  • Έγινε η εκκίνηση του κοινωνικού διαλόγου στο χώρο της παιδείας για τη συνολική μεταρρύθμιση του συστήματος.
  • Γίνεται προσπάθεια για την επίλυση των άμεσων και ώριμων προβλημάτων της αγροτικής οικονομίας, προκειμένου να παραμείνει σήμερα στην παραγωγή ο αγροτικός πληθυσμός με ταυτόχρονη άμβλυνση των επιπτώσεων από τις δεσμεύσεις της συμφωνίας,  και την γενικευμένη  προστασία των μικρομεσαίων αγροτών.
  • Ο προϋπολογισμός του 2016, παρά το περιοριστικό πλαίσιο, προβλέπει αύξηση των κοινωνικών δαπανών, που υπερβαίνει τα 800 εκατομμύρια ευρώ σε σχέση με τον προϋπολογισμό του 2015.
  • Πρέπει να επιταχυνθεί και να ενισχυθεί η δουλειά των φοροελεγκτικών μηχανισμών για την πάταξη της φοροδιαφυγής και να διευρυνθούν όλες οι λίστες φοροδιαφυγής παλιές και νέες. Είναι ανάγκη επιτέλους να πληρώσουν όσοι απέκρυψαν χρήματα και όσοι εκμεταλλεύτηκαν το καθεστώς ασυδοσίας των τελευταίων ετών.
  • Πρέπει να ενισχυθεί ο δημόσιος κοινωνικός έλεγχος των τραπεζών για την καλύτερη εξυπηρέτηση των αναγκών της οικονομίας και της κοινωνίας.
  • Οι μεγάλες τομές και αλλαγές στη δημόσια διοίκηση πρέπει να επιταχυνθούν άμεσα με στόχο και προτεραιότητα την εξυπηρέτηση του πολίτη. Η διοικητική μεταρρύθμιση που χρειάζεται και έχει ανάγκη η χώρα να γίνει με στόχο την προάσπιση του δημόσιου συμφέροντος.
Για το ΣΥΡΙΖΑ η διαπραγμάτευση και η εφαρμογή του παράλληλου προγράμματος πρέπει να γίνει υπόθεση της κοινωνίας και των κινημάτων της. Γι αυτό και στηρίζουμε κοινωνικές διεργασίες και πρωτοβουλίες που  συνδράμουν στη στρατηγική μιας προοδευτικής διεξόδου.

5.Το Κόμμα
Σε όλη αυτή την μεγάλη και ελπιδοφόρα αλλά ταυτόχρονα δύσκολη πορεία είναι ανάγκη το κόμμα μας να αναβαθμίσει την πολιτική παρουσία του και να κατοχυρώσει το ρόλο του.  Και αυτός δεν μπορεί να είναι ένας ρόλος απλής παρακολούθησης του κυβερνητικού έργου και άσκησης κριτικής. Το κόμμα πρέπει να αποκτήσει ρόλο συνυπευθυνότητας και οργανικής σύνδεσης με την Κυβέρνηση. Όχι για να γίνει κομμάτι του κράτους και συνδιαχειριστής της διαφθοράς και των πελατειακών δικτύων, όπως τα κόμματα του παλιού πολιτικού συστήματος. Αλλά για να διασφαλίσει τη σύνδεση της Κυβέρνησης με την ίδια την κοινωνία, τις ανάγκες και τις προσδοκίες της. Κυρίως,  με τα κινήματα και τους θεσμούς της κοινωνίας.
Την ίδια, όμως, στιγμή πρέπει να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο και στη  διαμόρφωση και την μετατόπιση των κοινωνικών συσχετισμών. Γιατί οι κοινωνικοί συσχετισμοί είναι καθοριστικοί στην προσπάθεια για τον μετασχηματισμό του κράτους και της οικονομίας. Γιατί είναι άλλο πράγμα η κυβέρνηση και άλλο η πολιτική εξουσία.
Πρέπει λοιπόν το κόμμα να έχει συνεχή παρουσία:
Στα συνδικάτα και τις γειτονιές.
Στα κινήματα και τους αγώνες.
Στα καινοτόμα εγχειρήματα αλληλεγγύης και κοινωνικής οικονομίας.
Στα σχολεία και τα Πανεπιστήμια.
Στους χώρους δουλειάς
Ώστε να μπορεί να βρίσκεται εκεί όπου οι άνθρωποι δίνουν μάχες, να μπορεί να εξηγεί, να ενημερώνει αλλά και να ακούει. Να διδάσκει αλλά και να μαθαίνει.
Πρέπει λοιπόν στην πορεία προς το Συνέδριο να αναβαθμίσουμε και να κάνουμε πιο ελκυστική την εσωτερική ζωή και λειτουργία του κόμματος, και να αντλούμε στοιχεία από τις δικές μας και τις διεθνείς εμπειρίες για τη διαμόρφωση του κόμματος που χρειάζεται η Αριστερά και η κοινωνία στην εποχή μας.
Ο ΣΥΡΙΖΑ μετά τις εκλογές προχώρησε στην ανασυγκρότησή του, η οποία ήταν πολιτικά επιβεβλημένη λόγω της αποχώρησης μελών και στελεχών του Κόμματος, αλλά και για να μπορέσει να ανταποκριθεί στα καθήκοντα της νέας περιόδου. Την περίοδο από την τελευταία Κ.Ε. μέχρι σήμερα συνεδρίασαν όλες οι Ν.Ε. και οι Ο.Μ. με αντικείμενο τη συζήτηση της απόφασης της Κ.Ε., τη συμπλήρωση των Ν.Ε., των συντονιστικών των Ν.Ε. των συντονιστικών των Ο.Μ. και την κατανομή αρμοδιοτήτων στα μέλη τους, την αποτύπωση των μελών στις Ο.Μ., το σχεδιασμό δράσης τους.
Ολοκληρώθηκε η ανασυγκρότηση των τμημάτων του κόμματος, τα οποία ήδη έχουν αρχίσει να συμβάλουν με επεξεργασίες τους στα αντίστοιχα πεδία δραστηριότητας. Η εννεάμηνη ελλειμματική λειτουργία των τμημάτων στέρησε από το κόμμα και την κυβέρνηση πολιτικές και θεωρητικές επεξεργασίες και προτάσεις. Η εμπειρία από τη μέχρι σήμερα λειτουργία των τμημάτων δείχνει ότι το κόμμα όχι μόνο πρέπει αλλά και μπορεί να συμβάλει θετικά στις επιλογές της κυβερνητικής πολιτικής και του συντονισμού κόμματος και κυβέρνησης. Το κόμμα πρέπει να δίνει το στίγμα μιας οραματικής πολιτικής που θα μπορεί να υλοποιείται έξω και πέρα από τη συμφωνία που έχουμε υπογράψει.
Αυτή την περίοδο ξεκινά με πρωτοβουλία Ελλήνων και Ευρωπαίων συνδικαλιστών/τριών και εκπροσώπων κινημάτων και φορέων η πανευρωπαϊκή εκστρατεία για την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων και την υπεράσπιση των εργατικών δικαιωμάτων με τίτλο «mayday». Το κόμμα και οι οργανώσεις του πρέπει να ενισχύσουν την πανελλαδική ημέρα δράσης που διοργανώνεται στις 17/12 στο πλαίσιο αυτής της εκστρατείας.
Συγκροτήθηκε η επιτροπή για τον εθνικό διάλογο για την Παιδεία. Η έναρξη του διαλόγου για μια ριζική μεταρρύθμιση στην παιδεία αποτελεί τμήμα του δικού μας εναλλακτικού σχεδίου. Ο διάλογος με τη άμεση συμμετοχή της βάσης θα διαμορφώσει το διαφορετικό μοντέλο σχέσης της Αριστεράς με την κοινωνία. Η ολοκλήρωση του διαλόγου και η εφαρμογή της νέας μεταρρύθμισης από την πρωτοβάθμια στη δευτεροβάθμια και μετά στην τριτοβάθμια εκπαίδευση θα είναι το αριστερό αποτύπωμα του ΣΥΡΙΖΑ και των οραματικών του στόχων σε αντιδιαστολή με τις επιλογές της ελεύθερης αγοράς.

6.Η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ
Η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ με τη στήριξη του κόμματος προχώρησε στην ανασυγκρότησή της.  Αφετηρία ήταν η 2η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη, η εκλογή νέου Κ.Σ. και γραμματέα της οργάνωσης.
Η ανασυγκρότηση της Νεολαίας σε όλη την Ελλάδα δεν αφορά μόνο τη Νεολαία αλλά και το κόμμα. Οι Ν.Ε. πρέπει να έχουν το επόμενο διάστημα στον προσανατολισμό τους τη δημιουργία οργανώσεων νέων σε όλους τους νομούς της χώρας.
Όταν το 40% ων νέων ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα και η Νεολαία οφείλουν να αναπροσαρμόσουν τη δράση τους, ώστε με αποτελεσματικό τρόπο να έρθουν σε επαφή μαζί τους και να εκφράσουν τις αγωνίες τους, τις ελπίδες τους και τα όνειρά τους.
Οφείλουμε να πείσουμε τη νέα γενιά ότι η ένταξη της στην δική μας Αριστερά, η συστράτευσή τους στη μάχη που δίνουμε για την ανατροπή των πολιτικών της λιτότητας είναι και δική τους υποχρέωση, ώστε σύντομα τα όνειρά τους να βρουν δικαίωση.
Προνομιακό πεδίο αυτή την περίοδο για να ανοίξουμε διαύλους επικοινωνίας με τη νέα γενιά είναι ο διάλογος για την Παιδεία.
Η Νεολαία την επόμενη περίοδο προγραμματίζει μεγάλη καμπάνια με παρεμβάσεις, εκδηλώσεις, πρωτοβουλίες σε στοχευμένα θέματα (Εργασιακά, Παιδεία, Δικαιώματα), καθώς και την έκδοση διμηνιαίου περιοδικού.
Τέλος, στις 19-20/12 πραγματοποιείται η Πανελλαδική Σύσκεψη ίδρυσης νέου συνδικαλιστικού φορέα στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ.

7.Καμπάνια για το Συνέδριο
Όπως αποφασίστηκε στην τελευταία ΚΕ, παράλληλα με τις προσυνεδριακές διαδικασίες του ΣΥΡΙΖΑ, θα διοργανωθεί πολιτική εκστρατεία που θα αποτυπώνει τη συλλογική μας βούληση για ένα νέο «άνοιγμα» του Κόμματος στην κοινωνία και τις διεργασίες της. Την ίδια στιγμή θα τονίζεται ο διεθνής χαρακτήρας της στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ και η σημασία του εγχειρήματός μας για τις ευρωπαϊκές εξελίξεις. Σε μια περίοδο που η ΝΔ γίνεται έρμαιο των εσωκομματικών της ανταγωνισμών, ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει ένα συνέδριο επικαιροποίησης της στρατηγικής και της ταυτότητάς του υπό τις νέες συνθήκες, το οποίο προσεγγίζει βλέποντας προς την κοινωνία και τις ανάγκες της, βλέποντας προς την Ευρώπη και τις αλλαγές σε αυτήν.
Η οργανωτική ανάπτυξη του ΣΥΡΙΖΑ περνά μέσα από την εμβάθυνση στην  πολιτική λειτουργία και την εξωστρεφή δράση των Οργανώσεων Μελών και μέσα από την ενδυνάμωση των συλλογικών του διαδικασιών. Γι’ αυτό και η καμπάνια του συνεδρίου φιλοδοξεί να έχει έναν ευρύτερο χαρακτήρα από το «γίνε μέλος στον ΣΥΡΙΖΑ»,  δίνοντας έμφαση στην οικοδόμηση ενός  μαζικού, δημοκρατικού, ριζοσπαστικού και συλλογικού ΣΥΡΙΖΑ.
Σε αυτό το πλαίσιο, και δίπλα στις εσωκομματικές διαδικασίες που έχουν το δικό τους καταστατικά προβλεπόμενο χαρακτήρα, προτείνεται να διεξαχθούν ανοιχτές θεματικές συνελεύσεις και εκδηλώσεις με την ευθύνη της ΠΓ, του Οργανωτικού Γραφείου, των Ν.Ε. και των Τμημάτων της ΚΕ σε κοινωνικούς χώρους (εργασιακοί χώροι, χώροι εκπαίδευσης και πολιτισμού κ.α.), σε πρωτεύουσες Νομών και σε γειτονιές των μεγάλων αστικών κέντρων, όπου οι άνθρωποι που βρίσκονται κοντά στον ΣΥΡΙΖΑ να μπορούν να τον προσεγγίσουν και να συνδιαμορφώσουν πτυχές του Προγράμματός του.
Επίσης, κρίνεται σημαντική η διοργάνωση μιας μεγάλης διεθνούς συνάντησης για την Ευρώπη και τις νέες προκλήσεις που παρουσιάζονται για την Ευρωπαϊκή Αριστερά και τα κινήματα (συνδιοργάνωση του Τομέα Ευρωπαϊκής Πολιτικής-Διεθνών Σχέσεων-Εξωτερικής Πολιτικής του Κόμματος και  του Ινστιτούτου Ν. Πουλαντζάς). Στόχος της ευρωπαϊκής αυτής συνάντησης η ανάδειξη εναλλακτικών πολιτικών αιχμών και στρατηγικών για την υπέρβαση της παρούσας κυρίαρχης πολιτικής της ΕΕ και η περαιτέρω διεύρυνση της «Συμμαχίας Κατά της Λιτότητας» της Ευρωπαϊκής Αριστεράς με κοινωνικούς και πολιτικούς φορείς από το ευρύτερο προοδευτικό φάσμα (Πράσινοι, Σοσιαλιστές, συνδικάτα, κινήματα κ.α.).
Δίνουμε μεγάλη έμφαση στη συμμετοχή ξένων ομιλητών (εκπροσώπων κομμάτων, συνδικάτων, κινημάτων κ.α.) σε όλο το φάσμα των εκδηλώσεων της εκστρατείας μας, θέλοντας το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ να αποκτήσει μια ευρωπαϊκή ακτινοβολία, με τις αποφάσεις του να αποτελούν σημείο αναφοράς για την Ευρωπαϊκή Αριστερά και το σύνολο των προοδευτικών δυνάμεων που μας παρακολουθούν με έντονο ενδιαφέρον.
Στόχος είναι να καταδειχτεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα ριζοσπαστικό σύγχρονο κόμμα της Αριστεράς, το οποίο δεν κλείνεται στον εαυτό του και στις παραδοσιακές μορφές άσκησης και συμμετοχής στην πολιτική, αλλά μαζικοποιείται επιχειρώντας να εκφράσει ακόμη πιο αποτελεσματικά τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία.
Κεντρικό σύνθημα: «Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι δική μας υπόθεση».
-          Τα Τμήματα της ΚΕ, όσο και οι Ν.Ε. του Κόμματος οφείλουν να παρουσιάσουν συγκεκριμένο σχεδιασμό για την εξειδίκευση της καμπάνιας σε κάθε τοπικό/θεματικό χώρο και την οργανωτική ανάπτυξη των Οργανώσεων Μελών.
-          Τα κεντρικά υλικά της καμπάνιας θα πρέπει να έτοιμα προς χρήση 3 μήνες πριν την ημερομηνία διεξαγωγής του συνεδρίου.

Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2015

Αριστείδης Μπαλτάς στο Tvxs: Η ηθική δοκιμάζεται όταν ασκείς εξουσία


 20 Δεκ. 2015
Ο συνομήλικος του, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και η απάντηση στην ερώτηση περί μίας υποθετικής συνάντησης μαζί του «Το τέταρτο είναι λίγο… Εάν είχα μία ώρα στη διάθεση μου, θα διέθετα τη μισή για να του πω ότι…», οι μήνες στο Υπουργείο Παιδείας και τα 500 ευρώ (που έγιναν 430 όταν το Υπουργείο χρειάστηκε να στείλει στεφάνι σε κηδεία), ο αυτοσαρκασμός και η προϋπόθεση «ναι, αλλά μην ζητήσετε χρήματα».

Ο υπουργός Πολιτισμού Αριστείδης Μπαλτάς ή, αλλιώς, ο ομότιμος καθηγητής Φιλοσοφίας των Επιστημών του τμήματος Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών του ΕΜΠ, στο δεύτερο μέρος μίας συνέντευξης που δεν πέρασε από το γνωστικό αντικείμενο του, τη Φιλοσοφία της Επιστήμης -τον Βιτγκενστάιν, τον Νίτσε, τον Σπινόζα, τον Ντεριντά- αλλά από αυτό που ο ίδιος παραδέχθηκε για τον ρόλο του υπουργού: «Ο θεσμός έχει τις δουλείες του και τις σεβόμαστε…».

A' μέρος της συνέντευξης:  Το Φεστιβάλ Αθηνών δεν μπορεί να διεξαχθεί ομαλά πια

Και αίφνης, στην κορυφή της ατζέντας του Υπουργείου Πολιτισμού, εκεί όπου βρίσκονται «καρφωμένα» τα χρόνια προβλήματα -από τα δάνεια του Μεγάρου Μουσικής, μέχρι το στοιχειωμένο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο Φιξ και τη διεκδίκηση των Γλυπτών του Παρθενώνα (που επανήλθε στην επικαιρότητα όταν πριν από μερικές ημέρες ο υπουργός Πολιτισμού εξέφρασε αμφιβολίες σχετικά με την αποτελεσματικότητα της νομικής διεκδίκησης -πολιτική την οποία είχε διερευνήσει (;) η προηγούμενη ηγεσία του ΥΠ.ΠΟ), την πρώτη θέση κατέλαβε το Φεστιβάλ Αθηνών.
Αφορμή στάθηκε δημοσίευμα της «Εφημερίδας των Συντακτών» με την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους /Διεύθυνση Δημοσιονομικών Ελέγχων, σύμφωνα με την οποία το Ελληνικό Φεστιβάλ Α.Ε. προκάλεσε ζημία στο Ελληνικό Δημόσιο 2,7 εκατ. ευρώ (για την ακρίβεια, 2.735.762,54 ευρώ) από παράνομες διπλές πληρωμές.
Το πόρισμα του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους κατονομάζει τρεις εταιρείες που παρήχαν φως και ήχο για όλες τις παραστάσεις του Φεστιβάλ (στην Πειραιώς 260, στο Ηρώδειο και στην Επίδαυρο) και δανείζονταν από τράπεζες, εκχωρώντας ως ενέχυρο, όπως ο νόμος δίνει το δικαίωμα, τη μελλοντική αμοιβή τους από το Φεστιβάλ. Όμως, όπως αποκαλύφθηκε μετά τον έλεγχο, ενώ αποκλειστικός δικαιούχος της αμοιβής καθίσταντο έτσι οι τράπεζες, το Φεστιβάλ συνέχιζε να καταβάλλει τα χρήματα στις τρεις εταιρείες, με αποτέλεσμα οι τράπεζες να στραφούν κατά της Ελληνικό Φεστιβάλ Α.Ε., η οποία αναγκάστηκε έτσι να καταβάλει δύο φορές το ίδιο ποσό, το οποίο ανήλθε συνολικά σε 2,7 εκατ. ευρώ.
Το πόρισμα αποδίδει την οικονομική ζημία που υπέστη το Δημόσιο στη μη καταγραφή από τις οικονομικές υπηρεσίες του Φεστιβάλ της εκχώρησης προς τις τράπεζες, καθώς και στην έλλειψη, στη συνέχεια, εσωτερικού ελέγχου στην επιχείρηση.
Το Tvxs απευθύνθηκε στον υπουργό Πολιτισμού, Αριστείδη Μπαλτά, ζητώντας απαντήσεις.
Το Φεστιβάλ Αθηνών, η «μαύρη τρύπα» και ο Γιώργος Λούκος
-Όταν ενημερωθήκατε για το δημοσίευμα σχετικά με το πόρισμα του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους και την «μαύρη τρύπα» των 2,7 εκατ ευρώ στο Φεστιβάλ Αθηνών, ποια ήταν η πρώτη αντίδραση σας; Η πιθανότητα  να προχωρήσετε άμεσα σε παύση του Γιώργου Λούκου δεν πέρασε από τη σκέψη σας;
Α.Μ.: Όχι. Διότι ο κ. Λούκος έχει μία ιστορία σημαντική στο Φεστιβάλ. Και επειδή έως τώρα, δεν είχε υπάρξει καμία σκιά, τουλάχιστον κάτι που να έχει υποπέσει στη δική μου αντίληψη, ήταν έκπληξη (δεν ήταν κάτι πιο «δραματικό» -για να χρησιμοποιήσω αυτή τη λέξη). Και στη βάση της έκπληξης, θέλησα να δω το πόρισμα.
Το οποίο πόρισμα δεν είχε επιδοθεί στο Φεστιβάλ επισήμως, ούτε σε εμένα, ως εποπτεύουσα αρχή, επειδή αυτός είναι ο τρόπος λειτουργίας του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.
Το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους εντόπισε προβλήματα και διαβίβασε το πόρισμα απευθείας στις ανακριτικές αρχές και εν συνεχεία, κατόπιν αιτήματός του και στον Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης. Ο κ. Λούκος έλαβε γνώση του πορίσματος και εν τέλει μου το έστειλε ο ίδιος.
Διαβάζοντάς το διαπίστωσα ότι όντως υπάρχουν προβλήματα. Και προσπάθησα  να καταλάβω. Αυτό ήταν το πνεύμα και της απάντησης μου στην ερώτηση του κ. Σκουρολιάκου στη Βουλή: Πώς οφείλει να δρα ένας υπουργός απέναντι σε τέτοια φαινόμενα. Και η βασική ιδέα είναι ότι, όπως λέει και ο Βιτγκενστάιν «διδάσκουμε» -και άρα οφείλουμε να μαθαίνουμε- «διακρίσεις». Μαθαίνουμε να διακρίνουμε επίπεδα. Άλλο η καλλιτεχνική αξία και η καλλιτεχνική προσφορά, άλλο το διοικείν ένα οργανισμό, άλλο να έχεις αίσθηση των οικονομικών μεγεθών.
Άρα, είναι σαφές ότι, η αξία του κ. Λούκου ως προέδρου του Φεστιβάλ είναι αυτή που αναγνωρίζουν όλοι οι καλλιτέχνες -οι περισσότεροι, τουλάχιστον- μαζί και εγώ, ως απλός θεατής κατά καιρούς του Φεστιβάλ και από κει και πέρα το τι φταίει, πώς έγινε και πώς προέκυψαν τέτοιου τύπου προβλήματα, δεν είναι δική μου αρμοδιότητα. Είναι δουλειά των ανακριτικών αρχών, αρμοδιότητα των επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης. 
-Η ερώτηση περί παύσης του κ. Λούκου από τα καθήκοντα του δεν αφορά στην αποτίμηση του έργου του, αφορά στο δημόσιο αίσθημα για τη ζημία του Δημοσίου -2,7 εκατ ευρώ είναι τεράστιο ποσόν.
Α.Μ.: Απολύτως. Και δεν υπάρχει καμία διάθεση/ κλίση/ τάση συγκάλυψης ή, να αποκρυβούν προβλήματα πίσω από την επιτυχία του κ. Λούκου, την επιτυχία του ως επικεφαλής του Φεστιβάλ. Καθόλου. Αλλά, να γίνει η διάκριση. Και βεβαίως, να βρεθούν και να καταλογιστούν οι ευθύνες για τη ζημιά αυτή, να εντοπιστούν θέματα που έχουν σχέση με τη διοίκηση του Φεστιβάλ από τις αρμόδιες αρχές.
-Το γεγονός ότι μετά την αποκάλυψη χρειάστηκε εσείς -αν και πολιτικός προϊστάμενος του κ. Λούκου- να επικοινωνήσετε μαζί του, το γεγονός ότι χρειάστηκε εσείς να του ζητήσετε το πόρισμα το οποίο και έφτασε στα χέρια σας 7 - 10 ημέρες μετά, ποιά εντύπωση σας άφησε; Θεσμικά, εννοώ.
Α.Μ.: Στην αρχή είχα μία απορία, στην πορεία ωστόσο, ενημερώθηκα ότι, ο κ. Λούκος απουσιάζει επί μακρόν στο εξωτερικό λόγω υποχρεώσεων. Συνεπώς, θεώρησα ότι η καθυστέρηση οφειλόταν στην απουσία του εκτός Ελλάδας. Πληροφορήθηκα ότι ο κ. Λούκος έμαθε για το δημοσίευμα όντας στο εξωτερικό.
-Γράφτηκε στον Τύπο ότι, το αδίκημα θεωρείται κακούργημα. Συμφωνεί η νομική υπηρεσία του ΥΠ.ΠΟ. με την εκτίμηση αυτή;
Α.Μ.: Υπάρχουν αντικειμενικά κριτήρια στον ποινικό νόμο, δεν είναι ζήτημα συμφωνίας ή διαφωνίας. Όταν η ζημία υπερβαίνει ένα συγκεκριμένο ποσόν, θεωρείται κακούργημα. Και παίρνει τον δρόμο της Δικαιοσύνης. Αυτή τη στιγμή, η υπόθεση βρίσκεται στο στάδιο της κύριας ανάκρισης. Κάποια στιγμή θα φτάσει στο ακροατήριο, ελπίζω σύντομα, για να ξεκαθαρίσει το θέμα.
-Είναι υπόδικος, δηλαδή, ο κ. Λούκος;
Α.Μ.: Αυτή τη στιγμή δεν έχει ονομασθεί υπόδικος. Πρέπει να ολοκληρωθεί η κύρια ανάκριση.
-Όταν υπάρχουν «σκιές» -πέρα από άλλα ανοιχτά θέματα, όπως η απουσία εσωτερικού κανονισμού λειτουργίας- τίθεται πλέον καθαρά, ζήτημα εμπιστοσύνης.  
Α.Μ.: Βεβαίως. Υπάρχει ένα σύνολο προβλημάτων διαχείρισης και με τη διοικητική και με την οικονομική έννοια στο Φεστιβάλ Αθηνών, τα οποία εντόπισα τώρα πρώτη φορά και τα οποία, όπως είπα, βρίσκονται σε στάδιο διερεύνησης από δύο διακριτές αρχές -και από την ανάκριση, τη Δικαιοσύνη αυτή καθαυτή και από τον κ. Ρακιντζή, τον Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης.
Βρίσκομαι στη θέση κατά την οποία οφείλω να λάβω υπόψιν ότι, πάντα, πριν αποφανθεί η Δικαιοσύνη, υπάρχει το τεκμήριο της αθωότητας. Δεν το λέω για συγκάλυψη, απλά επαναλαμβάνω ότι, δεν είναι δική μου δουλειά η ακριβής διερεύνηση των κατηγοριών αυτών.
Οι αρχές θα φθάσουν στο αντίστοιχο πόρισμα, αλλά βεβαίως, μέχρι να έρθει εκείνη η ώρα, υπάρχει ένα θέμα πολιτικής διαχείρισης του γεγονότος ότι, δηλαδή, υπό αυτή τη συνθήκη, το Φεστιβάλ δεν μπορεί να διεξαχθεί ομαλά.
Το Μέγαρο Μουσικής και η χαριστική διάταξη
-Η χαριστική διάταξη με την οποία προστατεύεται το Μέγαρο Μουσικής μέχρι τις 31 Ιανουαρίου 2016 (απαλλάσσεται από την υποχρέωση προσκόμισης φορολογικής και ασφαλιστικής ενημερότητας, ενώ δεν υπολογίζονται τόκοι και πρόστιμα για τα χρέη του ΟΜΜΑ) θεωρήθηκε εξαιρετικά προκλητική. Πότε και πώς θα λυθεί το θέμα του Μεγάρου;
Α.Μ.: Η διάταξη πέρασε κυρίως, για να μπορεί να πληρώνει τους εργαζομένους του, να καταβάλει τη μισθοδοσία. Ό,τι και αν γίνει με το Μέγαρο σε σχέση με τις ληξιπρόθεσμες οφειλές που έχει αναλάβει η παρούσα διοίκησή του, τα 245 εκατ. θα τα πληρώνει εσαεί το ελληνικό κράτος. Εκεί, δεν υπάρχει διαφυγή. Διότι όταν ελήφθησαν τα δύο δάνεια βάσει των οποίων δημιουργήθηκαν αυτά τα χρέη, το ένα από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και το άλλο από την Εθνική Τράπεζα, το Δημόσιο ανέλαβε εγγυητής.
Και με κάποια διάταξη που πέρασε ο Παπακωνσταντίνου, ανέλαβε να τα πληρώνει το Ελληνικό Δημόσιο ως πρωτοφειλέτης, πλέον, εφόσον αποκτήσει δικαίωμα διορισμού της πλειοψηφίας των μελών του Δ.Σ. Άρα, ό,τι κι αν γίνει στο Μέγαρο, τα 245 εκατ. (που με τους τόκους ξεπερνούν τα 400 εκατ.) τα πληρώνει το Δημόσιο. Ούτως ή άλλως. Υπό αυτήν την έννοια, το Δημόσιο είναι δεσμευμένο.
Το ερώτημα που τίθεται πλέον είναι το εξής: Το Δημόσιο, έχοντας ως δεδομένο ότι θα πληρώνει αυτά τα χρήματα, αναλαμβάνει από δω και πέρα να πάρει υπό την κυριότητα του το Μέγαρο -με όλα τα προβλήματα, τις ληξιπρόθεσμες οφειλές, το σύνολο της περιουσίας του- και να ρυθμίσει το τι θα δίνει αναλογικά με τις χορηγίες ή τα άλλα έσοδα που έχει το Μέγαρο, ώστε να εξασφαλίσει την ομαλή λειτουργία του; Αυτό είναι το ερώτημα. Και σε αυτό το ερώτημα, επειδή η εναλλακτική είναι στα όρια του αδιανόητου –το εγκαταλείπεις, καταρρέει, ενδεχομένως, κάποια πρόσωπα καταλήξουν στη φυλακή επειδή ανέλαβαν υποχρεώσεις (τα ληξιπρόθεσμα που ανέφερα πριν), απαντήσαμε ως Κυβέρνηση ότι, καλώς ή κακώς, αναλαμβάνουμε τη λειτουργία του Μεγάρου. Η τελική συμφωνία ήταν να γίνει πριν από τις εκλογές, υπήρχε ήδη μία προηγούμενη τροπολογία για να μπορούν εντωμεταξύ να πληρώνονται οι εργαζόμενοι, έγιναν οι εκλογές και αναγκαστήκαμε να κάνουμε ακόμη μία τροπολογία, μέχρι να λυθεί οριστικά το πρόβλημα.
Τώρα είμαστε σε διαδικασία μεγάλης επιτάχυνσης, σε συνεννόηση με το ΥΠ.ΟΙΚ. και με το Μέγαρο, ώστε να λυθεί το θέμα μέχρι την ισχύ της τροπολογίας. Οπότε αναλαμβάνει το Μέγαρο το κράτος, δίνει στον Οργανισμό τον χαρακτήρα που λίγο ως πολύ έχει, αλλά πιο διευρυμένο, με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, την Καμεράτα, ενδεχομένως τη φιλοξενία και πρόσθετων δραστηριοτήτων - ήδη η νυν πολιτική του Μεγάρου το έχει «ανοίξει» σε διάφορες μορφές δημιουργίας, φιλοξενίας- και ελπίζουμε να προχωρήσουμε κανονικά από δω και πέρα, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό.
Το (στοιχειωμένο) Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο Φιξ
-Το ΕΜΣΤ δεν άνοιξε ούτε το 2015, αλλά επειδή η ιστορία έχει εξελιχθεί σε σίριαλ μετά πολλών επεισοδίων, ποιες είναι οι εξελίξεις σε σχέση με τη δωρεά των 3 εκατ ευρώ του Ιδρύματος Νιάρχος; Τον Νοέμβριο έγινε γνωστό ότι, το Ίδρυμα απέσυρε τη δωρεά, ωστόσο, υπάρχει μία νέα ανατροπή, αυτή τη φορά για καλό.
Α.Μ.: Τα πράγματα είναι πιο απλά. Το ίδρυμα Νιάρχος ειδοποίησε τη διευθύντρια του Μουσείου, κ. Κατερίνα Κοσκινά ότι, για λόγους λογιστικούς –που αφορούν τη δική του λειτουργία- δεν μπορεί να μένει εγγεγραμμένη η δωρεά στο έτος 2015, άρα είναι υποχρεωμένο, μια και δεν έχει γίνει χρήση της δωρεάς ακόμη, να τη μεταγράψει στο επόμενο έτος. Προφανώς, υπό την προϋπόθεση ότι, το επόμενος έτος, το 2016, θα ανοίξει το Μουσείο. Αυτό είναι το ένα θέμα –το οποίο και διογκώθηκε, εξού και τα δημοσιεύματα περί απώλειας της δωρεάς.  Το δεύτερο είναι ότι, για να ανοίξει το ΕΜΣΤ υπήρχαν κάποιες προϋποθέσεις τεχνικού και οικονομικού χαρακτήρα. Όταν λέω οικονομικού, εννοώ, μικρών ποσών, τα οποία το ΥΠΠΟ φρόντισε να δοθούν εγκαίρως. Από κει και πέρα, εκκρεμούσε η κατάθεση από την κ. Κοσκινά της μουσειολογικής - μουσειογραφικής μελέτης, η οποία και έγινε πριν από λίγο καιρό. Και η οποία πρέπει να περάσει, να εγκριθεί από το Συμβούλιο Μουσείων. Σε αυτό το σημείο βρισκόμαστε σε σχέση με το ΕΜΣΤ.
-Δηλαδή, το 2016 θα ανοίξει επιτέλους το Μουσείο;
Α.Μ.: Ελπίζω ότι πια, ναι, θα ανοίξει…
Τα Γλυπτά του Παρθενώνα (τώρα, αλλιώς)
-Ρεαλιστικά, όπως έχουν διαμορφωθεί τα δεδομένα -και λαμβάνοντας υπόψιν τα συμφέροντα του Βρετανικού Μουσείου και όχι μόνο- υπάρχει περίπτωση να επιστραφούν τα Γλυπτά του Παρθενώνα; Ή, πρόκειται για έναν αγώνα άγονο, που συντηρείται πλέον, μόνο για λόγους «εθνικής ανάτασης»;
Α.Μ.: Προφανώς δεν πρόκειται για έναν αγώνα άγονο. Προφανώς πιστεύω ότι όχι μόνο πρέπει, αλλά θα επιστραφούν τα Γλυπτά. Ας αφήσουμε ανοιχτές τις μορφές της διεκδίκησης. Δεν αποκλείουμε καμία μορφή διεκδίκησης –ούτε της νομικής― αλλά, επειδή είναι ένα πολύπλοκο θέμα, ο τρόπος επιλογής της μιας ή της άλλης μορφής διεκδίκησης έχει πολλές παραμέτρους.

Β' μέρος της συνέντευξης: Η ηθική δοκιμάζεται όταν ασκείς εξουσία

- Πώς είναι το έδαφος μεταξύ ιδεών και διαχείρισης, Αριστεράς και Εξουσίας; Σε αυτήν την παράξενη γεωγραφία, ένα πρόσωπο με τη δική σας διαδρομή, πώς πορεύεται;
Α.Μ.: Όταν ανέλαβα πρώτη φορά στην Κυβέρνηση, ένας φίλος είπε μία φράση που με συνοδεύει, ότι η ηθική τελείωση του Ανθρώπου δοκιμάζεται πραγματικά όταν ασκεί εξουσία. Ταυτόχρονα, η δική μου σχέση με την Αριστερά ήταν πάντοτε στην αντίληψη, ωραία τα λόγια, ωραία η θεωρητική αναζήτηση, η κριτική, αλλά χωρίς το πεδίο εφαρμογής όλα αυτά είναι λίγο ασκήσεις επί χάρτου. Άρα, αυτό που ονομάσατε ‘διαχείριση’ και εγώ θα το έλεγα -με ελαφρώς διαφορετικό τρόπο, αλλά στην ουσία το ίδιο- ‘πρακτική άσκηση πολιτικής’, είναι απαραίτητο για να δεις κατά πόσο οι ιδέες που είχες, οι σκέψεις που έκανες, οι στρατηγικές αντιλήψεις που προσπαθούσες να διατυπώσεις έχουν πεδία εφαρμογής και ποιά. Υπό αυτήν την έννοια, το θεωρώ ως συνέχεια.
-Το πέρασμα από την αντιπολίτευση στην κυβέρνηση, πόσο σφοδρό ήταν;
Α.Μ.: Το πέρασμα ήταν απότομο. Διότι όντως, δεν είχαμε εμπειρία διακυβέρνησης, από τη στιγμή που οι περισσότεροι ήταν άνθρωποι, οι οποίοι επί πολλά χρόνια ενδεχομένως, ασχολούνταν με την πολιτική σε επίπεδο ιδεών και διεκδικήσεων και οι οποίοι βρέθηκαν ξαφνικά σε μία θέση, που όπως είπα, είναι εφαρμογή και άσκηση κυβερνητικής πολιτικής.
Είχαμε κάποιον χρόνο να προετοιμαστούμε -τη στιγμή που διαφαινόταν ότι, αργά η γρήγορα θα βρεθούμε σε αυτή τη θέση- ωστόσο, η προετοιμασία ήταν περισσότερο ψυχολογική παρά έμπρακτη. Ψυχικά ήμαστε έτοιμοι, υπό την έννοια ότι αναλαμβάνουμε τις ευθύνες σε αντικείμενα στα οποία δεν έχουμε προηγούμενη εμπειρία, αλλά ταυτόχρονα ήταν και μία πρόκληση ότι, τώρα πρέπει να παίρνονται αποφάσεις γρήγορα, σωστά, αποφάσεις που έχουν επιπτώσεις στη ζωή ανθρώπων και άρα, οφείλουμε να μάθουμε τους όρους και τις διαδικασίες με τις οποίες λαμβάνονται οι αποφάσεις αυτές ώστε να είναι όσο το δυνατόν οι ορθότερες.
- Ποιες ήταν οι σκέψεις σας καθώς τελείωνε η πρώτη εβδομάδα στο Υπουργείο Παιδείας, όταν  πήρατε το βάπτισμα του πυρός; Τα βασικά σημεία της (σιωπηλής) ανασκόπηση σας;
Α.Μ.: Όσο θυμάμαι, δύο ήταν τα βασικά σημεία: ‘Α, και την άλλη εβδομάδα έχω πολλά να μάθω’, ‘αλλά θα μπορώ να έχω την εικόνα σε ένα ορίζοντα μικρότερο από ό,τι είχε διαφανεί τις πρώτες ημέρες’. Είχα μία αίσθηση ότι μετά από έναν, ενάμιση μήνα θα έχω επαρκώς προσανατολιστεί στους λαβυρίνθους και του Υπουργείου Παιδείας και του χώρου ευθύνης του Υπουργείου Παιδείας -που είναι τεράστιος- ώστε να αρχίσουν να μπαίνουν τα πράγματα σιγά σιγά σε μία τάξη. Το κίνητρο ήταν το ενδιαφέρον. Έλεγα φεύγοντας το πρωί, πάω σχολείο σήμερα, έχω να μάθω καινούργια πράγματα.
-Πού βρίσκεται ο υπουργός σε σχέση με τον Δάσκαλο και τον στοχαστή; Πώς έχουν διαμορφωθεί πλέον, οι μεταξύ τους αναλογίες;
Α.Μ.: Νομίζω ότι ο Δάσκαλος δεν χάνεται… Βεβαίως, ως λειτουργία μου λείπει. Ο τρόπος σκέψης στον οποίον είχα συνηθίσει -μία καθημερινή άσκηση επί 35 χρόνια-, ο τρόπος να βάζεις το συλλογισμό σου σε μία σειρά πριν αρχίσεις να συζητάς, ο τρόπος να είσαι όσο το δυνατόν σαφής με τον συνομιλητή σου, παραμένει. Επίσης, το γεγονός ότι, ο Δάσκαλος συνηθίζει κατά καιρούς σε απορίες απροσδόκητες, σε έλλειψη κατανόησης σε σημεία τα οποία ξεκινώντας μοιάζουν προφανή, στην εμβάθυνση μιας σκέψης, βοηθά. Όταν εδώ, στο ΥΠΠΟ, βρίσκω ανθρώπους οι οποίοι δεν είναι στη θέση του φοιτητή μου, ο τρόπος που προσπαθώ να προσεγγίσω αυτά που ακούω είναι πρώτα να καταλάβω και μετά να καταστήσω τον εαυτό μου σαφή. Υπό αυτή την έννοια, το ένα έχει βοηθήσει στο άλλο.
-Και ο στοχαστής -ο οποίος εξ ορισμού θέλει μία απόσταση από την «αγορά» - πού βρίσκεται, όταν είστε σε διαρκή κίνηση;
Α.Μ.: Αυτό λειτουργεί πια ως υπνοπαιδεία… Στα διαλείμματα..  Κάποιες φορές επειδή οι συναντήσεις είναι αλλεπάλληλες, οι υποχρεώσεις πολύ πυκνές, έχω μία αίσθηση πνιγμού. Σαν να λέω, αφήστε λίγο να καταλάβω αυτό που συζητούσα μόλις τώρα, προτού περάσω σε ένα τελείως διαφορετικό αντικείμενο. Είμαι υποχρεωμένος να ακολουθήσω αυτόν τον ρυθμό, αλλά εκ των υστέρων, στο τέλος της ημέρας, όλα μπαίνουν μόνα τους σε τάξη και μπορεί την άλλη μέρα το πρωί, να προκύψει μία ιδέα που να συνδέει τα πράγματα με τρόπο που εν θερμώ ούτε είχα φανταστεί. Σαν η σκέψη στο ‘πίσω μέρος’ της να είναι μόνιμα σε αναστοχασμό σε σχέση με αυτά που κάνεις, χωρίς ωστόσο, να προλαβαίνεις, σε πρώτο επίπεδο, να τα επεξεργαστείς. Τα σκέφτεσαι έμμεσα, σε δεύτερο χρόνο.
- Η σχέση του χιούμορ με τον στοχασμό και τον αναστοχασμό;
Α.Μ.: Το χιούμορ… Βασικό. Όπως και ο αυτοσαρκασμός. Και μπορεί δημοσιογραφικά να γίνονται παρεξηγήσεις, να προκύπτουν παρερμηνείες, αλλά θα το αποτολμήσω: Δεν πρέπει να παίρνεις πολύ στα σοβαρά -με μία ιδιαίτερη προσέγγιση η συγκεκριμένη αναφορά, το υπογραμμίζω- την έννοια του υπουργού. Πρέπει να εξακολουθείς να είσαι κανονικός άνθρωπος. Να παραμείνεις αυτός που είσαι. Και για να το κάνεις αυτό, πρέπει να έχεις στιγμές αυτοσαρκασμού. Όπως όταν βλέπεις τον εαυτό σου να μετακινείται με το υπουργικό αυτοκίνητο, για παράδειγμα. Ή, όταν σε χαιρετά κάποιος στρατιωτικά στον δρόμο. Αυτά πρέπει να μην τα παίρνουμε πολύ στα σοβαρά, ενώ την ίδια στιγμή, κάποια από αυτά είναι απαραίτητα. Ο θεσμός έχει τις δουλείες του και τις σεβόμαστε. Αλλά, στην προσωπική σχέση με τον εαυτό σου και τον ρόλο σου, πιστεύω ότι, ο αυτοσαρκασμός είναι απαραίτητος. Όπως και το χιούμορ έχει τη σημασία του, διότι ακόμη και σε σοβαρές στιγμές αλλάζει τη ροή, βοηθά να φύγεις από το τυπικό, ασφυκτικό πλαίσιο.
-Όσοι (επικεφαλής διευθύνσεων, οργανισμών εποπτευόμενων από το υπουργείο, φυσικά πρόσωπα, συνδικαλιστές κ.οκ.) φθάνουν στο γραφείο σας, ζητούν επιπλέον πόρους. Σε μια περίοδο κατά την οποία «λεφτά Δεν υπάρχουν», πόσο δύσκολο είναι να επιχειρήσει κανείς μία ορθή διαχείριση;
Α.Μ.: Στο Υπουργείο Παιδείας ήταν πιο δύσκολα τα πράγματα. Ήταν η περίοδος κατά την οποία τα περιθώρια στένευαν διαρκώς, διότι η Ελλάδα έπρεπε να πληρώνει τις δόσεις του δανείου χωρίς να παίρνει τίποτα. Έρχονταν στιγμές στο Υπουργείο που το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους ενημέρωνε ότι για την επομένη εβδομάδα έχουμε μόλις 500 ευρώ διαθέσιμα, ενώ έπρεπε, για παράδειγμα, να στείλουμε ένα στεφάνι σε μία κηδεία -που σημαίνει ότι το διαθέσιμο υπόλοιπο έγινε 430 ευρώ.
Και τώρα είναι πολύ στενά τα περιθώρια, αλλά όχι με την ίδια ένταση.
Ως προς την τακτική, πρώτον κόβεις τα περιττά, όπως τα ταξίδια -κάνεις μόνο τα άκρως, τα απολύτως απαραίτητα (όταν χρειάστηκε να ταξιδέψω πλήρωσα από την τσέπη μου τα εισιτήρια). Δεύτερον, η πρώτη κουβέντα που λες σε όποιον σε πλησιάζει είναι, ελάτε να κουβεντιάσουμε, αλλά υπό μία προϋπόθεση: Μην ζητήσετε χρήματα (αυτό, κάποιες φορές ήταν εξαιρετικά δύσκολο γιατί επρόκειτο για χρέη του Υπουργείου, ληξιπρόθεσμες οφειλές, μισθούς, συμβάσεις κλπ.). Κατά ενδιαφέροντα τρόπο υπήρξε ανταπόκριση. Και προέκυπταν πρωτοβουλίες, δράσεις, καταστάσεις, όπου ο καθένας συνέβαλε με τον τρόπο που μπορούσε –όπως με την τεχνογνωσία και τις ικανότητες του. Τουλάχιστον όπου αυτό ήταν δυνατό.
-Το δεύτερο σε σχέση με το πρώτο εξάμηνο του 2015;
Α.Μ.: Στο δεύτερο εξάμηνο του έτους, είναι λίγο καλύτερα, διότι από τον υπάρχοντα πενιχρό προϋπολογισμό του ΥΠΠΟ μπορούμε, ως έναν βαθμό, να καλύψουμε στοιχειωδώς τα επείγοντα των εποπτευομένων φορέων, κάποιοι εκ των οποίων είναι σε δεινή κατάσταση και περιμένουμε τώρα, με τον προϋπολογισμό, να καλύψουν δικές τους ληξιπρόθεσμες οφειλές. Αυτόν τον εξαιρετικά δύσκολο χρόνο, τα βγάλαμε πέρα με χρέη -εξακολουθούν να είναι μεγάλα- αλλά χωρίς να φτάσουμε σε μεγάλες εκρήξεις, που θα ήταν εξαιρετικά δυσάρεστες.
Και επιπλέον στον Πολιτισμό, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τους νέους ανθρώπους, -ομάδες από τον χώρο του θεάτρου, του κινηματογράφου, του χορού-, έχει γίνει κατανοητό ότι το Υπουργείο δεν μπορεί να μοιράζει επιχορηγήσεις, οπότε το αίτημα τους είναι του τύπου ‘θα ήθελα έναν χώρο να δοκιμάσω’ π.χ. μία παράσταση, με κάποια υλικοτεχνική υποστήριξη και το παραπάνω που ζητούν, σχεδόν χωρίς να το εκφράζουν, είναι μία στοιχειώδης αναγνώριση του έργου τους.
-Πόσες ώρες την ημέρα εργάζεστε -εντός και εκτός Υπουργείου- για το Υπουργείο; Τι σας λείπει σε αυτή τη «νέα ζωή»;
Α.Μ.: Η μέρα είναι πλήρης. Εντός Υπουργείου μεταξύ 12 και 14 ωρών. Τα τηλέφωνα χτυπούν συνέχεια, ωστόσο, σιγά σιγά κάποιες από τις  εργασίες, μοιράζονται σε συνεργάτες. Τα υπόλοιπα είναι ο αναστοχασμός που λέγαμε παραπάνω. Το διάβασμα δεν ξεπερνά το δεκάλεπτο και αυτό, πριν αποκοιμηθώ -κάποιο αστυνομικό μυθιστόρημα- για να αφήσω λίγο στην άκρη τα σοβαρά ζητήματα. Αλλά, ακόμη και με το αστυνομικό, στο ‘πίσω μέρος’ του μυαλού, όπως έλεγα προηγουμένως, οι διεργασίες συνεχίζονται. Επίσης, δεν μπορώ να συναντώ τους φίλους μου όσο συχνά τους συναντούσα… Οι φίλοι μου καταλαβαίνουν, δεν μου θυμώνουν… Είμαι ευτυχής ως προς αυτό.
- Γεννηθήκατε στην Κέρκυρα, αλλά φοιτήσατε στο Κολέγιο Αθηνών. Η οικογένεια σας μετακόμισε στην Αθήνα, πότε; Ήταν οικονομικά εύρωστη;
Α.Μ.: Γεννήθηκα στην Κέρκυρα, αλλά δεν μεγάλωσα στην Κέρκυρα. Οι γονείς μου πήραν διαζύγιο, οπότε για κάποια χρόνια μοίραζα τους μήνες μεταξύ Αθήνας και Κέρκυρας. Μετά πέθανε ο πατέρας μου και εγκαταστάθηκα μόνιμα στην Αθήνα, οπότε όλα τα σχολικά χρόνια ήταν στην Αθήνα. Όσο για την οικονομική ευρωστία που ρωτήσατε, θα έλεγα, όχι ιδιαίτερα. Η μητέρα μου ήταν δημόσιος υπάλληλος -δικηγόρος μεν, στο Δημόσιο δε- ο πατέρας μου ιδιωτικός υπάλληλος στην Κέρκυρα, το Κολέγιο ήταν με υποτροφία, εν ολίγοις, μία οικογένεια μικροαστική από άποψη οικονομική. Με μία στοιχειώδη βάση, χωρίς υπερβολικές στερήσεις, αλλά τίποτα το οικονομικά ισχυρό.
- Από τους αριθμούς προκύπτει ότι, το 1973 είστε 30 χρονών, έχετε έναν χρόνο πριν, ολοκληρώσει το διδακτορικό σας στο Παρίσι και…;
Α.Μ.: Τελείωσα το σχολείο το 1962, πέρασα στο ΕΜΠ την ίδια χρονιά, πήρα πτυχίο το 1967, έμπλεξα λίγο με τον αντιδικτατορικό αγώνα, έγινε το Κίνημα του τότε βασιλιά (το αντι-Κίνημα), πήρα αμνηστία, μετά από περίπου ένα χρόνο κατάφερα να βγάλω διαβατήριο και να πάω στο Παρίσι, όπου παρέμεινα από τον Αύγουστο του ’68 -μετά τον Μάη- μέχρι το 1973, οπότε και επέστρεψα στην Ελλάδα για να υπηρετήσω τη στρατιωτική θητεία μου, επί δικτατορίας, ακόμη –σκαπανέας πυροβολητής στην Αλεξανδρούπολη…
Στη συνέχεια, Μεταπολίτευση και πρώτη δουλειά, ημιερασιτεχνική (κάποιοι φίλοι είχαν γραφείο μηχανικών και εγώ μία πρώτη απασχόληση), και ως προς το Πανεπιστήμιο, η αρχή έγινε σε μία έδρα Θερμοδυναμικής στην Πάτρα ως βοηθός -το πρώτο μάθημα που δίδαξα στο πανεπιστήμιο ήταν αεριοστρόβιλοι…- μετά στο ΕΜΠ, πάλι σε θέση βοηθού, στη Φυσική, αλλά επειδή είχα κάνει διδακτορικό στη Φυσική στο Παρίσι, εντάχθηκα στο προσωπικό και στην πορεία, με κάποιους συναδέλφους, γύρω στο 1979 - 80 ξεκινήσαμε το πρόγραμμα Ιστορίας - Φιλοσοφίας στις Επιστήμες, το οποίο σιγά σιγά με απορρόφησε πλήρως και αυτό-μορφώθηκα σε επίπεδο Ιστορίας και Φιλοσοφίας της Επιστήμης.
- Εάν είχατε την ευκαιρία να συνομιλήσετε με τον συνομήλικό σας,  Βόλφγκανγκ Σόιμπλε σε μία κατ’ ιδίαν συνάντηση -μακριά από όσα ορίζει το πολιτικό πρωτόκολλο, χωρίς την παρέμβαση, προετοιμασία συνεργατών- τι θα τον ρωτούσατε; Εάν είχατε ένα τέταρτο της ώρας.
Α.Μ.: Το τέταρτο είναι λίγο… Εάν είχα μία ώρα στη διάθεση μου, θα διέθετα τη μισή, προσπαθώντας να του πω ότι, η λιτότητα δεν είναι μονόδρομος, ότι υπάρχουν προσεγγίσεις στα οικονομικά και κοινωνικά φαινόμενα που δεν είναι δικές του, αλλά κατά τη δική μου γνώμη, είναι σωστότερες και ισχυρότερες επιχειρηματολογικά και από τη στιγμή που τον έπειθα ότι, υπάρχει ένας άλλος τρόπος να βλέπουμε τα πράγματα, που δεν είναι το ‘στεγνό’ της λιτότητας και των νεοφιλελευθέρων δογμάτων, θα μπορούσαμε να συζητήσουμε συγκεκριμένα, πώς μία άλλη προσέγγιση, θα βοηθούσε και την Ελλάδα και τη Γερμανία.
-Ένας επαγγελματίας πολιτικός, όπως ο Σόιμπλε, με παγιωμένες απόψεις -που και λόγω ηλικίας (72 χρονών) μοιάζει αδύνατο να αναθεωρηθούν- είναι σε θέση να κάνει μία ‘ανοιχτή’ συζήτηση, να ακούσει πραγματικά;
Α.Μ.: Το ερώτημα που θέτετε, παραδόξως, είναι το κύριο ερευνητικό ενδιαφέρον μου όσο έκανα Φιλοσοφία. Είναι το λεγόμενο ‘Φαινόμενο της Ασυμμετρίας’. Εσείς έρχεστε σε μία συζήτηση με στάνταρ, παγιωμένες απόψεις, απέναντι σας έχετε κάποιον με άλλες παγιωμένες απόψεις, οπότε το ερώτημα είναι, τι είδους συνεννόηση μπορεί να γίνει. Είναι ένα ερώτημα που έχει απασχολήσει την Ιστορία και τη Φιλοσοφία της Επιστήμης. Για παράδειγμα, ο Γαλιλαίος προκειμένου να πείσει τους Αριστοτελικούς ότι η Γη κινείται, έμπλεκε με παγιωμένες απόψεις και δη, στηριγμένες εμπειρικά, ότι αυτά που λέει, είναι τρέλες. Αυτή η κουβέντα είναι ένα από τα βασικά ερωτήματα στην ιστορία της επιστήμης και όταν φτάνουμε σε πιο επίμαχες επιστήμες, όπως τα οικονομικά, δυσκολεύει ακόμη περισσότερο. Άρα, εάν επιτρέπεται η έπαρση, θα έλεγα ότι ο κ. Σόιμπλε θα έπρεπε να παρακολουθήσει κάποια μαθήματα εκτός Οικονομίας, για να καταλάβει, για ποιόν λόγο ενδεχομένως, θα έπρεπε να πειστεί από τον Γαλιλαίο κόντρα σε όλα τα τεκμήρια της εποχής και κόντρα σε όλους τους σοφούς της εποχής.
-Συμμερίζεστε την άποψη ότι η Ευρώπη της επόμενης πενταετίας, δεκαετίας θα είναι τόσο διαφορετική που τελικά, δεν θα την αναγνωρίζουμε;
Α.Μ.: Η Ευρώπη βρίσκεται σε σημείο καμπής, είναι σίγουρο. Και δη, από δύο μεριές, τουλάχιστον. Στο εσωτερικό της είναι σαν να περνάει τη δύσκολη φάση του τέλους της λιτότητας και του νεοφιλελευθερισμού. Η Ευρώπη πλέον δεν μπορεί να αντέξει τα προγράμματα που είχαν οργανωθεί επί Μέρκελ και Σόιμπλε, από τον κεντρικό πυρήνα της, από την «ορθοδοξία» που επικράτησε τις προηγούμενες δεκαετίες. Φαίνεται ότι αυτό δεν το αντέχει πια. Και μάλιστα, τόσο εξ αριστερών -παράδειγμα η Πορτογαλία, αλλά και το μεγάλο παιχνίδι που παίζεται προεκλογικά στην Ισπανία- όσο και εκ δεξιών. Τα κεντρόφυγα από τα ακροδεξιά της Ευρώπης αρχίζουν και δυναμώνουν. Με αυτή την έννοια, ή θα βρει έναν βηματισμό να αντιμετωπίσει το κεντροδεξιό κύμα που έρχεται, αναζητώντας τις ιδρυτικές αξίες της, τόσο σε επίπεδο δημοκρατίας όσο και σε επίπεδο κοινωνικού κράτους, ή πάει για διάλυση. Η μία απειλή είναι αυτή.
Η δεύτερη απειλή είναι ότι, τα σύννεφα του πολέμου πυκνώνουν παντού και όχι μόνο αυτά που βλέπουμε γύρω –Ουκρανία, Ρωσία, Τουρκία, Συρία, ISIS- αλλά και ένα τεράστιο κύμα που έρχεται από εκεί, αμφισβήτησης της Ευρώπης, που εφόσον καταφέρει και ξαναβρεί τις ανθρωπιστικές αξίες της, καλείται να αντιμετωπίσει επιβάλλοντας –εάν επιτρέπεται η λέξη στα συμφραζόμενα- ειρήνη. Εάν δεν γίνει ειρήνη με όρους δημοκρατίας στη Μέση Ανατολή, τα κύματα των προσφύγων δεν θα σταματήσουν. Εάν δεν σταματήσουν η Ευρώπη θα βρεθεί σε μεγαλύτερο κυκεώνα. Είναι εντυπωσιακό πώς κάποιες ευρωπαϊκές χώρες δείχνουν πολύ πιο φιλόξενα αισθήματα από ό,τι φανταζόμασταν κάποιους μήνες πριν, αλλά αυτό έχει όριο. Και η Ευρώπη πρέπει να αντιμετωπίσει αυτό το όριο με τρόπο που θα επιβεβαιώνει αξίες, όπως δημοκρατία, αλληλεγγύη, αδελφότητα. Αλλιώς, δεν έχει μέλλον, πάει στην καταστροφή.
- Ο αμερικανός νομπελίστας Ντέιβιντ Γκρος, βρέθηκε στην Αθήνα (στο Συμπόσιο των Επτά Σοφών για την Κοσμολογία). Μίλησε στη Σχολή Εφαρμοσμένων Μαθηματικών του Ε.Μ.Π. και στο πλαίσιο συνέντευξης του, μεταξύ άλλων είπε: «…Εμείς οι άνθρωποι ως είδος, μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, έχουμε ήδη αναπτύξει την ικανότητα να καταστρέψουμε τη ζωή στη Γη. Είμαστε βίαιοι και καταστροφικοί, πράγμα άλλωστε που αποτέλεσε συστατικό της επιτυχίας μας…» Το σχόλιο σας.
Α.Μ.: Είναι λίγο υπερβολικό… Η νοήμων ζωή, εκτός από τα άλλα εξαιρετικά χαρακτηριστικά της, είναι αυτή που επιτρέπει το ψεύδος. Ζώο που να ψεύδεται, να προσποιείται ή να φανατίζεται, δεν υπάρχει. Είναι ίδιον του ανθρώπου. Αλλά, το να το θέτεις ως σημείο εκκίνησης για να πεις ότι αυτές οι ιδιότητες θα επικρατήσουν οδηγώντας στην αυτοκαταστροφή, έχει νομίζω μία δόση υπερβολής. Γιατί μαζί με αυτές τις δυνάμεις υπάρχουν και άλλες δυνάμεις. Οι μορφές αλτρουισμού, αυτοσυνείδησης, σεβασμού, η έννοια του ιερού, η έννοια του πανανθρώπινου, οι οποίες δεν απαντώνται στα άλλα είδη του ζωικού βασιλείου. Ποιά δύναμη από τις δύο τελικά θα επικρατήσει, δεν μπορούμε να ξέρουμε…
Πηγή: tvxs

Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2015

Από την εκδήλωση με τον αναπληρωτή υπουργό διοικητικής μεταρρύθμισης Χ. Βερναρδάκη

Από την εκδήλωση - συζήτηση που πραγματοποιήθηκε στο αμφιθέατρο του ΥΠΠΟ στις 4.12.2015 με τον αναπληρωτή υπουργό διοικητικής μεταρρύθμισης Χ. βερναρδάκη. 
Ευχαριστούμε όλους όσοι παρεβρέθηκαν και συνέβαλαν με τις ερωτήσεις και τις παρεμβάσεις τους, ώστε να γίνει ένας γόνιμος και εποικοδομητικός διάλογος και να διαφωτιστούν πολλά σημεία του σχεδίου νόμου. 
Ο αναπληρωτής υπουργός παρουσίασε για πρώτη φορά το νομοσχέδιο «Διαφάνεια, Αξιοκρατία και Αποτελεσματικότητα της Δημόσιας Διοίκησης» στο ΥΠΠΟ και υποσχέθηκε να έρθει και πάλι να μας ενημερώσει για τα επόμενα νομοσχέδια.
Το παραπάνω νομοσχέδιο έχει τεθεί από τηνΤετάρτη 02/12/2015 σε  δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση και καλούνται οι κοινωνικοί εταίροι και κάθε ενδιαφερόμενος να συμμετάσχει καταθέτοντας προτάσεις, προκειμένου να βελτιωθούν οι διατάξεις του νομοσχεδίου.
Η διαβούλευση θα διαρκέσει μέχρι την Πέμπτη 10/12/2015 και ώρα 12:00.
Σημειώνεται ότι τις επόμενες ημέρες θα αναρτηθεί και η αιτιολογική έκθεση προκειμένου να διευκολυνθεί περαιτέρω η διαδικασία της διαβούλευσης. 












Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου 2015

Παρασκευή 4.12.15 εκδήλωση-συζήτηση στο αμφιθέατρο του ΥΠΠΟ









Ο.Μ. ΥΠ.ΠΟ.Α.



Εκδήλωση-συζήτηση

στο πλαίσιο της Δημόσιας Διαβούλευσης

για τη Δημόσια Διοίκηση

Με τον αναπληρωτή υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης

Χριστόφορο Βερναρδάκη


Παρασκευή 4 Δεκέμβρη

στο Αμφιθέατρο του ΥΠ.ΠΟ.  13:00 μ.μ.

 

 

Σας καλούμε να συζητήσουμε με τον αναπληρωτή υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης κ. Χριστόφορο Βερναρδάκη σχετικά με το νέο νομοσχέδιο που θα φέρει το επόμενο διάστημα στη Βουλή το υπουργείο και που θα αφορά όλη τη δημόσια διοίκηση. 
Μεταξύ άλλων θα γίνει δημόσια συζήτηση και θα διευκρινιστούν θέματα όπως:
   

  • προσλήψεις
  • καταγραφή προσωπικού σε ηλεκτρονική βάση δεδομένων και εξορθολογισμός της κατανομής του
  • εθελοντική κινητικότητα με βάση την ειδικότητα και τα οργανογράμματα των φορέων
  • απλοποίηση των υφιστάμενων διαδικασιών για τις προβλεπόμενες αποσπάσεις και μετατάξεις
  • εξίσωση των ΙΔΑΧ με τους μόνιμους
  • αξιολόγηση
  • κριτήρια επιλογής προϊσταμένων
  •  εθνικό μητρώο ιδιαίτερα προσοντούχων υπαλλήλων του δημόσιου τομέα για την στελέχωση επιτελικών θέσεων του δημόσιου τομέα και των ΝΠΔΔ
  • ενιαίο μισθολόγιο, ειδικά μισθολόγια, επιδόματα
  • βαθμολόγιο και αποσύνδεσή του από το μισθολόγιο
  • "προσωπική διαφορά"
  • αλλαγές στο πειθαρχικό για ισχυρά κακουργήματα
  • αναβάθμιση του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης και ανάθεση σε αυτό επιτελικού ρόλου 
  • απλοποίηση των διαδικασιών και μείωση του γραφειοκρατικού φόρτου και των διοικητικών βαρών για πολίτες και επιχειρήσεις