ANAKOINΩΣΗ

Αναρτούμε την ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ της ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ που μοιράστηκε στις 24/7 κατά τη διάρκεια της ΣΤΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ του ΕΝΙΑΙΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΥΠΠΟ.
Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης - συζήτησης - ενημέρωσης στο Αμφιθέατρο, είχαμε την ευκαιρία να τονίσουμε ότι το "ΠΟΡΙΣΜΑ" πρέπει να το κατανοήσουμε στην πολιτική του διάσταση και να αποφύγουμε τον εύκολο δρόμο του "αλληλοφαγώματος" και του κανιβαλισμού. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο μπορούμε (και θα το κάνουμε) να αξιοποιήσουμε και κάθε άλλη δυνατότητα (π.χ. νομική συνδρομή) ώστε να αποτρέψουμε αρνητικές εξελίξεις (τόσο για τους "113" όσο και μελλοντικά για ΟΛΟΥΣ τους συναδέλφους).

Οι Ιαβερηδες των "ωραρίου" - Μέρος ΙΙ

Έφτασε, μετά από αρκετό καιρό, το "πόρισμα" του Ελέγχου για το Ωράριο που είχαν πραγματοποιήσει οι Ιαβέρηδες της Τρόϊκα στην Κεντρική Υπηρεσία του ΥΠΠΟ, και όπως όλοι γνωρίζουμε τα αποτελέσματα προκαλούν μεγάλη αναστάτωση για εκατό και πλέον εργαζόμενους.

Χωρίς περιστροφές και μισόλογα οι Ελεγκτές ζητούν την απόλυση (πειθαρχική δίωξη - αργία) όσων υπαλλήλων είχαν 1+ ημέρα (δηλ. 8 ώρες αθροιστικά) απόκλιση από το ωράριό τους το μήνα Νοέμβριο 2012, ενώ ευθύνες και ανάλογες διαδικασίες (αργία) προτείνονται και για τους Προϊσταμένους (Δ/ντες, Τμηματάρχες).

Πρόκειται για μία εξέλιξη που έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η Κυβέρνηση μεθοδικά και με διάφορα προσχήματα (όπως οι αποκλίσεις από το τυπικό ωράριο) συγκροτεί μία μεγάλη δεξαμενή εργαζομένων που ανά πάσα στιγμή μπορεί να απολύσει.

Η αντιμετώπιση του ζητήματος που προέκυψε δεν μπορεί παρά να είναι πολιτική. Κάθε άλλη ατομική "λύση" είναι κατά τη γνώμη μας υπονομευμένη και ατελέσφορη και το μόνο που μπορεί να επιτύχει είναι να αδυνατήσει τη δυνατότητα συλλογικής διαχείρισης του ζητήματος, καλλιεργώντας παράλληλα λογικές κανιβαλισμού για τους διπλανούς μας. Αν και ακούγεται "περίεργο", η μαζικότητα είναι η ασπίδα των εργαζομένων απέναντι στην τυπική εφαρμογή των νομικών προβλέψεων. Για να το πούμε απλά, υπάρχει (ακόμη) πολιτική δυσκολία να διαχειριστούν μαζικές απολύσεις, και μάλιστα σε επίπεδο μιας (κεντρικής) Υπηρεσίας, ακόμη και για λόγους απλής λειτουργικότητας. Αυτό όμως δεν πρέπει να μας εφησυχάζει. Τα γεγονότα αυτά είναι πρωτόγνωρα και για την άλλη πλευρά και όχι μόνο για τους εργαζόμενους. Γι' αυτό και επιμένουμε στην πολιτική αντιμετώπιση του ζητήματος.

Την πολιτική αυτή λύση ζητήσαμε και με τα Σωματεία την Παρασκευή 12/6 κατά τις συνατήσεις και τις επαφές μας με την πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΟ.

Οι πρώτες απαντήσεις που δόθηκαν από την πλευρά της πολιτικής ηγεσίας είναι σε θετική κατεύθυνση, αφού υπήρξε δέσμευση ότι δεν θα δρομολογηθούν διαδικασίες που θα έθεταν σε κίνδυνο την εργασιακή σχέση των υπαλλήλων που ελέγχθηκαν. Εξ όσων πληροφορηθήκαμε, πρόθεση της πολιτικής ηγεσίας είναι να απαντήσει με κάποιας μορφής Υπόμνημα που θα αντικρούει τα αναφέρόμενα στο Πόρισμα των Ελεγκτών. Είναι προφανές ότι στο θέμα δεν χωρά κανένας εφησυχασμός, γι' αυτό και οι παρεμβάσεις μας πρέπει να συνεχιστούν και τις επόμενες μέρες (Το επόμενο "ραντεβού" των Σωματείων με την πολιτική ηγεσία έχει οριστεί για τη Δευτέρα 15/6).

Εμείς, ως ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ, επαναλαμβάνουμε ότι τα ζητήματα αυτά δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν ούτε ατομικά, ούτε καλλιεργώντας αντιθέσεις και ανταγωνισμούς μεταξύ διαφόρων Υπηρεσιών. Αν επικρατήσει μια τέτοια λογική, θα αποδειχθεί καταστροφική για όλους μας. Απαιτείται ψυχραιμία, καθαρή πολιτική σκέψη και φυσικά η τήρηση απόστασης από νομικίστικες προσεγγίσεις και ερμηνείες.

Πρέπει να πιέσουμε με όλες μας τις δυνάμεις για μία οριστική πολιτική λύση, η οποία όχι μόνο θα επιλύσει το συγκεκριμένο ζήτημα, αλλά εν πολλοίς θα κλείσει την πόρτα στο ενδεχόμενο να βρεθούμε στο άμεσο μέλλον μπροστά σε νέους ελέγχους και "συμπεράσματα", ενδεχομένως σε πιο διευρυμένη ή πιο στοχευμένη κατεύθυνση (περισσότερες Υπηρεσίες ή συγκεκριμένοι κλάδοι ή και συγκεκριμένα πρόσωπα, μεγαλύτερη χρονική περίοδος ελέγχου κλπ).

Αν και αναγνωρίζουμε ότι το ζήτημα του ωραρίου είναι λεπτό και εύκολα μπορεί να αποδειχθεί επικοινωνιακά καταστροφικό, δεν πρέπει να φοβηθούμε να θέσουμε και άλλες πλευρές του θέματος.

Έχουμε την άποψη ότι πρέπει, ακόμη και τώρα, να αναδείξουμε τη διαφορά που υπάρχει μεταξύ της τυπικής τήρησης του ωραρίου και της εργασίας. Η φυσική παρουσία του εργαζόμενου δεν ταυτίζεται με την "παραγωγή κάποιου έργου", ούτε με την ποιότητά του. 

Πρέπει με θάρρος να μιλήσουμε και κυρίως να αντιπαλέψουμε τα αποτελέσματα αυτής της κίνησης, που δεν είναι άλλα από την καλλιέργια και εμπέδωση ενός κλίματος φόβου και τρομοκρατίας ανάμεσα στους εργαζόμενους, καχυποψίας για το διπλανό μας και φυσικά πειθάρχησης, αρχικά στον άμεσο Προϊστάμενο, στη διακριτική ευχέρια του οποίου είναι να "βοηθήσει" τον κάθε εργαζόμενο με μια "δίωρη" ή μια "βεβαίωση". Η πειθάρχηση και το σκύψιμο του κεφαλιού πάει ένα βήμα παρακάτω, αφού είναι ορατός ο κίνδυνος εκατοντάδες εργαζόμενοι να είναι όμηροι της καλής ή κακής διάθεσης της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας ή κεντρικών σχεδιασμών της Κυβέρνησης (εμπιστεύεται κανένας την Κυβέρνηση αυτή που απολύει πραξικοπηματικά χιλιάδες εργαζόμενους στην ΕΡΤ, στους Δήμους, στα Σχολεία κ.α.;)

Επίσης, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι ο "εκσυγχρονισμός" που πολλοί άκριτα, ως τοτέμ, αντιλαμβάνονται και λατρεύουν είναι συχνά επικίνδυνος για τα συμφέροντα των εργαζομένων. Δεν χρειάζεται μεγάλη ανάλυση για να καταλάβουμε πόσο έχει περιπλέξει και δυσκολέψει το όλο ζήτημα η εγκατάσταση του συστήματος ηλεκτρονικής σήμανσης καρτών και τι μεγάλες ευκολίες ελέγχου, παρακολούθησης και επεξεργασίας των δεδομένων παρέχει.

Όλα δουλεύουν... ρολόϊ

Τις τελευταίες μέρες και με αφορμή το επικείμενο πόρισμα των Ιαβέρηδων (διάβαζε Ελεγκτών Δημόσιας Διοικησης) σχετικά με το ωράριο η κατάσταση αντί να εκτονώνεται δείχνει να οδηγείται σε περιπλοκές και όξυνση. Θέλουμε να κάνουμε κάποιες βασικές επισημάνσεις ελπίζοντας ότι θα βοηθήσουν όλους μας να δούμε το ζήτημα με πιο καθαρή ματιά.

1/. Πίσω από την τήρηση του ωραρίου υπάρχει ένα απλό και γνωστό σχέδιο. Το ωράριο είναι το πρόσχημα και ταυτόχρονα ένα βολικό εργαλείο για την συγκυβέρνηση που επιχειρεί να κατασκευάσει μια δεξαμενή "επιόρκων" υπαλλήλων προκειμένου, σε επόμενο στάδιο, αυτό να αποτελέσει το τυπικό επιχείρημα για να θέσει μεγάλο αριθμό εργαζομένων σε διαθεσιμότητα (δηλ. να απολύσει τους εργαζομένους). Προφανώς τα "πορίσματα" των Ιαβέρηδων της Τρόϊκα θα αξιοποιηθούν και επικοινωνιακά για να χτίσουν το προφίλ του "τεμπέλη", "κοπανατζή" δημόσιου υπαλλήλου. Το έργο αυτό το έχουμε δει να παιζεται εκατοντάδες φορές.

2/. Είναι αδιέξοδη (και πολιτικά λανθασμένη) η προσπάθεια όλα τα προβλήματα (υπαρκτά ή μη) να φορτωθούν είτε στο Διοικητικό, είτε στην Πληροφορική, είτε στο "ρολόι". Αδυναμίες μπορούν να εντοπιστούν σε κάθε Υπηρεσία αλλά είναι κοντόφθαλμο να πιστεύουμε ότι μπορούμε να φορτώσουμε τα πάντα σε κάποιους άλλους και να... "καθαρίσουμε". Θεωρούμε ότι πρέπει πάση θυσία να αποφύγουμε την παγίδα της αλληλοεξόντωσης και της αλληλοκαταγγελίας. Κανένας δεν θα σωθεί δείχνοντας τον διπλανό του.

3/. Το θέμα μπορεί να αντιμετωπιστεί σοβαρά (και με επιτυχία για τα συμφέροντα των εργαζομένων) μόνο πολιτικά. Οι ατομικοί δρόμοι, η "καταγγελία" του διπλανού μας, η καχυποψία και η διάσπαση μεταξύ των εργαζομένων είναι βούτυρο στο ψωμί των Ελεγκτών και όχι μόνο... Η ενιαία συλλογική στάση είναι η μόνη που πραγματικά μπορεί να μας προφυλάξει όχι μόνο σήμερα αλλά και αύριο από ίδια ή παρόμοια προβλήματα και κυρίως από δυσμενείς εξελίξεις.

4/. Πρέπει να απαιτήσουμε να πάρει σαφή θέση η πολιτική ηγεσία και να σταματήσει εδώ το κυνήγι μαγισσών. Πρέπει και η πολιτική ηγεσία να καταλάβει ότι καμιά εξέλιξη δεν θα την αφήσει στο απυρόβλητο. Είναι προς όφελος όλων μας να πέσουν οι τόνοι και όποιο θέμα υπάρχει να διευθετηθεί με όρους πολιτικής κι όχι όρους κανιβάλων. Στο πλαίσιο αυτό δεν μπορούμε να αποδεχθούμε συμπεριφορές που εμφανίζονται τις τελευταίες μέρες από διάφορους Προϊσταμένους οι οποίοι συμπεριφέρονται απαξιωτικά (και σε κάποιες περιπτώσεις με απειλές πειθαρχικών διώξεων) σε συναδέλφους για ζητήματα έγκρισης αδειών κλπ. Πρόκειται για απαράδεκτα φαινόμενα, που δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά.


5/. Είναι προφανές ότι αν και το ζήτημα προέκυψε στην Κεντρική Υπηρεσία (Μπουμπουλίνας) δεν περιορίζεται μόνο εκεί. Αν συνεχιστεί το κυνήγι μαγισσών, αργά ή γρήγορα όλοι, σε Αθήνα και Περιφέρεια, θα βρεθούν στο στόχαστρο των Ιαβέρηδων του ωραρίου. Προφανώς, με πολυσέλιδες "οδηγίες" που επαναλαμβάνουν τα τυπικά και τα αυτονόητα δεν θα λυθεί κανένα θέμα. Πολύ περισσότερο αν κινούνται σε μια κατεύθυνση "αυστηρής προειδοποίησης" που επιχειρεί να μεταφέρει τις ευθύνες στους εργαζομένους και στους Προϊσταμένους τους. Με σχέσεις καχυποψίας και αυταρχισμό καμια Υπηρεσία δεν θα μπορεί να λειτουργήσει.

6/. Παρά το γεγονός ότι πολλοί συνάδελφοι νιώθουν αμηχανία (ενδεχομένως και ενοχές) πρέπει, επιτέλους, να υπάρξει μια επιθετική προσέγγιση στο  ζήτημα. Όπως έχουμε ξαναπεί η τυπική τήρηση του ωραρίου ουδόλως συνδέεται με την "απόδοση", την "παραγωγικότητα", την "ποιότητα του έργου" και τη "συνέπεια" των εργαζομένων. Το "ωράριο" είναι εν τέλει ένας ακόμη μηχανισμός ελέγχου και πειθάρχησης των εργαζομένων, εντατικοποίησης της εργασίας, συντριβής της συλλογικότητας που η Διοίκηση θυμάται κάθε φορά που τη συμφέρει (όποτε δεν την συμφέρει απλά ποιεί την νύσσα... ας σκεφτούμε το θέμα των "άτυπων" και απλήρωτων υπερωριών που κατά κόρον υπάρχουν στις διάφορες Υπηρεσίες).

7/. Πρέπει με πολιτικούς όρους (όχι με όρους επαιτείας) να αναδείξουμε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν εκατοντάδες συνάδελφοι με το θέμα του ωραρίου και τις οικογενειακές τους υποχρεώσεις (π.χ. παιδιά σε σχολεία, προβλήματα υγείας κλπ) και να απαιτήσουμε την επίλυσή τους.

8/. Τέλος, πρέπει το Υπόμνημα, που συντάσσεται με ευθύνη του συνόλου (σχεδόν) των Σωματείων, να αποτελέσει την αφετηρία για μια ενιαία, συλλογική στάση και απάντηση και το θέμα να αντιμετωπιστεί με οριστικό τρόπο από την πολιτική ηγεσία στη βάση της προστασίας των εργαζομένων.

Για τις κάρτες και την τήρηση του ωραρίου

204 συνάδελφοι & συναδέλφισσες καλούνται να «απολογηθούν» για την τήρηση του ωραρίου του μήνα Νοέμβριο 2012. Πρόκειται για την επόμενη φάση του ελέγχου καρτών των «Επιθεωρητών»!

Ως ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ είχαμε εξ αρχής καταγγείλει την προσπάθεια της συγκυβέρνησης να κατασκευάσει «κοπανατζήδες» & «επίορκους» υπαλλήλους, προκειμένου σε επόμενη φάση να έχει τα «επιχειρήματα» και τη «νομιμοποίηση» για τις πειθαρχικές διώξεις και μελλοντικές απολύσεις που σχεδιάζει.

Είχαμε, επίσης, αναφερθεί αναλυτικά στο θέμα του ωραρίου αλλά και του νέου τρόπου ελέγχου (μαγνητικές κάρτες). Τότε πολλοί είχαν σπεύσει να μας κατηγορήσουν ως υπερβολικούς ή κινδυνολόγους. Να όμως που η ζωή επιβεβαιώνει τις εκτιμήσεις μας για μια ακόμη φορά και διαψεύδει όσους σπεύδουν να καθησυχάσουν τους εργαζόμενους πως «δεν τρέχει τίποτα» και πως «όλα είναι υπό έλεγχο».

Είχαμε, επίσης, αναφερθεί στο κρίσιμο πόρισμα των Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης και την ανάγκη αυτό, αυτούσιο, να δοθεί στη δημοσιότητα (μέσω των Σωματείων). Ακόμη το κρατούν στο συρτάρι τους. Γιατί;

Κάποιες βασικές παρατηρήσεις:

1)      Ο έλεγχος τήρησης του τυπικού ωραρίου αποτελεί κατ’ αρχήν υποχρέωση του Προϊσταμένου κάθε υπαλλήλου και εν συνεχεία της Διοίκησης. Εκ των υστέρων «έλεγχοι» (ένα εξάμηνο μετά) δεν έχουν κανένα άλλο νόημα από το να εκφοβίσουν, να τρομοκρατήσουν τους εργαζόμενους και να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή «κοπανατζήδων».

2)      Το σύστημα των μαγνητικών καρτών δεν επιτρέπει στον εργαζόμενο να έχει άμεση και σαφή εικόνα της ώρας προσέλευσης και αποχώρησης, όπως είχε με το «παραδοσιακό» σύστημα σήμανσης (χάρτινες κάρτες – ρολόι). Άρα οποιοδήποτε πρόβλημα θα εντοπιστεί (αν εντοπιστεί) αρκετό χρόνο μετά με ότι αυτό συνεπάγεται. Επιπλέον, συχνά το σύστημα παρουσιάζει αστοχίες (π.χ. "δεν πιάνει την κάρτα") χωρίς ο εργαζόμενος να μπορεί άμεσα να καταλάβει ότι κάτι δεν πάει καλά.

3)      Η φύση της εργασίας στο ΥΠΠΟ αλλά και η γεωγραφική κατανομή των κτιρίων – Υπηρεσιών επιβάλλει συχνά μετακινήσεις και είναι φυσικό πολλές φορές αυτές να οδηγούν σε αστοχίες του συστήματος ελέγχου παρουσιών.

4)      Ο μήνας Νοέμβριος ήταν μήνας μεγάλων απεργιακών κινητοποιήσεων (Μνημόνιο ΙΙΙ). Οι Ιαβέρηδες της συγκυβέρνησης αυτό το μήνα επέλεξαν «τυχαία» για έλεγχο. 

Ενδεικτικά αναφέρουμε:

Πέμπτη 1/11:             Έκτακτη Γ.Σ.  Ενιαίου Συλλόγου

Δευτέρα 5/11:             Στάση εργασίας Ενιαίου 12 – λήξη ωραρίου

Τρίτη 6/11:                  48ωρη απεργία (ΑΔΕΔΥ)

Τετάρτη 7/11:             ->>-

Πέμπτη 8/11:             24ωρη απεργία Ενιαίου Συλλόγου

Παρασκευή 9/11:       Έκτακτη Γ.Σ. Ενιαίου Συλλόγου

Τρίτη  13/11:              Πανελλαδική στάση εργασίας ΑΔΕΔΥ από τις 12 το μεσημέρι έως το τέλος ωραρίου

Τετάρτη 14/11:           24ωρη ΑΠΕΡΓΙΑ (πανευρωπαϊκή μέρα δράσης των συνδικάτων)

Παρασκευή  30/11:    Στάση Εργασίας ΑΔΕΔΥ από 11:30 έως τέλος ωραρίου

5)      Η υπόθεση δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί «ατομικά», ούτε να «μπαλωθεί» όπως - όπως (γιατί θα τα ξαναβρούμε μπροστά μας). Πρέπει να υπάρξει ενιαία και σταθερή στάση από όλους τους συναδέλφους. Δεν πρέπει ούτε να «ψαρώσουμε», ούτε να τους κάνουμε το χατίρι να τρομοκρατηθούμε. Η ενιαία συλλογική στάση αποτελεί την καλύτερη απάντηση – ασπίδα των εργαζομένων.

6)      Μέχρι την Παρασκευή δεν πρέπει να σπεύσουμε να δώσουμε γραπτές εξηγήσεις που θα δεσμεύσουν και θα αποτελέσουν προηγούμενου. Οι κλήσεις σε «άτυπες ή τυπικές» απολογίες «δι’ υπόθεσή σας» πρέπει να μας βρουν ΟΛΟΥΣ απέναντι.

Την Παρασκευή το πρωί (9 π.μ. στο Αμφιθέατρο της Μπουμπουλίνας) θα συζητήσουμε όλοι μαζί και θα πάρουμε τις αποφάσεις μας.  

ΦΥΛΑΞΗ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ

Η απόφαση της Συγκυβέρνησης να χρησιμοποιήσει εργαζόμενους άλλων κλάδων και ειδικοτήτων στη φύλαξη Μουσείων και Αρχαιολογικών χώρων κατά τη θερινή – τουριστική περίοδο αποτελεί μνημείο υποκρισίας, αυταρχισμού και ανευθυνότητας. 

Η λειτουργία των Μουσείων και των Χώρων με διευρυμένο ωράριο το καλοκαίρι (τουριστική περίοδος) δεν είναι έκτακτη ανάγκη ή απρόβλεπτο γεγονός. Δεν είναι ούτε απλά μια ακόμη εκδοχή της έλλειψης σχεδιασμού από την πλευρά της Διοίκησης και της Πολιτικής Ηγεσίας.  Αποτελεί το αποτέλεσμα της πολιτικής των Μνημονίων που η Συγκυβέρνηση συνομολόγησε με το ΔΝΤ και την ΕΕ: πάγωμα προσλήψεων μονίμου προσωπικού, εξώθηση εργαζομένων σε συνταξιοδότηση υπό την απειλή δυσμενέστερων όρων συνταξιοδότησης, συρρίκνωση του Δημόσιου Τομέα και διάλυση των Υπηρεσιών του.

Στο ΥΠΠΟ, που το μεταχειρίζονται ως συμπλήρωμα στις διάφορες συνενώσεις Υπουργείων (Τουρισμού, Παιδείας), για να καταλήξει στο τέλος μια «απλή» Γενική Γραμματεία,  με τις Διοικητικές - Οικονομικές και άλλες Υπηρεσίες να βρίσκονται στον «αέρα» με βάση το Νέο Οργανισμό, με τις αρμοδιότητες των Υπηρεσιών να συρρικνώνονται, δεν πρέπει να προκαλεί εντύπωση σε κανέναν η εξέλιξη αυτή. Η απόφαση να καλυφθούν θέσεις αρχαιοφυλάκων με υπαλλήλους άλλων κλάδων και ειδικοτήτων είναι ο ορισμός των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, της «εσωτερικής» κινητικότητας αλλά και μια δοκιμή εν όψει του Νέου Οργανισμού, των περιγραμμάτων θέσεων εργασίας κλπ.

Προσπαθούν να «μπαλώσουν» όπως όπως τα κενά στη στελέχωση των Υπηρεσιών Φύλαξης, αδιαφορώντας για τους κινδύνους και τα προβλήματα που έχει αυτή η απόφαση. Με προσωπικό που δεν γνωρίζει τους χώρους και τα Μουσεία, τις ιδιαίτερες συνθήκες και τα προβλήματα κάθε χώρου, χωρίς προηγούμενη εμπειρία, θέλουν να στείλουν ένα μήνυμα σε κάθε εργαζόμενο: η περίοδος που υπήρχε σταθερή εργασία με σαφείς αρμοδιότητες και καθήκοντα τελείωσε. Στην εποχή της Τρόϊκα, των Μνημονίων και της εκποίησης – διάλυσης του Δημόσιου Τομέα θέλουν να κάνουν λάστιχο τους εργαζόμενους. Η κινητικότητα των υπαλλήλων είναι εδώ: Υπάλληλοι χωρίς δικαιώματα, χωρίς καμιά διασφάλιση  θα μετακινούνται εδώ κι εκεί ανάλογα τα «κέφια» και  τις «εμπνεύσεις» της πολιτικής ηγεσίας. Πίσω από αυτές τις πρακτικές και τις εντολές – τελεσίγραφα επικρέμεται η συγκαλυμμένη απειλή της απόλυσης αλλά και το μεγάλο σχέδιο: να προετοιμάσουν το έδαφος για παραδώσουν τη φύλαξη των Αρχαιολογικών Χώρων και των Μουσείων στους ιδιώτες (με αρχή & όχημα τις προσλήψεις μέσω ΜΚΟ).

Η απόφαση αυτή δεν αφορά μόνο συγκεκριμένους κλάδους. Αν σήμερα γίνεται με αφορμή το ζήτημα της φύλαξης και του διευρυμένου ωραρίου, αύριο θα αποτελεί το προηγούμενο για τις μετακινήσεις προσωπικού κάθε κλάδου και ειδικότητας και για κάθε λόγο.

Είναι όμως η στιγμή για να βγάλουμε και συμπεράσματα για τα αποτελέσματα της πολιτικής που ακολουθούν συγκεκριμένες συνδικαλιστικές παρατάξεις στο ΥΠΠΟ. Μιας πολιτικής «εργασιακής ειρήνης» και «συνεργασίας»,  καθησυχασμού των εργαζομένων, μια καρικατούρα της αντίληψης της συνδιοίκησης με την εκάστοτε πολιτική ηγεσία, γαρνιρισμένη με «καλό κλίμα», «κατανόηση» και «υποσχέσεις».

Πιστεύουμε ότι η απόφαση αυτή δεν πρέπει να περάσει. Πρέπει αποφασιστικά και αταλάντευτα να παλέψουμε όλοι για να ανατραπεί – ανακληθεί. Να διεκδικήσουμε μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού για όλους τους κλάδους και ειδικότητες κόντρα στις μνημονιακές δεσμεύσεις της Συγκυβέρνησης.

ΕΠΙΚΑΙΡΟΠΟΙΗΣΗ
(6/6, 6:30 μμ)

Δημοσιεύουμε την παρακάτω φωτογραφια (έχοντας διαγράψει τα στοιχεια που θα πρόδιδαν την πηγή μας και έχοντας τονίσει με κοκκινη υπογράμμιση τα σημεια ενδιαφέροντος) προκειμένου να μην υπάρχει καμια αμφιβολία ή αμφισβήτηση για το τι ακριβώς πάει να γίνει... 

 Είναι φανερό ότι η επίκληση του άρθρου 30 του Ν. 3528/2007 είναι προσχηματική. Για να μην υπάρχει καμια αμφιβολία παραθέτουμε το άρθρο ως έχει:

Αρθρο 30

Καθήκοντα υπαλλήλου

1. Ο υπάλληλος εκτελεί τα καθήκοντα του κλάδου ή της ειδικότητας του.

2. Σε περιπτώσεις επιτακτικής υπηρεσιακής ανάγκης που δεν μπορεί να καλυφθεί με άλλον τρόπο, επιτρέπεται να ανατίθενται στον υπάλληλο καθήκοντα άλλου κλάδου ή ειδικότητας. Σε όμοιες περιπτώσεις επιτρέπεται να ανατίθενται στονυπάλληλο εργασίες συναφείς με την ειδικότητα ή τα καθήκοντα του ή για τις οποίες έχει την απαιτούμενη εμπειρία ή ειδίκευση.

3. Η κατά την προηγούμενη παράγραφο ανάθεση επιτρέπεται για χρονικόδιάστημα έως δύο (2) μηνών με αιτιολογημένη απόφαση του οικείου προϊσταμένου.Παράταση του ανωτέρω χρονικού διαστήματος έως έξι (6) μήνες ακόμη επιτρέπεταιμετά από αιτιολογημένη γνώμη του υπηρεσιακού συμβουλίου.

Η Διοίκηση "πατά" στο "επιτακτική υπηρεσιακή ανάγκη", έκφραση εξαιρετικά αόριστη που επιδέχεται κάθε πιθανή (υποκειμενική) ερμηνεία. (ποιος εκτιμά τι είναι και σε τι συνίσταται η "επιτακτική υπηρεσιακή ανάγκη"; πως αποφασίζει πως θα την "καλύψει" κ.λπ.) Στην προκειμένη περίπτωση, όπως αναφέραμε, δεν έχουμε κάποιο έκτακτο ή μη δυνάμενο να προβλεφθεί γεγονός. Αντίθετα, είναι σε γνώση της Διοίκησης και της πολιτικής ηγεσίας τα μεγάλα κενά στη στελέχωση των Υπηρεσιών (σε αρχαιοφύλακες και όχι μόνο...). 

Παράλληλα, τα δημοσιεύματα (ΔΟΛ) φέρουν τον Αναπληρωτή Υπουργό ΠΑΙΘΠΑ κ. Τζαβάρα να δηλώνει ότι  λύθηκε το θέμα με το ωράριο των Μουσείων καθώς και ότι θα επιλυθούν τα συνδικαλιστικά αιτήματα που προκύπτουν από τις μετακινήσεις υπαλλήλων (δηλαδή;)

Σύμφωνα με άλλες δημοσιογραφικές πληροφορίες (ΕΘΝΟΣ), αναμένεται εντός της εβδομάδος (!) να υπογραφεί Υπουργική Απόφαση που θα ρυθμίζει το ωράριο σε συνάρτηση της "επισκεψιμότητας" του χώρου ή του Μουσείου. Σύμφωνα με πληροφορίες θα δημιουργηθούν δυο κατηγορίες Αρχαιολογικών Χώρων και Μουσείων. 

Στην 1η κατηγορία (μεγάλος αριθμός επισκεπτών) το ωράριο θα είναι 8:00 π.μ. με 8:00 μ.μ

Στη 2η κατηγορία (μικρός αριθμός επισκεπτών) το ωράριο θα είναι 8:00 π.μ. με 5:00 μ.μ.

Παράλληλα, φαίνεται να έχει διευθετηθεί η περίπτωση ομαδικών επισκέψεων από τουρίστες κρουαζιερόπλοιων σε αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία, μετά τη λήξη του νόμιμου ωραρίου. (προφανώς το ωράριο θα (από)"ρυθμίζεται" από τους ιδιώτες: ταξιδιωτικά γραφεία, πράκτορες και εφοπλιστές που οργανώνουν κρουαζιέρες).

Οι εξελίξεις αυτές σηματοδοτούν την αναβάθμιση της εμπλοκής του κεφαλαίου στη διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς.  Θυμίζουμε ότι εδώ και αρκετό καιρό έχει συσταθεί Επιτροπή για την «επίλυση των προβλημάτων που προκύπτουν στην εξυπηρέτηση οργανωμένων ομάδων επισκεπτών στα Μουσεία και στους Αρχαιολογικούς Χώρους». Σύμφωνα με όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας, στην επιτροπή, πλέον των υπηρεσιακών παραγόντων, συμμετέχει ο  Πρόεδρος της ΗΑΤΤΑ (Συνδεσμος Τουριστικών Πρακτόρων) κ. Γ. Τελώνης και εκπρόσωποι (πόσοι και ποιοι;) των επιχειρήσεων διοργάνωσης κρουαζιέρας (!). Για το θέμα αυτό η ΠΕΥΦΑ (και σωστά) είχε εκδόσει μια καυστική & ειρωνική ανακοίνωση (2/5/2013) στην οποία αναφέρει:

«μετά την ανακοίνωση της πολιτικής ηγεσίας του πρώην Υπουργείου Πολιτισμού και την αλλαγή του "ιδιοκτησιακού καθεστώτος" των αρχαιολογικών χώρων και μουσείων, οι αρχαιοφύλακες καλούν τους νέους "ιδιοκτήτες" (πρόεδρο του ΗΑΤΤΑ κ. Τελώνη, τους εκπροσώπους κρουαζιερόπλοιων, τους εκπροσώπους των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων κτλ.), σε άμεση συνάντηση για την υπογραφή συλλογικής σύμβασης εργασίας. Χαιρετίζουμε την εθνική προσπάθεια του πρώην Υπουργείου Πολιτισμού για τη διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος και βέβαια την επανεκκίνηση της οικονομίας. Εν ευθέτω χρόνω θα απαντήσουμε πιο λεπτομερώς».

Το "ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ" φαίνεται να παρήλθε χωρίς κάποιο αποτέλεσμα και εν αναμονή (και σιωπηλή αποδοχή;) των προσλήψεων μέσω ΜΚΟ και ΑΣΕΠ (το ΑΣΕΠ ανεφέρεται προφανώς για να προσδώσει μια αίσθηση επισημότητας και νομιμοποίησης στ' αυτιά όσων ακούνε... και δεν πιστεύουν).

Εν όψει εξελίξεων;
Με σημερινή ανακοίνωσή της η ΠΕΥΦΑ καταγγέλει την απόφαση αυτή ως "μερική επιστράτευση", καλεί "όλους τους αρχαιοφύλακες να εργαστούν με αυταπάρνηση, να καλύψουν όλα τα κενά ώστε να μην δημιουργηθούν προβλήματα ασφαλείας και εξυπηρέτησης των επισκεπτών" (η υπογράμμιση δική μας) και συγκαλεί "...Γενικό Συμβούλιο, για την Παρασκευή 07/06/2013 και ώρα 11:30 για να αντιμετωπίσει πέραν της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί με το συγκεκριμένο ζήτημα  και άλλα θέματα όπως: 1. υπερωριακή απασχόληση πέραν του ωραρίου, (κρουαζιέρες, εκδηλώσεις κτλ)  2. επικίνδυνη και ανθυγιεινή αμοιβή για τους αρχαιοφύλακες 3. αναγνώριση 6^ης μέρας εργασίας ως συντάξιμης, κτλ."

Μένει να δούμε αν και οι αποφάσεις θα είναι αντίστοιχες της "μερικής επιστράτευσης", όπως πιστεύουμε ότι πρέπει να είναι! 

Επίλογος (...)
Έχουμε πολλές φορές πεί ότι κάθε χαραμάδα που ανοίγει ή επιτρέπουμε ή ανεχόμαστε να ανοίξει σε ζητήματα που σχετίζονται με τις εργασιακές σχέσεις, χρησιμοποιείται από τη συγκυβέρνηση για να προωθήσει και να επιβάλλει τον εργασιακό μεσαίωνα των ελαστικών εργασιακών σχέσεων. Η παρατήρηση αυτή σχετίζεται με το θέμα του ανοίγματος των αρχαιολογικών χώρων και μουσείων ειδικά σε περιπτώσεις (επισήμων) αργιών (π.χ. Πρωτοχρονιά, Πρωτομαγιά κ.λπ.) αλλά και πέραν του επίσημου ωραρίου. Τα φαινόμενα αυτά, δεν είναι λίγα, ούτε μεμονωμένα. 

Μάλιστα μέχρι σήμερα, άτυπα, σε πολλές περιπτώσεις, οι τουριστικοί πράκτορες ζητούν και επιτυγχάνουν να ανοίξει ο αρχαιολογικός χώρος εκτός επισήμου ωραρίου και καλύπτουν οι ίδιοι τα έξοδα. Έτσι για κάποια € οι δημόσιοι υπάλληλοι μετατρέπονταν οικειοθελώς (;) (και με την ανοχή του συνδικάτου;) σε ιδιωτικούς υπαλλήλους... 
Τώρα βρισκόμαστε μπροστά και στη θεσμική αποκρυστάλλωση αυτής της κατάστασης. Σύμφωνα με δημοσιεύματα που δεν έχουν διαψευστεί (Εφημερίδα των Συντακτών) υπάρχει έτοιμη σχετική τροπολογία, που πρόκειται να περάσει σε νομοσχέδιο του υπουργείου Ανάπτυξης, σύμφωνα με την οποία οι πράκτορες θα αναλαμβάνουν, επίσημα πλέον, τα ανταποδοτικά τέλη των εργαζομένων, από τους φύλακες έως τις καθαρίστριες. Αν αυτό δεν είναι ιδιωτικοποίηση τότε τι είναι;

Ιαβέρηδες της Τρόϊκα και Ελεγκτές Ωραρίου

Εδώ και αρκετό καιρό οι δημόσιοι υπάλληλοι έχουν καταδειχθεί ως υπεύθυνοι κάθε κακού. Αφού συστηματικά παρουσιάστηκαν ως υπεράριθμοι (θυμόμαστε όλοι την προπαγάνδα περί 1.000.000 υπαλλήλων), τεμπέληδες, ανεπαρκείς επιστημονικά, διαπλεκόμενοι πολιτικά ("ρουσφέτια") και διεφθαρμένοι οικονομικά, ήρθε η ώρα να απολυθούν. Εφεδρεία, διαθεσιμότητα, κινητικότητα, προσυνταξιοδοτικό στάδιο είναι μερικά μόνο δείγματα της προσπάθειας των Κυβερνήσεων του Μνημονίου να βαφτίσουν το κρέας ψάρι, να κρύψουν το πραγματικό περιεχόμενο της πολιτικής τους, δηλ. τις απολύσεις στο δημόσιο τομέα, πίσω από εύηχες λέξεις.

Το τελευταίο διάστημα πολύς λόγος γίνεται για τους επίορκους. Ο ακριβής αριθμός δεν είναι γνωστός (2000 τους υπολογίζει ο Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης). Εξίσου θολά είναι τα αδικήματα για τα οποία κατηγορούνται. Άλλωστε, μετά το νέο πειθαρχικό δίκαιο των δημοσίων υπαλλήλων, το να θεωρηθείς "επίορκος" και να βρεθείς απολυμένος δεν αποτελεί καθόλου απίθανη περίπτωση, αφού αρκεί η εμπλοκή σε ένα σοβαρό τροχαίο ή η ανώνυμη καταγγελία ενός «καλού πολίτη», ή απλά η εν γένει συμπεριφορά σου (προφανώς υποκειμενικό και εντέχνως ασαφές και αόριστο).

Αναζητώντας λοιπόν τους υποψηφίους προς απόλυση, οι Ιαβέρηδες της Τρόϊκα σκέφτηκαν να ασχοληθούν με τους «κοπανατζήδες», τους «μακροχρόνια ασθενείς» κ.ά.

Στο κυνήγι των μαγισσών ξεχύθηκαν οι «ελεγκτές ωραρίου» οι οποίοι εσχάτως έσκασαν μύτη και στις Κεντρικές Υπηρεσίες του ΥΠΠΟ. Η κίνηση αυτή εμπεριέχει πρωτίστως το στοιχείο της σκοπιμότητας και της δημιουργίας εντυπώσεων, υπηρετεί την προπαγάνδα των ΜΜΕ και παράλληλα επιχειρεί να τρομοκρατήσει τους εργαζόμενους. Όλοι μπορούν να βρεθούν "επίορκοι" από τους Ιαβέρηδες της Τρόϊκα.

Τα πράγματα θα ήταν στο όριο του γελοίου και θα τους είχαν ξεπροβοδήσει την ίδια στιγμή,  αν η πολιτική ηγεσία αντιδρούσε με παρρησία και η Διοίκηση αντί να «ψαρώσει» και να «σκύψει το κεφάλι» έκανε το αυτονόητο: εξηγούσε στους «Ελεγκτές Ωραρίου» ότι η φύση της εργασίας στο ΥΠΠΟ και η μεγάλη διασπορά των Υπηρεσιών δεν επιτρέπει την τυπική τήρηση του ωραρίου.

Σωστικές ανασκαφές και έργα σε περιοχές εξαιρετικά απομακρυσμένες από την έδρα της Υπηρεσίας όπου ο υπάλληλος οφείλει να «χτυπά κάρτα», πλήθος εργαζομένων με διαφορετικές ειδικότητες  (αρχαιολόγοι, συντηρητές, μηχανικοί, εργάτες, φύλακες περιοχών κλπ) καθιστά αδύνατο ή απλά υποκριτικό να καλούνται να «χτυπούν κάρτα» κάθε πρωί και κάθε μεσημέρι όταν η εργασία τους βρίσκεται χιλιόμετρα μακριά. Ανάλογα παραδείγματα μπορουμε να αναφέρουμε στις αυτοψίες (για τις οποίες τα "εκτός έδρας" έχουν πρακτικά καταργηθεί), στους φύλακες περιοχών κ.λπ.

Ακόμη και στις Κεντρικές Υπηρεσίες υπάρχουν Γραμματείες που λειτουργούν εκτός ωραρίου (π.χ. ΚΑΣ, ΚΣΝΜ) χωρίς αποζημίωση, υποστελεχωμένα Τμήματα και Διευθύνσεις που για να ανταποκριθούν στο έργο τους, οι εργαζόμενοι εργάζονται πρακτικά χωρίς ωράριο ή παίρνουν δουλειά ακόμη και στο σπίτι.

Επιπλέον αν δούμε το θέμα στις πραγματικές διαστάσεις του λαμβάνοντας υπ’ όψιν την κατάσταση στις Υπηρεσίες οι περισσότερες από τις οποίες "ζητιανεύουν" το χαρτί υγείας ή το μελάνι εκτυπωτή, εύκολα καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι το θέμα «ωράριο» - «παρουσίες», στην τυπική του διάσταση στερείται πραγματικού περιεχομένου. Άλλωστε η φυσική παρουσία ενός υπαλλήλου ουδόλως μπορεί να συνδεθεί με την παραγωγικότητα ή την απόδοσή του (ακόμη και με τα μέτρα των Ευρωπαίων ελεγκτών και των γιάπηδων managers που έχουν αναλάβει συνειδητά τη διάλυση του δημοσίου τομέα και υπηρεσιών στη χώρα μας).

Η προσπάθεια να κατασκευάσουν «κοπανατζήδες» έχει έναν πολλαπλούς στόχους: να τρομοκρατήσουν και να πειθαρχήσουν τους εργαζόμενους που αντιστέκονται, να δημιουργήσει φόβο και ανασφάλεια στους διοικητικούς υπαλλήλους που είναι επιφορτισμένοι με τα θέματα αυτά και να τους φέρουν σε αντίθεση με τους συναδέλφους τους.

Προφανώς υπάρχουν υπάλληλοι που δεν τηρούν τον τύπο και την ουσία του ωραρίου. Τους υπαλλήλους αυτούς οφείλει κατ’ αρχήν να τους ελέγξει ο άμεσος Προϊστάμενος και φυσικά να εκτιμήσει κατά περίπτωση τους λόγους (τυπικούς ή ουσιαστικούς) που μπορεί να επικαλούνται. Για παράδειγμα, οι εργαζόμενοι γονείς εύκολα θα «παραβιάσουν» το ωράριο για να ανταποκριθούν στα περιορισμένα ωράρια των παιδικών σταθμών, στη διάλυση των ολοήμερων σχολείων, στις ξαφνικές παιδικές ασθένειες κλπ. Φυσικά ο Προϊστάμενος πρέπει να έχει το "ηθικό κύρος" (κι όχι απλά την τυπική εξουσία) για να το πράξει. Ας σκεφτούμε αν οι διορισμένοι (κ.α.α.) Προϊστάμενοι με απ' ευθείας επιλογή της πολιτικής ηγεσίας μπορούν και θέλουν πραγματικά να το πράξουν. Ας σκεφτούμε αν Προϊστάμενοι που εποπτεύουν και γειτονικές Υπηρεσίες, λόγω έλλειψης Προϊσταμένων, μπορούν πραγματικά να επιτελέσουν το ρόλο τους.

Επιπλέον, η πολιτική ηγεσία θα όφειλε πριν επιτρέψει και τροφοδοτήσει το κυνήγι μαγισσών στο ΥΠΠΟ (που το παρέλαβε Υπουργείο και κατέστησε Γενική Γραμματεία) να ελέγξει εκείνους τους υπαλλήλους που απολαμβάνοντας την κάλυψη (τυπική ή άτυπη) «υψηλών γνωριμιών» όχι απλά απουσιάζουν από την εργασία τους αλλά παριστάνουν τους «συνεργάτες», τους «συμβούλους», τους «κομματάρχες», τα «στελέχη» και περιφέρονται στα διάφορα «γραφεία» και στους «διαδρόμους» κάνοντας «δημόσιες σχέσεις» κλπ. Αλλά αυτά είναι "δικά μας παιδιά"... 

Η πολιτική ηγεσία θα όφειλε κάτι ακόμη: να σταματήσει να φτιάχνει και να χρησιμοποιεί «υπηρεσίες ψυγεία» για να τιμωρήσει τους μη αρεστούς, ή να υπηρετεί την γνωστή μέθοδο της «προαγωγής και αποστρατείας». Η (ανεξάρτητη και ακηδεμόνευτη)  Διοίκηση θα όφειλε διαφυλάσσοντας πραγματικά τη σχετική αυτονομία της και αντιστεκόμενη στις «προφορικές εντολές και οδηγίες»  να σταματήσει να λέει “yes” στην απαράδεκτη πρακτική των «αποσπάσεων», «διαθέσεων», «μετακινήσεων», μεταθέσεων εκλεκτών ή μη αρεστών υπαλλήλων που αποτελεί πραγματική μάστιγα στη δημόσια διοίκηση.

Τέλος, τα Σωματεία θα όφειλαν αφενός να παρέμβουν και να διώξουν τους εντολοδόχους της Τρόϊκα με τις κλωτσιές από τις Υπηρεσίες του ΥΠΠΟ, στέλνοντας ένα μήνυμα αξιοπρέπειας και ανεξαρτησίας σ΄όλη την ελληνική κοινωνία κι αφετέρου να έχουν φροντίσει να μην δίνουν δικαιώματα με τις αιώνιες "απαλλαγές" ορισμένων «συνδικαλιστών». Η  τήρηση των προβλέψεων του Ν. 1264 για τις συνδικαλιστικές άδειες και απαλλαγές δεν είναι ένα τυπικό ζήτημα, ούτε μπορεί να εκπίπτει σε άτυπες μορφές "αργομισθίας". Αυτή είναι η στάση που υπερασπίζει το συνδικαλιστικό κίνημα, διαφυλάσσει τη συνδικαλιστική άδεια από την προσπάθεια της συγκυβέρνησης να την καταργήσει και το κρατά μακριά από φαινόμενα ομηρίας του από την πολιτική εξουσία. Μια τέτοια συνεπής στάση λειτουργεί και παραδειγματικά στους συναδέλφους εκείνους που συχνά αντιλαμβάνονται την "άδεια της συνέλευσης" ως μια ευκαιρία για αργία ή την απεργία ως άδεια Η/Υ ή αιμοδοσίας ή... 
Αν θέλουμε να ειμαστε στοιχειωδώς σοβαροί και να μην μας κουνάνε το δάκτυλο αυτοί που ευθύνονται για τη σημερινή κατάσταση, αυτός ο φαύλος κύκλος της "συνενοχής" και του "νταλαβεριού" πρέπει να σπάσει! Ετσι απλά και ας κακοκαρδίσουμε όσους προσχηματικά θέλουν να διαβάζουν διαφορετικά την πραγματικότητα.

Μαζί με αυτά βρίσκεται σε εξέλιξη και ολοκληρώνεται η περίφημη διαδικασία της στοχοθεσίας. Μια διαδικασία στα όρια της αστειότητας που μέσα από κοινοτυπίες ή αυτονόητα δημιουργεί τις προϋποθέσεις σε επόμενη φάση να "πατήσει" η αξιολόγηση των δομών και του προσωπικού με ότι αυτό συνεπάγεται: νέες καταργήσεις υπηρεσιών και απολύσεις εργαζομένων που δεν "επιασαν τους στόχους". Δυστυχώς σε πολλές Υπηρεσίες ο ζήλος και η άγνοια κινδύνου από τη μια και οι τυπικές "υπηρεσιακές λογικές" της "διεκπεραίωσης" από την άλλη ρίχνουν νερό στο μύλο της "αξιολόγησης" και νομιμοποιούν τις διαδικασίες αυτές στα μάτια των εργαζομένων. Ας αναρωτηθούμε ποιος και με ποια κριτήρια θέτει στόχους και απαριθμεί τις προτεραιότητες, πως και απο ποιούς θα γίνει η αποτίμηση  σε επόμενη φάση, με ποιο προσωπικό και με τι οικονομικούς πόρους θα κληθεί να "πιάσει τους στόχους" η κάθε Υπηρεσία.

Ολα αυτά επιβεβαιώνουν αυτό που με κάθε αφορμή λέμε: στη φάση αυτή δεν υπάρχουν ενδιάμεσες γραμμές, στρογγυλές διατυπώσεις και περιθώρια για "ρεαλισμούς". Ή στοιχίζεσαι πίσω από τη συγκυβέρνηση των μνημονίων και υπηρετείς τους δυνάστες του λαού που διαλύουν τις δημόσιες υπηρεσίες και διαγράφουν κάθε ίχνος από αυτό που κάποτε ονομάζαμε "κοινωνικό κράτος", ή δίνεις την πολιτική μάχη της ανατροπής της συγκυβέρνησης του ΔΝΤ και της ΕΕ και της καταγγελίας - ακύρωσης των μνημονίων.