Περισσότεροι στη διαθεσιμότητα ως "μαξιλάρι" ασφαλείας!

Αναδημοσιεύουμε ένα ενδιαφέρον άρθρο της εφημερίδας "Η ΑΥΓΗ" για το θέμα των διαθεσιμοτήτων.  

"Στη διάλυση των δημοσίων υπηρεσιών με τη διαθεσιμότητα ακόμη και υπαλλήλων υψηλής εξειδίκευσης και πολυετούς υπηρεσιακής εμπειρίας προχωρά ολοταχώς η κυβέρνηση, η οποία ανεβάζει στροφές στο "πογκρόμ" που έχει εξαπολύσει για να δείξει έργο στους δανειστές μέχρι τα μέσα Σεπτεμβρίου. Ήδη οι "μαύρες λίστες" με τους υπαλλήλους προς κινητικότητα βρίσκονται στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και εκδόθηκε η υπουργική απόφαση για τα κριτήρια και τη μοριοδότηση όσων ενταχθούν στο καθεστώς αυτό. Οι δηλώσεις δε του Κυρ. Μητσοτάκη για την "ανειλημμένη υποχρέωση της κυβέρνησης" για 15.000 απολύσεις στο Δημόσιο μέχρι τα τέλη του 2014 δεν αφήνουν πολλά περιθώρια παρερμηνειών σε ό,τι αφορά το μέλλον των υπαλλήλων αυτών.

Στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης "μετράνε κεφάλια" στις λίστες με τους 9.820 υπαλλήλους που έλαβαν από τα υπουργεία - τουλάχιστον 1.500 περισσότερους από αυτούς που θα βγουν σ' αυτή τη φάση σε διαθεσιμότητα ως "μαξιλαράκι" ασφαλείας για να προληφθούν προβλήματα με τις εξαιρέσεις. Επόμενο βήμα είναι η εξειδίκευση των θέσεων, κλάδων ή διευθύνσεων που καταργούνται και η έκδοση των σχετικών υπουργικών αποφάσεων για την κινητικότητα μέχρι τις 22 Αυγούστου. Μέχρι τις 16 Σεπτεμβρίου, τα υπουργεία και οι φορείς τους θα πρέπει να είναι έτοιμα να υποδείξουν τους 8.300 υπαλλήλους που θα θέσουν σε διαθεσιμότητα για να συμπληρωθεί ο μνημονιακός στόχος των 12.500 του πρώτου κύματος και στη συνέχεια να παραλάβουν υπαλλήλους, αφού προηγουμένως τους αξιολογήσουν με τη μοριοδότηση. Το δεύτερο κύμα διαθεσιμότητας για άλλους 12.500 θα έρθει έως τα τέλη Δεκεμβρίου..."

Διβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ

Η καραμέλα των "επίορκων" έλιωσε!

Η σύσκεψη της συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ, το Σάββατο13/4/2013, ξέμεινε από προσχήματα και αποκάλυψε τα πραγματικά σχέδια της: απολύσεις εδώ και τώρα. Οπως έγκαιρα είχαμε επισημάνει, οι απολύσεις θα έρθουν υπό την κάλυψη της "αξιολόγησης" υπηρεσιών και προσωπικού. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες το σχέδιο θα προβλέπει και κάποιας μορφής εθελούσιας εξόδου - πρόωρης συνταξιοδότησης. Οι απολύσεις υπολογίζονται σε 15.000 μόνο για φέτος (!) και 180.000 ως το 2015 συμπεριλαμβανομένων των συνταξιοδοτήσεων (βλ. δηλώσης Φ. Κουβέλη). Είναι προφανές ότι οι δημόσιες υπηρεσίες θα "αδειάσουν", θα συρρικνωθούν σε προσωπικό και αντικείμενο / αρμοδιότητες. Το οριστικό τέλος του "κοινωνικού κράτους" είναι προ των πυλών.

Οι μάσκες όμως έπεσαν και σε ένα άλλο επίπεδο. Ενώ μέχρι σήμερα υπήρχε η γνωστή παραφιλολογία περί "μεγάλου" και "υπετροφικού" δημόσιου τομέα, σήμερα σε επικοινωνιακό επίπεδο επιλέγεται το γνωστό και αποδοτικό "αλληλοφάγωμα". Η συγκυβέρνηση προβάλλει το επιχείρημα ότι στη θέση των απολυμένων θα προσληφθούν άλλοι ("ικανότεροι", "τιμιότεροι") μέσω ΑΣΕΠ. Χιλιάδες άνεργοι με "προσόντα" αλλά κυρίως ελπίδα και προσδοκία θα ελπίζουν και θα πιέζουν για μια θέση μέσω ΑΣΕΠ. Οι απολύσεις και το εμπόριο ελπίδας χέρι - χέρι.

Φυσικά, αυτό που πάνω απ' όλα προσπαθούν να εγκαθιδρύσουν είναι το γενικευμένο κλίμα φόβου, ανασφάλειας, πειθάρχησης, υποταγής και εντατικοποίησης στο εσωτερικό της δημόσιας διοικησης. Οι πολλαπλές και επαναλαμβανόμενες κρίσεις και αξιολογήσεις δεν θα επιτρέπουν σε κανέναν να νιώθει ασφαλής, πάντα θα υπάρχει ο κίνδυνος στην επόμενη αξιολόγηση να βρεθεί "απ' έξω".

Σε ότι αφορά το ζήτημα της "αξιολόγησης" είναι σημαντικό να αποκαλύψουμε το πραγματικό της περιεχόμενο. Ας αναρωτηθούμε ποιος θέτει τους όρους, με ποια κριτήρια και προτεραιότητες, ποιος αξιολογεί ποιον και σε τι και τέλος ποιος θα αξιολογεί τους αξιολογητές. Με απλά λόγια η "αξιολόγηση" είναι μια απάτη που επιχειρεί να ντυσει με εναν μανδύα "αντικειμενικότητας" και ουδετερότητας την κυβερνητική επιλογή των απολύσεων. Είναι το μονοπάτι που ο καθένας είναι μόνος και έχει απέναντι μόνο ανταγωνιστές και αντιπάλους κι αν αποτύχει (και απολυθεί) η ευθύνη είναι ατομική και βαραίνει αποκλειστικά αυτόν (ας διάβαζε, ας δούλευε, ας προσπαθούσε περισσότερο...).

Την ίδια στιγμή όσο η σχετική ασφάλεια στο Δημόσιο Τομέα θα περιορίζεται και θα ακυρώνεται, τόσο περισσότερο θα θεριεύει η εργοδοτικός αυταρχισμός και οι συνθήκες κάτεργου στον Ιδιωτικό Τομέα. Η έντεχνα καλλιεργούμενη σύγκρουση μεταξύ δημόσιων και ιδιωτικών υπαλλήλων επιχειρεί να συγκαλύψει τη φτώχεια και την εξαθλίωση που δεν κάνει διακρίσεις και διαλύει όλη την κοινωνία.

Κινητικότητα = ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ

Όσο κι αν φαίνεται απίστευτο και παρά τις διάφορες "χλιαρές" διαψεύσεις, όλα δείχνουν ότι η Συγκυβέρνηση αναζητά τρόπους και τεχνάσματα για να απολύσει μαζικά χιλιάδες υπαλλήλους του Δημόσιου Τομέα. Στο πλαίσιο αυτό στην εφημερίδα "6 μέρες" (2-3/3/2013) δημοσιεύτηκε ένα εκτενές άρθρο σύμφωνα με το οποίο εξετάζεται η περίπτωση απόλυσης δημοσίων υπαλλήλων λόγω χρεών στο Δημόσιο (Εφορείες, Δήμους, Ασφαλιστικά Ταμεία κ.ά.) ή λόγω κατοχής αυθαιρέτου!

Είναι κάτι περισσότερο από προφανές ότι επιχειρούν να βαφτίσουν το κρέας ψάρι, δηλ. να παρουσιάσουν τις απολύσεις ως αποτέλεσμα προσωπικής ευθύνης του υπαλλήλου κι όχι ως κυβερνητική επιλογή στο πλαίσιο του Μνημονίου.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και οι δηλώσεις διαφόρων Υπουργών που επιχειρούν να εμφανίσουν τις απολύσεις ως "κινητικότητα".

Στη συνέχεια παραθέτουμε όλο το άρθρο για την πληρέστερη ενημέρωση των συναδέλφων

 Σε ανάλογο μήκος κύματος κινείται και η εφημερίδα "ΕΘΝΟΣ" (Κυριακή 3/3) η οποία στο κύριο άρθρο (1) αλλά και σε  άλλα παρεμφερή στην ηλεκτρονική έκδοση (2) αναφέρεται σε 12.700 απολύσεις. Είναι προφανές ότι η "ομοβροντία" άρθρων και δημοσιευμάτων εντάσσεται σ' ένα καλοστημένο επικοινωνιακό παιχνίδι προετοιμασίας της κοινής γνώμης και των εργαζομένων για την επερχόμενη σφαγή. Φαίνεται μάλιστα οι εξελίξεις αυτές να αποσυνδέονται  μερικώς από τους νέους Οργανισμούς.

Διαβάστε ένα ενδιαφέρον άρθρο του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Μητρόπουλου στην Real News της Κυριακής (3/3) με τίτλο "Κινητικότητα και στο βάθος απολύσεις"

Διαβάστε επίσης το άρθρο του καθηγητή Γ. Κατρούγκαλου εδώ

Άρθρο του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΥ

Αναδημοσιεύουμε από την iskra το άρθρο του καθ. Συνταγματικού Δικαίου ΔΠΘ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΥ με θέμα τη "διαθεσιμότητα" και τίτλο:

ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ - ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ = "ΑΠΟΛΥΣΗ ΜΕ ΦΕΡΕΤΖΕ"

  

Στις 22 Αυγούστου οι υπουργοί κ.κ.Στουρνάρας και Μανιτάκης πανηγύρισαν τη συμφωνία τους για τη μείωση του προσωπικού του Δημοσίου με μια κοινή δήλωση: «Δεν μείναμε στις λέξεις που μας χωρίζουν, αλλά στις διαδικασίες που μας ενώνουν». Για να μην τους χωρίζουν πια οι λέξεις, αποκτήσαμε καινούργιες, οργουελικής διπλολαλιάς, όπως «εφεδρεία», «προσυνταξιοδοτική διαθεσιμότητα», «κινητικότητα», που σημαίνουν όλες ένα πράγμα: «απόλυση με φερετζέ», κατά τη γλαφυρή διατύπωση του συναδέλφου Α. Καζάκου.

Για να τις αποδεχθεί δε η κοινή γνώμη, στήθηκε μια υποδειγματική γκεμπελική εκστρατεία, βασισμένη σε μια σειρά από ψέματα. Η δικαιολογημένα κακή εικόνα που έχουμε όλοι μας, από το γενικότερο ξεχαρβάλωμα της διοικητικής μηχανής από τον παλαιοκομματισμό, διευκολύνει ιδιαίτερα την άκριτη υποδοχή των ψεμάτων αυτών.

Ψέμα 1ο: το κράτος είναι μεγάλο και πρέπει να μειωθεί.

Το ελληνικό Δημόσιο δεν πάσχει από υπερτροφία, εφ' όσον τόσο από πλευράς υπαλλήλων όσο και από πλευράς μισθολογικής δαπάνης βρίσκεται περίπου στο μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Αντιθέτως, πάσχει από ανισοκατανομή των ανθρώπινων πόρων, κυρίως λόγω των συνεχών πελατειακών πρακτικών του παλαιοκομματισμού, δηλαδή από υπερπληθυσμό στις «ευγενείς» θέσεις και υποστελέχωση των κοινωνικών και ελεγκτικών υπηρεσιών. Εάν η μείωση που επιβάλλουν τα Μνημόνια, ίση με το 22% του υπηρετούντος προσωπικού, υλοποιηθεί, τότε οι δημόσιες δαπάνες θα μειωθούν σε ποσοστό γύρω στο 9% του ΑΕΠ, μικρότερο και από τις χαμηλότερες δαπάνες των χωρών του ΟΟΣΑ.

Ψέμα 2ο: οι διαφόρου τύπου εφεδρείες εξορθολογίζουν το Δημόσιο.

Η δημόσια θέση δεν υπάρχει για χάρη του δημοσίου υπαλλήλου, αλλά ο δημόσιος υπάλληλος κατέχει θέση που πρέπει να εξυπηρετεί κάποιο σκοπό δημοσίου συμφέροντος. Συνεπώς, η προφανής λύση για τον εξορθολογισμό της διοίκησης είναι να γίνει εξ αρχής καταγραφή των πραγματικών αναγκών της. Στη συνέχεια, να αναμορφωθούν οι οργανωτικές δομές, ώστε να υπηρετούν πράγματι τις ανάγκες αυτές -και μόνο τότε, έπειτα από αξιολόγηση που θα είναι τίμια και ουσιαστική, να κατανεμηθούν οι υπάλληλοι στις θέσεις στις οποίες θα είναι χρήσιμοι, ανάλογα με τα προσόντα τους.

Μέχρι σήμερα και οι τρεις «εφεδρείες» των νόμων 3986/2011, 4024/2011, 4093/2012 έκαναν ακριβώς τα αντίθετα: επέβαλαν οριζόντιες περικοπές, σε όλες τις υπηρεσίες του δημόσιου τομέα, ανεξαρτήτως εάν αυτές παρουσιάζουν λειτουργικά και οργανικά κενά ή πλεονάζον προσωπικό. Για το λόγο αυτό η πρώτη εφεδρεία που εφαρμόστηκε κρίθηκε ήδη από το Συμβούλιο της Επικρατείας αντισυνταγματική. (Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαρρέουν πριν από την επίσημη δημοσίευση της απόφασης, κατά απαράδεκτη πρακτική που διαιωνίζεται.)

Ψέμα 3ο: αντισυνταγματική είναι μόνον η διαθεσιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων, όχι όσων εργάζονται στο Δημόσιο με σχέση εργασίας αορίστου χρόνου δημοσίου δικαίου.

Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει αρμοδιότητα να κρίνει επί της συνταγματικότητας των μέτρων που αφορούν μόνο τους δημοσίους υπαλλήλους, για το λόγο αυτό και φέρεται να απέρριψε την αίτηση ακύρωσης της ΑΔΕΔΥ ως προς το σκέλος της που αναφερόταν στο προσωπικό με σχέση ιδιωτικού δικαίου. Αυτό δεν σημαίνει ότι η διαθεσιμότητα είναι συνταγματική για τους εργαζομένους αυτούς. Το αντίθετο, πληθαίνουν συνεχώς οι αποφάσεις των αρμόδιων πολιτικών δικαστηρίων που κρίνουν αντισυνταγματικό το μέτρο και για τους τελευταίους.

Ψέμα 4ο: η τελευταία εφεδρεία («διαθεσιμότητα») του ν. 4093/2012 δεν είναι αντισυνταγματική.

Και στην τελευταία αυτή περίπτωση, προηγήθηκε η κατάργηση των οργανικών θέσεων και η θέση σε διαθεσιμότητα όσων τις κατείχαν, με εντελώς αυθαίρετο και «μπακάλικο» τρόπο και χωρίς να έχει προηγηθεί η αναγκαία μελέτη για την οργανωτική δομή των δημοσίων υπηρεσιών ή αξιολόγηση των υπαλλήλων.

Ψέμα 5ο: τα Μνημόνια δεν προβλέπουν απολύσεις.

Πρόκειται για μισή αλήθεια: πράγματι και τα τρία Μνημόνια προβλέπουν μείωση του προσωπικού της δημόσιας διοίκησης κατά 150.000 μέχρι το τέλος του 2015· δεν αναφέρονται ρητά σε απολύσεις. Είναι όμως προφανές ότι όσες και να είναι οι πρόωρες συνταξιοδοτήσεις και οι «επίορκοι» δεν είναι δυνατό να επιτευχθεί ο στόχος αυτός χωρίς να απολυθούν δημόσιοι υπάλληλοι.

Η συρρίκνωση του κράτους -και ειδικά των κοινωνικών υπηρεσιών- αποτελεί μια από τις βασικές συνταγές του νεοφιλελευθερισμού και πεμπτουσία των «διαβόητων» διαρθρωτικών αλλαγών του ΔΝΤ. Θα πρέπει όλοι να καταλάβουμε ότι εάν πραγματοποιηθεί, δεν θα είναι μόνο -ούτε κυρίως- οι δημόσιοι υπάλληλοι χαμένοι. Θα είναι η καθημερινότητά μας. Θα είναι οι υπηρεσίες υγείας, εκπαίδευσης, κοινωνικής φροντίδας, οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της φοροδιαφυγής. Το Δημόσιο δεν υπάρχει προς χάρη των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά της κοινωνίας. Οταν, φυσικά, λειτουργεί σωστά και όχι πελατειακά.

Διαθεσιμότητα

Για ποιους λόγους η «διαθεσιμότητα» ισοδυναμεί με απόλυση;

Απέναντι στην κυβερνητική προπαγάνδα ότι οι διαθεσιμότητα / κινητικότητα δεν συνιστά απόλυση προτάσσουμε την κοινή λογική και το τι ακριβώς ψήφισαν στο μνημόνιο-3.  

(α) Κοινή Λογική. Όταν σε όλα τα Υπουργεία τα προτεινόμενα οργανογράμματα προβλέπουν μείωση των δομών και των οργανικών θέσεων από 30% έως 60%, όταν σχεδιάζονται και υλοποιούνται συγχωνεύσεις και κλείσιμο σχολείων, ΑΕΙ,  ΤΕΙ, νοσοκομείων, κέντρων υγείας, εφοριών κ.λπ. είναι πρακτικά αδύνατο να απορροφηθεί η συντριπτική πλειοψηφία των υπαλλήλων που θα μπουν σε διαθεσιμότητα. Μόνο ένας πολύ μικρός αριθμός υπαλλήλων θα μπορέσει απορροφηθεί, αφού όταν μειώνονται οι οργανικές θέσεις παντού είναι πρακτικά αδύνατο να απορροφηθούν οι περισσότεροι εργαζόμενοι. Ενδεικτικά αναφέρουμε μερικές από τις αναδιοργανώσεις-μειώσεις οργανικών θέσεων που έχουν εγκριθεί: στο υπουργείο Εργασίας: μείωση κατά 37%, στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης: η μείωση φθάνει το 58%, στο υπουργείο Δικαιοσύνης: μείωση κατά 28%.

(β) Τι έχουν ψηφίσει στο Μνημόνιο-3; Εκεί, μεταξύ άλλων, διαβάζουμε τα εξής:   

Η Κυβέρνηση θα τοποθετήσει 25.000 κυβερνητικούς υπαλλήλους στο σχέδιο κινητικότητας το 2013, εκ των οποίων τους μισούς έως τα μέσα του 2013. Το κυβερνητικό σχέδιο κινητικότητας, με βάση το οποίο το μετακινούμενο προσωπικό μπορεί να παραμείνει έως ένα χρόνο με μειωμένο μισθό (υποκαθιστώντας τις αποζημιώσεις απολύσεων), ενώ βρίσκεται στην διαδικασία αναζήτησης νέας εργασίας και επανεκπαίδευσης, θα βοηθήσει την μετάβαση μεταξύ θέσεων εργασίας, προς τον ιδιωτικό τομέα εάν είναι αναγκαίο.

Πράγμα το οποίο σημαίνει ότι:  
(ι) το προσωπικό που μετακινείται στο «σχέδιο κινητικότητας» έχει απολυθεί και γι’ αυτό και λαμβάνει τον μειωμένο μισθό που υποκαθιστά την «αποζημίωση απολύσεων», 
(ιι) το προσωπικό αυτό (ως απολυμένο που είναι) «βρίσκεται σε διαδικασία αναζήτησης νέας εργασίας και επανεκπαίδευσης», 
(ιιι) το προσωπικό αυτό, «εάν είναι αναγκαίο», δηλαδή εάν δεν βρει εργασίας στον δημόσιο τομέα (που είναι το πιθανότερο να συμβεί εξαιτίας των προαναφερθέντων μειώσεων στις θέσεις), ρητά και κατηγορηματικά αναφέρεται ότι  θα μεταβεί «προς τον ιδιωτικό τομέα». 

Εάν αυτό δεν είναι απόλυση, τότε τι είναι;  

2. Γιατί είμαστε ενάντια στις απολύσεις στον δημόσιο τομέα;

(α) Οι απολύσεις οξύνουν την ανθρωπιστική κρίση.

Η ανεργία έχει φτάσει σε εφιαλτικά επίπεδα. Η επίσημη τον Νοέμβριο 2012 ήταν 27% (πάνω από 1,3 εκαττομ. άτομα). Συγκλίνουσες εκτιμήσεις (ΚΕΠΕ, ΙΝΕ-ΓΣΕΕ)  για το 2013 υπολογίζουν την επίσημη ανεργία πάνω από 30% και την πραγματική σε ύψος που θα προσεγγίζει τα 2 εκατομ. άτομα. Οι σχεδιαζόμενες απολύσεις στο δημόσιο θα επιδεινώσουν αυτή την απαράδεκτη κοινωνική κατάσταση τόσο άμεσα όσο κυρίως έμμεσα αφού θα μειωθεί κι άλλο η ζήτηση με αποτέλεσμα ακόμη περισσότερα λουκέτα σε αυτά που θα προκαλέσουν τα υπόλοιπα υφεσιακά μνημονιακά μέτρα του 2013. Επιπλέον, θα χαθεί ένας σημαντικός πόρος που συμβάλει στην αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης που έχουν προκαλέσει τα μνημόνια, και που το επόμενο διάστημα αναμένεται να οξυνθεί.

(β) Οι απολύσεις όχι μόνο δεν αντιμετωπίζουν τα υπαρκτά προβλήματα του δημόσιου, αλλά, απεναντίας, τα επιδεινώνουν, διότι ο πραγματικός τους στόχος είναι η αποδυνάμωση του δημόσιου τομέα χάριν ιδιωτικών συμφερόντων.

Το πρόβλημα του ελληνικού δημοσίου δεν είναι ότι είναι «υπέρογκο». Αυτό δεν προκύπτει ούτε από τον συνολικό αριθμό εργαζόμενων εκεί ούτε από το ύψος των δημόσιων δαπανών, αφού και τα δύο αυτά μεγέθη κινούνται στα επίπεδα των μέσω όρων της Ευρώπης, παρόλο που η γεωγραφική δομή της Ελλάδας (πχ τα νησιά) θα δικαιολογούσαν ακόμη και υψηλότερα επίπεδα. Το πρόβλημα του δημοσίου είναι ο αναποτελεσματικός τρόπος οργάνωσής του (αυτό το παραδέχονται μέχρι και εκθέσεις του ΙΟΒΕ). Οι μνημονιακές απολύσεις, επομένως, δεν έχουν στόχο την βελτίωση του δημόσιου τομέα αλλά την αποδυνάμωσή του χάριν ιδιωτικών συμφερόντων. Οι πολιτικές δυνάμεις όταν δημιουργούσαν τον σημερινό αναποτελεσματικό δημόσιο τομέα δεν έκαναν «λάθος», αλλά εξυπηρετούσαν επιμέρους ιδιωτικά συμφέροντα. Το ίδιο πράττουν και σήμερα με τις σχεδιαζόμενες απολύσεις (και άρα την περαιτέρω αποδυνάμωση του δημόσιου τομέα).   

(γ) Οι απολύσεις αποδυναμώνουν τον δημόσιο τομέα  σε μια περίοδο που, ακριβώς εξαιτίας της πολυεπίπεδης κρίσης ο τομέας αυτός θα έπρεπε να ισχυροποιείται.  

Χωρίς ισχυρό δημόσιο τομέα η αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής, κοινωνικής και οικονομικής κρίσης που δημιούργησαν τα μνημόνια είναι αδύνατη. Η ελληνική κοινωνία σήμερα έχει περισσότερο από ποτέ άλλοτε στην ιστορία της (με εξαίρεση ίσως μεταπολεμικές περιόδους) ανάγκη από ισχυρό δημόσιο σύστημα υγείας και κοινωνικής ασφάλισης και προστασίας των ανέργων, από ισχυρό δημόσιο σύστημα παιδείας, από επαρκώς στελεχωμένο και αποτελεσματικό σύστημα δημόσιας διοίκησης, από ισχυρούς Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, από ισχυρές δημόσιες τράπεζες και άλλες δημόσιες επιχειρήσεις (ενέργεια, τηλεπικοινωνίες, ύδρευση κλπ) τα οποία θα είναι ικανά αφενός να αντιμετωπίζουν με επάρκεια τα οξυμένα κοινωνικά προβλήματα και αφετέρου θα συμβάλουν ενεργά στις αναγκαίες προσπάθειες ανάκαμψης και ανάπτυξης της οικονομίας.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το εξής: η συντελούμενη σήμερα εξαιτίας του μνημονίου διάλυση δημόσιων υποδομών είναι τέτοιας έκτασης, πχ σε πάρα πολλά νησιά, ώστε υπονομεύεται άμεσα η δυνατότητα παροχής στοιχειωδών τουριστικών υπηρεσιών, δηλαδή υπονομεύεται μια σημαντική πλουτοπαραγωγική δυνατότητα. Αυτό δεν το λέμε μόνο εμείς αλλά και κάτοικοι των περιοχών αυτών που δεν ανήκουν στο χώρο μας.

Το γαϊτανάκι των απολυσεων

Το πρωτοσέλιδο της εφημ. "ΕΘΝΟΣ" (Δευτέρα 25/2) επιμένει: η ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ (όπως κομψά η συγκυβέρνηση ονομάζει τις απολύσεις) έρχεται. Αυτή τη φορά το νέο σενάριο αφορά σε "οριζόντιες απολύσεις" υπαλλήλων ΙΔΑΧ (αορίστου χρόνου - "ΠΔ Παυλόπουλου") των κατηγοριών ΥΕ και ΔΕ. 

25.000 εργαζόμενοι θα βρεθούν ως το τέλος του έτους στην ανεργία, προκειμένου η συγκυβέρνηση του ΔΝΤ και της ΕΕ να συνεχίσει να υπηρετεί (και να εξυπηρετεί) τα Μνημονιακά προγράμματα.

Όσα ακούμε και διαβάζουμε τις τελευταίες μέρες έχουν αρχίσει να έχουν και μια άλλη "μυρωδιά": του κοινωνικού κανιβαλισμού και της αυστικής βλακείας να πιστεύουμε "πως θα σώσουμε το τομάρι μας αν δώσουμε τον διπλανό μας".

- Να φύγουν όσοι μπήκαν χωρίς ΑΣΕΠ, λες και το ΑΣΕΠ συνιστά για κάθε περίπτωση το ευαγγέλιο της "αξιοκρατίας" τους.

- Να φύγουν όσοι είναι κοντά στη σύνταξη (δηλ. οι "γέροι"). Και γιατί να μην φύγουν οι "νέοι" απαντούν οι άλλοι.

- Να φύγουν όσοι είναι ΥΕ (γιατί απλά "έτυχε" (;) να έχουν χαμηλά προσόντα)

- Να φύγουν όσοι ειναι ΔΕ (γιατί που πας με ένα Λύκειο ρε Καραμήτρο... ενώ με ένα ΙΕΚ "ΤΑΔΕ" (επειδή έτυχε (;) νά' χει φράγκα ο μπαμπάς ή τέλος πάντων με ένα ΤΕΙ "Κάτω Παναγιάς" έχεις επίπεδο...)

- Να φύγουν όσοι δεν έχουν μεταπτυχιακό, διδακτορικό και πιστοποίηση πληρωμένη με 300€. Γιατί να μην φύγουν όσοι ΠΕ δεν έχουν πτυχίο με άριστα; (Ως πότε στο δημόσιο θα εργάζονται οι αιώνιοι φοιτητές που πήραν πτυχίο με "Καλώς";).

- Να φύγουν όσοι δεν έχουν μπόλικα σεμινάρια από τη Σχολή Δημόσιας Διοικησης. (ασχολίαστο γιατί θα πικραθούν πολλοί...)

- Να εξαιρεθώ "ΕΓΩ" που βολεύομαι να πιστεύω ότι τυγχάνω ο περιούσιος κλάδος του Υπουργείου.

(Πήξαμε στους αυτάρεσκα αυτοοριζόμενους ως κρίσιμους κλάδους, λες και υπάρχουν άχρηστοι κλάδοι... Ας τους πουν να τους μάθουμε κι εμείς) 

- Να εξαιρεθώ "ΕΓΩ" γιατί έχω κοινωνικά κριτήρια: έχω γυναικα, έχω παιδιά, έχω σκυλιά κλπ (Ναι αλλά σου έκοψαν το επίδομα γάμου, σου κόψαν και το αφορολόγητο για τα παιδιά, πληρώνεις χοντρά για τα σχολεία και τα φροντιστήρια και πολλά ακόμη... και δεν αντέδρασες "έντιμε Κυρ Παντελή")

- Να εξαιρεθώ "ΕΓΩ" γιατί έχω καλύτερη αξιολόγηση από τον (κολλητό) προϊστάμενό μου (και συμπτώματα οσφυοκαμψίας ίσως... αλλά αυτό είναι επιχείρημα για άνω του 67% αναπηρία σε μια άλλη κοινωνία)

Το παιχνίδι μοιάζει με την κολοκυθιά. Ο στόχος είναι προφανής (δυστυχώς πρέπει να τον υπενθυμίζουμε): Θέλουν να διασπάσουν τους εργαζόμενους, να στρέψουν τον έναν κλάδο ενάντια στον άλλον, τη μια γενιά ενάντια στην άλλη, τον πτυχιούχο ενάντια στον απόφοιτο Λυκείου, τον εργαζόμενο των 800 € ενάντια στον εργαζόμενο των 1000€ ... Έτσι διεσπασμένους, με την καχυποψία να θριαμβεύει, με τη ρουφιανιά να λιπαίνεται καθημερινά όλοι θα είμαστε εύκολοι στόχοι. Κι όταν τελειώσουν με τους αορίστου ή τους ΔΕ ή τους ΥΕ, θα έρθει η σειρά του επόμενου κλάδου... Κι όταν θα φτάσουν σε μας; Θα έχει μείνει κανένας να απεργήσει, να διαμαρτυρηθεί;

Μήπως είναι η ώρα να αφήσουμε κατά μέρος του μίζερους προσωπικούς λογαρισμούς (που στο κάτω κάτω δεν βγαίνουν...) και να ξαναθυμηθούμε την "αλφαβήτα" της αλληλεγγύης, της αξιοπρέπειας, της συλλογικότητας, της ενότητας, της αντίστασης; Πριν ειναι αργά και πριν βρεθούμε να κυκλοφορούμε με το κίτρινο αστέρι στο πέτο.

(Γιαν. Στεφ)