Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΘΡΑ-ΑΠΟΨΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 19 Ιανουαρίου 2018

ΨΙΘΥΡΟΙ ΚΑΙ ΚΡΑΥΓΕΣ

Στην συνεδρίαση του Γενικού Συμβουλίου της ΠΟΕ ΥΠΠΟ στις 18 Γενάρη ζήσαμε άλλη μια δυσάρεστη αλλά αναμενόμενη έκπληξη. Τα μέλη του Γενικού Συμβουλίου είχαν ειδοποιηθεί για τα θέματα της ημερήσιας διάταξης, δηλαδή την ενημέρωσή μας για τρέχοντα ζητήματα, το θέμα του νέου Οργανισμού και όπως συμβαίνει εσχάτως από την μεριά της πλειοψηφίας τα σχετικά με το πολύπαθο Ταμείο Αλληλοβοήθειας.

Όπως είναι γνωστό υπάρχει πλέον νέα διοίκηση στο Ταμείο Αλληλοβοήθειας από τα τέλη Νοέμβρη, στην οποία συμμετέχει η ΠΟΕ ΥΠΠΟ, όπως προβλέπεται από το ισχύον θεσμικό πλαίσιο με δύο εκπροσώπους. Επίσης η επιλογή της χρηματοδότησης του Ταμείου Αλληλοβοήθειας με ποσοστό επί των ετήσιων ακαθαρίστων εσόδων του ΤΑΠ τερματίστηκε με την έκδοση υπουργικής απόφασης, με την οποία ορίζεται τακτική ετήσια επιχορήγηση με βάση τις πραγματικές ανάγκες και δαπάνες του ταμείου. Ως εδώ καλά.

Είναι επίσης σε όλους γνωστό, ότι έχει ολοκληρωθεί ο διαχειριστικός έλεγχος για τα προηγούμενα έτη, έχουν διατυπωθεί ερωτήματα κι έχουν ζητηθεί απαντήσεις. Θυμίζουμε για άλλη μια φορά, δεν θα κουραστούμε, την πάγια θέση της Αυτόνομης Παρέμβασης για το θέμα: « Χρειάζεται άμεση αλλαγή του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας του Τ.Α., ώστε να σπάσει το απόστημα της διαπλοκής μεταξύ πολιτικών και συνδικαλιστικών ηγεσιών. Ο διαχειριστικός έλεγχος οφείλει να ολοκληρωθεί και τα αποτελέσματά του να γίνουν γνωστά σε όλους μας. Ψίθυροι και κραυγές μόνο συσκοτίζουν και δεν διαφωτίζουν την υπόθεση» (http://apyppo.blogspot.gr/2017/11/blog-post_30.html).

Ήμασταν προφητικοί. Δυστυχώς με απόλυτη ευθύνη της θνήσκουσας και μεταλλαγμένης σε ΔΗΣΥΠ παλιάς ΠΑΣΚΕ, ζήσαμε στιγμές από τις πιο μαύρες σελίδες του συνδικαλιστικού κινήματος, που εκθέτουν αποκλειστικά και μόνο τους εμπνευστές αλλά κι όσους συμφωνούν με αυτές τις πρακτικές. Διά ασήμαντη αφορμή ο πρόεδρος της ΠΟΕ ΥΠΠΟ καταφέρθηκε με απίστευτες και απειλητικές εκφράσεις κατά μέλους του Δ.Σ. του Ταμείου Αλληλοβοήθειας. Δηλώθηκε με τον πιο επίσημο τρόπο στην αρχική εισήγηση μεταξύ άλλων, ότι «θα της κόψει τα πόδια», αν συνεχίσει με τον ίδιο τρόπο. Προφανώς εκπλαγήκαμε όλοι από την σφοδρότητα της επίθεσης, από την αδιανόητη για πρόεδρο ομοσπονδίας λεκτική βία, πολύ περισσότερο για το είδος της απειλής. Δεν έχουμε συνηθίσει σε αυτού του είδους τον δημόσιο διάλογο. Στην τοποθέτηση της Αυτόνομης Παρέμβασης ζητήσαμε από τον πρόεδρο να ανακαλέσει. Όχι μόνο δεν ανακάλεσε, αλλά στην δευτερολογία του δήλωσε, ότι «θα της πάρει και το κεφάλι».

Φαίνεται δυστυχώς, ότι με αφορμή το θέμα του Ταμείου Αλληλοβοήθειας κάποιοι κύκλοι μέσα στο υπουργείο πολιτισμού έχουν επιλέξει την τακτική της όξυνσης και της τρομοκρατίας, των διατυπωμένων πλέον, κι όχι συγκαλυμμένων απειλών. Ακόμα χειρότερα φαίνεται, ότι ζητήματα που αφορούν τις διακρίσεις με βάση το φύλο, ορισμένοι τα αντιλαμβάνονται με στερεότυπα, που θεωρούσαμε, ότι έχουν καταπέσει. Οι λεκτικές απειλές, γιατί αποτόλμησε μία συνάδελφος σε συνεδρίαση Δ.Σ. να ενημερωθεί για το προσωπικό του Ταμείου στο οποίο είναι μέλος της Διοίκησης, δεν δείχνουν δυστυχώς μόνο συνδικαλιστική αδυναμία. Ξύνουν τον πάτο του καζανιού και αναδεικνύουν για ακόμα μία φορά, ότι πέραν των άλλων, θα πρέπει να είμαστε σε διαρκή επαγρύπνηση για την υπεράσπιση και των ατομικών δικαιωμάτων.

Η καταδίκη τέτοιων περιστατικών έμφυλης λεκτικής βίας, δεν μπορεί παρά να είναι απόλυτη, χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις. Η πρωτοφανής συνδικαλιστική πρακτική, εκπρόσωπος εργαζομένων και μάλιστα πρόεδρος Ομοσπονδίας να εκφωνεί απειλές σε συνεδρίαση Γενικού Συμβουλίου εναντίον εργαζόμενης, γιατί δεν συμφωνεί με τις δικές του αντιλήψεις, δεν μπορεί παρά να στιγματιστεί από όλες και όλους του εργαζόμενους του υπουργείου πολιτισμού.

Η Αυτόνομη Παρέμβαση ζητάει την άμεση ανασκευή των προκλητικών και εμπρηστικών δηλώσεων, και ενημερώνουμε, ότι, όπως στις πιο μαύρες στιγμές της εφαρμογής των αντεργατικών πολιτικών, που γνωρίσαμε από τους πολιτικούς πάτρονες, όσων σήμερα απειλούν, δεν φοβηθήκαμε, έτσι θα συνεχίσουμε. Την συνδικαλιστική δράση την αντιλαμβανόμαστε ως συνεχή αγώνα για την προάσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Δεν σηκώνουμε διαχωριστικά τείχη μεταξύ των συναδέλφων, δεν πιστεύουμε, ότι οι απειλές προάγουν τον δημόσιο διάλογο, δεν θα επιτρέψουμε από τώρα και στο εξής κανένα παρακμιακό φαινόμενο λεκτικής, έμφυλης ή άλλης βίας. Εάν η πλειοψηφία ΔΗΣΥΠ (ΠΑΣΚΕ) της ΠΟΕ ΥΠΠΟ επιδιώκει τον πλήρη εξευτελισμό των οργάνων του συνδικαλιστικού κινήματος στο ΥΠΠΟΑ, δεν θα βρουν άλλους συνοδοιπόρους στον ολισθηρό δρόμο, που έχουν επιλέξει.

Καλούμε τις υπόλοιπες παρατάξεις να καταδικάσουν απερίφραστα αυτές τις πρακτικές. Δεν μπορούμε να μείνουμε απαθείς θεατές. Όσοι απειλούν κι εκφοβίζουν μπορούν να συνεδριάζουν μόνοι τους και να παίρνουν όσες αποφάσεις θέλουν.

Εμείς από την πλευρά μας μαζί με τους συναδέλφους στο ΥΠΠΟΑ θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε και να παλεύουμε για τα κρίσιμα επίδικα, που απασχολούν τον κόσμο της εργασίας συνολικά στο Δημόσιο τομέα.

Με όλες τις δυνάμεις μας θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για την αναγκαία επανεκκίνηση της συλλογικής οργάνωσης και ανάδειξης των απεριόριστων δυνατοτήτων που υπάρχουν στο υπουργείο πολιτισμού για τους εργαζόμενους και την κοινωνική ανταπόδοση στον τομέα του πολιτισμού.

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ:

Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη….-28.2.2019

Τετάρτη 10 Ιανουαρίου 2018

Αγαπάμε την πατρίδα μας πιότερο από αυτούς που μας δικάζουν

(το κείμενο εκφράζει τις απόψεις του υπογράφοντα)

«Αγαπάμε την Ελλάδα και το λαό της περισσότερο από τους κατηγόρους μας. Το δείξαμε όταν εκινδύνευε η ελευθερία, η ανεξαρτησία και η ακεραιότητά της και, ακριβώς, αγωνιζόμαστε για να ξημερώσουν στη χώρα μας καλύτερες μέρες χωρίς πείνα και πόλεμο. Για το σκοπό αυτό αγωνιζόμαστε και, όταν χρειαστεί, θυσιάζουμε και τη ζωή μας».

Από την απολογία του Νίκου Μπελογιάννη

Ανάκαμψη ελληνικής οικονομίας, ψηφιακή εποχή, αναδιοργάνωση δημόσιας διοίκησης, επίσημη ονομασία Σκοπίων, αλβανική εθνικιστική επεκτατικότητα, τουρκική μισαλλόδοξη πολιτική, μεσανατολικό ζήτημα, ρόλος της Ελλάδας στα Βαλκάνια, στην Ευρώπη και στον κόσμο, σχέσεις της χώρας με τις μεγάλες δυνάμεις της παγκόσμιας σκακιέρας.

Θέματα που απασχολούν την Ελλάδα και έχουν γίνει πεδίο πολιτικής μάχης. Μιας μάχης που, αντιθέτως για μια ακόμη φορά με όλα τα προγνωστικά, κερδίζει ο κυβερνητικός συνασπισμός με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, δείχνοντας σε όλους τους τομείς ότι η κυβέρνηση της αριστεράς δεν ήταν μια παρένθεση, αλλά η αφετηρία ενός νέου ξεκινήματος για έναν τόσο ταλαιπωρημένο λαό.

Θέματα που μέσα από ανακρίβειες, ψέματα και πολιτικάντικες νοοτροπίες βασισμένες σε παιδικές πολιτικές σκέψεις και αναλύσεις, η αντιπολίτευση με κορμό την Νέα Δημοκρατία προσπαθεί, μην έχοντας τίποτα κατά νου και με σπασμωδικές κινήσεις, να τα αναδείξει ως το «Βατερλό» της σημερινής κοινωνικά δίκαιης κυβέρνησης.

Καθημερινά ακούγονται εθνικιστικές κορώνες ενάντια στην πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ για το ξεπούλημα του ονόματος των Σκοπίων, για τη στάση της Ελλάδας απέναντι στην προκλητική συμπεριφορά της Τουρκίας, για την «αδράνεια» του κυβερνώντος κόμματος σχετικά με την αδιαλλαξία της Αλβανίας για σωρεία θεμάτων. Και όλα αυτά προέρχονται από φασιστικά, ρατσιστικά ακροδεξιά κομματικά μορφώματα, που έχουν σαν πυλώνα έμπνευσης την επτάχρονη δικτατορία στην Ελλάδα η οποία, εμπνευσμένη με τη σειρά της από τα φιλοναζιστικά ανδρείκελα της κατοχής, είχε ξεπουλήσει κάθε έννοια εθνικής υπερηφάνειας αυτού του λαού. Η ναυαρχίδα του καταστροφικού έργου της δικτατορίας ήταν το αποτυχημένο πραξικόπημα της Κύπρου, το οποίο έδωσε την ευκαιρία στους Τούρκους να καταλάβουν το νησί, παίζοντας μάλιστα το ρόλο του απελευθερωτή, δείχνοντας έτσι, για άλλη μια φορά, την ξενόδουλη, εθνικιστική, φασιστική νοοτροπία, που δεν έχει καμία σχέση με τον πατριωτισμό για την εθνική εδαφική κυριαρχία ενός κράτους. Η Νέα Δημοκρατία άδραξε την ευκαιρία και, θέλοντας να δείξει κι αυτή τα πατριωτικά της συναισθήματα, μπήκε μπροστά στο χορό της «συκοφαντικής ευαισθησίας», σηκώνοντας το λάβαρο της επανάστασης κατά του ΣΥΡΙΖΑ. Ξέχασε βέβαια ότι δικός της πρωθυπουργός ήταν αυτός που, «φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας», κουμπάριαζε με τον σημερινό Πρωθυπουργό (Σουλτάνο) της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν. Ξέχασε ακόμα ότι επί κυβερνήσεών της οι Τούρκοι αλώνιζαν στα ελληνικά υδάτινα σύνορα, ότι το όνομα «Μακεδονία» είχε σχεδόν καθιερωθεί διεθνώς για τα Σκόπια και ότι υπήρχε ένα γενικά απαξιωτικό κλίμα για την Ελλάδα. Είναι γνωστό εξάλλου ότι ο στρουθοκαμηλισμός είναι το χαρακτηριστικό στοιχείο της Νέας Δημοκρατίας, όπως επίσης και η «επιστήμη» της λασπολογίας.

Το έτερο ήμισυ της Νέας Δημοκρατίας, το πάλαι ποτέ κραταιό ΠΑΣΟΚ, δεν θα μπορούσε να μη λάβει μέρος σε αυτήν τη λυσσαλέα αντικυβερνητική επίθεση. Κρατώντας και αυτό ψηλά την ελληνική σημαία, ζητά από το κοινό δίκαιο να ρίξει στην πυρά το μη πατριωτικό και δειλό κόμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς που ακούει στο όνομα ΣΥΡΙΖΑ, καταλογίζοντάς του και αυτό μαζί με την υπόλοιπη αντιπολίτευση, εκτός των προαναφερθέντων, το ζήτημα των οκτώ Τούρκων αξιωματικών που πήραν μέρος στο «πραξικόπημα» ενάντια στην εκλεγμένη τουρκική κυβέρνηση με Πρωθυπουργό τον Σουλτάνο Ταγίπ Ερντογάν. Δικαιολογημένα το ΠΑΣΟΚ άλλαξε το όνομά του (κατά την γνωστή παροιμία «άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς»…), έτσι ώστε η απαγωγή-παράδοση του Κούρδου αγωνιστή Οτσαλάν στους Τούρκους με τον πιο ντροπιαστικό τρόπο για το έθνος (όπως λέμε «το κάναμε γαργάρα»…) και η «λαμπρή» πορεία της τότε ελληνικής κυβέρνησης στην τουρκική προκλητικότητα στα Ίμια, με αποκορύφωμα το μεγάλο «ευχαριστώ» του Σημίτη προς τους Αμερικάνους που μας έσωσαν από τις επεκτατικές βλέψεις της τουρκικής κυβέρνησης, να μην καταλογίζονται πια στο νεοσυσταθέν κόμμα, του οποίου η περιεκτικότητα σε «ΠΑΣΟΚ» φτάνει το 99,9%.

Χωρίς ίχνος αξιοπρέπειας και δίχως όρεξη για αυτοκριτική, ξεχνάνε ότι ο τόπος αυτός έφτασε στον πάτο του βαρελιού μέσα από τις δικές τους ατασθαλίες, τόσο οικονομικές (βλέπε χρηματιστήριο, εύκολος τρόπος δανεισμού από τα τραπεζικά συστήματα) όσο και από την συνεχόμενη ρουσφετολογική συμπεριφορά, την οποία προσπαθούσαν να εμφυτεύσουν στην συνείδηση του κάθε Έλληνα πολίτη. Οι σημερινές ιαχές τους για εθνική υπερηφάνεια, αγάπη προς τη σημαία και υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της ελληνικής κυριαρχίας είναι τόσο ψεύτικες όσο ήταν αληθινές οι δειλές, δουλοπρεπείς συμπεριφορές τους όταν κυβερνούσαν αυτόν τον τόπο. Είναι πια πασιφανής η πολιτικό-κοινωνικό-οικονομική συμπεριφορά των κομμάτων αυτών, που δεν είναι άλλη από την ακραία μορφή του φιλελεύθερου καπιταλισμού, με εργοδότες τραπεζιτικούς οργανισμούς, πολυεθνικές εταιρείες κλπ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, ως σημερινή κυβέρνηση, έχει να αντιπαραθέσει σε όλα αυτά έργα και μόνο έργα:

1. Νόμος για τη Δημόσια Διοίκηση, εκδημοκρατισμός πειθαρχικού δικαίου, πάταξη γραφειοκρατίας, ισχυρό πακέτο δημοσίων επενδύσεων, φραγμός στις απολύσεις των δημοσίων υπαλλήλων.

2. Νόμοι που αφορούν δόσεις για αποπληρωμή χρεών, είτε προς το Δημόσιο, είτε προς άλλους φορείς.

3. Νομοσχέδιο για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά και προστασία της πρώτης κατοικίας, και όχι προστασία αυτών που δανείζονταν για να πλουτίζουν.

4. Διευθέτηση, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, του μεταναστευτικού, λαμβάνοντας υπόψη τις κοινωνικές ευαισθησίες, είτε αυτές απορρέουν από τα χιλιάδες προβλήματα των μεταναστών, είτε από αυτά των ντόπιων κοινωνιών.

5. Σύστημα Υγείας χωρίς αποκλεισμούς, για φαρμακευτική και ιατρική περίθαλψη, που θα περιλαμβάνει, εκτός των εργαζομένων, και τους άνεργους και λοιπούς συμπολίτες μας.

6. Παροχές σε μη έχοντες και κατέχοντες, σε νέους, ανέργους, σε οικογένειες κάτω από το όριο της φτώχειας και γενικά στο κομμάτι εκείνο του πληθυσμού που τις χρειάζεται, με τη μορφή επιδομάτων, γενναίων εκπτώσεων στους λογαριασμούς κοινωφελών παροχών, βοήθεια για την αποπληρωμή ενοικίων, επίδομα πετρελαίου θέρμανσης, δημόσιες κληρώσεις με χρηματικό κέρδος κλπ.

7. Νομοσχέδιο για εργασιακές ρυθμίσεις, όπως: κατώτατος μισθός, σταθεροποίηση και αύξηση μισθών και συντάξεων, επαναφορά συλλογικών συμβάσεων κλπ.

8. Διαχωρισμός Κράτους – Εκκλησίας μετά από διάλογο με τις εμπλεκόμενες πλευρές.

9. Σωστή κυβερνητική διαχείριση των κυριότερων θεμάτων που απορρέουν από τις μνημονιακές συμβάσεις, με γνώμονα την κοινωνική δικαιοσύνη και την προστασία των ασθενέστερων στρωμάτων του λαού.

Τέλος, η κυβέρνηση ξεκαθάρισε ότι οι οκτώ Τούρκοι αξιωματικοί δεν θα εκδοθούν στο τουρκικό κράτος και, κρατώντας τις λογικές αποστάσεις από το θέμα λόγω γεωπολιτικής θέσης, δεν συναινεί στο να τους δοθεί άσυλο από την Ελλάδα.

Επιπλέον, τόσο ο Πρωθυπουργός όσο και οι λοιποί βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος, καθώς επίσης και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δήλωσαν, χωρίς κανένα ίχνος υπεκφυγής και ενάντια στις παράλογες και επικίνδυνες τοποθετήσεις του Τούρκου Πρωθυπουργού κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα, ότι δεν υπάρχει κανένα θέμα προς συζήτηση για την εδαφική κυριαρχία στο Αιγαίο, η οποία άλλωστε έχει ήδη καθοριστεί και διασφαλιστεί από τη Συνθήκη της Λωζάννης.

Όσο για την ονομασία των Σκοπίων, είναι πασιφανές ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, με άκρως αριστουργηματικές και διπλωματικές κινήσεις, θα κερδίσει το καλύτερο εφικτό αποτέλεσμα μην αφήνοντας, όπως έκαναν οι προγενέστερες κυβερνήσεις, «το θέμα για τον επόμενο».

Λάθη έγιναν και θα γίνουν. Όταν, όμως, ένα κυβερνών κόμμα έχει σαν μπούσουλα στις διεκδικήσεις του την ευημερία όλου του λαού και όχι την διάσωση του τραπεζιτικού συστήματος προς όφελος των λίγων, τα λάθη διορθώνονται γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αναγκασμένος να μαθαίνει από αυτά.

Σταύρος Τσάβαλος

Μέλος του Συντονιστικού του ΣΥΡΙΖΑ ΥΠΠΟΑ

Μέλος του Συντονιστικού της Αυτόνομης Παρέμβασης του ΥΠΠΟΑ

Τρίτη 31 Οκτωβρίου 2017

Δήλωση σχετικά με το θέμα της αναγνώρισης προϋπηρεσίας εκτός δημοσίου τομέα

(το κείμενο εκφράζει τις απόψεις του υπογράφοντα)

Δηλώνω ότι, με την αποχή μου από την διαδικασία της αξιολόγησης, παρ’ όλη τη διαφωνία που εξέφρασα με το σκεπτικό της απεργιακής κινητοποίησης της ηγεσίας της ΑΔΕΔΥ, έθεσα τον εαυτό μου εκτός κρίσεων για τις επικείμενες διαδικασίες, ακολουθώντας πιστά τις αποφάσεις των Πανελλήνιων Ομοσπονδιών (ΑΔΕΔΥ και ΕΜΔΥΔΑΣ), χωρίς να σκεφτώ ούτε λεπτό την προσωπική μου αναρρίχηση στον ιστό της εξουσίας.

Εκ νέου και με μοναδικό γνώμονα τη συλλογικότητα, και κρατώντας ακέραιη τη συνδικαλιστική μου οντότητα, δηλώνω ότι ζήτησα με το από 19.10.2017 γραπτό μου αίτημα προς το Γ’ Υπηρεσιακό Συμβούλιο του ΥΠΠΟΑ να μην ληφθούν υπόψη λοιπά στοιχεία που υπάρχουν στο φάκελό μου, εκτός της βεβαίωσης του ΤΕΕ, όπως αυτό ρητά καθορίζεται από:

α) την υπ’ αριθ. πρωτ. ΔΙΔΑΔ/Φ.31.57/2469/οικ.11755/3.4.2017 διευκρινιστική εγκύκλιο του Υπουργείου Διοικητικής Ανασυγκρότησης,

β) το υπ’ αριθ. πρωτ. 18606/28.7.2017 έγγραφο του ΤΕΕ, και

γ) τη ξεκάθαρη θέση της ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ, η οποία εκφράστηκε με το υπ’ αριθ. πρωτ. 7123/13.7.2017 έγγραφό της.
________________________________________

Σταύρος Τσάβαλος

Πέμπτη 26 Οκτωβρίου 2017

Για το Ταμείο Αλληλοβοήθειας Υπαλλήλων Υπουργείου Πολιτισμού

26.10.2017

Ανακοινώθηκε σήμερα με δελτίο τύπου από το υπουργείο Πολιτισμού, ότι ολοκληρώθηκε ο οικονομικός έλεγχος στο Ταμείο Αλληλοβοήθειας. Ελέγχθηκε η οικονομική διαχείριση για τα έτη 2005 έως και 2016 και σύμφωνα με το δελτίο τύπου ζητούνται από τον ελεγχόμενο φορέα να δοθούν εξηγήσεις, οι οποίες, αν δεν κριθούν επαρκείς, θα κινηθούν όλες οι προβλεπόμενες διαδικασίες.

Θυμίζουμε ότι η Αυτόνομη Παρέμβαση έγκαιρα (http://apyppo.blogspot.gr/search?updated-max=2016-11-29T10:19:00%2B02:00&max-results=20&start=46&by-date=false) είχε διατυπώσει την θέση για «…, θεωρούμε, ότι πλέον έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου του Τ.Α. αλλά και την διεξαγωγή πλήρους οικονομικού ελέγχου προηγούμενων χρήσεων, ώστε να μην υπάρχει καμία σκιά για τον τρόπο διαχείρισης δημόσιου χρήματος»

Είναι προφανές, ότι συνεχίζουμε αταλάντευτα στην ίδια αντίληψη, που προασπίζεται πάνω απ’ όλα το κύρος των συλλογικών κατακτήσεων των εργαζομένων και την ανάγκη να δημιουργηθεί το νέο συνδικαλιστικό υπόδειγμα, που σήμερα παρά ποτέ είναι αναγκαίο.

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ:

Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη….-28.2.2019

Δευτέρα 16 Οκτωβρίου 2017

Η Οβιδιακή μεταμόρφωση της ΠΟΕ ΥΠΠΟ

16.10.2017

Το πρωί της 26/7/2017 η ΠΟΕΥΠΠΟ καταγγέλλει την πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΟΑ, ότι ο κόμπος έφτασε στο χτένι, τα προβλήματα γιγαντώνονται και οι λύσεις αγνοούνται, και εξαγγέλλει 48ωρη απεργία Σάββατο και Κυριακή 29 και 30/7/2017 σε αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία της Αττικής.

Το μεσημέρι της ίδιας μέρας εκθειάζει την Υπουργό, γιατί αντιμετώπισε με υπευθυνότητα τα αιτήματα, που έθεσε με το εξώδικό της η ΠΟΕ-ΥΠΠΟ, δρομολογώντας συγκεκριμένες ενέργειες για χρόνια ζητήματα που αφορούν τους εργαζομένους στο ΥΠΠΟΑ.

Ας θυμηθούμε λοιπόν ποιά ήταν τα αιτήματα, που έθεσε η ΠΟΕΥΠΠΟ, για τα οποία έφτασε ο κόμπος στο χτένι και προκάλεσαν την αγανάκτησή της, αφού γιγαντώνονταν και οι λύσεις αγνοούνταν:

Α) Την άμεση διευθέτηση, με τις απαιτούμενες ενέργειες από την πλευρά της Υπουργού, όλων των εκκρεμοτήτων (πλαίσιο λειτουργίας, χρηματοδότηση, τακτοποίηση του συνόλου του προσωπικού και του Παιδικού Σταθμού) που αφορούν στο Ταμείο Αλληλοβοήθειας Υπαλλήλων ΥΠ.ΠΟ.Α. με καταληκτική ημερομηνία ολοκλήρωσης τα μέσα Σεπτεμβρίου και την εν συνεχεία έκδοση της απαραίτητης υπουργικής απόφασης.

Β) Την άμεση προκήρυξη, με τον ορισμό συγκεκριμένων ημερομηνιών όσον αφορά τις διαδικασίες πρόσληψης, των θέσεων 33 αρχαιολόγων και 200 αρχαιοφυλάκων και την άμεση έκδοσης της απαραίτητης υπουργικής απόφασης για το σύνολο των συναδέλφων στο ΥΠΠΟΑ που εμπίπτουν στο άρθρο 47 του νόμου 4440/2016.

Γ) Την άμεση σύσταση ομάδος εργασίας με συμμετοχή του Υπουργείου, της ΠΟΕ-ΥΠΠΟ και του οικείου Σωματείου Εργαζομένων για έναρξη ουσιαστικού διαλόγου, χωρίς αιφνιδιασμούς, αναφορικά με το νέο Οργανικό Πλαίσιο Λειτουργίας του ΤΑΠ και με δέσμευση ώστε να περιλαμβάνεται ειδική ρύθμιση για τη διασφάλιση των κεκτημένων δικαιωμάτων των εργαζομένων στη φύλαξη και την καθαριότητα των Μουσείων και των Αρχαιολογικών χώρων για την απρόσκοπτη καταβολή των αμοιβών για την εργασία που παρέχει τις αργίες και τις εξαιρέσιμες ημέρες.

Δ) Άμεση προκήρυξη προσλήψεων μόνιμου προσωπικού για την πλήρωση όλων των κενών οργανικών θέσεων του ΥΠ.ΠΟ.Α. με μοριοδότηση της προϋπηρεσίας στο Αρχαιολογικό έργο, στη βάση της ρύθμισης που εφαρμόστηκε για τους Ο.Τ.Α.

Στ) Αντιμετώπιση του ζητήματος μεταστέγασης της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού, γιατί η μεταφορά στο κτίριο του Ρέντη δεν είναι λύση, είναι πρόσχημα.

Σημείωση: Η αρίθμηση είναι της ΠΟΕΥΠΠΟ (ακόμα δεν έχει απαντηθεί αν υπήρχε αίτημα Ε, ή αν πρόκειται για απλό λάθος του συντάκτη!)

Η Αυτόνομη Παρέμβαση είχε εκδώσει σχετική ανακοίνωση στις 28/7/2017 διαθέσιμη στο http://apyppo.blogspot.gr/2017/07/blog-post.html

Στο Γενικό Συμβούλιο της ΠΟΕΥΠΠΟ που έγινε 12/10/2017, δυόμιση μήνες μετά, ζητήσαμε ενημέρωση σχετικά με τις ενέργειες, που δρομολόγησε η πολιτική ηγεσία για την επίλυση αυτών των προβλημάτων δεδομένου ότι:
έχει περάσει ένας μήνας από τα μέσα Σεπτέμβρη, που έμπαινε ως χρονικός ορίζοντας (Α αίτημα),
η προκήρυξη για τους 200 αρχαιοφύλακες και τους 33 αρχαιολόγους αγνοείται (Β αίτημα), η έκδοση της σχετικής ΥΑ του άρθρου 47 του νόμου 4440/2016 επίσης αγνοείται (Β αίτημα),
για την έναρξη διαλόγου για τον Οργανισμό του ΤΑΠΑ καθώς και για την σύσταση και λειτουργία της αιτούμενης επιτροπής τηρείται σιγή ασυρμάτου (Γ αίτημα),
η άμεση προκήρυξη προσλήψεων μόνιμου προσωπικού για την πλήρωση όλων των κενών οργανικών θέσεων του ΥΠ.ΠΟ.Α. στη βάση της ρύθμισης που εφαρμόστηκε για τους Ο.Τ.Α. παραπέμπεται στις καλένδες (Δ αίτημα)
και τέλος το ζήτημα της μεταστέγασης της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού και η μεταφορά στο κτίριο του Κεράνη στο Ρέντη δεν έχει αντιμετωπιστεί (Στ αίτημα).

Φυσικά οι απαντήσεις που πήραμε, δεν αλλάζουν σε τίποτα την παρούσα κατάσταση, όπως την περιγράψαμε και δεν προμηνύουν κάτι αξιοσημείωτο για το μέλλον. Ακόμα περισσότερο λόγω της μη τοποθέτησης προέδρου στο ΤΑΠΑ η κατάσταση βαίνει επιδεινούμενη, καθώς: οι 35 εργαζόμενοι στο Ταμείο Αλληλοβοηθείας κινδυνεύουν να μείνουν απλήρωτοι τον Οκτώβριο, ο παιδικός σταθμός στενάζει από την υποχρηματοδότηση και διάλογος για τον Οργανισμό του ΤΑΠ δεν υπάρχει.

Δεν γνωρίζουμε τι συζητήθηκε στην συνάντηση της 26^ης/7/2017 μεταξύ της ΠΟΕΥΠΠΟ και της Υπουργού μιας και δεν κλήθηκε εκπρόσωπος της παράταξής μας. Συνεπώς δεν γνωρίζουμε, αν συμφωνήθηκαν «δεσμεύσεις» εκατέρωθεν. Είναι άραγε τυχαία η εκκωφαντική σιωπή της ΠΟΕΥΠΠΟ στο ζήτημα της επένδυσης του Ελληνικού που τόσο ταλάνισε και αμφιταλάντευσε όχι μόνο την πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΟ αλλά όλο το πολιτικό σύστημα της χώρας; Ούτε μισή ανακοίνωση; Στο Γενικό Συμβούλιο της 12ης/10/2017, όταν τονίσαμε την απουσία της ΠΟΕΥΠΠΟ από αυτό το μέγιστο θέμα υποστηρίζοντας, ότι θα μπορούσε απλά να δημοσιευτεί μια ανακοίνωση που θα στηρίζει την τήρηση της νομιμότητας, όχι μόνο δεν πήραμε απάντηση αλλά απεναντίας με περίσσια θράσους ο πρόεδρος της ΕΕ της ΠΟΕΥΠΠΟ «μάλωσε» όλες τις υπόλοιπες παρατάξεις γιατί δεν έθεσαν το θέμα στα όργανα της ΠΟΕΥΠΠΟ!!! Τέτοια υποκρισία.

Αβίαστα για εμάς μπαίνει ευθέως ζήτημα επαναδιεκδίκησης του ίδιου ακριβώς πλαισίου αιτημάτων με αυτό της 26^ης/7/2017 (εννοείται με σωστή αρίθμηση και χωρίς κρυφή ατζέντα) με απεργιακή κινητοποίηση τις αμέσως επόμενες μέρες. Αυτό ακριβώς προτείναμε στο ΓΣ της 12^ης/10/2017, άμεσα την κήρυξη απεργίας και ζητήσαμε να ψηφιστεί απ’ όλους τους συμβούλους. Η απάντηση, που μας δόθηκε από την ΔΗΣΥΠ, ήταν, ότι με την πρότασή μας επιχειρούμε μια μαχαιριά στην Υπουργό Πολιτισμού. Φάνηκε ξεκάθαρα, πως η κυρία Κονιόρδου απόκτησε αυτόκλητους υποστηρικτές στην ΔΗΣΥΠ και στην ΔΑΚΕ.

Και φυσικά η πρότασή μας για άμεση κήρυξη απεργίας καταψηφίστηκε από την ΔΗΣΥΠ και την ΔΑΚΕ. Δηλαδή, η διακοπή της μισθοδοσίας τριανταπέντε συναδέλφων μας δεν αποτελεί για αυτές τις παρατάξεις λόγο για απεργία. Πρέπει επίσης όλοι να γνωρίζουν, ότι η μη τοποθέτηση προέδρου του ΤΑΠ αποτέλεσε αντικείμενο συζήτησης των εργαζομένων του ΤΑΠ, οι οποίοι αποφάσισαν την κήρυξη απεργίας για σήμερα Δευτέρα 16/10/2017. Η ΠΟΕΥΠΠΟ κοιτάει αλλού.

Όλο αυτό το περιβάλλον αποπνέει αέρα κυβερνητικού συνδικαλισμού, που τόσο καλά ξέρουν να χειρίζονται οι παρατάξεις της ΔΗΣΥΠ και της ΔΑΚΕ. Η όλη συμπεριφορά της ηγετικής πλειοψηφίας της ΠΟΕΥΠΠΟ, δηλαδή των παρατάξεων ΔΗΣΥΠ και ΔΑΚΕ, πρόσφερε αβίαστα και απροκάλυπτα μια ακόμα ήττα στους εργαζόμενους του ΥΠΠΟΑ. Χάθηκε η μάχη των διεκδικήσεων, χωρίς καν να δοθεί.

Καλούμε άμεσα την Υπουργό πολιτισμού να τοποθετήσει Πρόεδρο στο ΔΣ του ΤΑΠΑ και τάχιστα να κινηθούν οι διαδικασίες για την εξασφάλιση της μισθοδοσίας των 35 συναδέλφων του ΤΑ, την ομαλή και απρόσκοπτη λειτουργία του παιδικού σταθμού, την επαναφορά στην κανονικότητα της λειτουργίας του ΤΑΠ και την άμεση έναρξη διαλόγου με τους εργαζόμενους για την σύνταξη του νέου Οργανισμού του ΤΑΠ.

Αφήνουμε στην κρίση όλων των εργαζομένων του ΥΠΠΟΑ, όλους όσοι υπερψηφίζουν απεργιακές κινητοποιήσεις, τις εξαγγέλλουν, μετά τις ανακαλούν κι όταν τους υπενθυμίζουν τη δική τους πρόταση με το ίδιο διεκδικητικό πλαίσιο και το ίδιο μέσο πάλης καταψηφίζουν, για λόγους που μόνο οι ίδιοι γνωρίζουν.

Προασπίζουμε τα συμφέροντα των εργαζομένων, δημιουργούμε τους όρους για κινηματική δράση πέρα και έξω από τις παρηκμασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες που οδηγούν στο τέλμα, τον πελατειασμό και την απαξίωση των συλλογικοτήτων στους χώρους δουλειάς.

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ:

Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη….-28.2.2019

Δευτέρα 9 Οκτωβρίου 2017

Τι μας έμαθε το Ελληνικό

Το τελευταίο διάστημα πολλοί κι από διάφορους χώρους της δημόσιας σφαίρας ασχολήθηκαν με την υπόθεση του Ελληνικού. Ακούστηκαν απόψεις από ειδικούς και μη ειδικούς, τόσο πριν όσο και μετά την τελευταία συνεδρίαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, με την έκδοση της σχετικής γνωμοδότησης για την κήρυξη αρχαιολογικού χώρου και την έγκριση ΣΟΑ και ΣΜΠΕ της επένδυσης.

Αυτή η συζήτηση ήταν και είναι εξόχως διδακτική. Δεν απέδειξε μόνο με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο, τη γύμνια όλων όσοι επιχειρηματολόγησαν υπέρ των άνευ ορίων επενδύσεων, επιβεβαίωσε μια γνωστή, σε λίγους δυστυχώς, αλήθεια. Η διαχείριση της αρχαίας και νεότερης πολιτιστικής κληρονομιάς δεν είναι αποκλειστικά το πεδίο και δεν θα μπορούσε να είναι, όπου αντιπαρατίθενται αποκλειστικά οι ειδικοί, αλλά έχει χαρακτηριστικά που ξεπερνούν αυτή τη σφαίρα. Ο δημόσιος χαρακτήρας των μνημείων, η οικονομική υπόβαση της διαχείρισης, η κοινωνική αποδοχή, ο σχεδιασμός και η εφαρμογή πολιτιστικών πολιτικών είναι ορισμένα από αυτά. Πολύ περισσότερο, όταν ανοίγει η συζήτηση για μεγάλες επενδύσεις ή όταν υπάρχουν συνθήκες σαν αυτές, που επικρατούν σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, που πασχίζει να βρει τον βηματισμό της.

Κατέπεσαν επιχειρήματα

Υπάρχουν και μικρότερα κέρδη, όπως για παράδειγμα η διασαφήνιση σε ευρύτερα κοινά τεχνικών όρων, που συγχέονταν για δεκαετίες ηθελημένα ή αθέλητα. Για παράδειγμα, με αφορμή την υπόθεση του Ελληνικού, κανείς στο δημόσιο λόγο δεν δικαιούται πλέον να μπερδεύει την κήρυξη μιας περιοχής ως αρχαιολογικού χώρου χωρίς περιορισμούς δόμησης και όρους χρήσης, όπως συμβαίνει στην περίπτωση του Ελληνικού, με την θέσπιση ζωνών προστασίας. Πρόκειται για δύο διαφορετικές περιπτώσεις, όπου στην μεν πρώτη ουσιαστικά στην πρόοδο ενός έργου υπάρχει προληπτικός έλεγχος εκσκαφών, όπως πρέπει να συμβαίνει για την προστασία των εγκείμενων αρχαιοτήτων σε οποιοδήποτε έργο, στη δε δεύτερη περίπτωση υπάρχουν συγκεκριμένοι όροι για τη δόμηση, τη μορφολογία των κτηρίων κλπ. Έχει γίνει πλέον εντελώς ξεκάθαρο, ότι για το επενδυτικό σχέδιο στο πρώην αεροδρόμιο, ισχύει το πρώτο.
Κατέπεσε όμως κι άλλο ένα επιχείρημα, που συνδέεται άμεσα κατά τη γνώμη μου με το νεοφιλελεύθερο αφήγημα και τη συνειδητή παραχάραξη και άρνηση της πραγματικότητας. Υποστήριξαν ορισμένοι, ότι δεν υπάρχουν ορατά μνημεία στο χώρο του Ελληνικού γιατί εκεί λειτουργούσε αεροδρόμιο. Η κήρυξη της χερσονησίδας του Αγ. Κοσμά ως αρχαιολογικού χώρου ήδη από το 1957, αλλά και τα ευρήματα από νεότερες σωστικές ανασκαφές (π.χ. οι 150 ταφές του α΄μισού του 5ου. αι. π.Χ. που ερευνήθηκαν στο σημερινό αμαξοστάσιο του τραμ), δίνουν μια πειστική απάντηση. Αλλά ας μην ψάχνουμε τόσο μακριά. Το μικρό μουσείο του Ελ. Βενιζέλος με ευρήματα από τις ανασκαφές, που έγιναν στο χώρο του νέου αεροδρομίου, πριν αυτό λειτουργήσει, εξηγούν επίσης, ότι αεροδρόμιο ή οποιαδήποτε άλλη χωρική χρήση δεν αποτελούν παράγοντες αποτρεπτικοί για την εύρεση αρχαιοτήτων, ειδικά σε τούτη τη γη.

Ή αρχαία ή επένδυση;

Υπήρξαν έντονες πιέσεις, για να παρακαμφθεί η αρχαιολογική νομοθεσία και το Σύνταγμα. Όσοι υποστήριξαν την άποψη «επένδυση και ξερό ψωμί», ουσιαστικά ζήταγαν από την Πολιτεία και το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο να καταργήσει το νόμο και να πορευτεί με λογικές κατάργησης της ισονομίας και δημιουργίας μιας ιδιότυπης Μπανανίας, μιας μη κανονικής χώρας τελικά. Ευτυχώς δεν ευοδώθηκαν αυτά τα σχέδια.
Στο δημόσιο διάλογο από τους ίδιους κύκλους του ακραίου νεοφιλελευθερισμού που ευαγγελίζεται ο κ. Μητσοτάκης και τα φιλικά προς αυτόν Μ.Μ.Ε. διακινήθηκε η επικίνδυνη για τις αρχαιότητες άποψη, ότι η κήρυξη – οριοθέτηση αρχαιολογικού χώρου θα είναι εχθρική προς την επένδυση, το έργο θα σταματήσει πριν ξεκινήσει, δεν θα υπάρξουν θέσεις εργασίας και μια σειρά από άλλα τέτοια κινδυνολογικά επιχειρήματα. Οι ίδιοι βέβαια γνωρίζουν, ότι κανένα μεγάλο έργο δημόσιο ή ιδιωτικό δεν σταμάτησε ή ματαιώθηκε, επειδή βρέθηκαν αρχαία ή υπήρχε κηρυγμένος αρχαιολογικός χώρος. Τα παραδείγματα είναι πάμπολλα κι από το πρόσφατο παρελθόν. Το κτίριο της ΕΤΕ στην οδό Αιόλου, οι μεγάλοι οδικοί άξονες (Ατική Οδός, Ιονία, Εγνατία), το αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος, το μετρό σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Ειδικά στην περίπτωση της Θεσσαλονίκης είναι οι ίδιοι κύκλοι της διαπλοκής πολιτικών και επιχειρηματικών συμφερόντων, που ενώ εξηγούσαν, ότι δεν υπήρχε τεχνική λύση για να διατηρηθεί κατά χώραν το λαμπρό βυζαντινό σταυροδρόμι στο σταθμό Βενιζέλου, τελικά υπαναχώρησαν και αποδέχτηκαν τη λύση, που ευθύς εξαρχής είχε υποδειχθεί. Επίσης, πρέπει να πληροφορηθούν, αν δεν το γνωρίζουν, ότι το κέντρο της Αθήνας είναι κηρυγμένος αρχαιολογικός χώρος και δεν μπορεί κανείς που είναι στα σύγκαλά του, να το θεωρήσει υπόδειγμα αδόμητης περιοχής.
Παρατηρώντας λοιπόν την ξεροκέφαλη πραγματικότητα έχουμε την πραγματολογική και αιτιολογική βάση να θεωρήσουμε ότι τα μνημεία, όχι μόνο δεν αποτελούν τροχοπέδη κι εμπόδιο για την ανάπτυξη, αλλά συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Αποτελούν συστατικό στοιχείο μιας αναπτυξιακής πολιτικής, που θα έχει στο κέντρο τον άνθρωπο και θα σέβεται το πολιτιστικό και φυσικό περιβάλλον.

Κοινωνικά προσανατολισμένη πολιτιστική διαχείριση

Αδιαμφισβήτητα η πολιτιστική κληρονομιά σε χώρες όπως η Ελλάδα συνεισφέρει στην μεγέθυνση του ΑΕΠ. Το κύριο επίδικο δεν είναι να επιβεβαιώσουμε το αυτονόητο. Με αφορμή την υπόθεση του Ελληνικού, θα πρέπει επιτέλους να συζητήσουμε σοβαρά με ποιους τρόπους και ποιες μεθόδους, θα μπορέσουμε επιτέλους να ξεφύγουμε από τις άναρθρες κραυγές και πως θα αντιληφθούμε το απλό: ο πολιτιστικός πλούτος μπορεί να έχει και σημαντικά οικονομικά ωφελήματα, καθώς μόνο προστιθέμενη αξία προσφέρει. Είναι ευκαιρία να εξετάσουμε τις αναπτυξιακές προοπτικές στο πεδίο του πολιτισμού, όχι με την παλαιολιθική αντίληψη «live your myth in Greece” (Ζήσε το μύθο σου στην Ελλάδα), αλλά μιας κοινωνικά προσανατολισμένης πολιτιστικής διαχείρισης. Η αλήθεια είναι, ότι σ’ αυτό τον τομέα έχουμε πολλή δουλειά να κάνουμε, πολλά στερεότυπα της παλιάς αντίληψης να σπάσουμε, σε πολλές ακραία συντηρητικές απόψεις να αντιπαρατεθούμε.
Θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί με αφορμή την υπόθεση του Ελληνικού, ότι η προσπάθεια να ακυρωθούν ταυτοτικά στοιχεία αυτού του τόπου και των ανθρώπων του, όπως η αρχαία και νεότερη πολιτιστική κληρονομιά, η δηλωμένη πρόθεση να εξαρθρωθεί η νομιμότητα, η άνευ όρων παράδοση σε ένα θολό αναπτυξιακό μοντέλο μόνο προβλήματα δημιουργεί και δεν δίνει λύσεις, για τις οποίες υποτίθεται ότι κόπτονται, όσοι υποστηρίζουν αυτή την αντίληψη.
Αντίθετα με την πρόσφατη γνωμοδότηση του ΚΑΣ ανοίγει ο δρόμος για να γίνει επιτέλους η σοβαρή συζήτηση για τη σχέση πολιτιστικής κληρονομιάς κι επενδύσεων, ευρύτερα να καταλάβουμε όλοι, ότι οι επενδύσεις μπορούν να γίνονται με ευλαβική όμως τήρηση της νομιμότητας κι απόλυτο σεβασμό στα επιστημονικά δεδομένα. Στο Ελληνικό δεν κέρδισε μια επιστημονική – επαγγελματική συντεχνία, όπως θέλουν ορισμένοι να παρουσιάζουν τους έλληνες αρχαιολόγους, αντήχησε δυνατά η λογική, η νομιμότητα, τα λόγια του Μακρυγιάννη όταν καλούσε τους συμπολεμιστές του και δέκα χιλιάδες τάλαρα να τους δώσουν να μην καταδεχτούν να πουλήσουν «δυο αγάλματα περίφημα».

Δέδες Λιώνης,
αρχαιολόγος στο υπουργείο Πολιτισμού, μέλος του Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ