Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα AΠ ΥΠΠΟΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα AΠ ΥΠΠΟΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 5 Αυγούστου 2021

Αναγνωστοπούλου-Στρατής-Βλαζάκη: Από την ανευθυνότητα της κ. Μενδώνη κινδύνευσαν τα αξιόλογα αντικείμενα του Τατοΐου 4.8.21

 

Κοινή δήλωση της βουλευτού Αχαΐας και Τομεάρχη Πολιτισμού της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Σίας Αναγνωστοπούλου, του πρώην Υφυπουργού Πολιτισμού, Κώστα Στρατή και της επίτιμης γενικής διευθύντριας αρχαιοτήτων και πρώην Γενικής Γραμματέως του Υπουργείου Πολιτισμού, Μαρίας Βλαζάκη

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είχε συστήσει επιτροπή ειδικών επιστημόνων και υπηρεσιακών στελεχών του υπουργείου Πολιτισμού για την προστασία, συντήρηση και ανάδειξη των πολιτιστικών αγαθών του κτήματος Τατοΐου.

Μεταξύ άλλων ενεργειών, δράσεων και έργων για την αντιμετώπιση ζητημάτων που για χρόνια ήταν σε εκκρεμότητα από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, με την κ. Μενδώνη να είναι γενική γραμματέας του ΥΠΠΟ τα περισσότερα από αυτά, ύστερα από εισήγηση της επιτροπής τα αξιόλογα αντικείμενα μεταφέρθηκαν και αποθηκεύτηκαν σε ασφαλές κτήριο στην Αθήνα, συγκεκριμένα στις εγκαταστάσεις του Μουσείου Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης. Η ενέργεια αυτή ήταν η πλέον κατάλληλη, ώστε να μη κινδυνεύουν από πυρκαγιά, κλοπές και βανδαλισμούς, δίνοντας ταυτόχρονα άμεση πρόσβαση σε ειδικούς για λόγους συντήρησης και μελέτης, μέχρι τα αντικείμενα να επιστρέψουν μόνιμα στο Τατόι και να εκτεθούν στα κτήρια του κτήματος που θα αποκατασταθούν.

Μετά τις εκλογές, η κ. Μενδώνη κατήργησε την επιστημονική επιτροπή και αποφασίζοντας μόνη της επανέφερε τα αντικείμενα στο Τατόι, χωρίς να είναι έτοιμη οποιαδήποτε έκθεση και με κίνδυνο για αυτά, σε container που δεν προσφέρουν την απαιτούμενη ασφάλεια. Είναι τα ίδια «ιδιαίτερης ιστορικής και καλλιτεχνικής αξίας αντικείμενα» για τα οποία σήμερα η ανεκδιήγητη κ. Μενδώνη έχει το θράσος να πανηγυρίζει ότι φυγαδεύτηκαν άρον – άρον σε κατάσταση πανικού, με τη φωτιά να μαίνεται σε απόσταση αναπνοής.

Είναι απορίας άξιο για ποιο λόγο έγιναν αυτές οι παλινωδίες και τα «πήγαινε – έλα», που αν μη τι άλλο φανερώνουν απύθμενη ανευθυνότητα, ταλαιπωρώντας και διακινδυνεύοντας χωρίς κανένα λόγο τα κινητά πολιτιστικά αγαθά του κτήματος.

Όσον αφορά τους αλαζονικούς πανηγυρισμούς της κ. Μενδώνη για τις προετοιμασίες και τη «σκληρή μάχη» που δόθηκε για να προστατευτεί το κτήμα, μόνο ως κοροϊδία ακούγονται για τους εκατοντάδες πολίτες που είδαν τις περιουσίες τους μαζί με δεκάδες χιλιάδες στρέμματα δασικών εκτάσεων να γίνονται στάχτη σε πυρκαγιές σε ολόκληρη τη χώρα. Γιατί πουθενά αλλού δεν υπήρξε ανάλογης αποτελεσματικότητας κυβερνητική κινητοποίηση;

Πέρσι ήταν ο αρχαιολογικός χώρος των Μυκηνών που κάηκε, φέτος το Τατόι που κινδύνευσε, ενώ την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές εκκενώνεται η Αρχαία Ολυμπία, για την οποία ευχόμαστε όλα να εξελιχθούν ομαλά. Ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ δεν πρόκειται να κάνει μαύρη αντιπολίτευση πάνω στα αποκαΐδια, είναι εκτός του αξιακού μας πλαισίου. Όμως, θα επιμένουμε να καλούμε την κυβέρνηση να αφήσει τα «πούσια» και τους πανηγυρισμούς, να σοβαρευτεί και να εμπλακεί σε έναν ουσιαστικό διάλογο για την κλιματική αλλαγή και τις οδυνηρές της συνέπειες που είναι ήδη εδώ, απειλώντας τους πολίτες, τις περιουσίες τους, το φυσικό περιβάλλον και την πολιτιστική κληρονομιά.

ΥΓ. Στο Δελτίο Τύπου που εξέδωσε, το υπουργείο Πολιτισμού αναφέρεται στο Τατόι ως «π. βασιλικό κτήμα». Ευτυχώς, για τους Έλληνες πολίτες και τη Δημοκρατία μας η σκοτεινή περίοδος της βασιλείας είναι οριστικά παρελθόν και το κτήμα Τατοΐου αποτελεί δημόσια περιουσία.

Τρίτη 11 Αυγούστου 2020

Ανακοίνωση ΑΡΜΕ για το κρούσμα COVID-19 στην Αρχαία Αγορά της Αθήνας

 

 

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Στις 18.5.2019 ο Κ. Μητσοτάκης σε μια συμβολική επίσκεψη στον αρχαιολογικό χώρο και το μουσείο της Αρχαίας Αγοράς Αθηνών με αφορμή το άνοιγμα των Μουσείων δήλωσε μεταξύ άλλων: «Θέλω να επαναλάβω ότι το πρώτο μας μέλημα είναι η ασφάλεια. Η ασφάλεια των επισκεπτών, η ασφάλεια των εργαζόμενων. Γι’ αυτό και έχουν ληφθεί όλα τα απαραίτητα μέτρα έτσι ώστε να εξασφαλίσουμε ότι το άνοιγμα αυτό, την μετα-κορονοϊό εποχή, θα γίνει με τη μεγαλύτερη δυνατή ασφάλεια», ευχαρίστησε τους εργαζόμενους και υποσχέθηκε καμμία απολύτως έκπτωση όσον αφορά την προστασία της δημόσιας υγείας.

Στις 10.8.2020 μετά το πρώτο επιβεβαιωμένο κρούσμα COVID-19 σε εργαζόμενη καθαρίστρια της Αρχαίας Αγοράς, το χθεσινό δελτίο τύπου του ΥΠΠΟΑ ανέφερε ότι: «Το Μουσείο της Στοάς του Αττάλου, στον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Αγοράς, θα παραμείνει κλειστό για 14 ημέρες. Αύριο θα γίνει απολύμανση, τόσο στο Μουσείο, όσο και σε όλους τους χώρους (τουαλέτες, φυλάκια κλπ.). Αύριο το σύνολο των εργαζομένων στους ανωτέρω χώρους θα υποβληθεί σε ελέγχους από τους ειδικούς του ΕΟΔΥ, οι οποίοι θα δώσουν και τις αναγκαίες οδηγίες για τα περαιτέρω.Οι ανοιχτοί χώροι θα λειτουργούν κανονικά με αποκλεισμό -όταν χρειάζεται- των σημείων, στα οποία θα γίνονται οι απολυμάνσεις.»

Πέρα από την εικονική πραγματικότητα και την επικοινωνιακή διαχείρηση των γεγονότων από την πολιτική ηγεσία, που σπεύδει να ισχυριστεί ότι υπάρχουν διαδικασίες και πρωτόκολλα που τηρούνται έγκαιρα, προκειμένου να αποποιηθεί των ευθυνών της μετακυλώντας τiς στον κάθε εργαζόμενο και την περίφημη ατομική ευθύνη, υπάρχει η σκληρή πραγματικότητα που ζούμε όλοι Συγκεκριμένα:

  • οι καθαριστές και το φυλακτικό προσωπικό της Αρχαίας Αγοράς δεν εργάζονται μόνο στο Μουσείο της Στοάς του Αττάλου. Εργάζονται και στους Αρχαιολογικούς χώρους της Αρχαίας & Ρωμαϊκής αγοράς και στην Βιβλιοθήκη Αδριανού και έρχονται σε άμεση επαφή με τους επισκέπτες και με τις άλλες ειδικότητες των 3 αυτών χώρων, αλλά και με τις υπηρεσίες της ΕΦΑΠΑ
  • όντως έγινε απολύμανση μετά το κρούσμα, ωστόσο η τελευταία απολύμανση ήταν με την επαναλειτουργία των αρχαιολογικών χώρων μετά την καραντίνα, τον μήνα Μάιο
  • το κλιμάκιο του ΕΟΔΥ έδωσε τηλεφωνικές οδηγίες στους υπεύθυνους να βρουν και να θέσουν σε 15νθήμερη καραντίνα όσους εργαζόμενους ήρθαν σε επαφή μαζί με την καθαρίστρια για πάνω από 15 λεπτά χωρίς μάσκα σε κλειστό χώρο.
  • Και φυσικά δεν θα γίνουν τέστ στο σύνολο των εργαζόμενων!
  • Τελικά δόθηκε μάχη, όχι από την πολιτική ηγεσία, για να γίνουν τουλάχιστον τέστ στους 6 καθαριστές, σε ευπαθείς ομάδες κ τους πιο άμεσα συγχρωτιζόμενους. Δηλαδή γίνονται ήδη εκπτώσεις!

Εννοείται, ότι και οι 3 αρχαιολογικοί χώροι θα παραμείνουν ανοικτοί και επισκέψιμοι για το κοινό κανονικά, γιατί είπαμε πάνω απ’ όλα η δημόσια υγεία και η υγεία των εργαζομένων και των επισκεπτών!

Εννοείται, ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να συνεχίσουν να εργάζονται κανονικά σαν να μη συνέβει τίποτα συγχρωτιζόμενοι μεταξύ τους αλλά και με τους επισκέπτες.

Επειδή στην πράξη αποδεικνύεται, ότι δεν υπάρχει κανένα πρωτόκολλο από την πολιτική ηγεσία, που να οριζει ποιος κάνει τι σε περίπτωση κρούσματος και επικρατεί σύγχυση και αποδιοργάνωση,

Επειδή η διαχείριση της πολιτικής ηγεσίας για άλλη μια φορά συνοψίζεται στη φράση του κ Μητσοτάκη: «Θα κάνουμε ό,τι χρειάζεται για να μην φτάσουμε στο σημείο να κάνουμε ό,τι χρειάζεται»,

Επειδή ποντάρουν στη λογική, ότι σε λίγο θα ξεχαστεί αυτό το κρούσμα μέχρι να έρθει κι άλλο κι άλλο…,

Το ΑΡΜΕ ΑΡΧΑΙΟΦΥΛΑΚΩΝ ζητάμε από την Πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΟΑ:

  • Να κλείνουν για το κοινό οι χώροι με κρούσμα COVID- 19, για όσο χρειάζεται, ώστε να είναι εφικτό να γίνουν ταυτόχρονα τεστ σε όλους ανεξαιρέτως τους εργαζόμενους. Έτσι θα γίνει σωστή ιχνηλάτιση και απομόνωση των κρουσμάτων και θα εξαχθούν ορθά συμπεράσματα
  • Να γίνεται τακτική απολύμανση
  • Να διενεργούνται προληπτικοί ελέγχοι για τον COVID- 19, στους υπαλλήλους Μουσείων και Αρχαιολογικών χώρων ανά την Ελλάδα
  • Να διανεμηθούν δωρεάν μάσκες και το απαραίτητο υγιειονομικό υλικό
  • Να εγκατασταθούν συστήματα αυτόματης θερμομέτρησης στις εισόδους των μουσείων για τον έγκαιρο εντοπισμό και την αποφυγή διασποράς κρουσμάτων

Με γνώμονα την ουσία και όχι την επικοινωνία, τον άνθρωπο και όχι το χρήμα τα μέτρα πρέπει να ληφθούν άμεσα, τα τέστ να γίνουν τώρα, πριν τα κρούσματα αυξηθούν ανεξέλεγκτα.

 

Δευτέρα 18 Μαΐου 2020

Σχετικά με τις μετακινήσεις προσωπικού για τη λειτουργία αρχαιολογικών χώρων με διευρυμένο ωράριο 0 σχόλια

ΕΝΙΑΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΥΠ.ΠΟ.
ΑΤΤΙΚΗΣ – ΣΤΕΡΕΑΣ & ΝΗΣΩΝ
ΣΤΟΥΡΝΑΡΗ 25, 101.86, ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.: 210-38.32.080, FAX: 210-38.32.656
18.5.2020

 Σήμερα ανοίγουν οι αρχαιολογικοί χώροι της χώρας και η πολιτική ηγεσία για άλλη μια φορά προσπαθεί, στις πλάτες εργαζόμενων και επισκεπτών, να κάνει επικοινωνιακά σόου.

Το άνοιγμα καταρχήν των αρχαιολογικών χώρων, αλλά και των Μουσείων τον Ιούνιο, θα μας χαροποιούσε όλους και όλες, αν δεν συνοδευόταν από μια σειρά από παραλείψεις και προβληματικά σημεία, που δείχνουν ότι η πολιτική ηγεσία αδιαφορεί επί της ουσίας όχι μόνο για τον σύγχρονο πολιτισμό αλλά και για τα θέματα της πολιτιστικής κληρονομιάς.
  1. Τα «πρωτόκολλα ασφαλείας» για τους αρχαιολογικούς χώρους που διαφημίζει η Υπουργός καταρτίστηκαν από τις Υπηρεσίες χωρίς ειδικές οδηγίες από την Επιτροπή του Υπουργείου Υγείας, στην οποία είναι αμφίβολο αν κατατέθηκαν ποτέ ερωτήματα που να αφορούν τους αρχαιολογικούς χώρους. Για τα Μουσεία, που είναι κλειστοί χώροι και πολλά από τα οποία χρειάζεται να έχουν ειδικές συνθήκες κλιματισμού για τη διατήρηση ευαίσθητων ευρημάτων (πχ τοιχογραφιών), δεν υπάρχει καμία επίσημη οδηγία για το πώς και αν γίνεται να ρυθμιστούν αυτά τα θέματα προς όφελος της υγείας επισκεπτών και εργαζομένων. Παρότι πιθανώς θα χρειαστούν προμήθειες μηχανημάτων και άλλου εξοπλισμού για να μπορέσουν να ανοίξουν τα Μουσεία με ασφάλεια, εξ όσων γνωρίζουμε, η πολιτική ηγεσία δεν έχει διατυπώσει γραπτώς ερωτήματα στην αρμόδια Επιτροπή του Υπουργείου Υγείας, ώστε να καθοριστούν υγειονομικά πρωτόκολλα και να δοθούν σαφείς οδηγίες και κονδύλια (όπου αυτό είναι αναγκαίο) στις Υπηρεσίες.
  • Η πολιτική ηγεσία επέλεξε να ανακοινώσει την λειτουργία συγκεκριμένων αρχαιολογικών χώρων με διευρυμένο ωράριο 8 π.μ. με 8 μ.μ., χωρίς να έχει το προσωπικό που χρειάζεται για αυτό, και παρότι δεν υπάρχει τουρισμός στη χώρα και δεν αναμένεται να υπάρξει μέχρι την 1η Ιουλίου! Δηλαδή, ωσάν να μην συνέβη τίποτα στην χώρα και τον πλανήτη τους τελευταίους μήνες και η πανδημία να μην έχει επηρεάσει άμεσα τις οργανωμένες μετακινήσεις αλλά και συνολικά την ζωή όλων μας. Για να λειτουργήσουν οι αρχαιολογικοί χώροι με διευρυμένο ωράριο χρειάζονται και οι αντίστοιχοι εργαζόμενοι, που θα υποστηρίξουν την λειτουργία τους. Γι’ αυτό τον λόγο εξάλλου το ΥΠΠΟΑ κατ’ έτος προχωρά σε προσλήψεις έκτακτου προσωπικού κυρίως αρχαιοφυλάκων. Η διαδικασία αυτή, με ευθύνη αποκλειστικά της πολιτικής ηγεσίας, δεν έχει προχωρήσει, παρά ταύτα οι αρχαιολογικοί χώροι για επικοινωνιακούς και μόνο λόγους θα παραμένουν ανοιχτοί επί δωδεκάωρο ημερησίως, με μειωμένη όπως είναι φυσικό επισκεψιμότητα, άλλα όχι με μειωμένες ανάγκες όσον αφορά την φύλαξη και την ασφάλεια.
Για να καλυφθούν λοιπόν τα κενά, η λύση που επιβλήθηκε από την πολιτική ηγεσία είναι η μετακίνηση συναδέλφων από μουσεία που είναι κλειστά για το κοινό ή ακόμα κι από άλλους αρχαιολογικούς χώρους, ειδικά στην Αθήνα, για να κλείσουν οι «τρύπες» που δημιουργήθηκαν από την πρόχειρη απόφαση για λειτουργία των αρχαιολογικών χώρων με διευρυμένο ωράριο. Δεκάδες συναδέλφων μετακινούνται (κάποιοι μετακινούνται από Μουσεία τα οποία θα πρέπει να μπουν σε φάση προετοιμασίας για το άνοιγμα τον Ιούνιο), για καλύψουν κενά, που πρακτικά δεν θα έπρεπε να υπάρχουν, καθώς η πολιτική ηγεσία πριν από λίγες ημέρες, ενώ γνώριζε, ότι τα τεχνικά στοιχεία των προκηρύξεων για την πρόσληψη του αναγκαίου ΙΔΟΧ προσωπικού ήταν έτοιμα από τις υπηρεσίας, «πάγωσε» την διαδικασία, για να αντιληφθεί αμέσως μετά, ότι πρέπει να την ξεπαγώσει και να προχωρήσουν οι προκηρύξεις.
Με τις παλινωδίες αυτές και καθώς δεν υπήρξε έγκαιρος προγραμματισμός, όπως γίνεται κάθε χρόνο, η λύση που προκρίθηκε το μόνο που δημιουργεί είναι αναστάτωση σε υπηρεσίες και συναδέλφους καθώς κλήθηκαν δεκάδες εργαζόμενοι να μετακινηθούν, για να εξυπηρετηθεί το πρόχειρο σχέδιο του ανοίγματος αρχαιολογικών χώρων με διευρυμένο ωράριο από τις 18 Μαΐου κι όχι, όπως είναι λογικό, από όταν θα προσληφθεί το αναγκαίο ΙΔΟΧ προσωπικό. Είναι σαφές ότι η πολιτική ηγεσία κάνει «πρόβα» για την κάλυψη των κενών με μετακινήσεις αντί για προσλήψεις.
  • Είναι δεδομένο ότι, με τις ισχύουσες τιμές στα εισιτήρια των αρχαιολογικών χώρων και την οικονομική κρίση που βιώνουν οι πολίτες της χώρας, η κίνηση των επισκεπτών στους αρχαιολογικούς χώρους θα είναι πολύ μειωμένη. Το ΥΠΠΟΑ σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία, θα μπορούσε να αναπροσαρμόσει την τιμολογιακή πολιτική του και να ανοίξει τους αρχαιολογικούς χώρους χωρίς εισιτήριο ή με μειωμένο κατά 50% αντίτιμο, μέχρι το τέλος Ιούνη, για να μπορούν όλοι οι πολίτες σε όλη τη χώρα, και ιδίως οι πλέον αδύναμοι, να έρθουν να τους επισκεφτούν! Τα εισιτήρια που θα κοπούν μέχρι την ημέρα που θα επιτραπεί η έλευση τουριστών από το εξωτερικό, θα είναι έτσι κι αλλιώς ελάχιστα για το ΤΑΠΑ, ενώ το να υπάρχει δωρεάν εισιτήριο για όλους θα είναι μια πραγματική κοινωνική προσφορά στους χειμαζόμενους πολίτες.
Ο Ενιαίος Σύλλογος έχοντας πλήρη επίγνωση της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί ζητάει
  • την λειτουργία αρχαιολογικών χώρων και μουσείων πλήρως προσαρμοσμένη στην συγκυρία, με σαφή υγειονομικά πρωτόκολλα
  • τον εφοδιασμό όλων των υπηρεσιών με τα κατάλληλα υγειονομικά μέσα και υλικά για την προστασία εργαζομένων και επισκεπτών
  • να ανασταλούν οι αυθαίρετες μετακινήσεις προσωπικού που εξυπηρετούν μόνο επικοινωνιακούς λόγους και απέχουν κατά πολύ από τις πραγματικές και διαπιστωμένες ανάγκες που υπάρχουν στο ΥΠΠΟΑ, δεδομένης της δραματικής υποστελέχωσης των υπηρεσιών
  • την ταχεία ολοκλήρωση της διαδικασίας για την πρόσληψη του απαραίτητου ΙΔΟΧ προσωπικού για την λειτουργία αρχαιολογικών χώρων και μουσείων με διευρυμένο ωράριο
  • το δωρεάν ή με μείωση του εισιτηρίου τουλάχιστον κατά 50% άνοιγμα των αρχαιολογικών χώρων ως τα τέλη Ιούνη
  • την εκπόνηση, σε διάλογο με τους εργαζομένους, ενός ολιστικού σχεδίου διαχείρισης της κρίσης στον τομέα του πολιτισμού που θα περιορίσει τα αποτελέσματα της και θα ορίζει τον οδικό χάρτη για την επόμενη ημέρα.

Πέμπτη 7 Μαΐου 2020

ΤΑ.ΥΠ.ΥΠΠΟ: Χρ. Βερναρδάκης – Κ. Στρατής: Η κ. Μενδώνη προσφέρει πολιτική κάλυψη στο «λεφτόδεντρο» του Ταμείου Αλληλοβοήθειας


Κοινή δήλωση του βουλευτή Α΄ Αθήνας του ΣΥΡΙΖΑ και του πρώην υφυπουργού Πολιτισμού

Δύο μήνες τώρα η Υπουργός Πολιτισμού κ. Μενδώνη παρακολουθεί απαθής το τεράστιο πλήγμα που έχει υποστεί ο χώρος του Πολιτισμού από την πανδημία. Η πρωτοφανής αδιαφορία της για την ουσιαστική στήριξη του πολιτισμού και των ανθρώπων του έχει ξεσηκώσει τη θύελλα αντιδράσεων που παρακολουθούμε αυτές τις μέρες.

Και ενώ οι καλλιτέχνες και οι εργαζόμενοι στον Πολιτισμό αναρωτιούνται επί δίμηνο για την απουσία της Υπουργού, αυτή προσφέρει πολιτική κάλυψη στο «λεφτόδεντρο» του περίφημου Ταμείου Αλληλοβοήθειας. Και δίνει άφθονο δημόσιο χρήμα σε «golden boys του συνδικαλισμού» που διώκονται μάλιστα από τη Δικαιοσύνη για βαριά κακουργήματα, ένα εκ των οποίων είναι η σύσταση εγκληματικής οργάνωσης.

Από την πρώτη στιγμή τονίσαμε ότι η «εκκαθάριση εν λειτουργία» του Ταμείου Αλληλοβοήθειας αποτελεί επιχείρηση συγκάλυψης των παρανομιών που έχουν συντελεστεί αλλά και επιστροφή στην αμαρτωλή λειτουργία του παρελθόντος. Για μία ακόμα φορά επιβεβαιωνόμαστε.

Η Υπουργός Πολιτισμού, απαντώντας σε ερώτηση βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, παραδέχτηκε ότι ο εκκαθαριστής που η ίδια τοποθέτησε στο Ταμείο Αλληλοβοήθειας προχώρησε στην πληρωμή 100.000 Ευρώ για την κάλυψη δαπανών του συνεδρίου της Ομοσπονδίας Εργαζομένων του ΥΠ.ΠΟ. Κάτι που είναι παράνομο σύμφωνα με το πόρισμα του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, από το οποίο άρχισε να ξετυλίγεται το κουβάρι της διαπλοκής στο ΥΠ.ΠΟ, ενώ για αντίστοιχη περίπτωση του παρελθόντος έχει ζητηθεί η επιστροφή του ποσού και διεξάγεται εισαγγελική έρευνα.

Η κ. Μενδώνη στην απολύτως τυπική της απάντηση στην κοινοβουλευτική ερώτηση, επιβεβαιώνει τη χορήγηση του ποσού μέσω της κατάθεσης εγγράφου του εκκαθαριστή του Ταμείου, ο οποίος δηλώνει ευθαρσώς ότι εφάρμοσε κατά πλειοψηφία απόφαση του (καταργημένου) ΔΣ, με άλλα λόγια της Υπουργού Πολιτισμού και των φίλων της συνδικαλιστών. Η Υπουργός είναι προφανές ότι εμπλέκει άμεσα πλέον και τον εκκαθαριστή του Ταμείου για όλες τις έκνομες ενέργειες που γίνονται αυτήν τη στιγμή και για τις οποίες φέρουν και οι δύο ακέραια την ευθύνη.

Πέρα από την κ. Μενδώνη, η εξέλιξη εκθέτει και τον κ. Σκυλακάκη, Υφυπουργό Οικονομικών και πολιτικό προϊστάμενο του ΓΛΚ, ο οποίος συνυπέγραψε την κοινή υπουργική απόφαση της εκκαθάρισης. Κάποτε, ως πρόεδρος της Δράσης, ξιφουλκούσε κατά του σπάταλου και διεφθαρμένου κράτους που θα μας καταστρέψει. Τώρα, ως υπουργός, γίνεται πολιτικός «πάτρωνας» της διαφθοράς στο Δημόσιο με την υπογραφή του.

Η υπουργός ρωτήθηκε, επίσης, αλλά δεν απάντησε σε ποιες ενέργειες θα προχωρήσει για την αποκατάσταση της νομιμότητας και την υπεράσπιση του δημοσίου συμφέροντος.

Από την πλευρά μας κατατίθεται άμεσα μηνυτήρια αναφορά στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου για τη διερεύνηση, πέραν των άλλων υποθέσεων κακοδιαχείρισης, και της νέας κατάφωρης παρανομίας.


 
Σχετικά Άρθρα:
 
Σχέδιο νόμου

Πέμπτη 30 Απριλίου 2020

ΕΑΕΚ: Εργατική Πρωτομαγιά 2020



Ο αγώνας των εργατών του Σικάγο για την θεσμοθέτηση του οκτάωρου και την βελτίωση των όρων και των συνθηκών εργασίας παραμένει πάντα επίκαιρος. Οι αγώνες των Ελλήνων εργαζομένων από το 1893 για καθιέρωση της κυριακάτικης αργίας, οκτάωρο, καταβολή αποζημίωσης σε όσους δεν μπορούσαν να εργαστούν λόγω εργατικού ατυχήματος, η εξέγερση των καπνεργατών στη Θεσσαλονίκη το 1936 αποτελούν σταθμούς στην πορεία του εργατικού κινήματος στην Ελλάδα. Μας θυμίζουν, ότι βασικά δικαιώματα και ελευθερίες των εργαζομένων κατακτήθηκαν με αγώνες και θυσίες.

Σήμερα εν έτη 2020 το ξέσπασμα της πανδημίας, πυροδότησε μια  πρωτόγνωρη κρίση, υγειονομική και εν συνεχεία, λόγω του μαζικού ,παγκόσμιου εγκλεισμού και οικονομική. Η υγειονομική κρίση, ανέδειξε την αξία του συκοφαντημένου  και απαξιωμένου Δημόσιου Συστήματος Υγείας, όχι στα υποκριτικά λόγια των κυβερνώντων, αλλά στη συνείδηση της κοινωνίας. Αναδείχθηκαν ακόμη οι αξίες της αλληλεγγύης και της συλλογικότητας που απαξιώθηκαν από την βαρβαρότητα και τις κατακερματισμένες κοινωνίες του νεοφιλελευθερισμού.

Την ίδια ώρα που οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο, επέδειξαν πρωτοφανή αυταπάρνηση και η κοινωνία, ωριμότητα και αίσθημα συλλογικής ευθύνης, ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση της ΝΔ, πέραν μιας γενικόλογης αναγνώρισης, στη πράξη συνεχίζει να απαξιώνει την εργασία και το δημόσιο.

Και αν η πανδημία, ήταν ένας αστάθμητος παράγοντας, οι πολιτικές που αναλαμβάνονται, διαιωνίζουν τις νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες και το ταξικό πρόσημο με το οποίο ασκείται η διακυβέρνηση της ΝΔ. Με συνεχείς Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου και με το πρόσχημα της πανδημίας, απορρύθμισε πλήρως τις εργασιακές σχέσεις, νομιμοποίησε την εκ περιτροπής εργασίας τις μειώσεις μισθών και τις απολύσεις.

Παρά την ανάγκες που προέκυψαν από την υγειονομική κρίση,  και τα καλά λόγια του πρωθυπουργού το Δημόσιο Σύστημα Υγείας παρέμεινε ανοχύρωτο, χωρίς προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, χωρίς επάρκεια υλικών, χωρίς χρηματοδότηση, εξαρτώμενο από την “καλοσύνη” των δωρητών.

 Φέρνει προς ψήφιση, χωρίς διαβούλευση και με κλειστά σχολεία, νομοσχέδιο συντηρητικής παλινόρθωσης  στην εκπαίδευση, που διαλύει την δημόσια εκπαίδευση. Επαναφέρει τον αναχρονιστικό θεσμό της διαγωγής. επιτίθεται στην Επαγγελματική εκπαίδευση στην οποία πετά το 30% των μαθητών εκτός του δημόσιου συστήματος με τον ηλικιακό κόφτη των 17 ετών. Παράλληλα προχωρά στην αύξηση του αριθμού μαθητών ανά τμήμα με αποτέλεσμα τη δραστική μείωση των θέσεων εργασίας, τις συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων και την υποβάθμιση του παρεχόμενου εκπαιδευτικού έργου.

Συνάμα, παραβιάζει κάθε έννοια συνταγματικής τάξης και δημοσιοϋπαλληλικού δικαίου, καθώς  στελεχώνει εξ ολοκλήρου δημόσιες υπηρεσίας και καλύπτει θέσεις ευθύνης με μετακλητούς υπαλλήλους, εγκαθιδρύοντας όχι επιτελικό, αλλά κομματικό κράτος.

Καταργεί κάθε περιβαλλοντικό έλεγχο για επενδύσεις σε προστατευόμενες περιοχές, δίνοντας δώρο την ελληνική φύση, σε κάθε λογής  “επενδυτή” της αραχτής.

Την ίδια στιγμή, χαρίζει, προκλητικά, εκατομμύρια σε δημοσιογραφικούς ομίλους,  παραχωρησιούχους εθνικών οδών και κομματικούς φίλους, ιδιοκτήτες αμφιβόλου ποιότητας ΚΕΚ σε ένα πρωτοφανές οικονομικό και ηθικό σκάνδαλο. Η υγειονομική κρίση, ο εγκλεισμός, η ασθένεια και ο θάνατος, δεν είναι παρά η ευκαιρία για την κυβέρνηση της ΝΔ να επιτεθεί στους εργαζόμενους, κάνοντας δώρα στους επιχειρηματίες φίλους της.

Η σοβούσα ύφεση, αναμένεται να πυροδοτήσει μια βαθιά οικονομική κρίση, μεγαλύτερη από αυτήν της εποχής των Μνημονίων και οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να ξαναγίνουν τα θύματά της και αυτή τη φορά. Απαιτείται όμως επαγρύπνηση, αναδιοργάνωση και ευρηματικότητα μπροστά στις προκλήσεις της νέας περιόδου.

Τα πολλαπλά μηνύματα της εργατικής πρωτομαγιάς είναι επίκαιρα και αναγκαία στις μέρες μας. Καλούμε τους εργαζόμενους να συμμετέχουν την Παρασκευή 1η Μαΐου στις εκδηλώσεις που προγραμματίζουν οι συνδικαλιστικές οργανώσεις σε όλη τη χώρα, εκφράζοντας έτσι την εναντίωσή στην εργασιακή απορρύθμιση και  τις  μειώσεις μισθών.  Διεκδικούμε τη στήριξη της δημόσιας υγείας, της παιδείας και της κοινωνικής ασφάλισης με προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και επαρκή χρηματοδότηση

Δείτε εδώ την ανακοίνωση

Δευτέρα 30 Μαρτίου 2020

Πέθανε ο αγωνιστής της Αριστεράς Μανώλης Γλέζος

"Όσο ζούμε δεν θα τον ξεχάσουμε. Δεν μπορεί κανείς να ξεχάσει την Ιστορία - κι ο Μανώλης Γλέζος είναι ένα ολόκληρο κεφάλαιο από την Ιστορία αυτού του τόπου, από την Ιστορία της ελληνικής αριστεράς. Δεν θα ξεχάσουμε τον νεαρό Μανώλη, που μαζί με τον Απόστολο Σάντα κατέβασε μια νύχτα του Μαΐου τη σβάστικα από την Ακρόπολη..."

Ο Μανώλης Γλέζος, άφησε σήμερα την τελευταία του πνοή στις 13.15 λόγω καρδιακής ανεπάρκειας. Νοσηλευόταν από τις 18 Μαρτίου σε ιδιωτικό θεραπευτήριο.

Ο Μανώλης Γλέζος, ο μεγάλος Αγωνιστής της Αριστεράς, ο αιώνιος έφηβος

“Στις παραμονές των εκτελέσεων, στις παραμονές από κάθε μάχη, μαζευόμαστε και κουβεντιάζαμε. Και λέγαμε: Εάν εσύ ζεις, μη με ξεχάσεις. Εάν εσύ δε σε βρει το βόλι, όταν συναντάς τους ανθρώπους στο δρόμο, θα λες καλημέρα κι από μένα. Κι όταν πίνεις κρασί θα πίνεις κρασί κι από μένα. Κι όταν ακούς τον παφλασμό των κυμάτων, θα τον ακούς και για μένα. Κι όταν ακούς τον άνεμο, να περνάει μέσα από τα φύλλα, κι ακούς το θρόισμα του ανέμου, θα το ακούς και για μένα. Κι όταν χορεύεις, θα χορεύεις και για μένα!”

Αυτά έλεγε ο Μανώλης Γλέζος στην τελευταία μεγάλη ομιλία του, κατά την παρουσίαση του βιβλίου του «ΑΚΡΩΝΥΜΙΑ», το καλοκαίρι του 2017. Κι ένα είναι βέβαιο. Ότι όσο ζούμε δεν θα τον ξεχάσουμε. Δεν μπορεί κανείς να ξεχάσει την Ιστορία - κι ο Μανώλης Γλέζος είναι ένα ολόκληρο κεφάλαιο από την Ιστορία αυτού του τόπου, από την Ιστορία της ελληνικής αριστεράς. Δεν θα ξεχάσουμε τον νεαρό Μανώλη που μαζί με τον Απόστολο Σάντα κατέβασε μια νύχτα του Μαΐου τη σβάστικα από την Ακρόπολη. Δεν θα ξεχάσουμε τον Μανώλη Γλέζο, που όντας φυλακισμένος, εκλέχτηκε βουλευτής Αθηνών με την ΕΔΑ το 1951, κήρυξε απεργία πείνας, με αίτημα την αποφυλάκιση των δέκα εκλεγέντων βουλευτών της ΕΔΑ, και πέτυχε να φέρουν πίσω από την εξορία τους επτά.

Δεν θα ξεχάσουμε τον άνθρωπο που ανέλαβε διευθυντής της εφημερίδας μας, της “Αυγής” το 1956. Δεν θα ξεχάσουμε τον Μανώλη Γλέζο που καταδικάστηκε 28 φορές για την πολιτική του δραστηριότητα, από τις οποίες τρεις φορές σε θάνατο και παρέμεινε στις φυλακές και την εξορία επί 16 χρόνια, χωρίς να χάσει τίποτε από τη ζωντάνια του, τη μαχητικότητά του, την αισιοδοξία του. Δεν θα ξεχάσουμε τον δήμαρχο τ’ Απεράθου, τον βουλευτή της ΕΔΑ, τον βουλευτή που εξελέγη με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ, τον βουλευτή- και ευρωβουλευτή- του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν θα ξεχάσουμε ούτε την έμπνευση που χάριζε απλόχερα, ούτε την κριτική του.

Ο δημοσιογράφος και πολιτικός Μανώλης Γλέζος γεννήθηκε στην Απείρανθο της Νάξου στις 9 Σεπτεμβρίου του 1922. Και μας άφησε σήμερα πλήρης ημερών. Ο πατέρας του Νικόλαος Γλέζος (1892-1924) ήταν δημόσιος υπάλληλος και δημοσιογράφος, ενώ η μητέρα του Ανδρομάχη Ναυπλιώτου (1894-1967) καταγόταν από την Πάρο. Τα παιδικά του χρόνια τα έζησε στο χωριό του, όπου τελείωσε το δημοτικό σχολείο.
Το 1935 ήλθε στην Αθήνα μαζί με την οικογένειά του και ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές, δουλεύοντας παράλληλα ως φαρμακοϋπάλληλος. Το 1940 πέτυχε στην ΑΣΟΕΕ. Ήταν ακόμη στα μαθητικά θρανία όταν οργάνωσε την πρώτη του αντιφασιστική ομάδα το 1939 για την απελευθέρωση της Δωδεκανήσου από τους Ιταλούς και την αποτίναξη της δικτατορίας του Μεταξά. Μόλις ξέσπασε ο πόλεμος του 1940 ζήτησε να καταταγεί εθελοντής, αλλά λόγω του νεαρού της ηλικίας του δεν του επετράπη.
 

Στα χρόνια της ναζιστικής κατοχής  ανέπτυξε έντονη απελευθερωτική δράση μέσα από τις γραμμές της ΟΚΝΕ, του ΕΑΜ Νέων και της ΕΠΟΝ. Το Μάη του 41 κατέβασε μαζί με τον Απόστολο Σάντα τη χιτλερική σημαία από την Ακρόπολη - προκαλώντας τον παγκόσμιο θαυμασμό- και καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο. Δέκα μήνες αργότερα, συνελήφθη μαζί με τον Σάντα από τους Γερμανούς και φυλακίστηκε ένα μήνα στις φυλακές Αβέρωφ, όπου βασανίστηκε απάνθρωπα, με αποτέλεσμα να προσβληθεί από φυματίωση πολύ βαριάς μορφής. Το 43 συνελήφθη από τα ιταλικά στρατεύματα κατοχής και παρέμεινε φυλακισμένος τρεις μήνες. Στις 1944 συνελήφθη από συνεργάτες των αρχών κατοχής και παρέμεινε στις φυλακές επτάμισι μήνες, απ' όπου δραπέτευσε το Σεπτέμβρη.
Μετά την απελευθέρωση έπιασε δουλειά στο “Ριζοσπάστη” και από τον Αύγουστο του 1947 έως το κλείσιμο της εφημερίδας ανέλαβε αρχισυντάκτης, εκδότης και διευθυντής. Το 1948 συνελήφθη και παραπέμφθηκε συνολικά σε 28 δίκες για αδικήματα Τύπου. Καταδικάστηκε σε διάφορες ποινές, από τις οποίες μία φορά σε θάνατο, τον Οκτώβριο του 1948. Άλλη μία φορά καταδικάστηκε σε θάνατο, το 1949 για παράβαση του Γ' Ψηφίσματος. Οι θανατικές καταδίκες δεν πραγματοποιήθηκαν, ύστερα από έντονες διαμαρτυρίες της ελληνικής και της διεθνούς κοινής γνώμης. Το 1950 οι θανατικές ποινές μετατράπηκαν σε ισόβια και τελικά αποφυλακίστηκε τον Ιούλιο 1954.

Πρώτη φορά βουλευτής Αθηνών εξελέγη το 1951 με την ΕΔΑ, αν και φυλακισμένος. Μετά την αποφυλάκισή του εκλέχτηκε μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της ΕΔΑ και ανέλαβε οργανωτικός γραμματέας της. Τον Δεκέμβριο του 1956 ανέλαβε τη διεύθυνση της “Αυγής”. Αυγή». Το 1958 συνελήφθη με την κατηγορία της κατασκοπίας και καταδικάστηκε. Αποφυλακίστηκε το 1962, ύστερα από τις έντονες αντιδράσεις της ελληνικής και της διεθνούς κοινή γνώμης. Στις εκλογές του 1961 εξελέγη και πάλι βουλευτής Αθηνών με την ΕΔΑ, παρά το γεγονός ότι και πάλι βρισκόταν στη φυλακή.
Αμέσως μετά το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 συνελήφθη μαζί με άλλους πολιτικούς ηγέτες και κρατήθηκε στου Γουδή, στο Πικέρμι, στη Γενική Ασφάλεια, στη Γυάρο, στο Παρθένι Λέρου και τέλος στον Ωρωπό, απ' όπου αποφυλακίστηκε το 1971. Συνολικά, ο Μανωλης Γλέζος καταδικάστηκε 28 φορές για την πολιτική του δραστηριότητα, από τις οποίες τρεις φορές σε θάνατο και παρέμεινε στις φυλακές 11 χρόνια και 5 μήνες και άλλα 4 χρόνια και έξι μήνες. Παρέμεινε, δηλαδή, κρατούμενος (φυλακή και εξορία) 16 χρόνια σε όλη τη ζωή του. Το 1968 καταδίκασε την εισβολή των Σοβιετικών στην Τσεχοσλοβακία, αποκόπτοντας έτσι τους δεσμούς του με το ΚΚΕ.
Μετά τη Μεταπολίτευση εργάστηκε για την ανασυγκρότηση της ΕΔΑ, της οποίας διετέλεσε γραμματέας ως το 1985 και πρόεδρος από το 1985 έως το 1989. Παράλληλα, συνεργάστηκε με το ΠΑΣΟΚ σε τρεις εκλογικές αναμετρήσεις. Το 1981 εκλέχτηκε βουλευτής Αθηνών, το 1984 ευρωβουλευτής και το 1985 βουλευτής Β' Πειραιά.
Στις δημοτικές εκλογές του 1986 εξελέγη κοινοτάρχης Απειράνθου, του χωριού όπου γεννήθηκε, και εισήγαγε τον θεσμό της Άμεσης Δημοκρατίας στη λήψη και την εκτέλεση των αποφάσεων. Στις νομαρχιακές εκλογές του 2002 κατήλθε επικεφαλής του συνδυασμού «Ενεργοί Πολίτες» για τη διευρυμένη Νομαρχία Αθηνών-Πειραιώς, που υποστηρίχθηκε από τον Συνασπισμό και εξελέγη νομαρχιακός σύμβουλος, ενώ ο συνδυασμός του συγκέντρωσε το 11% των ψήφων. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Πάρου, επικεφαλής του συνδυασμού «Κίνηση Ενεργών Πολιτών Πάρου».
Επέστρεψε στην κεντρική πολιτική σκηνή το 2012, όταν στις διπλές εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου εκλέχτηκε βουλευτής Επικρατείας με τον ΣΥΡΙΖΑ. Στις 25 Μαΐου του 2014 εξελέγη ευρωβουλευτής με το ΣΥΡΙΖΑ - με βασική αποστολή να κάνει γνωστό στην Ευρώπη το ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων στην Ελλάδα. Ο ΣΥΡΙΖΑ τον πλήγωσε όταν το 2015 αναγκάστηκε να υπογράψει το τρίτο Μνημόνιο- κι έκτοτε του ασκούσε κριτική, ενίοτε σκληρή. Ωστόσο, όπως είχε πει ο Νίκος Βούτσης, για τον Μανώλη Γλέζο, «ως πολιτικός της Αριστεράς είναι ένας πολιτικός που εκπέμπει την ανάγκη για ηγεμονία, για σύνθεση, για ενότητα, για συνύπαρξη, όχι για διχασμό».
Στην ομιλία του εκείνο το καλοκαίρι του 2017 ο ήδη 95χρονος Μανώλης Γλέζος έλεγε στους συντρόφους του: “θα σας κυνηγάει η ύπαρξή μου, για να κάνετε αυτό που πρέπει να κάνετε! Μη νομίζετε ότι θα γλιτώσετε από μένα ποτέ.“
"Η ΑΥΓΗ"




Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου 2019

37o Συνέδριο ΑΔΕΔΥ – 3.12.19 – 5.12.19

Υπερασπιζόμαστε τις κατακτήσεις μας 

Για μια προοδευτική αλλαγή στα συνδικάτα

ΕΑΕΚ





Σήμερα ο κόσμος της εργασίας στον Δημόσιο τομέα βρίσκεται μπροστά σ’ ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Μπορεί να βρισκόμαστε στην μεταμνημονιακή περίοδο, ωστόσο οι περιοριστικές πολιτικές των μνημονίων εξακολουθούν σε μεγάλο βαθμό να βαραίνουν τη ζωή και την καθημερινότητα όλων των εργαζομένων και των κοινωνικών στρωμάτων, που βρέθηκαν στο στόχαστρο της φτωχοποίησης και του κοινωνικού αυτοματισμού.
Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι το Δημόσιο και οι εργαζόμενοι σ’ αυτό πλήγηκαν βαρύτατα τόσο μισθολογικά, όπου οι απώλειες έφτασαν και ξεπέρασαν σε πολλές περιπτώσεις το 40%, όσο και θεσμικά με την συνεχή υποβάθμιση των δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών.
Κατά την προηγούμενη κυβερνητική περίοδο, παρά τις ορισμένες θετικές κατακτήσεις για τους εργαζόμενους και τις υπηρεσίες (π.χ. προκήρυξη διορισμών για κάλυψη οργανικών κενών σε κρίσιμους τομείς του κοινωνικού κράτους, καθολική δωρεάν πρόσβαση στη δημόσια υγεία κ.ά), υπήρξαν σημαντικές ολιγωρίες σε ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις που απαιτούνταν στη δημόσια διοίκηση, ανατροπές και αδικίες στο ασφαλιστικό-συνταξιοδοτικό αλλά και χαρακτηριστική πολιτική αστοχία στην εφαρμογή απαραίτητων θεσμικών μεταρρυθμίσεων για παράδειγμα στην επιλογή προϊσταμένων ή στην διαδικασία της αξιολόγησης.
Η νέα κυβέρνηση της Ν.Δ στο σύντομο χρονικό διάστημα διακυβέρνησής της εφαρμόζει ένα απροσδιόριστο μείγμα παλαιοκομματικά νεοφιλελεύθερων πολιτικών, που πλήττουν τα εργασιακά, ατομικά και ανθρώπινα δικαιώματα και παράλληλα συρρικνώνουν τα δημόσια κοινωνικά αγαθά. Η καταστρατήγηση του ΑΣΕΠ, η τοποθέτηση των αρίστων δικών της παιδιών σε θέσεις κλειδιά της Δημόσιας Διοίκησης, π.χ. επικεφαλής στην ΕΥΠ που δεν διαθέτει καν τα τυπικά προσόντα για διορισμό στο δημόσιο ως Π.Ε και οι τοποθετήσεις Διοικητών Νοσοκομείων, η συγκρότηση σε κάθε υπουργείο ομάδων μυστικών πρακτόρων της ΕΥΠ αποτυπώνουν ξεκάθαρα, πως το «επιτελικό» κράτος μεταφράζεται σ’ ένα αυταρχικό κομματικό κράτος παλιάς κοπής.
Στο 37ο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ οι εργαζόμενοι οφείλουμε να σταθούμε και να πάρουμε θέση απέναντι σε δύο βασικές διχοτομικές γραμμές, που θα καθορίσουν την πορεία των συνδικάτων το επόμενο διάστημα.
Η πρώτη έχει να κάνει με την ανάγκη για την υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών απέναντι στην ιδιωτικοποίηση, ή οποία προβάλλει από την κυβέρνηση, ως η μαγική λύση που θα φέρει επενδύσεις και ανάπτυξη. Το μοντέλο της άκρατης ιδιωτικοποίησης που πρόσφατα είδαμε να νομοθετείται από την ακραία νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη προβλέπει την πλήρη απαξίωση των δημόσιων δομών, τον περιορισμό έως εξαφάνιση των ελεγκτικών μηχανισμών του δημόσιου, την ασυλία στο παρασιτικό επιχειρηματικό και τραπεζικό κεφάλαιο που ευθύνεται για την χρεωκοπία της χώρας, την αποψίλωση των δημόσιων υπηρεσιών από τους αναγκαίους εργαζόμενους, ασφαλιστικό σύστημα στα πρότυπα Πινοσέτ, την φορολογική ασυλία σε μεγαλοεπενδυτές και ιδιοκτήτες ΜΜΕ. Η ανάπτυξη αυτή ακόμα και στην περίπτωση που επιτευχθεί, κάτι αμφίβολο, δεν μας αφορά, καθώς δεν έχει στοιχεία αναδιανομής του παραγόμενου πλούτου σε όφελος των πολλών παρά μόνο κέρδη για τους ολίγους και τους ημέτερους.
Η δεύτερη αφορά το είδος των συνδικάτων που θέλουμε και μπορούν να υπερασπιστούν με επάρκεια τα εργατικά συμφέροντα. Το παλιό γερασμένο υπόδειγμα των γραφειοκρατικών και τελματωμένων συνδικάτων έχει δείξει τα όρια του. Δεν μας καλύπτει. Οφείλουμε όλοι μας να αναζητήσουμε το νέο υπόδειγμα, που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες του κόσμου της εργασίας και στις προκλήσεις που θέτει στο συνδικαλιστικό κίνημα η τέταρτη βιομηχανική επανάσταση με την συνεπακόλουθη αλλαγή, που ήδη φέρνει τόσο στο μοντέλο της εργασίας όσο και στις σχέσεις που συνδέονται μ’ αυτήν.
Το συνδικαλιστικό κίνημα σήμερα
Το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα σήμερα τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα δεν βρίσκεται στην καλύτερη κατάστασή του. Δεν καταφέραμε να απαντήσουμε με αγωνιστικότητα, διορατικότητα κι ενότητα σε πολλές από τις προκλήσεις. Προσκολλημένες ηγεσίες σε παλαιά υποδείγματα που πλέον είναι ατελέσφορα, αμφιλεγόμενες συνδικαλιστικές πρακτικές, έλλειψη άρθρωσης συνεκτικού διεκδικητικού λόγου, αδυναμία εναρμόνισης με τις ανάγκες της συγκυρίας, οδήγησαν στην απαξίωση της συνδικαλιστικής δράσης.
Από την άλλη όμως έχοντας σοβαρή παρακαταθήκη τους αδιαμεσολάβητους αγώνες των εργαζομένων κατά το διάστημα 2011 – 2014, ενσωματώνοντας την πολύπλευρη θετική κι αρνητική εμπειρία της προηγούμενης περιόδου, μας παρουσιάζεται με εκκίνηση το 37ο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ η ευκαιρία να χαράξουμε μια αυτόνομη και κινηματική πορεία, που θα εμπνεύσει τους εργαζόμενους στο Δημόσιο τομέα, με μοναδικό άξονα την ανυποχώρητη κι αταλάντευτη υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και των δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών.
Το κάλεσμα για την συγκρότηση ενός ριζοσπαστικού προοδευτικού μετώπου στο Δημόσιο
Η συγκρότηση και η λειτουργία ενός αυτόνομου κι ακηδεμόνευτου συνδικαλιστικού πόλου από τα πρωτοβάθμια σωματεία μέχρι την συνομοσπονδία σήμερα φαντάζει πιο επίκαιρη από ποτέ. Ένα μέτωπο προοδευτικών ριζοσπαστικών δυνάμεων, που δεν μπορεί να συγκροτηθεί στο πλαίσιο μόνο του αρνητικού αφηγήματος. Πρέπει να έχει εκείνα τα χαρακτηριστικά, που θα κινητοποιήσουν τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες στο Δημόσιο, δίνοντας την ελπίδα για την αναβάθμιση της εργασίας και μεθοδολογικά θα συγκροτείται σε ανοιχτή πλουραλιστική μετωπική κατεύθυνση.
Η απάντηση στο κρίσιμο επίδικο της υποτίμησης της εργασίας και της ιδιωτικοποίησης δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών πρέπει να περάσει μέσα από την επανόρθωση όλων των δικαιωμάτων και κατακτήσεων του συλλογικού και ατομικού δικαίου που τα προηγούμενα χρόνια συρρικνώθηκαν ή καταργήθηκαν. Για την αναβάθμιση όμως της λειτουργίας του συνδικαλιστικού κινήματος, ώστε να ανταποκρίνεται στις νέες προκλήσεις, είναι απαραίτητο μέσα από την συγκρότηση του προοδευτικού μετώπου που προτείνουμε, να αναζητήσουμε και νέες φόρμες τόσο σε κλαδικό όσο και σε εθνικό επίπεδο.
Το συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει επιτέλους να αναλάβει ενεργό ρόλο. Χρειάζεται να καθορίσουμε στο νέο πεδίο διεκδικήσεων προτεραιότητες, προϋποθέσεις και κριτήρια για την συμμετοχή του κόσμου της εργασίας, το οποίο είτε θα έχει κοινωνικά χαρακτηριστικά είτε θα αποτελέσει την επανάληψη του μοντέλου, που οδήγησε την χώρα στην χρεωκοπία. Το οργανωτικό σχήμα, που θα αποτελέσει παράγοντα έμπνευσης και διεκδίκησης, ασφαλώς δεν μπορεί να είναι περιχαρακωμένο στα στενά όρια μιας παράταξης, που λειτουργεί κεντρικά ή με δορυφόρους, όπως έχουμε γνωρίσει μέχρι σήμερα. Σήμερα οι εργαζόμενοι δεν χρειάζονται άλλη μια κομματική παράταξη, μια συντεχνιακή ομάδα υπεράσπισης μικροσυμφερόντων κι αναπαραγωγής πελατειακών δικτύων, δεν χρειάζονται φορείς συνδικαλιστικής καθαρότητας ή ενδοπροοδευτικών ανταγωνισμών. Περισσότερο από ποτέ πρέπει να ανιχνεύσουμε την δυνατότητα συγκρότησης ενός αγωνιστικού κι ενωτικού προοδευτικού μετώπου, που θα προκαλέσει τις αναγκαίες βαθιές ριζοσπαστικές αλλαγές, μετατρέποντας τα συνδικάτα από παρακμασμένους οργανισμούς καταδικασμένους στην αδράνεια και τον εκφυλισμό σε αντιδραστήρια δημοκρατικού διαλόγου, υπεράσπισης αρχών και διεκδίκησης δικαιωμάτων. Οφείλουμε για παράδειγμα να δούμε την θέση του οργανωμένου συνδικαλιστικού κινήματος σε ζητήματα όπως τα εργασιακά δικαιώματα και οι εργασιακές σχέσεις, ασφαλιστικό – συντάξεις, ανεργία στήριξη ανέργων, ασφάλεια και υγεία στους χώρους δουλειάς, κρούσματα εργοδοτικής αυθαιρεσίας και παραβατικότητας, έλλειψη διαφάνειας μη αξιοκρατική επιλογή στελεχών σε θέσεις ευθύνης, αξιολόγηση και τόσα άλλα. Η ενότητα κι όχι ο κατακερματισμός των δυνάμεων αποτελεί την απάντηση απέναντι στην νεοφιλελεύθερη κυβερνητική πρόταση, που παρότι η χώρα βρίσκεται εκτός μνημονίων, ήδη με τα πρώτα δείγματα γραφής της εφαρμόζει σε πολλούς τομείς υπερμνημονιακές πολιτικές.

Τρίτη 2 Ιουλίου 2019

ΙΣΧΥΡΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ - ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΗ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ;;;



Θα περίμενε κανείς πέρα από τα συνθήματα η ακραία νεοφιλελεύθερη ΝΔ του κ. Μητσοτάκη να παρουσιάσει ένα ολοκληρωμένο πλέγμα προτάσεων για τον πολιτισμό. Αναζητήσαμε λοιπόν κι εμείς με την σειρά μας τις νέες «πρωτοπόρες» ιδέες της ΝΔ.

Τελικά διαπιστώνεται, ότι όχι μόνο δεν υπάρχει τίποτα το νεωτερικό αντίθετα, αναμασούν τα ίδια και τα ίδια, κοινοτυπίες για την σπουδαιότητα του πολιτισμού και άκρατο κυνήγι για ιδιωτικοποιήσεις.

Ας δούμε μια δυο χαρακτηριστικές περιπτώσεις:

Τι έχει να μας πει η ΝΔ για την ανάγκη χάραξης μιας σύγχρονης μουσειακής πολιτικής;

Αντιγράφουμε από το πρόγραμμά τους: «το μοντέλο του μουσείου της Ακρόπολης πρέπει να επεκταθεί και σε άλλα μεγάλα μουσεία της χώρας, ώστε να αποκτήσουν αυτονομία στην οργάνωση, τον τρόπο λειτουργίας και την αξιοποίηση των πόρων τους, αλλά και να συνεργάζονται στενότερα με τις τοπικές κοινωνίες δημιουργώντας πολλαπλά κοινωνικά και οικονομικά οφέλη».

Για τους συντάκτες του προγράμματος της ΝΔ, η ιδιωτικοποίηση στον πολιτισμό πρέπει να συνεχίσει και να επεκταθεί και στα υπόλοιπα μεγάλα δημόσια μουσεία της χώρας. Οραματίζονται το Εθνικό Αρχαιολογικό, το Βυζαντινό και Χριστιανικό και τα υπόλοιπα μεγάλα δημόσια μουσεία αποκομμένα από το υπουργείο πολιτισμού, να λειτουργούν ως νομικά πρόσωπα δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου, με διοικητικά συμβούλια, που θα αποτελούνται από τους εκλεκτούς του εκάστοτε υπουργού, θα έχουν διοικητική αυτοτέλεια και το σπουδαιότερο αυτονομία στην αξιοποίηση των πόρων.

Αν δεχτούμε την ηπιότερη εκδοχή αυτού του εφιαλτικού σεναρίου, δηλαδή την αυτονομία στην διαχείριση οικονομικών πόρων, κι όχι στην διαχείριση των πολιτιστικών πόρων των μουσείων ή των εργαζομένων σ’ αυτά, η πρόταση αυτή οδηγεί κατευθείαν στο μαρασμό και το κλείσιμο δεκάδων αρχαιολογικών χώρων και μουσείων, και τον οικονομικό αφανισμό υπηρεσιών του ΥΠΠΟΑ.

Όλοι εμείς που εργαζόμαστε στο ΥΠΠΟΑ γνωρίζουμε, ότι τα κάθε λογής έσοδα από αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία ανακατανέμονται σύμφωνα με τις ανάγκες που υπάρχουν για την κάλυψη έργων υποδομής, λειτουργικών εξόδων ακόμα και για τις απαλλοτριώσεις για στερήσεις χρήσης ή ιδιοκτησίας για αρχαιολογικούς σκοπούς. Αν πάψει να υπάρχει αυτό το αναδιανεμητικό σύστημα στην κατανομή των πόρων από τα έσοδα, αλήθεια αυτές οι ανάγκες από πού θα καλυφθούν;

Αποκαλύπτεται με σαφήνεια ο στόχος της διπλής ιδιωτικοποίησης: ιδιώτες σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους αλλά και ιδιώτες, που θα καλύπτουν λειτουργίες του ΥΠΠΟΑ, το οποίο λόγω του οικονομικού στραγγαλισμού που θα επέλθει, δεν θα μπορεί να ανταποκριθεί σε βασικές του υποχρεώσεις.

Σε ιδιώτες λοιπόν τα κέρδη από την «αξιοποίηση» της πολιτιστικής κληρονομιάς κι ότι δεν φέρνει κέρδος ας κλείσει. Το σενάριο είναι Οργουελικό.

Ορισμένα μουσεία και αρχαιολογικοί χώροι (τα πλέον κερδοφόρα) ανοιχτά και σε ιδιώτες κι όλα τα υπόλοιπα κλειστά. Προφανώς η συζήτηση για τον εκπαιδευτικό χαρακτήρα των μουσείων και την «ορθολογική ψυχαγωγία», που πρέπει να προσφέρουν στο κοινό ως χώροι πολιτισμού δεν απασχολεί τη ΝΔ.  Αντίστοιχα το ΤΑΠ θα αποτελεί ουσιαστικά τον χώρο υποδοχής «έξυπνων» επιχειρηματικών σχεδίων από τον ιδιωτικό τομέα.

Το πρώτο μουσείο που φαίνεται να ανοίγει αυτή τη νέα εποχή φαίνεται να είναι, καθώς μνημονεύεται ρητά, το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, το οποίο πρέπει «να αναδιοργανωθεί».

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό.

Στο ίδιο πρόγραμμα διαβάζουμε, για νέες αντιλήψεις στο ωράριο λειτουργίας των αρχαιολογικών χώρων, την φύλαξη, την καθαριότητα και την προβολή.

 Αλήθεια η λογική ερώτηση είναι ποιες θα είναι αυτές οι νέες αντιλήψεις. Ο κ. Μητσοτάκης, όχι πολύ παλιά, είχε αναρωτηθεί για την αναγκαιότητα φύλαξης της Δήλου σε περιόδους χαμηλής επισκεψιμότητας. Λες και η φύλαξη σχετίζεται αποκλειστικά και μόνο με την τουριστική κίνηση κι όχι με την ανάγκη για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Ο ίδιος πολύ πρόσφατα έχει διατυπώσει την άποψή του για την επταήμερη εργασία κι ως υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης  με ιερό μένος επέβαλε την εργολαβική εργασία στο Δημόσιο και την απίθανη αξιολόγηση του υποχρεωτικού 15% των ανεπαρκών δημοσίων υπαλλήλων κι άρα της δημιουργία δεξαμενής προς απόλυση εργαζομένων. Πως ακριβώς οραματίζονται αυτές τις νέες αντιλήψεις, ειδικά οι εργαζόμενοι στο υπουργείο πολιτισμού, δεν χρειαζόμαστε μεταφραστή για να τις καταλάβουμε, τις ζήσαμε στο πετσί μας.

Τελικά το πρόγραμμα της ΝΔ όσον αφορά τον πολιτισμό και το υπουργείο πολιτισμού δεν είναι τόσο ασαφές και γεμάτο ωραία λόγια, όσο θέλουν να μας το παρουσιάσουν. Αποτελεί την επιτομή της βίβλου του νεοφιλελευθερισμού.

ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΕΜΑΣ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΑΓΑΘΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΩΣ ΔΗΜΟΣΙΟ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΤΟ ΑΓΑΘΟ.

Είναι βασικό στοιχείο του κοινωνικού κράτους, που με κόπο πρέπει να ανασυσταθεί στην χώρα μετά το τέλος των μνημονίων.

ΚΑΠΟΙΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΓΥΡΙΣΟΥΝ ΠΑΛΙ ΠΙΣΩ.



Παρασκευή 2 Νοεμβρίου 2018

14. 11.2018 - 24ωρη Πανελλαδική Απεργία


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
24ωρη Πανελλαδική Απεργία
Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2018
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Το Γενικό Συμβούλιο της Α.Δ.Ε.Δ.Υ., που συνεδρίασε κατά τη διάρκεια των εργασιών της ετήσιας Πανελλήνιας Συνδιάσκεψης της Α.Δ.Ε.Δ.Υ., αφού έλαβε υπόψη του τις προτάσεις των προεδρείων Ομοσπονδιών και Νομαρχιακών Τμημάτων, αποφάσισε την κήρυξη 24ωρης πανελλαδικής απεργίας για την Τετάρτη, 14 του Νοέμβρη 2018, αντιδρώντας στις ασκούμενες πολιτικές από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.
Η απεργία αυτή είναι η πρώτη μετά την υποτιθέμενη έξοδό μας από τα μνημόνια και πραγματοποιείται επειδή οι επαφές με τους αρμόδιους υπουργούς απέβησαν άκαρπες, οι δε απαντήσεις στα δίκαια αιτήματά μας ήταν άκρως μνημονιακές και αρνητικές.
Οι δεσμεύσεις της χώρας για πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ ως το 2022 και 2,2% ως το 2060, σε συνδυασμό με την αναιμική ανάπτυξη, είναι θηλιά στον λαιμό για τα εργασιακά μας δικαιώματα και προεξοφλούν τη διαιώνιση της λιτότητας, της υψηλής ανεργίας, της υπερφορολόγησης, των ιδιωτικοποιήσεων, οδηγώντας τη χώρα σε διαρκή οικονομική καχεξία και τους εργαζόμενους στη φτώχεια, στην εξαθλίωση και τον κοινωνικό αποκλεισμό.
Η Κυβερνητική αισιοδοξία για καθαρή έξοδο από τα μνημόνια, λίγους μήνες μετά τον Αύγουστο του 2018 καταρρέει, καθώς για το παραμικρό απαιτείται η έγκριση των δανειστών, ενώ αν αγνοηθούν καραδοκούν οι οίκοι αξιολόγησης και οι αγορές με τα επιτόκια δανεισμού, ως φόβητρο, που απαγορεύει κάθε φιλολαϊκή πολιτική.
Τα αιτήματά μας για οικονομική βελτίωση, προς τον Υπουργό Οικονομικών, αντιμετωπίστηκαν με μνημονιακή λογική, καθώς ο δημοσιονομικός χώρος όπως είπε χαρακτηριστικά για το 2019 είναι 800 εκατομμύρια και μετά βίας επαρκούν για τις εξαγγελίες Τσίπρα στη ΔΕΘ.
Οι μειώσεις κατά 40%, που έχουμε υποστεί στα εισοδήματά μας, δεν είναι στις προτεραιότητες της Κυβέρνησης ούτε καν για σταδιακή αποκατάσταση, καθώς μας θεωρεί προνομιούχους και καλοπληρωμένους. Το αίτημά μας για ενιαίο μισθολόγιο με αυξήσεις στους βασικούς μισθούς, με υπολογισμό της διετίας 2016-2017 για μισθολογική εξέλιξη, καθώς και η επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού αποτελούν για τους Δημόσιους Υπαλλήλους απαράγραπτα δικαιώματα που μας έχουν αφαιρεθεί  στη λογική της σωτηρίας της χώρας από τη χρεοκοπία. Είναι τώρα που η Κυβέρνηση πρέπει να υποχρεωθεί να αλλάξει ρότα, εγκαταλείποντας τις ακραίες πολιτικές λιτότητας και να ικανοποιήσει τα αιτήματά μας.
Η οικονομική αφαίμαξη, δυστυχώς, ολοκληρώνεται με τη νέα φορολογική επιδρομή και της παρούσας κυβέρνησης σε συνέχεια των προηγούμενων. Αύξησε την έμμεση φορολογία, σε ΦΠΑ, σε ειδικούς φόρους καυσίμων, αλκοόλ, στα τέλη κυκλοφορίας, στον ΕΝΦΙΑ κ.ά. Το κλιμακώνει με τη μείωση του αφορολόγητου από τα 9.900 ευρώ στα 8.600 για το 2018-2019 ενώ βυθίζει το αφορολόγητο στα 5.600 ευρώ από 1/1/2020 μειώνοντας μισθούς και συντάξεις κατά 50 ευρώ μηνιαίως.
Η σύγκρουση με το μεγάλο κεφάλαιο και τους κερδοσκόπους, απεδείχθη άλλη μια σκιαμαχία για την παρούσα Κυβέρνηση καθώς οι περιβόητες λίστες, το λαθρεμπόριο καυσίμων, η διεύρυνση της φορολογικής βάσης που θα έφερναν έσοδα εγκαταλείφθηκαν, προσφεύγοντας πάλι στα μόνιμα φορολογικά υποζύγια τους μισθωτούς και τους συνταξιούχων. Οι δεσμεύσεις της για επέκταση του αφορολόγητου προς όλους στα 12.000 ευρώ ήταν ένα ακόμα προεκλογικό πυροτέχνημα από τα τόσα πολλά της παρούσας Κυβέρνησης.
Οι εξαγγελίες της Κυβέρνησης για μείωση του ΕΝΦΙΑ στις πολύ χαμηλές περιουσίες φαλκιδεύονται από τη δέσμευση για εναρμόνιση των αντικειμενικών τιμών, με τις τιμές αγοράς, που στις λαϊκές περιοχές είναι υψηλότερες.
Η Κυβέρνηση ομολογώντας πλέον ότι ο Νόμος Κατρούγκαλου είναι λαιμητόμος για τις συντάξεις, παλεύει απεγνωσμένα να  αποφύγει προεκλογικά τις περικοπές για τους παλαιούς ασφαλισμένους, μέσω του επανυπολογισμού των συντάξεων. Είτε καταφέρει να αποφύγει, είτε να αναστείλει τις περικοπές στις παλιές συντάξεις, οι νέοι συνταξιούχοι μετά τον Μάιο του 2016 νιώθουν στο πετσί τους τα αποτελέσματα αυτού του Νόμου. Οι περικοπές για τους Δημοσίους Υπαλλήλους με το Ν. 4387/2016 ξεκινούν από 7% για ΥΕ κατηγορία με 20 χρόνια ασφάλισης και κορυφώνεται στο 35% για ΠΕ κατηγορία με 40 χρόνια ασφάλισης.
Οι μειώσεις είναι αντίστοιχες στα επικουρικά ταμεία αλλά και στο ΕΦΑΠΑΞ. Ο νόμος αυτός δεν παίρνει βελτιώσεις αλλά κατάργηση. Η απαίτησή μας για Δημόσια καθολική ασφάλιση με αξιοπρεπείς συντάξεις σε λογικά όρια συνταξιοδότησης είναι στον πυρήνα των αιτημάτων μας.
Η ένταξη στα ΒΑΕ με συνταξιοδοτικό όφελος για τους εργαζόμενους σε αυτά, ύστερα από τη δραματική αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης είναι αναγκαία όσο ποτέ. Η διεύρυνση των επαγγελμάτων, που θα ενταχθούν, με αναβάθμιση των κατηγοριών στην καταβολή του επιδόματος, με μέτρα υγιεινής και ασφάλειας στην εργασία, χωρίς αποχαρακτηρισμούς είναι το περιεχόμενο των αγώνων που πραγματοποιήθηκαν το τελευταίο εξάμηνο και θα εξακολουθήσουν να είναι στην προμετωπίδα των δίκαιων αιτημάτων μας. Τα επιχειρήματα Τσακαλώτου για πελατειακή λογική  για την ένταξη επαγγελμάτων στα ΒΑΕ είναι αποκαλυπτική των προθέσεων της Κυβέρνησης για αποχαρακτηρισμούς όπως ζητούν οι δανειστές του 1/3 των εργαζομένων σε αυτά.
Οι μειώσεις προσωπικού στο Δημόσιο από 950.000 στις 560.000 δεν ήταν χωρίς επιπτώσεις στην ποιότητα και επάρκεια των παρεχόμενων υπηρεσιών. Οι συγχωνεύσεις, οι καταργήσεις υπηρεσιών, η κατάργηση οργανικών θέσεων, η εφεδρεία, οι διαθεσιμότητες και οι απολύσεις υπηρέτησαν τον στόχο συρρίκνωσης του Δημοσίου. Το αίτημά μας για προσλήψεις μόνιμων στους κρίσιμους τομείς (Παιδεία, Υγεία, Αυτοδιοίκηση, ασφαλιστικά ταμεία, κοινωνικές υπηρεσίες κ.ά. ) για να καλυφθούν τα κενά ακόμη και των μνημονιακών οργανισμών που είναι 30% αντιμετωπίζεται με τις μνημονιακές δεσμεύσεις για μία πρόσληψη για κάθε αποχώρηση.
Η λογική αυτή αναπαράγει τις ελλείψεις και υπηρετεί τον στόχο για μικρό, ευέλικτο Δημόσιο. Οι αποχωρήσεις λόγω ασφαλιστικού είναι ελάχιστες, άρα και οι προσδοκώμενες προσλήψεις, πέραν των δημαγωγικών εξαγγελιών, θα είναι με το σταγονόμετρο. Οι ελαστικές μορφές απασχόλησης και στο Δημόσιο (αναπληρωτές, ωρομίσθιοι, έκτακτοι, επικουρικοί, εργολαβικοί, μερικής απασχόλησης) είναι το νέο μοντέλο που βάζει βόμβα στα θεμέλια της μονιμότητας. Το αίτημά μας για μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους χωρίς απολύσεις των συμβασιούχων συναδέλφων μας είναι στο περιεχόμενο των αγώνων μας.
Οι ιδιωτικοποιήσεις στρατηγικών τομέων της οικονομίας συνεχίζονται μετά τη ΔΕΗ και τα αεροδρόμια με τις συγκοινωνίες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, ενώ 10.000 ακίνητα του Δημοσίου έχουν εκχωρηθεί στο Υπερταμείο για 99 χρόνια, ως υποθήκη για τα δάνεια που μας χορηγήθηκαν. Από τον κατάλογο αυτό δεν εξαιρούνται, αρχαιολογικοί χώροι, νοσοκομεία, σχολεία, στρατόπεδα, οικόπεδα φιλέτα κ.ά. Η Κυβέρνηση μετά τις αποκαλύψεις ψελλίζει τα περί λάθους και αβλεψίας, ενώ η διαδικασία επιλογής και ένταξής τους στο Υπερταμείο ήταν σχολαστική και σε γνώση της. Το αντίθετο, τούς προσάπτει εκτός των άλλων «προσόντων» επιπολαιότητα και ασχετοσύνη.
Η απαράδεκτη απεργοκτόνα τροπολογία Γεροβασίλη, προκειμένου να επιβάλει με κάθε τρόπο την αξιολόγηση στο Δημόσιο, ερήμην των εργαζομένων, απειλώντας με αποκλεισμό από θέσεις ευθύνης τους προϊσταμένους όλων των βαθμίδων, επισκιάζει ακόμη και το 15%, σε υποχρεωτική κακή βαθμολογία, του Ν. 4250 του Κ. Μητσοτάκη. Ο αγώνας συνεχίζεται σε όλα τα μέτωπα, ανυποχώρητα, χωρίς εκπτώσεις για να γίνουν αποδεκτές πλήρως οι θέσεις της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. για την αξιολόγηση. Να μην έχει τιμωρητικό χαρακτήρα, να μη συνδέεται με τη βαθμολογική και μισθολογική εξέλιξη, να μην οδηγεί σε απόλυση, αλλά στη βελτίωση των δεξιοτήτων με επιμόρφωση και δια βίου εκπαίδευση. Να λαμβάνεται υπόψη μόνο για την επιλογή στελεχών στο Δημόσιο, με μετρήσιμα αντικειμενικά κριτήρια, που θα τοποθετούν τον κατάλληλο άνθρωπο στην κατάλληλη θέση. Κεντρικός στόχος της αξιολόγησης για τους εργαζόμενους στο Δημόσιο είναι η συμβολή της στην αναβάθμιση των δομών, αλλά και των παρεχόμενων υπηρεσιών προς τους πολίτες.
Να σταματήσουν εδώ και τώρα οι πλειστηριασμοί λαϊκής κατοικίας και περιουσίας για όσους αποδεδειγμένα δεν μπορούν να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους. Μείωση κατά 50% των ληστρικών επιτοκίων του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων που υπερβαίνουν το 5% όταν στις τράπεζες είναι το μισό, ενώ οι δόσεις είναι εξασφαλισμένες καθώς παρακρατούνται από τον μισθό και τη σύνταξη.
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Επειδή ο κύκλος των επαφών με την πολιτική ηγεσία, ενόψει του προϋπολογισμού του 2019, απέβησαν άκαρπες και το σύνολο των αιτημάτων μας απερρίφθησαν μετ’ «επαίνων» αποφασίσαμε την κήρυξη 24ωρης απεργίας για τις 14 του Νοέμβρη με στόχο αυτή να επεκταθεί σε Γενική, για την ανατροπή της συνεχιζόμενης λιτότητας, της υπερφορολόγησης και του αυταρχισμού.
Διεκδικούμε:
  1. Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις. Υπολογισμό της διετίας 2016 και 2017 στη μισθολογική εξέλιξη. Νέο μισθολόγιο για το 2019 που θα αποκαθιστά σταδιακά τα εισοδήματα, θα αίρει τις αδικίες και θα επαναφέρει το 13ο και 14ο μισθό.
  2. Κατάργηση του Νόμου Κατρούγκαλου (ν. 4387/16) για το ασφαλιστικό και όλων των αντιασφαλιστικών – αντισυνταξιοδοτικών νόμων. Σταδιακή αποκατάσταση όλων των συντάξεων.
  3. Να σταματήσει η φορολογική επιδρομή και η καταλήστευση του εισοδήματός μας. Αφορολόγητο στα 12.000 ευρώ. Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ. Μείωση των συντελεστών του ΦΠΑ στο 15%.
  4. Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, για να καλυφθούν όλα τα οργανικά κενά (Παιδεία, Υγεία, Αυτοδιοίκηση, Ασφαλιστικά Ταμεία, Κοινωνικές Υπηρεσίες κτλ). Κατάργηση της ελαστικής, ενοικιαζόμενης και εκ περιτροπής εργασίας. Μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους. Όχι στις απολύσεις συμβασιούχων συναδέλφων.
  5. Επέκταση, αύξηση και μη περικοπή από κανέναν εργαζόμενο του επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας, που το λαμβάνει σήμερα. Επέκταση του θεσμού των Βαρέων – ανθυγιεινών στο Δημόσιο με ευνοϊκές ρυθμίσεις στα όρια συνταξιοδότησης και το χρόνο εργασίας. Λήψη μέτρων Υγιεινής και Ασφάλειας στους εργασιακούς χώρους.
  6. Κατάργηση της τροπολογίας Γεροβασίλη (άρθρο 24Α Ν. 4396/2016) για την αξιολόγηση. Συνέχιση της απεργίας – αποχής.
  7. Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις δημοσίων οργανισμών, κοινωνικών υπηρεσιών και στην εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αγαθών Όχι στην εκχώρηση της δημόσιας περιουσίας στο Υπερταμείο. Αύξηση των κοινωνικών δαπανών για Υγεία, Παιδεία, ασφάλιση, κοινωνική προστασία και περιβάλλον.
  8. Κανένας πλειστηριασμός λαϊκής κατοικίας και περιουσίας, για τους εργαζόμενους που αποδεδειγμένα αδυνατούν να πληρώσουν.
  9. Κατάργηση της διάταξης για το 50%+1 για τη λήψη απόφασης για απεργία. Θα καταργήσουμε στην πράξη την τροπολογία του Υπουργείου Εργασίας.
  10. Κατάργηση όλων των μνημονιακών νόμων.
ΟΛΕΣ και ΟΛΟΙ στην Απεργία
την ΤΕΤΑΡΤΗ 14 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2018
και στην Απεργιακή Συγκέντρωση
Πλ. Κλαυθμώνος, ώρα 11:00πμ
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΓΩΝΑΣ – ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Παρασκευή 19 Ιανουαρίου 2018

ΨΙΘΥΡΟΙ ΚΑΙ ΚΡΑΥΓΕΣ





Στην συνεδρίαση του Γενικού Συμβουλίου της ΠΟΕ ΥΠΠΟ στις 18 Γενάρη ζήσαμε άλλη μια δυσάρεστη αλλά αναμενόμενη έκπληξη. Τα μέλη του Γενικού Συμβουλίου είχαν ειδοποιηθεί για τα θέματα της ημερήσιας διάταξης, δηλαδή την ενημέρωσή μας για τρέχοντα ζητήματα, το θέμα του νέου Οργανισμού και όπως συμβαίνει εσχάτως από την μεριά της πλειοψηφίας τα σχετικά με το πολύπαθο Ταμείο Αλληλοβοήθειας.

Όπως είναι γνωστό υπάρχει πλέον νέα διοίκηση στο Ταμείο Αλληλοβοήθειας από τα τέλη Νοέμβρη, στην οποία συμμετέχει η ΠΟΕ ΥΠΠΟ, όπως προβλέπεται από το ισχύον θεσμικό πλαίσιο με δύο εκπροσώπους. Επίσης η επιλογή της χρηματοδότησης του Ταμείου Αλληλοβοήθειας με ποσοστό επί των ετήσιων ακαθαρίστων εσόδων του ΤΑΠ τερματίστηκε με την έκδοση υπουργικής απόφασης, με την οποία ορίζεται τακτική ετήσια επιχορήγηση με βάση τις πραγματικές ανάγκες και δαπάνες του ταμείου. Ως εδώ καλά.

Είναι επίσης σε όλους γνωστό, ότι έχει ολοκληρωθεί ο διαχειριστικός έλεγχος για τα προηγούμενα έτη, έχουν διατυπωθεί ερωτήματα κι έχουν ζητηθεί απαντήσεις. Θυμίζουμε για άλλη μια φορά, δεν θα κουραστούμε, την πάγια θέση της Αυτόνομης Παρέμβασης για το θέμα: « Χρειάζεται άμεση αλλαγή του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας του Τ.Α., ώστε να σπάσει το απόστημα της διαπλοκής μεταξύ πολιτικών και συνδικαλιστικών ηγεσιών. Ο διαχειριστικός έλεγχος οφείλει να ολοκληρωθεί και τα αποτελέσματά του να γίνουν γνωστά σε όλους μας. Ψίθυροι και κραυγές μόνο συσκοτίζουν και δεν διαφωτίζουν την υπόθεση» (http://apyppo.blogspot.gr/2017/11/blog-post_30.html).

Ήμασταν προφητικοί. Δυστυχώς με απόλυτη ευθύνη της θνήσκουσας και μεταλλαγμένης σε ΔΗΣΥΠ παλιάς ΠΑΣΚΕ, ζήσαμε στιγμές από τις πιο μαύρες σελίδες του συνδικαλιστικού κινήματος, που εκθέτουν αποκλειστικά και μόνο τους εμπνευστές αλλά κι όσους συμφωνούν με αυτές τις πρακτικές. Διά ασήμαντη αφορμή ο πρόεδρος της ΠΟΕ ΥΠΠΟ καταφέρθηκε με απίστευτες και απειλητικές εκφράσεις κατά μέλους του Δ.Σ. του Ταμείου Αλληλοβοήθειας. Δηλώθηκε με τον πιο επίσημο τρόπο στην αρχική εισήγηση μεταξύ άλλων, ότι «θα της κόψει τα πόδια», αν συνεχίσει με τον ίδιο τρόπο. Προφανώς εκπλαγήκαμε όλοι από την σφοδρότητα της επίθεσης, από την αδιανόητη για πρόεδρο ομοσπονδίας λεκτική βία, πολύ περισσότερο για το είδος της απειλής. Δεν έχουμε συνηθίσει σε αυτού του είδους τον δημόσιο διάλογο. Στην τοποθέτηση της Αυτόνομης Παρέμβασης ζητήσαμε από τον πρόεδρο να ανακαλέσει. Όχι μόνο δεν ανακάλεσε, αλλά στην δευτερολογία του δήλωσε, ότι «θα της πάρει και το κεφάλι». 

Φαίνεται δυστυχώς, ότι με αφορμή το θέμα του Ταμείου Αλληλοβοήθειας κάποιοι κύκλοι μέσα στο υπουργείο πολιτισμού έχουν επιλέξει την τακτική της όξυνσης και της τρομοκρατίας, των διατυπωμένων πλέον, κι όχι συγκαλυμμένων απειλών. Ακόμα χειρότερα φαίνεται, ότι ζητήματα που αφορούν τις διακρίσεις με βάση το φύλο, ορισμένοι τα αντιλαμβάνονται με στερεότυπα, που θεωρούσαμε, ότι έχουν καταπέσει. Οι λεκτικές απειλές, γιατί αποτόλμησε μία συνάδελφος σε συνεδρίαση Δ.Σ. να ενημερωθεί για το προσωπικό του Ταμείου στο οποίο είναι μέλος της Διοίκησης, δεν δείχνουν δυστυχώς μόνο συνδικαλιστική αδυναμία. Ξύνουν τον πάτο του καζανιού και αναδεικνύουν για ακόμα μία φορά, ότι πέραν των άλλων, θα πρέπει να είμαστε σε διαρκή επαγρύπνηση για την υπεράσπιση και των ατομικών δικαιωμάτων. 

Η καταδίκη τέτοιων περιστατικών έμφυλης λεκτικής βίας, δεν μπορεί παρά να είναι απόλυτη, χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις. Η πρωτοφανής συνδικαλιστική πρακτική, εκπρόσωπος εργαζομένων και μάλιστα πρόεδρος Ομοσπονδίας να εκφωνεί απειλές σε συνεδρίαση Γενικού Συμβουλίου εναντίον εργαζόμενης, γιατί δεν συμφωνεί με τις δικές του αντιλήψεις, δεν μπορεί παρά να στιγματιστεί από όλες και όλους του εργαζόμενους του υπουργείου πολιτισμού. 

Η Αυτόνομη Παρέμβαση ζητάει την άμεση ανασκευή των προκλητικών και εμπρηστικών δηλώσεων, και ενημερώνουμε, ότι, όπως στις πιο μαύρες στιγμές της εφαρμογής των αντεργατικών πολιτικών, που γνωρίσαμε από τους πολιτικούς πάτρονες, όσων σήμερα απειλούν, δεν φοβηθήκαμε, έτσι θα συνεχίσουμε. Την συνδικαλιστική δράση την αντιλαμβανόμαστε ως συνεχή αγώνα για την προάσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Δεν σηκώνουμε διαχωριστικά τείχη μεταξύ των συναδέλφων, δεν πιστεύουμε, ότι οι απειλές προάγουν τον δημόσιο διάλογο, δεν θα επιτρέψουμε από τώρα και στο εξής κανένα παρακμιακό φαινόμενο λεκτικής, έμφυλης ή άλλης βίας. Εάν η πλειοψηφία ΔΗΣΥΠ (ΠΑΣΚΕ) της ΠΟΕ ΥΠΠΟ επιδιώκει τον πλήρη εξευτελισμό των οργάνων του συνδικαλιστικού κινήματος στο ΥΠΠΟΑ, δεν θα βρουν άλλους συνοδοιπόρους στον ολισθηρό δρόμο, που έχουν επιλέξει. 

Καλούμε τις υπόλοιπες παρατάξεις να καταδικάσουν απερίφραστα αυτές τις πρακτικές.  Δεν μπορούμε να μείνουμε απαθείς θεατές. Όσοι απειλούν κι εκφοβίζουν μπορούν να συνεδριάζουν μόνοι τους και να παίρνουν όσες αποφάσεις θέλουν. 

Εμείς από την πλευρά μας μαζί με τους συναδέλφους στο ΥΠΠΟΑ θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε και να παλεύουμε για τα κρίσιμα επίδικα, που απασχολούν τον κόσμο της εργασίας συνολικά στο Δημόσιο τομέα. 

Με όλες τις δυνάμεις μας θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για την αναγκαία επανεκκίνηση της συλλογικής οργάνωσης και ανάδειξης των απεριόριστων δυνατοτήτων που υπάρχουν στο υπουργείο πολιτισμού για τους εργαζόμενους και την κοινωνική ανταπόδοση στον τομέα του πολιτισμού.