Η ΕΑΕΚ για τα 10 χρόνια από τον άδικο χαμό του Αλ. Γρηγορόπουλου

Σήμερα συμπληρώνονται δέκα χρόνια από τότε, που στο κέντρο της Αθήνας ο Αλ. Γρηγορόπουλος έπεσε νεκρός από τις δολοφονικές σφαίρες του ειδικού φρουρού Επ. Κορκονέα. Ο άδικος χαμός ενός δεκαπεντάχρονου παιδιού χάραχθηκε ανεξίτηλα στην μνήμη μας. Θυμόμαστε όλοι μας, ότι το αδιανόητο αυτό περιστατικό οδήγησε σε αυθόρμητες αντιδράσεις των μαθητών, της νεολαίας, όλων όσων δεν θέλουν και δεν μπορούν να αποδεχτούν ότι στην Δημοκρατία, οι σφαίρες αποτελούν την απάντηση στο πρόβλημα.

Η εξέγερση του 2008 αποτελεί σταθμό, γιατί δεν είχε σαν κύριο αίτημά της μόνο την τιμωρία των δολοφόνων του Γρηγορόπουλου. Αποτέλεσε τον πρόλογο για τις μεγάλες λαϊκές κινητοποιήσεις, που ακολούθησαν απέναντι στις πολιτικές της βίαιης λιτότητας, της φτωχοποίησης της πλειοψηφίας της κοινωνίας, της περικοπής ασφαλιστικών και εργατικών δικαιωμάτων, της αποσάθρωσης του κοινωνικού ιστού.

Οι φταίχτες για την οικονομική κατάρρευση της χώρας είχαν βρεθεί ήδη από το 2008. Ήταν οι εργαζόμενοι, η νεολαία, οι συνταξιούχοι, όσοι δεν συμμετείχαν στο πάρτι της καταλήστευσης της χώρας αλλά κλήθηκαν να πληρώσουν το μάρμαρο.

Σήμερα σε χώρους δουλειάς, στα σχολεία, στα πανεπιστήμια το αυγό του φιδιού επωάζεται. Πολλοί προσπαθούν να σπείρουν το δηλητήριο του εθνικισμού, της ξενοφοβίας, του ρατσισμού. Δυστυχώς πρόσφατα είδαμε και στα συνδικάτα –ευτυχώς σε ελάχιστες περιπτώσεις – ορισμένους να ενστερνίζονται και να διαδίδουν απόψεις της νεοναζιστικής και εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής. Είναι λίγοι και το συνδικαλιστικό κίνημα τους έχει ήδη απομονώσει.

Τα αιτήματα της εξέγερσης του 2008 στην οποία συναντήθηκαν αδιαμεσολάβητα τα πιο προοδευτικά και ζωντανά τμήματα της ελληνικής κοινωνίας παραμένουν σήμερα επίκαιρα. Δεν αμαυρώνονται από κανέναν.

Έχει έρθει η ώρα να ξαναζωντανεψουμε την φλόγα των διεκδικήσεων στο νέο τοπίο που ανοίγεται, χωρίς να ξεχνάμε τίποτα από το πρόσφατο παρελθόν.

Παλεύουμε για δημόσια δωρεάν παιδεία, αποκατάσταση των αδικιών, πλήρη αποκατάσταση των εργασιακών δικαιωμάτων, την υπεράσπιση των δημοκρατικών ελευθεριών.

Βάζουμε στο προσκήνιο τις ανάγκες των εργαζομένων, της νεολαίας, των μαθητών και των φοιτητών.

Καλούμε όλες και όλες να συμμετέχουν στα συλλαλητήρια για τα δέκα χρόνια από τη δολοφονία του Αλ. Γρηγορόπουλου.

H viral εκδρομή του κ. Μητσοτάκη στη ΔΕΘ

Αφού ευχήθηκε καλή ευρωπαϊκή πορεία στον ΠΑΟΚ – μικρή λεπτομέρεια έχει αποκλειστεί από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις -, αφού ομολόγησε αφοπλιστικά, ότι τον ενδιαφέρει η επικοινωνία κι όχι η ουσία, αφού καλημέρισε μια άψυχη κούκλα στη βιτρίνα ενός καταστήματος, ο κ. Μητσοτάκης αποφάσισε να ασχοληθεί και με τα προβλήματα της χώρας και των εργαζομένων.

Μας είπε κάτι καινούριο, μια ιδέα βρε αδελφέ, που να υποδηλώνει έστω, ότι απελευθερώνεται από τις ιδεοληψίες του ακραίου νεοφιλελευθερισμού, που με βιαιότητα έχει εισάγει αυτός και τα εξαπτέρυγά του στον δημόσιο λόγο;  Δεσμεύτηκε για το όραμά του σε σχέση με την μεταμνημονιακή Ελλάδα;  Έπραξε το ακριβώς αντίθετο.

Επιμένει μονότονα στο ίδιο αφήγημα. Περικοπή των δημόσιων δαπανών. Ποτέ βέβαια, ο ίδιος δεν εξηγεί, τι σημαίνει αυτό για τον Δημόσιο Τομέα και τους εργαζόμενους. Για παράδειγμα, όσοι θυμόμαστε το καταστροφικό του πέρασμα ως ΥΔΜΗΔ, δεν μπορούμε παρά να ακούμε με πολύ προσοχή τη δήλωσή του για την κατάργηση και συγχώνευση φορέων και το «νοικοκύρεμα» του Δημοσίου. Βέβαια ξεχνάει να πει, ότι κανείς πρώτα νοικοκυρεύει τα του οίκου του, πχ. το εξωπραγματικό χρέος της ΝΔ προς τις τράπεζες και μετά «νοικοκυρεύει» και τους υπόλοιπους. Αλλά γι’ αυτό το θέμα υπάρχει σιγή ασυρμάτου.

Συνεχίζει στην ίδια γραμμή επαναφέροντας το θέμα της αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων. Τελευταία φορά, που είχε τη δυνατότητα να προχωρήσει σε αξιολόγηση στο Δημόσιο ανά τρίμηνο περιχαρής ανακοίνωνε στα ΜΜΕ, ότι ο στόχος για απολύσεις 15.000 εργαζομένων από το Δημόσιο επιτυγχάνεται. Αποφεύγει όμως να μας πει, σε πόσες χιλιάδες απολύσεις θα προχωρήσει, αφού οι μοναδικοί υπεύθυνοι, σύμφωνα με το μοντέλο που θέλει να εφαρμόσει, για την διαχρονική κακοδαιμονία του Ελληνικού Δημοσίου είναι οι εργαζόμενοι. Αρνείται πεισματικά να παρουσιάσει το σχέδιο του για την αξιολόγηση προσωπικού. Θα περιλαμβάνει την προαγωγή των «αρίστων» διά της μεθόδου της πλαστογραφίας, της αντιγραφής, της κομματικής ταυτότητας, ή της υποχρεωτικότητας των ποσοστών;

Ιδιωτικοποιήσεις, ιδιωτικοποιήσεις παντού…. μάλιστα σ’ εκείνους τους τομείς, όπου το Δημόσιο αναδεικνύει τον κοινωνικό του και ανταποδοτικό χαρακτήρα.

Ο ίδιος θα δώσει τις πρωτοβάθμιες μονάδες υγείας σε ιδιώτες. Περικοπές λοιπόν στον προϋπολογισμό για την υγεία, απολύσεις προσωπικού, κατάργηση στην πράξη του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

Στην Παιδεία επαναλαμβάνει τις ίδιες λαϊκίστικες ιδεοληψίες. Ιδιωτικά πανεπιστήμια, άρα συνταγματική αναθεώρηση και χρηματοδότηση των Δημόσιων ΑΕΙ και ΤΕΙ αναλόγως των αποτελεσμάτων της αξιολόγησής τους από κάποιους εξωτερικούς φορείς, που ακόμα δεν μας τους έχει κατονομάσει. Απλά κάποιος πρέπει να του θυμίσει, ότι διαδικασία εσωτερικής αξιολόγησης εφαρμόζεται σήμερα στα ελληνικά πανεπιστήμια.

Για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση τα πράγματα γίνονται πιο σοβαρά, αν δεν ήταν αστεία. Ούτε λίγο ούτε πολύ η μεγαλύτερη ευελιξία, που προτείνει για την αναζήτηση και διαχείριση πόρων από τα σχολειά τα μετατρέπει σε εταιρείες με όλες τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το εταιρικό δίκαιο. Είναι οργουελικό το σενάριο της πτώχευσης, σύμφωνα με το σχέδιο του, ενός Δημοτικού, Γυμνασίου, Λυκείου, που δεν θα τα καταφέρει στην αγορά, αλλά για τον ίδιο δεν υπάρχει πρόβλημα. Εξάλλου μόλις χτες δήλωσε, ότι: «δεν τρέφει αυταπάτες για μια κοινωνία χωρίς ανισότητες, κάτι τέτοιο είναι αντίθετο στην ανθρώπινη φύση…»

Είναι ενδιαφέρουσα η προσπάθεια να αναμειχθεί ο ακραίος νεοφιλελευθερισμός με τον κοινωνικό δαρβινισμό, αλλά τόσο μακριά από τις πραγματικές ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας και των εργαζομένων.

Από την 82^η ΔΕΘ η ΝΔ και ο αρχηγός της σάλπισαν αντεπίθεση με ταξική στοχοπροσήλωση και εμμονή στην ίδια επιχειρηματολογία. Την απάντηση την έχουν ήδη πάρει. Θα συνεχίσουμε στην ίδια κατεύθυνση προτάσσοντας το καίριο και σημαντικό: την υπεράσπιση της εργασίας στο Δημόσιο και την ενίσχυση των κοινωνικών και ανταποδοτικών του χαρακτηριστικών.

Για την αξιολόγηση μιας τροπολογίας..

 

 

Η κατάθεση στη Βουλή της τροπολογίας, που αφορά στην αξιολόγηση του προσωπικού στο Δημόσιο, σύμφωνα με την οποία οι προϊστάμενοι Τμημάτων και Διεύθυνσης, που δεν θα προχωρήσουν στην αξιολόγηση του προσωπικού των μονάδων στις οποίες προΐστανται -συμμετέχοντας στην Απεργία / Αποχή που έχει κηρύξει ΑΔΕΔΥ- θα αποκλείονται αυτομάτως από τις επόμενες Κρίσεις Προϊσταμένων, τους στερεί το δικαίωμα ανάδειξης σε θέση ευθύνης, ενώ φαίνεται να επιχειρείται η τιμωρία της συμμετοχής στην απεργία, στην υπεράσπιση του συνδικάτου, της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης, καθώς επιβραβεύονται η απεργοσπασία και οι προσωπικές στρατηγικές.

            Με την εν λόγω τροπολογία, «ενταφιάζεται» η διαδικασία Αξιολόγησης στο Δημόσιο, καθώς αναιρούνται στην πράξη οι θετικές πλευρές του Ν. 4369/16 και παράλληλα ενσωματώνονται τιμωρητικές και εκβιαστικές λογικές σε αυτό.

            Η Ενωτική Αγωνιστική Εκκίνηση, είχε επισημάνει πολύ νωρίς την προβληματική εφαρμογή του Ν. 4369/16 καθώς, από μια σειρά δράσεων που αφορούσαν συνολικά στην Αξιολόγηση στο Δημόσιο (Αξιολόγηση Δομών, Οργανογράμματα, Στοχοθεσία, Ολομέλειες Τμήματος, Αμφίδρομη Αξιολόγηση, Περιγράμματα Θέσεων, Κρίσεις για Θέσεις Ευθύνης,) η κινητοποίηση του Υπουργείου, περιορίστηκε αποκλειστικά στην αξιολόγηση του Προσωπικού και μάλιστα από  προϊσταμένους, που στη πλειονότητα τους είχαν οριστεί με ανάθεση και με καταχρηστικό τρόπο από την Κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου.

            Έτσι, ιδιαίτερα μετά τη κατάθεση της τροπολογίας, εμπεδώνεται πλέον στη συνείδηση της κοινής γνώμης και φυσικά των εργαζομένων στο Δημόσιο, πως η Αξιολόγηση, δεν είναι παρά μηχανισμός πειθάρχησης, εντατικοποίησης και τιμωρίας των εργαζομένων. Πρόκειται για πρακτική, που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την πάγια αντίληψη των πολιτικών και συνδικαλιστικών δυνάμεων της Αριστεράς, για την Αξιολόγηση του Δημοσίου, ως έκφραση κοινωνικής λογοδοσίας, με συναίνεση και συμμετοχή των εργαζομένων και θεσμούς κοινωνικού ελέγχου, με μοναδικό στόχο την βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών προς την κοινωνία, και ιδιαίτερα στις πλέον ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Είναι ένα πρωτοφανούς σύλληψης σχέδιο, που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τον πυρήνα του αξιακού φορτίου της Αριστεράς, του κόσμου της μισθωτής εργασίας, των υπέρτατων αξιών της κοινωνικής συγκρότησης.

            Μετά την ψήφιση της τροπολογίας, και ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα που αυτή θα επιφέρει, η ιδέα μιας διαφορετικής αντίληψης για την Αξιολόγηση στο Δημόσιο υφίσταται βαρύτατο και πιθανά ανεπανόρθωτο πλήγμα, αφού στην πράξη ενσωματώνονται σ’ αυτή οι νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις για το Δημόσιο και τους εργαζόμενους και «επιβραβεύονται» νοοτροπίες, που πρωτοεμφανίστηκαν με την αντιμεταρρύθμιση Μητσοτάκη.

            Κι εδώ δεν μπορεί να μη γίνει αναφορά στις βαρύτατες ευθύνες της πλειοψηφίας της ΑΔΕΔΥ, η οποία καθοδηγούμενη από κομματικές σκοπιμότητες, αρνήθηκε να κεφαλαιοποιήσει την νίκη των εργαζομένων απέναντι στην προσχηματική αξιολόγηση των απολύσεων από τον Μητσοτάκη, ενώ συνεχίζει να αρνείται οποιαδήποτε συζήτηση για ένα πλαίσιο αρχών, που θα διέπει την Αξιολόγηση στο Δημόσιο, κάτι που συνιστά απαίτηση της κοινωνίας και των εργαζομένων στο Δημόσιο. Πρόκειται για άρνηση άκρως αποκαλυπτική για την θεωρητική και πολιτική ένδεια, τις κομματικές σκοπιμότητες, αλλά και την σύσταση της συγκολλητικής ουσίας του αφύσικού και ετερόκλητου μετώπου.

            Φυσικά οι ευθύνες της ΑΔΕΔΥ δεν μπορούν να αποτελέσουν δικαιολογία για την κατάθεση της απαράδεκτης και απεργοσπαστικής τροπολογίας, γι αυτό:

– Καλούμε την Υπουργό Διοικητική Ανασυγκρότησης να αποσύρει την τροπολογία ξεκινώντας άμεσα διάλογο με τα συλλογικά όργανα των εργαζομένων στο Δημόσιο προκειμένου να εξευρεθεί  λύση.

– Στην περίπτωση που η τροπολογία κατατεθεί προς ψήφιση, καλούμε τους βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου και ειδικά της Αριστεράς, να υπερασπίσουν τις αξίες της απεργίας, της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης καταψηφίζοντας την

– Καλούμε τέλος όλους τους εργαζόμενους στο Δημόσιο και ειδικότερα τα στελέχη της διοίκησης να συμμετέχουν, μέσα από μαζικές διαδικασίες και γενικές συνελεύσεις, στην Απεργία-Αποχή

ΑΡΚΙ: παρουσίαση του πλαισίου αρχών, πολιτικών θέσεων και στόχων του “Μετωπικού Σχήματος στο 36ο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ”

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση  της Πρωτοβουλίας για Ενωτικό Σχήμα εν όψει του 36ου συνεδρίου ΑΔΕΔΥ,  την Παρασκευή 25-11-2016,  στην Αθήνα , συζήτηση εκδήλωση για την παρουσίαση του πλαισίου αρχών  πολιτικών θέσεων και στόχων του “Μετωπικού Σχήματος στο 36ο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ”. Στην εκδήλωση συμμετείχαν  εργαζόμενοι και συνδικαλιστικά στελέχη όλων των κλάδων του Δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα.

Κεντρικοί ομιλητές της εκδήλωσης ήταν  ο Γιώργος Πετρόπουλος απο την ΑΡΚΙ, ο  Οδυσσέας Ντριβαλάς απο την Ανεξάρτητη Συνδικαλιστική Κίνηση, ο Γιώργος Τρούλης  απο την Ανεξάρτητη Ενωτική Εκκίνηση Δημοσίων Υπαλλήλων και ο Χρήστος Γρίβας απο το Δίκτυο Εργαζομένων.  Οι ομιλητές παρουσίασαν το καινούριο εγχείρημα και τους λόγους που τους ώθησαν σ’ αυτή τη συνεργασία για τη συγκρότηση του μετωπικού σχήματος, που δεν είναι τίποτα άλλο  πέρα από βαθειά  πίστη τους πως έχουν  τις ίδιες ανησυχίες με την συντριπτική πλειονότητα των εργαζομένων στο Δημόσιο. Επιδιώκουν να συναντηθούν στην πορεία με συνδικαλιστές και συλλογικότητες αλλά και με όλους όσους βρεθήκαν σε κοινούς αγώνες όλη την προηγούμενη περίοδο ενάντια στα Μνημόνια και τις καταστροφικές πολιτικές τους. Ελπίζουν η προσπάθεια αυτή να αποτελέσει ένα νέο υπόδειγμα που θα βρει μιμητές τόσο σε δευτεροβάθμια όσο και πρωτοβάθμια συνδικαλιστικά όργανα.

Επικεντρώθηκαν  στην ανάγκη για ριζική αλλαγή του συνδικαλιστικού κινήματος, μία ανάγκη η οποία προκύπτει μέσα από την αδυναμία των Συνδικαλιστικών Οργανώσεων να εκφράσουν τους εργαζόμενους εξαιτίας των παθογενειών του παρελθόντος αλλά και των νέων συνθηκών έτσι όπως αυτές έχουν διαμορφωθεί σήμερα.  Δεσμεύτηκαν ότι θα εντείνουν τις προσπάθειες τους ώστε αυτή τη φορά να διεξαχθεί επιτέλους το 36ο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ και οι διαδικασίες του να είναι γόνιμες και δημοκρατικές. Μετά δε από τις εκλογές από όποια θέση και να κληθούν να υπηρετήσουν στο συνδικαλιστικό κίνημα των δημοσίων υπαλλήλων θα συνεχίσουν και θα εντείνουν τις προσπάθειες του στο δρόμο της αγωνιστικής, μαχητικής διεκδίκησης με συγκροτημένο πολιτικό σχέδιο, προτάσεις και επιχειρήματα.

Στις τοποθετήσεις τους οι συμμετέχοντες επισήμαναν ότι στόχος αυτού του εγχειρήματος είναι «να φέρουμε τους υπαλλήλους κοντά στην ΑΔΕΔΥ αφού έχει γίνει πλέον αντιληπτό ότι οι όροι της συνδικαλιστικής πάλης άλλαξαν και το συνδικαλιστικό κίνημα έμεινε πίσω, καθώς η κρίση του πολιτικού συστήματος εντείνει και την κρίση της συνδικαλιστικής εκπροσώπησης.

Τονίστηκε ότι: έχουμε βάλει μπροστά ένα ελπιδοφόρο αλλά δύσκολο εγχείρημα.  Θα πρέπει το επόμενο χρονικό διάστημα να θωρακίσουμε την προσπάθεια για να αντέξουμε τον πόλεμο και τις επιθέσεις, η προσπάθεια αυτή θα πρέπει να συνεχιστεί και μετά τις εκλογές για να βαθύνει και να γίνει ουσιαστική η συνεργασία. Θα πρέπει να δοθεί βαρύτητα στις διεθνείς σχέσεις και την διασύνδεση των συνδικάτων και των αιτημάτων τους με τα αντίστοιχα των ευρωπαϊκών χωρών.

Όπως προέκυψε από τις τοποθετήσεις η επιτυχία αυτού του νέου εγχειρήματος είναι εξασφαλισμένη γιατί τα ερωτήματα μας είναι περισσότερα από τις απαντήσεις μας.  Είμαστε στο ξεκίνημα κάτι καινούργιου και αυτό που μας κινητοποιεί είναι η γνώση ότι, ότι ξέραμε μέχρι σήμερα δεν υπάρχει, καθώς η κρίση και τα μνημόνια άλλαξαν ριζικά τα πάντα.

Οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα ευχήθηκαν παρόμοιες πρωτοβουλίες να αναπτυχτούν και στο χώρο του ιδιωτικού τομέα για να οργανωθεί από κοινού η ταξική πάλη όλων των εργαζομένων.