Στέγαση προσφύγων δίπλα στο Ρωμαϊκό Ωδείο της Κω ενέκριναν οι αρχαιολόγοι

ΣΤΗΝ ΑΔΟΜΗΤΗ ΖΩΝΗ

 Υπέρ της παραχώρησης, για την προσωρινή στέγαση προσφύγων, του χώρου που βρίσκεται εντός της αδόμητης αρχαιολογικής ζώνης του Ρωμαϊκού Ωδείου στην Κω και ο οποίος χρησιμοποιείται από τον Δήμο ως χώρος στάθμευσης κυρίως κατά τους θερινούς μήνες, τάχθηκε το ΚΑΣ.

 

Τα μέλη του Συμβουλίου ξεπέρασαν το «εμπόδιο» της απόλυτης ζώνης προστασίας (εντός της οποίας βρίσκεται ο επίμαχος χώρος) και τοποθετήθηκαν υπέρ του αιτήματος της οργάνωσης «Γιατροί Χωρίς Σύνορα», που τον ζήτησε για την τοποθέτηση δυο θερμαινόμενων σκηνών, οι οποίες θα παρέχουν κατάλυμα για 240 ανθρώπους, καθώς και 12 χημικών τουαλετών.

Όπως ανέφερε ο Απόστολος Βεΐζης, διευθυντής προγραμμάτων των «Γιατρών Χωρίς Σύνορα», ο οποίος παραβρέθηκε στη συνεδρίαση, «κάθε μέρα καταφθάνουν στο νησί 300 άνθρωποι, οι περισσότεροι από τους οποίους μένουν για τρεις μέρες. Υπάρχει ανάγκη άμεσης παρέμβασης της Πολιτείας για τη στέγαση, υγιεινή, σίτιση, ιατρική φροντίδα τους». «Άνθρωποι ακόμα κοιμούνται έξω, έρχεται χειμώνας. Πρέπει κάτι να γίνει», τόνισε, συμπληρώνοντας ότι από τον Μάρτιο του 2015 η οργάνωση έχει δει σε όλα τα σημεία εισόδου της χώρας πάνω από 16.000 ασθενείς πρόσφυγες, από τους οποίους το 62% συνδέεται με τις συνθήκες διαβίωσης. «Το πρόβλημα στέγασης των προσφύγων στην Κω είναι τεράστιο», συμπλήρωσε. «Παρά τις προσπάθειες που έχουμε καταβάλλει, δεν υπάρχει ανταπόκριση. Οι χώροι υποδοχής είναι ανύπαρκτοι. Για κάποιο διάστημα δόθηκε το ξενοδοχείο Κάπτεν Ηλίας, αλλά το πήρε πίσω η Τράπεζα Πειραιώς. Έχουμε προσπαθήσει σε όλα τα επίπεδα, οι ενέργειες δεν έχουν αποδώσει», ανέφερε.

Το θέμα συγκίνησε τα μέλη του ΚΑΣ τα οποία, παρά τις αρχικές επιφυλάξεις της Εφορείας Αρχαιοτήτων Δωδεκανήσου ως προς την παραχώρηση (που στη συνέχεια αναίρεσε), έδωσαν το «πράσινο φως» στο αίτημα του μη κερδοσκοπικού σωματείου. «Κατ' εξαίρεση και για καθαρά ανθρωπιστικούς λόγους», όπως επισημάνθηκε στην τελική γνωμοδότηση.

Είχαν προηγηθεί οι τοποθετήσεις αρκετών μελών του Συμβουλίου, που έδειξαν με περίσσεια την ανθρωπιά τους. «Έχει καταστραφεί η Παλμύρα, το Χαλέπι, η Λαοδικεία... Εκεί δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα. Τώρα πρέπει να κάνουμε κάτι γι' αυτούς τους ανθρώπους, είναι υποχρέωσή μας», δήλωσε συγκινημένη η Αγγελική Κοτταρίδη, προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ημαθίας. «Μεταξύ ανθρώπινης ζωής και μνημείων, προηγείται η ζωή», είπε ο Δημήτρης Αθανασούλης, προϊστάμενος της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κυκλάδων, που θύμισε ότι οι πρόσφυγες του '22 φιλοξενήθηκαν στην Αχειροποίητο στη Θεσσαλονίκη, αλλά και σε όλες τις εκκλησίες.

«Σ' ένα νησί με τόσα ακίνητα, τόσες αδόμητες εκτάσεις και χώρους στάθμευσης, ένας καλοπροαίρετος άνθρωπος θα έβρισκε χώρους. Αυτό δείχνει απάθεια και αδιαφορία», δήλωσε από την πλευρά του ο Μανόλης Κορρές, καθηγητής αρχιτεκτονικής στο ΕΜΠ. «Να δούμε την ανθρωπιστική ωφελιμότητα του αρχαιολογικού χώρου, πέρα από την τουριστική. Να πάνε εκεί οι πρόσφυγες. Θα είναι χρήσιμο για όλους», σημείωσε η Πολυξένη Αδάμ-Βελένη, αρχαιολόγος, προϊσταμένη του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης.

«Κάνουμε μια υπέρβαση. Ενώ θα ήταν μονόδρομος, παραβαίνουμε αυτό που στενά ορίζει ο νόμος, κάνουμε μια έξοδο από αυτό που μας περιβάλλει, είναι τιμή για εμάς και το Συμβούλιο», δήλωσε ο Δημήτρης Καρύδης, καθηγητής αρχιτεκτονικής στο ΕΜΠ, ο οποίος μίλησε για επανάληψη της ιστορίας, δίνοντας ως παράδειγμα το '22, αλλά και το '56, «όταν οι Έλληνες στη Γερμανία στέκονταν στην ουρά, πίσω από τους Γερμανούς με τις κοιλιές. Τώρα είμαστε εμείς με τις κοιλιές και πίσω μας φοβισμένοι οι ξένοι. Πρέπει να κάνουμε το καθήκον μας», τόνισε. «Ο πολιτισμός δεν είναι τα μνημεία, είναι ουσιαστικά οι άνθρωποι», είπε ο Νικόλαος Σταμπολίδης, καθηγητής κλασικής αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, αναφέροντας, με συγκίνηση, ότι και οι δικοί του γονείς ήταν πρόσφυγες.

Αίσθηση πάντως προκάλεσε στα μέλη, εκτός από την αδυναμία να βρεθεί άλλος αδόμητος χώρος στο νησί, και μια επιστολή από τον Δήμο της Κω, κατά την οποία εκφραζόταν η έντονη αντίθεσή του στη «μετατροπή του αρχαιολογικού χώρου του Ρωμαϊκού Ωδείου της Κω σε καταυλισμό προσφύγων και παράνομων μεταναστών», αντίθεση που περιλαμβάνει, κατά τον Δήμο, όλους τους αρχαιολογικούς χώρους του νησιού. Σημειώνεται, πάντως, ότι μια βδομάδα πριν, με «έγκριση» από το ΚΑΣ, παραχωρήθηκε τμήμα του αρχαιολογικού χώρου στο Λινοπότι στην Κω για την προσωρινή φιλοξενία προσφύγων.

Πηγή: ΑΜΠΕ

ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΟΥΣΕΙΩΝ ΣΕ ΙΔΙΩΤΕΣ

"Το ελληνικό κράτος εκμεταλλεύεται με τον χειρότερο τρόπο τα αρχαία μας"

Την προηγούμενη εβδομάδα, ο Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και 

Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, γόνος της γνωστής κρατικοδίαιτης οικογένειας πολιτικών,

προανήγγειλε απροκάλυπτα τη μεταβίβαση της διαχείρισης των αρχαιολογικών 

χώρων και των μουσείων σε ιδιώτες.

Πριν αλέκτωρ λαλήσαι τρις, ξεκίνησε ο βομβαρδισμός με την προπαγάνδα των 

διαπλεκόμενων ΜΜΕ!

https://www.youtube.com/watch?v=mqFUprbpQdI

Σε διαφημιστικό trailer εκπομπής του κ. Τέλλογλου, που θα προβληθεί τη Μεγάλη Τρίτη 

λίγο πριν τα μεσάνυχτα, o έγκριτος δημοσιογράφος πληροφορεί την κοινή γνώμη ότι 

"το ελληνικό κράτος εκμεταλλεύεται με τον χειρότερο τρόπο τα αρχαία μας".

"Χάνουμε πάνω από 1 δις, γιατί υποβαθμίζεται το συνολικό τουριστικό προϊόν" δηλώνει 

ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων με βλοσυρό 

και συνάμα απαξιωτικό ύφος.

Και βέβαια το trailer κλείνει με πλάνα από το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης, 

που προφανώς θα παρουσιαστεί ως ένα πετυχημένο παράδειγμα αποτελεσματικής

 διαχείρισης της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Αναμένουμε την προβολή της εκπομπής με μεγάλο ενδιαφέρον.

ΥΓ

Προφανώς, η λήψη πλάνων του Ολυμπιείου, της Ακρόπολης και του Μουσείου για τις

 ανάγκες της εκπομπής έγινε με τη συνήθη διαδικασία, δηλαδή ύστερα από έγκριση 

ου Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου.

Αναρωτιόμαστε αν υπήρξε ενημέρωση του Συμβουλίου για το περιεχόμενο της εκπομπής 

και ποια θέση πήραν τα μέλη του . . .

ΟΧΙ ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΜΕ...

Ένα άρθρο στο αμερικανικό περιοδικό TIME (διαβάστε το στα αγγλικά εδώ) αποκαλύπτει τους στόχους και τους σχεδιασμούς για την επόμενη μέρα των αρχαιολογικών χώρων και μνημείων της χώρας μας. 

Με τον προκλητικό (ή και προφητικό) τίτλο "Can Privatization Save the Treasures of Ancient Greece?" (Μπορεί η ιδιωτικοποίηση να σώσει τους θησαυρούς της αρχαίας Ελλάδας;) ο περίπου συνταξιούχος αμερικανός αρχαιολόγος Stephen Miller, αποκαλυπτει τους στόχους του κεφαλαίου για να βάλει χέρι στη διαχείριση των μνημείων, των αρχαιολογικών χώρων και των μουσείων της χώρας μας.

Όπως έχουμε πολλές φορές υποστηρίξει ως ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ, η ιδιωτικοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς περνά μέσα από την εκχώρηση της διαχείρισης αρχαιολογικών χώρων, μνημείων και μουσείων στους ιδιώτες, είτε απ ευθείας, είτε με κάποια παραλαγή τύπου ΣΔΙΤ.

Η διαχείριση των αρχαιολογικών χώρων δεν προϋποθέτει σοβαρές επενδύσεις σε κεφάλαιο, όπως π.χ. οι αναστηλώσεις. Πρόκειται για μια νεο-αποικιακού τύπου μπίζνα που εδώ και καιρό σταδιακά υλοποιείται στην Ελλάδα των Μνημονίων της εξαθλίωσης. Η προσπάθεια των Κυβερνήσεων να "δέσουν" την πολιτιστική κληρονομιά στο άρμα του τουρισμού είναι εδώ και καιρό γνωστή σε όλους και έχει εκφραστεί ποικιλοτρόπως (από το ενιαίο Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, έως τις fast track διευκολύνσεις στους ιδιώτες).

Άρθρα σαν αυτά στο περιοδικό ΤΙΜΕ λειτουργούν είτε ως λαγοί, είτε απλά προοικονομούν αυτά που σχεδιάζονται για το μέλλον. Οι χλιαρές και χαλαρές διαψεύσεις και τα "άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε" που παρουσιάζονται ως απόψεις της ελληνικής πλευράς μάλλον πρέπει να μας ανησυχούν παρά να μας καθησυχάζουν.

Αυτό το μοντελάκι προτείνει ο αμερικανός αρχαιολόγος Stephen Miller, που απ' ότι φαίνεται εργάζεται χρόνια στο ναό του Δία στη Νεμέα (επ ευκαιρία κάποτε πρέπει να ξαναμιλήσουμε και για τον ρόλο των Ξένων Αρχαιολογικών Σχολών...). Σύμφωνα με το δημοσίευμα κατέθεσε πρόταση προς τη συγκυβέρνηση, με την οποία ζητούσε ιδιωτικές εταιρείες να αναλάβουν την ανάπτυξη, προώθηση και ασφάλεια ορισμένων αρχαιολογικών χώρων με αντάλλαγμα να λαμβάνει ένα μέρος από τα έσοδα των εισιτηρίων. 

Το ΤΙΜΕ σπεύδει να σχολιάσει: «Ο Μίλερ έχει μία λύση που πιστεύει ότι θα φέρει δουλειές και θα προστατεύσει τον μεγάλο αρχαιολογικό πλούτο της Ελλάδας από την φθορά της οικονομικής κρίσης που έχει κλείσει αρχαιολογικούς χώρους, διέλυσε μουσεία και προκάλεσε κύμα λεηλασιών"...

Για όσους σκεφτούν ότι πρόκειται για μια υπερβολή, την οποία η Ελληνική Κυβέρνηση έσπευσε να απορρίψει, ας θυμηθούμε ότι τα πρώτα βήματα έχουν ήδη συντελεστεί με την εμπλοκή του εφοπλιστικού κεφαλαίου (κρουαζιέρες) στα ωράρια λειτουργίας των αρχαιολογικών χώρων και την ανάληψη από την πλευρά του ενός μέρος του οικονομικού κόστους. Βήματα έχουν ήδη συντελεστεί με το μισοδημόσιο μισοιδιωτικό Νέο Μουσείο Ακρόπολης, με τους εργαζόμενους μέσω των κάτεργων ΜΚΟ κλπ.

Απομένει σε όλους εμάς να βάλουμε φρένο στα σχέδια αυτά και να στείλουμε όλους αυτούς (ντόπιους και ξένους "επενδυτές" και "σωτήρες") στα αζήτητα και στα σκουπίδια της ιστορίας.

Κι ύστερα ήρθε... ο στόλος

Το τελευταίο διάστημα, καθόλου τυχαία κατά τη γνώμη μας, επανέρχεται το ζήτημα των μεγάλων ουρών που σχηματίζονται στην είσοδο της Ακρόπολης, τις μέρες που διάφορα κρουαζιερόπλοια δένουν, για λίγες ώρες, στον Πειραιά.

Στο "έργο" παρεμβαίνουν συστηματικά διάφορα διαπλεκόμενα ΜΜΕ, τα οποία "κλαίνε και οδύρονται" για την ταλαιπωρία των τουριστών, για την "εικόνα της πατρίδας μας" και αναδεικνύουν τα "μεγάλα και χρόνια" προβλήματα (;) που "τυχαία" εντοπίζονται πάντοτε στη διαχείριση του αρχαιολογικού χώρου (δεν υπάρχουν μηχανήματα εισιτηρίων, δεν υπάρχουν πολλά εκδοτήρια, δεν υπάρχει ηλεκτρονικό εισιτήριο, δεν υπάρχουν πολλά ακυρωτικά μηχανήματα, δεν υπάρχει προγραμματισμός κλπ).

 Όμως το "σήριαλ" έχει κι άλλες ουρές...

 

1) Ο Υπ. Πολιτισμού συγκάλεσε την Τρίτη 27/8, "ευρεία σύσκεψη" για το θέμα, με τη συμμετοχή εκπροσώπων της Ένωσης Εφοπλιστών Κρουαζιεροπλοίων, την ηγεσία του ΥΠΠΟΑ (ποιους;), το Δημ. Παντερμαλή από το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως (!), τον Πρόεδρο του ΤΑΠΑ κα τον αρχιφύλακα της Ακρόπολης. Το αποτέλεσμα της σύσκεψης, που έγινε στο Νέο Μουσείο Ακρόπολης(!), δεν έγινε γνωστό. Ο Υπ. Πολιτισμού δεν ανακοίνωσε κάτι συγκεκριμένο μετά την ολοκλήρωση της συζήτησης.

 

2) Η ΠΕΥΦΑ απουσίαζε από τη σύσκεψη (δεν κλήθηκε ή θεωρήθηκε ότι "επαρκεί" η παρουσία του αρχιφύλακα της Ακρόπολης;). Εμφανώς χολωμένη (γιατί άραγε;) εξέδωσε μια ανακοίνωση (28/6) που διαμαρτύρεται "χλιαρά". Από την ανακοίνωση ωστόσο προκύπτει κάτι ενδιαφέρον: "Η Π.Ε.Υ.Φ.Α. αποσύρεται από την καθημερινή επίμονη και επίπονη προσπάθεια δια των μελών της, για εθελοντική εκτός ωραρίου εργασία και εύχεται στην επιτροπή καλή επιτυχία στο έργο της" (Οι υπογραμμίσεις δικές μας και αφορούν στην εθελοντική εργασία...)

3) Ανάλογη σύσκεψη είχε γίνει και επί Υπουργίας Τζαβάρα, με περίπου αντίστοιχη σύνθεση, πράγμα που αποδεικνύει το μεγάλο «ενδιαφέρον» της Κυβέρνησης των Μνημονίων να βάλει χέρι στη διαχείριση των μνημείων.

Υπάρχουν μερικά σημεία που κατά τη γνώμη μας πρέπει να εντοπιστούν και να αναδειχθούν:

Α). Κάθε αρχαιολογικός χώρος (ή μουσείο) έχει συγκεκριμένες και περιορισμένες δυνατότητες υποδοχής επισκεπτών. Οι περιορισμοί αυτοί προκύπτουν από τη διαμόρφωση του χώρου (έκταση, διαδρομές), λόγους ασφάλειας τόσο των επισκεπτών όσο και της ομαλής επιτήρησης, τη μέση διάρκεια παραμονής του επισκέπτη, την πρόσβαση στο χώρο  κ.λπ. Οι παράμετροι αυτοί δεν αλλάζουν, εκτός αν παρέμβουμε και τροποποιήσουμε το χώρο, δηλαδή αποδεχθούμε ότι στο όνομα της εξυπηρέτησης των ιδιοκτητών των κρουαζιεροπλοίων πρέπει να αποδεχθούμε επεμβάσεις στον αρχαιολογικό χώρο. Για να το πούμε απλά, αφού ο αρχαιολογικός χώρος ή το Μουσείο δεν εξυπηρετούν τις εμπορευματικές αντιλήψεις και τις απαιτήσεις του εφοπλισμού, ας ανοιξουμε καμιά πόρτα ακόμη, ας φτιάξουμε καμιά "προσθηκούλα" κλπ. Πόσο απέχει η λογική αυτή από το "πανωσήκωμα του νοικοκύρη για να δώσει προίκα στην κόρη" ας το κρίνει ο καθένας μας.

Β). Η έλλειψη προσωπικού σε κάποια κρίσιμα "πόστα" (π.χ. εκδοτήρια) μπορεί εύκολα να αντιμετωπιστεί, με προσλήψεις μόνιμου προσωπικού.  Προφανώς αυτό δεν αποτελεί επιλογή της Κυβέρνησης που απολύει εργαζόμενους και διαλύει κάθε εκδοχή του Δημόσιου Τομέα. Η υποκρισία περισσεύει...

Γ). Η μη λειτουργία (ή ατελής λειτουργία) διαφόρων μηχανημάτων (αυτόματα εκδοτήρια, ακυρωτικά κλπ) μοιραία θέτει το ερώτημα αν εξ αρχής δεν κάλυπταν τις ανάγκες και προδιαγραφές (τότε γιατί επιλέχθηκαν;), αν δεν συντηρήθηκαν (γιατί;).Κι εν τέλει όσα μηχανήματα κι αν τοποθετηθούν η ροή των επισκεπτών έχει όρια. 

Δ). Η προσέγγιση του θέματος ξεκινά από μια βαθιά επαρχιώτικη και ταυτόχρονα επικίνδυνα νεοφιλελεύθερη αντίληψη: "Ο τουρίστας έχει πάντα δίκιο". Κατ' αρχήν στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν μιλάμε για το "δίκιο του τουρίστα" αλλά για την εξυπηρέτηση των εφοπλιστών της κρουαζιέρας. 

Αυτοί βολεύονται σε συγκεκριμένα ωράρια και σχεδιασμούς επισκέψεων. Ουσιαστικά, για οικονομικούς λόγους, αδειάζουν μαζικά τους τουρίστες στον Πειραιά πρωί - πρωί, τους φορτώνουν άρον-άρον σε λεωφορεία και βιάζονται να τελειώνουν για να αποπλεύσουν από τον Πειραιά για το επόμενο σταθμό της κρουαζιέρας. 

Αυτή η μεγάλη "επισκεψιμότητα" (sic) αντιστοιχεί σε μια αντίληψη "τουρισμού fast food": "Μια Ακρόπολη, μια βόλτα, μια πορτοκαλάδα στο πόδι και γρήγορα μέσα στο πλοίο". Είναι αμφίβολο αν αυτό το μοντέλο ενισχύει πραγματικά την οικονομική ζωή της πόλης, των καταστημάτων της περιοχής κλπ. Για να το πούμε απλά ο "τουρίστας δεν αφήνει τίποτα" (σε χρήμα). Είναι, κατά κάποιο τρόπο, το παράλληλο των "διακοπών all inclusive" που σε όσες περιοχές έχει κυριαρχήσει, έχει οδηγήσει στον αφανισμό των μικρών μονάδων και των περιφερειακών επιχειρήσεων.

Ε). Οι λογικές αυτές αντιμετωπίζουν την πολιτιστική κληρονομιά ως κράχτη για την προώθηση του "τουριστικού προϊόντος" και τίποτα περισσότερο. Πρόκειται για μια χυδαία εμπορευματική αντίληψη που επιχειρεί να εντάξει και να διαχειριστεί μνημεία, μουσεία και χώρους σύμφωνα με τις  ανάγκες (και απαιτήσεις) του εφοπλιστικού κεφαλαίου.

Στ). Αυτό που μεθοδικά προετοιμάζεται είναι η εκχώρηση της διαχείρισης των φιλέτων της πολιτιστικής κληρονομιάς στους ιδιώτες. Σταδιακά και με διάφορα προσχήματα managers, "ειδικοί σύμβουλοι", "εξειδικευμένα γραφεία", "εταιρείες" θα αναλάβουν να βάλουν "τάξη" και να οργανώσουν "καλύτερα" τη λειτουργία. Ένα τέτοιο μοντέλο ενώ θα διατηρεί τυπικά το δημόσιο χαρακτήρα θα έχει επί της ουσίας της ουσίας φέρει την ιδιωτικοποίηση. Ωράρια, διαχείριση κυλικείων & bar, ξεναγήσεις, πωλήσεις εισιτηρίων, "ειδικά προγράμματα", διάφορα "πωλητέα", δικαιώματα παραγωγής ντοκιμαντέρ ή άλλων οπτικοακουστικών προϊόντων, όλα θα περάσουν στην "εταιρεία διαχείρισης". Μέσα από μακροχρόνιες συμβάσεις, με "δόλωμα" την άμεση καταβολή χρημάτων, το εγχείρημα θα παρουσιαστεί ως η "λυση" στο "πρόβλημα" (που η Κυβέρνηση και η πολιτική της έχει φροντίσει να κατασκευάσει). Προφανώς πρόκειται ληστρικού τύπου ψευτο-επενδύσεις, που το μεγάλο κεφάλαιο δεν θα βάλει δραχμή τσακιστή και θα εκμεταλλευτεί έτοιμες υποδομές που έχουν κατασκευαστεί με τα χρήματα του ελληνικού λαού.

Κι αν σ' ένα πρώτο στάδιο το φυλακτικό προσωπικό δελεαστεί από διάφορα bonus και extra απολαβές (πράγμα που ως ένα βαθμό συμβαίνει και σήμερα) και οι άλλες ειδικότητες πειστούν ότι δεν θίγεται ο κρατικός χαρακτήρας των μνημείων, όταν το εγχείρημα "πετύχει" θα έρθουν οι ιδιωτικές εταιρείες φύλαξης και οι managers κάθε είδους. Για όσους έχουν αμφιβολίες ή θεωρούν το σχέδιο αυτό υπερβολικό ας ρίξουν μια ματιά στο Νέο Μουσείο Ακρόπολης. Άλλωστε η παρουσία του κ. Παντερμαλή μπορεί να οφείλεται και στην ανάγκη να μεταφέρει τη "θετική εμπειρία" και τις "νέες αντιλήψεις" στη διαχείριση των Μουσείων. Ο ίδιος άλλωστε είναι θιασώτης των Μουσείων ΝΠΙΔ, όπως ο ίδιος είχε καταθέσει σε κάποια δίκη εναντίον των εργαζομένων στο ΥΠΠΟΑ, απλά ... "η κοινωνία δεν είναι έτοιμη".

Αυτά τα ολίγα!