ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΣΑΒΒΑΤΟ 4 Μ.Μ. ΠΛ. ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ

Το Νοέμβρη του 73 μια ρωγμή άνοιξε στην ιστορία. Μια ρωγμή που όσο κι αν θέλουν να τη σφραγίσουν, να τη διαγράψουν από τη συλλογική μνήμη παραμένει ανοικτή, παραδειγματίζει και προστάζει. Η εξέγερση του Νοέμβρη, η εξέγερση του Πολυτεχνείου. Η στιγμή που ο χρόνος συμπυκνώθηκε κι αντάμωσαν οι ηρωϊκοί ΕΛΑΣίτες, οι μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού, οι αλύγιστοι εξόριστοι, η γενιά του 114... Ήταν η στιγμή που η "άλλη αριστερά" βγήκε μπροστά, αψήφισε τους συσχετισμούς και φώτισε το πυκνό σκοτάδι με τη φλόγα της λεφτεριάς και της δημοκρατίας. Ήταν η στιγμή που άνθισε το όμορφο λουλούδι της λεφτεριάς, η στιγμή που θα αποδεικνύει για πάντα ότι Ο ΛΑΟΣ ΟΛΑ ΤΑ ΜΠΟΡΕΙ!
39 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ, το σύνθημα που έχει περάσει στις καρδιές και στα χείλη όλων μας παραμένει δραματικά επίκαιρο: ψωμί - παιδεία - ελευθερία. Σήμερα που τα μνημόνια οδηγούν το λαό στη φτώχεια και στην εξαθλίωση, σήμερα που το κοινωνικό κράτος διαλύεται, σήμερα που η τυπική αστική δημοκρατία εκπίπτει σταδιακά σ' ενα αυταρχικό καθεστώς "εκτάκτου ανάγκης", σήμερα που οι υμνητές της Χούντας, οι βασανιστές, οι φασίστες της Χ.Α. σηκώνουν το κεφάλι, η εξέγερση του Νοέμβρη είναι επίκαιρη και μας δείχνει το δρόμο.
Μας δείχνει το δρόμο για την ανατροπή της συγκυβέρνησης, την καταγγελία και ακύρωση των Μνημονίων. Κάποιες φωνές βρυκολακιάζουν... Τότε καλούσαν σε "αυτοσυγκράτηση" και αποδοχή της "φιλελευθεροποίησης του Μαρκεζίνη", σε "ρεαλισμό". Διαπίστωναν ότι οι "συνθήκες δεν ήταν ώριμες". Σήμερα καλούν το λαό να κάνει "υπομονή", παρουσιάζουν το μνημόνιο ως το "αναγκαίο κακό", ανακαλύπτουν και πάλι την "ανωριμότητα του κινήματος". Η ιστορία τότε τους διέψευσε. Σήμερα, η ιστορία μας καλεί να τους διαψεύσουμε και πάλι.
Όπως τότε έτσι και σήμερα συγκρούονται δυο κόσμοι, δυο αντιλήψεις: της υποταγής, του συμβιβασμού και της αντίστασης, της εξέγερσης. Της Ο λαός μας διάλεξε το δρόμο του αγώνα, της τιμής, της αξιοπρέπειας. Πάλεψε για την ανεξαρτησία, τη λαϊκή κυριαρχία, τη δημοκρατία. Βροντοφώναξε να φύγουν οι Αμερικάνοι. Σήμερα που η χώρα μας μετατρέπεται σε ένα προτεκτοράτο του Ευρωπαϊκού Νότου το αίτημα της ανεξαρτησίας ξαναγίνεται δραματικά επίκαιρο και αποκτά νέο περιεχόμενο.
Συνεχίζουμε τον αγώνα για μια κοινωνία της ισότητας, της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης. Διαφυλάσσουμε την ιστορία από την αναθεώρηση, την παραχάραξη. Διασώζουμε και μεταδίδουμε την ιστορική μνήμη: ΕΑΜ - ΕΛΑΣ - ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ
Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
μην έχεις πια την πείνα για καμάρι.
Οι αγώνες πούχεις κάνει δεν φελάνε
το αίμα το χυμένο αν δεν ξοφλάνε.
Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή,
του σκλάβου που του μέλλει να θαφτεί.
μην έχεις πια την πείνα για καμάρι.
Οι αγώνες πούχεις κάνει δεν φελάνε
το αίμα το χυμένο αν δεν ξοφλάνε.
Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή,
του σκλάβου που του μέλλει να θαφτεί.
(Ιάκωβος Καμπανέλης, Το μεγάλο μας τσίρκο)

















